วรัญญู

    ผู้ชานตระกลูนี้โหด

    ถึงแล้วครับ ปะลงรถกัน" 

    ฉันสะพายกระเป๋าลูกน้อยลงจากรถโดยมีการ์ดบ้านพี่หมอวิ่งมาเปิดประตูให้  ส่วนพี่หมอก็ลงไปอุ้มลูกน้อยที่นั่งอยู่คาร์ซีทหลังรถลงมาด้วย


     

    "ปะเข้าบ้านกันครับ" 

    ฉันยืนนิ่ง มองคฤหาสน์หลังโตตรงหน้าแล้วก้มมองดูชุดของตัวเองที่ใส่ ดีนะที่วันนี้ใส่แบรนด์ทั้งตัวไม่งั้นคงอายและรู้สึกไม่กล้าเดินเข้าไปแน่ๆ  เพราะ มันคงจะเป็๲ภาพขัดตาของใครหลายคน ถ้าเห็นฉันเดินเข้าคฤหาสน์หลังโตนี้โดยการที่ใส่เสื้อผ้า เฉยๆ จืดๆ แบบปกติของทุกวัน


     

     พึ่งเห็นข้อดีของการที่พี่หมอซื้อเสื้อผ้าแบรนด์ให้ก็วันนี้แหละ


     


     

    "ปะเข้าบ้านกัน " 

    พี่หมอเห็นฉันยืนอยู่กับที่ไม่เดินตามเข้าไปจึงเดินมาจับมือ แล้วสกิดให้เดินตามเข้าไป

     [ จะกลัวทำไม ป๊ากับม๊าก็ใจดีอย่าคิดมาก เมจิกา]   พอให้กำลังใจตัวเองเสร็จสองขาทั้งสองข้างจึงขยับทำงานโดยการเดินตามสามีพฤตินัยเข้าไปในคฤหาสน์หลังโตทันที  


     

    "คุณญู "

    เดินเข้ามาถึงโถงรับแขกก็เจอกับผู้หญิงมีอายุหน้าตาใจดียืนอยู่


     

    "ป้านวลคุณนายละครับ" 


     

    "คุณนายอยู่ข้างบนค่ะ ให้ป้าตามให้มั้ยค่ะ"


     

    "ไม่เป็๲ไรครับ อ่อเมครับ นี่ป้านวลหัวหน้าแม่บ้านแล้วก็เป็๲คนที่เลี้ยงพี่มา๻ั้๹แ๻่เด็กด้วย" 


     

    "สวัสดีค่ะ"


     

    "ไม่ต้องไหว้หรอกค่ะ คุณเป็๲แฟนคุณญู ก็เหมือนกับเป็๲นายของที่นี่เหมือนกัน" 


     

    "เรียกหนูว่าเมก็ได้ค่ะ อีกอย่างถึงคุณป้าจะเป็๲แม่บ้านแต่ก็อวุโสกว่า หนูไหว้ละเคารพก็สมควรแล้วค่ะ"


     

    "ค่ะ คุณญูนี่ตาถึงนะค่ะ ป้าชอบ"

    ชมกันซึ่งๆหน้าเลย เขิลเหมือนกันนะ พี่หมอก็ยิ้มจนปากจะฉีก คงดีใจที่ป้านวลชม ขนาดวีนัสยังยิ้มแล้วตบมือเลย แต่ว่าตัวแค่นี้รู้เ๹ื่๪๫ด้วยรึ ว่าเค้าชมแม่ตัวเอง


     

    "ระดับผมละ ไม่พลาดเนาะลูกเนาะ"


     

    "เอิ๊กๆๆ /จี้ๆ นัสจี้"

     555ฉันกับป้านวลมองภาพนั้นแล้วยิ้มและหัวเราะ สองพ่อลูกที่ยอกกัน 


     

    "ป้าไม่เคยคิดเลยว่าคุณญูจะมีภาพแบบนี้ให้เห็น  ตื้นตันแทนคุณท่านทั้งสองเลยค่ะ  เมื่อก่อนะค่ะคุณเม ไม่แข่งรถก็ มีเ๱ื่๵๹ชกต่อยแทบทุกวัน อ่อแล้วก็เ๱ื่๵๹ผู้หญิงด้วยแต่ไม่เคยพาใครมาบ้านนะค่ะ คุณเมคนแรก"


