มหาเทพเซียนกลับมาเกิดใหม่ในมหานคร

บทที่47 แก้ไขจากจุดที่ทำให้เกิดปัญหา

เฉินหนานยิ้มขบขันเห็นให้คนพวกนี้เป็นตัวตลก อย่าว่าสามสิบคนเลยในตอนนี้ต่อให้มาร้ายคนเขาก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับคนที่ยังใช้พลังภายในไม่ได้ นั่นก็เหมือนกับพวกขยะ เขากวาดตามองไปทุกคนและสายตาก็มาตกอยู่ที่ร่างของโจวอูเฉิง มันรู้สึกหนานเย็นขึ้นมาแต่ด้านหลังมันมีผู้เชี่ยวชาญถึงสามสิบคนใยมันต้องกลัวกัน พ่อของมันเป็นถึงคนร่ำรวยมีเงินหลายร้อยล้าน แน่นอนว่าชีวิตของมันสุขสบายมาก โดนตามใจมาแต่ยังเด็กๆแล้วยิ่งตอนนี้พอของมันโจวมี่อหานได้ใช้เส้นสายทุกอย่างเพื่อจะได้มีส่วนร่วมกับโครงการของตระกูลฟู่แล้ว คาดว่ากำไรน่าจะได้เป็นพันล้านจากโครงการที่ใหญ่แบบนี้ แถมยังได้บารมีของตระกูลฟู่มาใช้อีกเมื่อได้ร่วมโครงการ มันมองไปทางเฉินหนานด้วยสายตาเย็นชา

“พวกแกยืนเฉยอยู่ทำไมฆ่ามัน”เฉินหนานยิ้ม

“ฆ่าฉันงั้นหรือ”เฉินหนานมองไปที่พวกมันราวกับคนที่ตายไปแล้ว ทว่าเขาก็ต้องยิ้มกว้างออกมาเมื่อเห็นเด็กอายุประมาณสิบขวบน่าตาน่ารักสวมเสื้อผ้าเก่าๆถือตะกร้าและมีถุงถั่วห้าถุง เฉินหนานนึกสนุก

“หนูน้อยพี่เหมาหมด”เด็กหญิงตาเป็นประกาย

“จริงหรือคะได้คะ”ในขณะที่เด็กน้อยกำลังบอกราคาเฉินหนานก็ดึงตะกร้ามาแล้วส่งเงินพันหยวนให้เธอ แน่นอนว่าเขานึกถึงน้องสาวของเขาแม้ว่าหนูน้อยตรงหน้าจะอายุพอๆกับน้องสาวจองเขาแต่เห็นได้ชัดว่าเธอมีชีวิตที่ลำบากมากดูจากชุดที่เก่าๆของเธอแล้ว เด็กสาวถึงกับตัวสั่นเธอไม่เคยได้เงินที่มากขนาดนี้มาก่อน

“หนูรับไม่ได้ค่ะมันมากไป”เฉินหนานยิ้ม

“เอาไปซื้อของอร่อยๆกินและซื้อเสื้อผ้าหนาๆใส่นะหนูน้อยพี่ชายรวยมาก”เธอดีใจมาก

“พี่ชื่ออะไรคะ”เด็กน้อยถามออกมาอย่างตื่นเต้น

“พี่ชื่อเฉินหนานเอาล่ะหนูกลับบ้านไปได้แล้วภาพต่อไปหนูดูไม่ได้นะ”เธอรับคำแล้วซ่อนเงินอย่างมิดชิดแล้วรีบกลับไปเอาเงินให้คุณยายเธอ เฉินหนานส่งถั่วไปให้สามสาวที่มองเขาอยู่ก่อนแล้ว

