God of Elementals

    ตอนที่ 47 อุปกรณ์ไฮเทค?

    ตอนที่ 47

    หลังจากที่นิลกาฬสอบถามกับพวกโจรป่า เขาไม่สามารถได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์กับเขาเลย พวกโจรป่าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับกลุ่มทศกัณฐ์แม้แต่นิดเดียว พวกโจรทั้งหมดรู้เพียงว่าปราสาทอาทิตย์อุทัยโดนกลุ่มคนลึกลับบุกยึดปราสาทภายในคืนเดียว แต่พวกกลุ่มคนลึกลับนี้ก็อยู่ที่ปราสาทเพียงแค่ 7 วันก็ย้ายไปที่อื่นและปล่อยคนภายในปราสาททั้งหมด ตอนนี้ที่ปราสาทอาทิตย์เหตุการณ์สงบปกติดีแล้ว


    จากนั้นนิลกาฬได้ปล่อยตัวพวกโจรทั้งหมด แล้วเตือนพวกเขาว่าอย่าได้มาเป็นโจรป่าอีกไม่ยังงั้น ถ้านิลกาฬเจอจะฆ่าพวกเขาทันที พวกลูกน้องโจรป่าก็รีบพยักหน้าตกลงทันที หลังจากที่พวกโจรแยกย้ายกันไปแล้ว


    “น้องชาย ข้าต้องขอบคุณเจ้าจริงๆที่ช่วยพวกข้า ข้าชื่อฮิโซกะ มาจากโรงเรียนกลางเมืองอาทิตย์อุทัย ดูเหมือนน้อยชายก็มาจากโรงเรียนกลางสินะ”

    “พี่ชายฮิโซกะ ท่านรู้อย่างไรว่าข้ามาจากโรงเรียนกลาง”

    “ฮ่าๆ แสดงว่าน้องชายยังอยู่ชั้นปี 1 สินะ ถึงยังไม่รู้ความสามารถในการตรวจสอบของบัตรประจำตัวนักเรียน ว่าแต่น้องชาย…”

    “อ่อๆ ขอโทษทีข้าชื่อว่านิลกาฬ มาจากโรงเรียนกลางเมืองไม้คราม”

    ‘เมืองไม้ครามสินะ ดูท่าปีนี้ผู้ชนะเลิศในชั้นปี 1 คงจะตกเป็นของเมืองไม้ครามแล้วสินะ ทำไมเด็กที่มีพรสวรรค์ขนาดนี้ถึงไม่มีมาที่เมืองอาทิตย์อุทัยมั้งนะ’ ฮิโซกะคิด

    “ว่าแต่น้องชาย จะทำยังไงกับหัวหน้าโจร”

    “ข้าคงต้องไปรายงานกับทางโรงเรียนกลาง ไม่ทราบว่าพี่ชายพอจะนำทางไปโรงเรียนกลางให้แก่พวกข้าได้หรือไม่”

    “ได้สิ ไม่ปัญหา”

    “ถ้างั้น พวกเจ้าออกมาได้แล้ว เหตุการณ์ตรงนี้สงบดีแล้ว” นิลกาฬตะโกนเรียกให้พวกหลินออกมาจากการซ่อนตัว


    เมื่อนิลกาฬตะโกนออกไป ฮิโซกะเองก็ตกใจเป็นอย่างเขาไม่คิดว่ายังมีคนอื่นนอกจากพวกเขาอีก เพราะฮิโซกะไม่สามารถสัมผัสได้ถึงพวกหลินเลยแม้แต่คนเดียวเลย


    “ท่านนิล ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าชุดเกราะชุดนี้สามารถลบตัวตนของเราได้ด้วย” ยูกิพูดด้วยความตื่นเต้น

    “ถึงมันจะมีความสามารถลบตัวตนแต่มันก็กินพลังเวทย์เยอะอยู่เหมือนกัน เชตชุดเกราะนาโนของข้ายังต้องปรับปรุงอีกเยอะ”

    “โห้ยนิลทำไมเจ้าถึงปล่อยโจรพวกนั้นไปละ” หลินถาม

    “ฮ่าๆ ปล่อยพวกนั้นไปเถอะ ยังไงก็คงจะไม่คิดมาเป็นโจรอีกเป็นครั้งที่ 2 แน่ๆ ก็โดนไปซะขนาดนั้น และอีกอย่างถ้าไม่จำเป็นจริงๆข้าก็ไม่จะฆ่าคนสักเท่าไร”