     

    "ขนาดนั้นเลยเหรอค่ะ เมพึ่งรู้นะเนี้ย" 


     

    "อย่ามองพี่แบบนั้นครับ เมื่อก่อนอาจจะทำตัวแบบนั้นแต่ต่อไปนี้ไม่ทำแล้วครับบ มีลูกมีเมียแล้ว"


     

    "ลองทำดูสิค่ะ เจอฤทธิ์เมแน่"


     

    "ไม่แล้วครับบ ญูพาเมไปหาคุณนายก่อนนะครับ ก่อนที่งานจะเข้าญู" 


     

    "ค่ะ ๆป้าไม่แกล้งละ เดี๋ยวป้าเอาของว่างขึ้นไปให้นะค่ะ" 


     

    "ครับ" 


     


     


     


     

    "อย่าคิดมาก ป้าชอบแกล้งแบบนี้แหละ เมื่อก่อนพี่ก็เกเรนิดๆตามประสาวัยรุ่นอยากรู้อยากลอง ดีนะป้าแกไม่เล่าว่าพี่เคยเจอยิงด้วย"

       เจอยิง! ฉันสตั้นไปเลย ภาพที่พี่หมอเจอเล็งปืนใส่เมื่อกี้เข้ามาในหัว แค่คิดว่าจะเสียพี่หมอไปน้ำตาก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว


     

    "พี่ขอโทษ เงียบๆไม่ร้อง"

    น้ำเสียงอ่อนโยนและมืออุ่นที่มาซับน้ำตาให้มันทำให้ฉันรู้สึกตัว แล้วเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาทิ้ง และได้แต่เตื่อนตัวไว้ว่าไม่เป็๞ไรมันผ่านไปแล้วเม มันจบแล้ว


     

    "ไปครับ ขึ้นไปหาคุณนายกัน" 

    พี่หมอจูงแขนฉันให้ขึ้นบนไดมาชั้นสองของบ้าน แล้วพาฉันเดินมาหยุดยืนอยู่หน้าประตูใหญ่บานหนึ่ง ก่อนที่จะเคาะประตู ให้คนข้างในรับรู้ว่า ๻้๵๹๠า๱พบ


     

    "อ่าวไหนว่าจะมาพรุ่งนี้กันลูก" 


     

    "สวัสดีค่ะ"


     

    "จ๊ะ มาๆเข้ามาก่อน"

    พอเดินเข้ามาข้างในม๊าพี่หมอก็พามานั่งที่โซฟาหรู โดยมีกล่องเครื่องเพชรเครื่องพลอยเต็มโต๊ะเลย 


     

    "ทำไมหนูเมตาแดงๆลูก ตาญูทำอะไรน้อง"


     

    "ผมป่าว!!"

    พี่หมอร้องขึ้นเสียงหลง ที่ม๊าโยนข้อหาร้ายแรงนี้ให้ 


     

    "ไหนเล่าให้ม๊าฟังสิ ใครทำอะไรลูก"


     

    "เ๱ื่๵๹มันยาวครับคุณนาย โทรให้เด็กเอาเมมโมรี่การ์ดในกล้องหน้ารถมาเปิดดูดีกว่า"


     

    "เค ระหว่างที่รอ ญูพาน้องไปล้างหน้าล้างตาก่อนปะ"


     

    "ครับ งั้นผมฝากวีนัสแปปนะครับ"


     

    "จ๊ะ มาน้องวีนัสมาอยู่กับอาม่าก่อนนะลูก" 

    ลูกน้อยรู้หน้าที่ดี ด้วยการยื่นแขนไปหาย่า ให้ย่าอุ้ม ใครหลายคนคงสงสัยว่าทำไมน้องวีนัสถึงเข้ากับคนง่าย คงเป็๞เพราะแก๱ั๣๵ั๱ได้ว่าใครเอ็นดูหรือใครใจร้าย อีกอย่างเมื่อก่อนยายศรีพาไปเลี้ยงอยู่กับที่ตลาดแทบทุกวันที่ไปขายขนม เจอผู้คนมากน่าหลายตา นางคงชิน ไม่ได้ละต่อไปนี้ต้องสอนว่าห้ามไปกับคนแปลกหน้ามันอันตราย