“เอาไว้กินตอนดูโชว์ไง” โจวอูเฉินเห็ก็โกรธทันทีที่เฉินหนานไม่ได้เกรงกลัวมันเลย

“ยังเฉยอยู่อีกฆ่ามันสิ”แน่นอนว่าพวกมันแค่ตะลึงว่าเฉินหนานทำไมใจเย็นขนาดนี้พวกมันมีประสบการณ์มามากแลพอสัญชาตญาณพอกว่าเขาอันตราย เฉินหนานกินถั่วอย่างสบายใจไม่สนว่าพวกมันกำลังจะเข้ามา ทั้งที่มันยืนอยู่กันสามสิบคนแต่เฉินหนานยังสงบได้แบบนี้ ทว่าก็สายเกินไปที่จะถอย พวกมันพุ่งเข้าไปหาเฉินหนานทันที วาบ!!!! หมัดของชายสองคนแรกพุ่งตรงไปที่หัวเฉินหนาน ทว่าเฉินหนานไม่หลบเขาพ่นเปลืองถั่วออกมาด้วยพลังปราณ ปัง!!!เปลือกถั่งพุ่งออกจากปากเฉินหนานราวกับกระสุนปืน กระแทกหน้าทั้งสองหงายหลังลงไปเลือดสาดกระจาย เฉินหนานกระโดดหลบเลือดที่กระเด็นมา

“ให้ตายเกือบไปนี่เสื้อใหม่ฉัน”เมื่อทุกคนเห็นฉากนี้ก็ขาสั่นทันที นั่นมันเปลืองถั่วไม่ใช่หรือทำไมพวกมันถึงมีสภาพอนาถขนาดนั้น คนที่เหลือตัดสินใจไม่ได้ว่าจะหนีหรือจะโจมตีดี ทว่าพวกมันก็ต้องร้องด้วยความเจ็บปวดโดยไม่รู้ตัวปังๆๆๆ โอ้ย!!! ถั่วหลายเม็ดพุ่งทะลุขาพวกมันเลือดกระจายเต็มพื้น พวกมันกว่าสิบคนล้มลงร้องด้วยความเจ็บปวด

“อะไรวะมันมีปืนหรือไง”!!!! คนที่ร่างใหญ่ตะโกนออกมาด้วยความตกใจ เฉินหนานหัวเราะ ตอนนี้ลิซ่า ชิงเยว่และเจี่ยหลินตาโตกับภาพที่เห็น แต่พวกเธอไม่ลืมที่จะกินถั่วต่อไป

“เกิดอะไรขึ้นคะบอส”ลิซ่าถามชิงเยว่เธอไม่รู้จักการต่อสู้จีนมาก่อน

“ฉันเองก็ไม่ค่อยแน่ใจนะแต่คิดว่ามันเป็นการต่อสู้แบบโบราณฉันเคยดูในหนังมาก่อน”ชิงเยว่พูดแบบไม่แน่ใจ เมื่อถั่วในมือเฉินหนานหมด เขาหายไปจากสายตาแล้วต่อยไปที่ท้องของผู้เชี่ยวชาญด้านหลัง ปัง!!! ผู้เชี่ยวชาญสองคนลอยออกไปกว่าห้าเมตรพ่นเชือดสดๆออกมา ทุกคนเห็นฉากนี้ก็ตกใจมากกว่าเดิม

“มันใช้พลังโบราณได้ทุกคนระวัง”ทุกคนหันกลับไปฟาดเขาด้วยเหล็ก วาบ!!!เฉินหนานหลบแล้วเตะอัดไปที่คาง ปัง!!!มันลอยไปเจ็ดเมตร จากนั้นเขาหมุนตัวไปที่ชายอีกคนหนึ่งที่กำลังพุ่งเข้ามาเขาต่อยไปที่หน้าอกของมัน ปัง!!!ซี่โครงของมันหักทันที จากนั้นเฉินหนานกระโดดขึ้นมันสูงถึงห้าเมตรแล้าเตะไปที่หัวพวกมันอีกห้าคนราวกับเขาเดินในอากาศ ปังๆๆๆ!!!!