    “นิลกาฬเจ้าจัดการหัวโจรป่ายังไง ทำไมข้าถึงไม่สามารถสัมผัสถึงอะไรได้เลยตอนเจ้าจัดการ” เมาชิงถามด้วยความสงสัยเนื่องจะตระกลูของนางเองก็มาจากตระกลูนักฆ่า แต่นางก็ยังไม่สามารถสังหารศัตรูได้รวดเร็วและเงียบแบบนิลกาฬ ต่อให้เป็นพวกผู้อาวุโสของตระกลูเมาก็ยังไม่สามารถทำได้อย่างนิลกาฬ

    “ข้าว่าเจ้าไม่รู้จะดีกว่า เพราะข้าสามารถใช้อาวุธได้หลากหลายถึงจะบอกเจ้าไปเจ้าก็ไม่เข้าใจอยู่ดี”

    เมาชิงเอียงคอด้วยความสงสัยทันที


    หลังจากคุยกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ฮิโซกะบอกว่าเดินเท้าอีกประมาณวันครึ่งก็ถึงเมืองอาทิตย์อุทัยแล้ว ระหว่างการเดินทางทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่นพวกเขาไม่เจอมอนสเตอร์แม้แต่ตัวเดียว ทำให้ฮิโซกะคิดว่าพวกนิลกาฬจะต้องมีหินดวงตะวันร้อนแรงอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นการเดินทางของพวกเขาคงจะไม่ราบรื่นขนาดนี้


    และแล้วก็มาถึงเมืองอาทิตย์อุทัย เมืองอาทิตย์อุทัยเป็นเมืองขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางภูเขาไฟโบราณที่ดับแล้ว รูปทรงภายในเมืองนั้นเป็นคล้ายๆกับเมืองญี่ปุ่นสมัยโบราณ และมีปราสาทขนาดใหญ่อยู่ใจกลางเมือง


    หลังจากมาถึงเมืองอาทิตย์อุทัย ฮิโซกะได้พาพวกนิลกาฬมาที่โรงเรียนกลางเพื่อที่นิลกาฬจะได้รายงานแก่ทางโรงเรียนว่าเขาสามารถจัดการกับหัวหน้าโจรป่าได้ เมื่อผู้คุมภารกิจเห็นว่านิลกาฬเป็นเพียงนักเรียนห้อง S ชั้นปี 1 สาขาเมืองไม้คราม ระดับพลังเพียงแค่ผู้วิวัฒนาการแต่สามารถจัดการกับหัวหน้าโจรป่าตะวันยามเย็น “ยามะวาระ”ได้ ซึ่งฆ่าหัวของของยามาวาระนั้นสูงถึงหนึ่งล้านห้าแสนเหรียญทอง และยังได้แต้มโรงเรียนกลางอีกหนึ่งหมื่นแต้ม


    หลังจากที่นิลกาฬรายงานการกำจัดโจรป่าเสร็จเรียบร้อย นิลกาฬก็ไปบอกลาพวกฮิโซกะทันที เนื่องจากพวกนิลกาฬมีธุระต่อ

    “เช่นนั้นข้าขอบคุณพี่ชายฮิโซกะมากๆที่ช่วยนำทางให้แก่พวกข้า”

    “ไม่ได้มากมายอะไร น้องชายนิลกาฬอย่าได้ใส่ใจ เอาไว้ค่อยพบกันในการแข่งขันระดับทวีป”

    “เช่นนั้น ข้าขอตัวลา” นิลกาฬและฮิโซกะต่างคนต่างก้มคำนับให้แก่กับ


    หลังจากที่พวกนิลกาฬออกจากโรงเรียนกลางไปแล้ว

    “ฮิเดโอะไปบอกพวกเด็กๆตระกลูฮิให้หมดว่าอย่าได้สร้างปัญหาใดก็ตามให้แก่โรงเรียนกลางสาขาไม้ครามเป็นอันขาด ถ้าข้ารู้ว่าใครในตระกลูฮิสร้างปัญหาให้แก่โรงเรียนกลางสาขาไม้ครามข้าจะลงโทษสถานหนักและไล่มันออกจากตระกูลทันที”

    “ขอรับนายน้อยฮิโซกะ”


    หลังจากที่พวกนิลกาฬออกมาจากโรงเรียนกลาง พวกเข้าก็มุ่งตรงไปยังปราสาทอาทิตย์อุทัยทันที แต่ทว่าซายะโกะกลับพาพวกนิลกาฬมาทางลับใต้ดินเพื่อเข้าไปยังตัวประสาท แต่เมื่อซายะโกะกำลังจะพาพวกนิลกาฬขึ้นข้างบน

    “หยุดก่อน” นิลกาฬพูดออกมาเบาๆ คนอื่นๆก็พากันเงียบทันที

    “มีอะไรอย่างนั้นหรือท่านนิลกาฬ” ซายะโกะถามนิลกาฬ

    “ข้าสัมผัสได้ถึงอุปกรณ์ตรวจจับไฮเทค เดียวข้าขอตรวจสอบดูก่อน”

    ““อุปกรณ์ไฮ??””