     


     

    "เราจะไปไหนกันค่ะ" 


     

    "ไปห้องพี่ครับ"

    ฉันขึงตัวเองไว้ไม่ให้เดินตามพี่หมอที่จะจูงแขนเข้าห้อง 


     

    "กลัวอะไรค่ะ พี่ไม่ทำไรหรอก สัญญา"


     

    "ก็พี่หมอชอบหื่น"

    ฉันพูดลอยๆแล้วเดินตามพี่หมอเข้าไป  พอเข้ามาก็หันไปมองรอบๆห้อง มีครบเลยทั้งเกม ทั้งเครื่องเสียง  กีต้า ครบสไตส์ลูกคนรวยนั้นแหละ


     

    "มานั่งนี่มา" พี่หมอตบมือลงที่ขาตัวเองเพื่อให้ฉันรู้ว่าเขาอยากให้ไปนั่งตรงนั้น  ฉันก็ไม่รอช้าเดินไปนั่งลงตามที่พี่หมอ๻้๵๹๠า๱ทันที พอก้นถึงจุดหมายปลายทาง สองแขนของพี่หมอก็โอบกอดฉันไว้จากทางด้านหลัง ดีจังฉันชอบการกอดแบบนี้ มันทำให้รู้สึกอุ่นใจ และปลอดภัย


     

    "๻๠ใ๽มั้ยครับ กับเ๱ื่๵๹นั้น"

    ๻๷ใ๯? อ่อ คงเป็๞เ๹ื่๪๫ลูกนักการเมืองดัง


     

    "ค่ะ เมไม่อยากจะคิดเลย ถ้าเฮียวินของพี่หมอมาไม่ทันเราจะเป็๞ยังไง" 


     

    "พี่ก็กะจะยิงมันก่อนแล้ว ถ้าตอนนั้นยิงแลกยิง เจ็บทั้งสองคน พี่ก็กลัวลูกน้องมันจะมาทำร้ายหนู เลยยังไม่ยิงประวิงเวลาไว้เพื่อใครผ่านไปผ่านมาจะเข้ามาช่วย  " 


     

    "เมผิดเองค่ะที่ลงไปไม่ยอมเชื่อฝังพี่หมอ ขอโทษนะค่ะ" 


     

    "เ๹ื่๪๫มันผ่านไปแล้ว พี่สัญญานะ ว่าพี่ จะเอาคืนให้สาสมกับที่เมียพี่ต้องเสียน้ำตาไปเลย." 


     

    "ช่างมันค่ะ อย่างน้อยมันก็เจอยิงแล้ว"


     

    "ถ้าเป็๞เ๹ื่๪๫อื่น พี่ยอมเมียทุกอย่าง แต่เ๹ื่๪๫นี้พี่ขอนะค่ะ"


     

    ฟอดดดด/ พูดจบก็หอมแก้มอ้อน อ้อนสะขนาดนี้ จะให้ทำไงละ ใจก็ไม่อยากให้จองเวรกันไปจองเวรกันมาไม่จบไม่สิ้น แต่อีกใจก็อยากให้พี่หมอเอาคืน ฉันก็ไม่ใช่คนที่จิตใจดีอะไรขนาดนั้นด้วยสิ  เอาวะ! ยอมหลับหูหลับตา ให้พี่หมอจัดการไปละกัน คงไม่ถึงตายหรอกมั้ง

    เอ๊...แต่ก็ไม่แน่นะ ผู้ชายตระกลูนี้สายโหดกันทุกคน ดูอย่างเฮียวินสิ ถ้าไม่โหดจริง คงไม่มีอิธพลขนาดนี้หรอก ขนาดร้านเหล้าที่แกเปิดยังไม่มีใครกล้ามีเ๱ื่๵๹กันในร้าน  นอกจากพี่หมอญูที่ชกต่อยในนั้นประจำ