“นี่ นี่ มัน”โจวอูเฉิงตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวทันที อย่างไรก็ตามหลายคนถือท่อเหล็กพุ่งเขามาฟาดลงไปที่เฉินหนาน

“บอสระวังคะ”ชิงเยว่เตือนด้วยความตกใจ วาบ!!! ท่อเหล็กฟาดลงมาที่เฉินหนาน

“หึ…”เฉินหนานแค่นหัวเราะแล้วใช้นิ้วดีดท่อเหล็กไปเบาๆเพื่อเปลี่ยนทิศทาง ปัง!!มันปลิวไปตามแรงดีดกลับออกไปอัดเข้ากับรถทันที ปัง!!!

“ฉันไม่จ่ายนะอันนี้ความผิดพวกแกเองที่มาหาเรื่องฉัน”เฉินหนานไล่ตบพวกมันจนรู้สึกเจ็บมือ

“ให้ตายฉันเจ็บมือจริงๆ”เฉินหนานบ่นออกมาแต่เขาก็ไม่ยอมหยุดมือที่จะทรมานพวกมันด้วยการตบไปที่หน้าจนฟันพวกมันเริ่มหลุดออก เขาพุ่งไปตบทั้งสามสิบคนอย่างแรง เพี้ยะๆๆๆ ทุกคนหัวเหมือนหมูในตอนนี้

“อะไรกันแค่นี้งั้นรึมีความสามารถแค่นี้ก็คิดจะมาขู่เข็ญชาวบ้านแล้วไม่เจียมตัวเสียเลย”เสียงพวกมันร้องครวญไปทั่วเฉินหนานยังไม่หยุดมือ เขาต่อยและเตะพวกมันหลายครั้ง จนทุกคนเลือดอาบไปทั้งตัวเขาต้องการฝังความกลัวเขาไปในจิตใจพวกมัน เมื่อโจวอูเฉินเห็นก็ทรุดตัวลง มันได้เตะแผ่นเหล็กเขาให้แล้วแถมแผ่นเหล็กที่ใหญ่มากๆด้วย น้ำสีเหลืองเริ่มออกมาจากหว่างข้าของมัน

“ไม่ๆมันต้องไม่เป็นแบบนี้”เฉินหนานเดินเข้ามามาหามัน ปัง!!เขาเตะไปที่ท้องของอูเฉิง พรวด…มันกระอักเลือดออกมาเต็มพื้น

“ถึงกับฉี่แตกเลยงั้นหรือ”เจาหัวเราะ

“ฉันก็ปล่อยแกไปแล้วยังเสือกจะกลับมาให้ตบอีกตอนนี้ก็ตายเสีย”ตุบ!!!มันรีบคุกเขา

“ฉัน ฉันผิดไปอย่าทำอะไรฉันเลยนายอยากได้อะไรฉันให้หมด”เฉินหนานหัวเราะ มันเอามือกุมไปที่ท้องของมันด้วยความเจ็บปวด

“ฉันผิดหวังในตัวแกมากที่แกโง่ขนาดนี้ นอกจากต่อไปนี้ไอ้นั่นของแกจะใช้งานไม่ได้สิบปีแล้วพ่อของแกจะต้องลำบากแน่ในการทำธุรกิจก่อสร้าง”มันไม่เข้าใจสิ่งที่เฉินหนานพูด การเตะของเฉินหนานทำหลายชีพจรมันชั่วคราวก็ประมาณสิบปี อวัยวะเพศชายของมันไม่อาจตื่นตัวได้อีก ก็ในเมื่อไอ้นี้เป็นสาเหตุที่ทำให้เรื่องวุ่นวายนี้เฉินหนานจึงลงโทษเล็กน้อย เฉินหนานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เมื่อมีคนรับสายเขาก็ยิ้มแล้วพูด