    นิลกาฬได้ใช้สัมผัสจักรวาลแผ่ขยายออกเป็นวงกว้างและคอบคุมพื้นที่ทั้งหมดภายในปราสาท นิลกาฬพบกล้องไร้สายและเครื่องดักฟังอยู่หลายจุดตามห้องต่างๆภายในปราสาท เมื่อนิลกาฬเจอกับอุปกรณ์ไฮเทคพวกนี้ทำให้นิลกาฬแน่ใจแล้วว่ากลุ่มทศกัณฐ์นี้เป็นกลุ่มกับที่นิลกาฬคิดไว้จริงๆ

    ‘ข้าไม่แน่ใจว่าในเวลา 2 ปีกว่าๆ พวกนั้นจะทำอะไรไปกันแล้วบ้าง และตอนนี้ใครเป็นหัวหน้าของกลุ่มทศกัณฐ์ ตอนนี้เรายังไม่สามารถรู้ถึงวัตถุประสงค์ในการสังเกตุการณ์ปราสาทอาทิตย์อุทัยของทางกลุ่มทศกัณฐ์’ นิลกาฬกำลังใช้ความคิด


    “ท่านนิลเป็นเช่นไรบ้าง”

    “ภายในปราสาทตอนนี้กำลังโดนกลุ่มทศกัณฐ์จับตามองดูอยู่ ซายะโกะพวกเจ้าลองออกไปดูก่อนว่าภายในปราสาทแห่งนี้มีการเปลี่ยนแปลงอะไรหรือไม่ ตรวจสอบดูด้วยว่ามีบุคคลที่พวกเจ้าไม่คุ้นหน้าบ้างหรือไม่ และเจ้าอย่าได้บอกว่าพวกข้ามากับพวกเจ้าให้พวกเจ้าทำตัวตามปกติ บอกพวกเขาไปว่าเจ้าไม่ได้ไปที่เมืองไม้ครามเพื่อขอความช่วยเหลือ เอานี้พกติดตัวไปด้วยเจ้าจะได้สามารถติดต่อสื่อสารกับข้าได้ผ่านโทรจิต” นิลกาฬได้ให้ต่างหูคริสตันรูปดาวกับพวกองค์หญิงแฝด 5

    “อืมข้าเข้าใจแล้ว”


    หลังจากนั้นนิลกาฬได้ใช้นาโนบอทเปลี่ยนเป็นแมงมุมสีดำขนาดเล็กและมีกล้องไร้สายติดอยู่ด้านหลังจำนวนมากกว่า 300 ตัวเพื่อค่อยเหตุการณ์ภายในปราสาท นิลกาฬสั่งการให้แมงมุมไปตามจุดต่างๆที่มีกล้องไร้สายและเครื่องดักฟัง

    ‘โนราช่วยทำการแฮกกล้องและเครื่องดักฟังทุกตัวที่แมงมุมนาโนประจำตำแหน่งที และช่วยแฮกให้ด้วยว่าต้นต่อของคลื่นสัญญาณส่งมาจากที่ไหน’

    ‘รับทราบค่ะ เจ้านาย’

    หลังจากได้รับคำสั่งจากนิลกาฬโนราที่อยู่เฝ้าเรือเหาะกับคิริน นางได้สั่งให้คิรินเฝ้าระวังเรืองเหาะในระดับสูงสุดถ้ามีคนหน้าสงสัยให้จัดการได้เลยทันที โนราลองวิเคราะห์ดูแล้วว่าไม่ใช่เรื่องง่ายเลยในการแฮกกล้องและเครื่องดักฟังและยังรวมถึงการค้นหาต้นต่อของคลื่นสัญญาณที่ปล่อยออกมาอีก

    ‘เจ้านายดิฉันคิดว่าคงจะต้องใช้เวลาสักพักใหญ่ๆเลยค่ะ’

    ‘ไม่เป็นไรพวกเรายังมีเวลาอีกเยอะ แล้วสักพักใหญ่ๆของเธอมันนานขนาดไหนกัน’

    ‘ประมาณ 1 วันค่ะเจ้านาย’