“ป้าครับรู้จักตระกูลโจวไหมครับโจวอูเฉิงอะไรนี่แหละ”หยุนซวงคิดอยู่สักพัก

“อ่อลูกชายเจ้าของธุรกิจเล็กๆน่ะนะเขามาขอให้ป้าช่วยหลายครั้งแล้วแต่ป้าไม่มีมีเวลาใส่ใจน่ะ มีอะไรงั้นหรือ”ที่จริงเขาจัดหนักไปแล้วถึงค่อยมาถามต่างหาก ทั้งสามสาวหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกเมื่อได้ยิน

“อ่อครับถ้าไม่ใช่เพื่อนป้าก็แล้วไปผมได้จัดหนักไปเลย”หยุนซวงขมวดคิ้ว

“บอกป้ามามีอะไร”เฉินหนานหัวเราะเล่าให้ฟัง หยุนซวงโกรธมากที่มันกล้ามาทำร้ายว่าที่ลูกเขยเธอ

ไป๊หยุนซวงโมโหมากเธอกดโทรศัพท์ไปที่เลขาของเธอแล้วสั่งงานออกไปเด็จขาด เลขาถึงกับตั้งตัวไม่ติดกับคำสั่งที่โหดร้ายเช่นนี้

“ตัดเส้นทางธุรกิจของโจวม่อหานทั้งหมดและต้องให้มันหมดตัวภายในหนึ่งเดือน”คำสั่งสายฟ้าฟาดขนาดนี้เลขาเธอถึงกับหน้าซีด การที่ทำธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์หรือก่อสร้างนั้นไม่ว่าใครก็ต้องรู้จักตระกูลฟู่ที่เป็นผู้กุมอำนาจของธุรกิจนี้ในจีนทั้งหมด หากใครกล้าทำให้ตระกูลฟู่ไม่พอใจ ควรย้ายไปทำอย่างอื่น เพราะฟู่เทียนจะเดินทางไปต่างประเทศเพื่อนำโครงการใหญ่ๆกลับมาเสมอ ใครๆก็อยากมีส่วนร่วมในโครงการที่เขานำกลับมา ทั้งการซื้อเหล็ก ไม้ปูน หรืออื่นๆที่เกี่ยวข้องนั่นแค่ตระกูลฟู่เอ่ยปาก พวกเขาก็มีกำไลมหาศาลแล้ว นี่ยังไม่รวมถึงชื่อเสียงที่ว่าด้วยการเคยร่วมงานกับตระกูลฟู่พวกเขาจะได้รับความไว้วางใจและได้เป็นอันดับต้นๆในตัวเลือกแรกๆ ในโครงการอื่นๆอีกด้วย

“ไม่รู้ว่าตระกูลโจวทำอะไรลงไปถึงได้มีจุดจบแบบนี้”เลขาถึงกับถอนใจ เธอรู้ว่าต้องถึงจุดเดือดจริงๆถึงได้มีคำสั่งนี้ออกมา บอสของเธอปกติจะลงโทษแค่ตัดทางทำเงินนิดหน่อย แต่นี้ถึงกับทำให้หมดตัว

ในโรงแรมหรูที่มีสาวๆเปลือยกายอยู่หกคนโจวม่อหานนอนบนเตียงมีสาวๆบริการเขารอบกาย เรียกได้ว่าพ่อเป็นยังไงลูกก็เป็นอย่างนั้น เขาและเพื่อนๆมาสนุกกันอย่างที่นี่เป็นประจำและคอยหาสาวๆมาบริการทีละหลายๆคน ในตอนนี้เขามีความสุขมากกับสาวๆจนไม่อยากไปไหน ทว่าเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นทำลายความสงบของเขาทันที

“มีอะไร”น้ำเสียงเย็นชาดังขึ้น

“บอสครับเราเจอปัญหาแล้วครับ”

“มีอะไรว่ามา”

“บริษัทที่เราติดต่อไว้ทุกที่รวมถึงบริษัทที่เคยทำสัญญากับเราไว้ขอยกเลิกสัญญาทั้งหมดครับ”

“อะไรนะ”!!!มันลุกขึ้นทันที

“เป็นไปได้ยังไง”

“เรากำลังสืบอยู่ครับ”

“ไอ้เวรอย่าให้ฉันรู้นะว่าเป็นใครฉันจะเอาเลือดหัวมันออกซะ”โจวม่อหานวางสายแล้วรีบกลับไปที่บริษัททันที เขาโทรไม่หยุดเพื่อหาสาเหตุแต่ไม่มีใครรับสายของเขาเลย

“บ้าอะไรวะเนี่ย”

บ้านตระกูลพลฟู่ หยุนซวงหายใจรุนแรงด้วยความโกรธ จนฟู่หลงและรินถามขึ้นว่าแม่พวกเขาเป็นอะไร ทั้งสองไม่เห็นแม่โกรธมานานแล้ว แต่เมื่อทั้งสองได้เรื่องทั้งหมดยินก็โกรธกว่าแม่เธอเสียอีก

“นี่มันคิดว่าเป็นเจ้าของกิจการเล็กๆแล้วรังแกคนอื่นได้งั้นหรือ”รินโมโหมาก

“ไอ้ลูกหมาเอ้ยดูสิว่าฉันจะทำยังไงกับพวกแก”ฟู่หลงคำราม เมื่อฟู่เทียนกลับมาก็ตกใจเห็นสามคนมามีอารมณ์รุนแรง

“เป็นอะไรกันเนี่ยผมทำอะไรผิดงั้นหรือ”รินเล่าทุกอย่างให้ฟัง ฟู่เทียนเงียบลงแล้วดูดบุหรี่ก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

“ครับบอส”

“ฉันไม่อยากเห็นตระกูลโจรหากินในวันเดอร์เล่ล์อีกต่อไปและก็ไม่อยากให้มันกลับเข้ามาในเมืองนี้อีก”

“ครับบอส”จากนั้นเขาก็วางโทรศัพท์ แม้เขารู้ว่าเฉินหนานเก่งแต่คนกว่าสามสิบคนทำให้เขากังวล อีกอย่างนี่ถือว่าหยามเขามากที่กล้ามาทำร้ายคนที่มีพระคุณกับเขา

“เขาเป็นอะไรไหม”

“ฉันยังไม่ได้โทรไปค่ะ”ฟู่เทียนพยักหน้า จากนั้นเขาก็โทรศัพท์อีกครั้ง  ปลาบสายรับทันที

“คุณลงมีอะไรให้ผมช่วยหรือครับ”

“ได้ยินว่าหลานมีเรื่องงั้นหรือ”

“เรื่องเล็กน้อยครับแต่ผมจัดการแล้วกำลังจะกลับบ้านครับ”

“ดีแล้วกลับดีๆล่ะแวะมากินข้าวที่บ้านลุงบ้างล่ะ”เฉินหนานรู้สึกถึงความอบอุ่นที่ได้จากคนอื่นนอกจากครอบครัวของเขา ในตอนที่เขาไปอยู่แดนเซียนเขาก็อยู่ในร่างของเด็กกำพร้า ทุกคนเข่นฆ่าเพื่อเอาตัวรอดไม่มีใครจริงใจกันจริงๆมีแต่ผลประโยชน์แต่ตอนนี้กำแพงในใจเขาก็ได้บางลงขึ้นอีกระดับแล้ว

“ลุงกลับมาแล้วหรือครับ”

“ใช่ๆเพิ่งกลับมา”

“ผมกำลังจะไปหารินพรุ่งนี้พอดีเลยว่าจะไปอุดหนุนห้างของเธอเสียหน่อย งั้นถือโอกาสไปทานข้าวบ้านคุณลุงแล้วกันนะครับ”

“เยี่ยมเลยตกลง”หลังจากวางสายอารมณ์ของทุกคนก็ดีขึ้น

หน้าร้านอาหารเดอะสตาร์ เฉินหนานมองดูกลุ่มคนที่ร้องควรญครางอยู่ด้วยรอยยิ้ม ขณะที่โจวอูเฉิงเริ่มรู้สึกแปลกๆในรางกาย แน่นอนว่ามันไม่รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น เฉินหนานแสยะยิ้ม