    ‘หายากนะเนี่ยที่โนราใช้เวลามากขนาดนี้ แสดงว่าคนที่ออกแบบโปรแกรมคนนี้คงจะไม่ธรรมดาแล้วสินะ’

    “ค่ะเจ้านาย ดิฉันคิดว่าฝีมือไม่ธรรมดาจริงๆ”


    ระหว่างรอโนราแฮกระบบทั้งหมด พวกเขาก็ได้พักภายในทางลับใต้ดิน โดยมีนิลกาฬค่อยทำอาหารให้กับพวกนางส่วนเมาชิงนั้นก็ฝึกวิชาตามที่นิลกาฬแนะนำ ตามปกติ


    หลักจากที่นิลกาฬสังเกตุมาได้สักพักใหญ่ๆเขาพบว่ามีออโต้บอทอยู่ 3 ตัวที่ค่อยปะปนอยู่กับคนรับใช้ ทำให้นิลกาฬจะต้องเตือนซายะโกะว่าจะต้องระวังออโต้บอท 3 ตัวนี้ให้ดีๆ หากมองดูผิวเผินออโต้บอทจะมีลักษณะคล้ายมนุษย์เป็นอย่างมาก ถ้านิลกาฬไม่ใช้สัมผัสจักรวาลแม้แต่เขาเองก็ไม่สามารถแยกแยะได้ว่า 3 คนนี้เป็นออโต้บอท


    1วันผ่านไป

    ‘เจ้านายค่ะ ดิฉันสามารถแฮกระบบได้ทั้งหมดแล้วค่ะ แต่ยังไม่สามารถค้นหาต้นต่อของคลื่นสัญญาณได้ค่ะ’

    ‘ทำได้ดีมากโนรา ยังไงก็ช่วยค้นต่อไปด้วยละ’

    ‘ค่ะเจ้านาย’


    “เอาละซายะโกะตอนนี้พวกเจ้าสามารถขึ้นไปข้างได้แล้ว ภายในห้องที่พวกเจ้ากำลังจะขึ้นไปนั้นไม่มีกล้องวงจรปิดติดอยู่ เมื่อพวกเจ้าขึ้นไปแล้วก็ทำตามแผนที่ข้าบอกทุกอย่างเข้าใจไหม”

    ““อืม””

    “เอาละไปได้”


    พวกองค์หญิงแฝด 5 ก็ขึ้นไปข้างบนทันที เมื่อพวกนางขึ้นไปได้แล้วก็เดินออกจากห้องทันที เมื่อคนรับใช้เห็นเหล่าองค์หญิง

    “ทุกคนองค์หญิงกลับมาแล้ว องค์หญิงกลับมาแล้ว”

    เมื่อทุกคนได้ยินเสียงร้องของสาวใช้ก็วิ่งตรงมายังเหล่าองค์หญิงทันที

    “องค์หญิงท่านกลับมาแล้ว”

    “อืมพวกข้ากลับมาแล้ว ตอนนี้ที่นี้เป็นอย่างไรบ้าง เสด็จพ่อและเสด็จแม่เป็นเช่นไรบ้าง”

    “ตอนนี้ฝ่าบาทกำลังให้กำลังส่งคนไปตามหาองค์หญิงอยู่ขอรับ ฝ่าบาททรงสั่งให้เหล่าสายลับกระจายกันตามหาเหล่าองค์หญิง ว่าแต่พวกท่านเป็นยังไงกันบ้างได้ไปขอความช่วยเหลือจากองค์หญิงยูกิหรือไม่”

    “พวกข้าหลบอยู่แต่ภายในป่าดวงตะวันหลอกหลอน เนื่องจากเสบียงของพวกข้าทั้ง 5 คนสามารถอยู่ได้เป็นปี ที่ข้าออกมาจากป่าหลอกหลอนก็เพราะว่าข้าไปเจอเข้ากลับกลุ่มโจรป่าที่กำลังต่อสู้กับนักเรียนโรงเรียนกลางพวกข้าจึงเข้าไปช่วยพวกเขาและถามถึงสถานการณ์ภายในเมืองตอนนี้เป็นเช่นไรบ้าง เมื่อข้าทราบว่ากลุ่มทศกัณฐ์ได้จากแล้วจึงออกมาจากป่าอย่างที่พวกเจ้าเห็นเนี่ยและ”


    ปล.หายไป 4 วันเที่ยวหน่ำใจเลย และก็กลับมาทำงานต่อ ยังดีที่งานของผมยังไม่ค่อยเยอะเท่าไรเลยพอแอบหัวหน้ามาแต่งนิยายได้ (คิคิคิ)