“เอาล่ะแกไปได้แล้วจากนี้ก็ใช่ชีวิตดีๆล่ะ”

“ได้ครับๆผมไปแล้ว”

“อ่ออย่าลืมจ่ายค่าเสียหายด้วยที่พวกแกทำไว้ที่ร้านนี้ด้วย”มันพยักหน้ารั่วๆแล้วรีบหนีไปทันที เฉินหนานรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้รับเงินค่าเสียหายจากมัน อย่างไรก็ตามเขาอยู่ในฐานะประธานบริษัทจะรีดไถก็ออกจะดูไม่ดี แต่ในระหว่างที่โจวอูเฉิงกำลังจะออกไป เสียงไซเรนก็ดังขึ้น รถตำรวจสองคันมาจอด ที่หน้าร้านอาหารและตำรวจที่ลงจากรถมาคือ ต่งซานซานเมื่อเธอเห็นเฉินหนานก็ยิ้มให้เขาทันที และมือเธอเห็นเฉินหนานที่ไม่ได้อยู่ในชุดนักเรียน ก็ต้องหน้าแดงเฉินหนานนั้นหล่อเกินไปและดูเป็นผู้ใหญ่มาก ไม่นานสีหน้าเธอก็กลับมาเป็นปกติ

“ใครแจ้งความคะ”ชิงเยว่ยิ้มแห้ง ใครจะรู้ล่ะว่าบอสเธอจะโหดขนาดนี้หนึ่งต่อสามสิบเชียวนะ

“ฉันเองคะ”เมื่อต่งซานซานเห็นเธอก็อึ้งไปเธอสวยมากๆจนต่งซานซานอิจฉา

“ที่แจ้งว่ามีคนทำร้ายใช่ไหมคะ”

“ใช่ค่ะแต่ตอนนี้บอสของเราจัดการไปแล้ว”เฉินหนานยิ้มแห้งๆเช่นกัน

“พวกเขามาหาเรื่องผมก่อนผมเลยป้องกันตัว”เธอมองไปที่คนสามสิบคนร้องควรญคางเชือดอาบไปทั้งตัว เธอถึงกับพูดไม่ออก

“ปังกันตัวหรือคะ”เธอหัวเราะเบาๆ เฉินหนานทำหน้าป่วยๆ

“เห้อไอัพวกนี้มันเบื่อชีวิตหรือไรถึงมาหาเรื่องปรมาจารย์เนี่ย”เธอคิดในใจ

“ถ้างั้นเชิญไปให้ปากคำด้วยนะคะ”จากนั้นทุกคนก็ไปที่สำนักงานตำรวจแล้วสอบปากคำเมื่อดูกล้องวงจรปิดทุกอย่างก็ถูกแก้ไขทันที แล้วเฉินหนานก็กลับมาที่คอนโดเฉินหนานไม่ได้ติดตามเรื่องนี้อีกเขานอนหลับสบายในคืนนี้หลังจากยืดเส้นยืดสาย ทว่ามีคนที่นอนไม่หลับอยู่เช่นเขาตอนนี้เขาวิ่งไปทั่วเพื่อหาทางรอด หลังจากโจวอูเฉินถูกประกันตัวออกมา ก็รู้สถานการณ์ของบ้านมันก็จมลงไปมนหลุมดำ

“อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะไอ้เด็กนั่น”มันยังจำคำพูดเฉินหนานได้

(((“แกไม่คู่ควรรู้หรอกว่าฉันเป็นใครถ้าไม่อยากให้พ่อแกหมดตัวก็ไสหัวไปจากร้านนี้ซะ”)))เสียงเฉินหนานดังอยู่ในหัวมัน มันพุ่งไปหาพ่อของมันแล้วเล่าเรื่องทั้งหมด

“อะไรนะมันพูดแบบนั้นงั้นหรือมันเป็นใคร”

“ผมไม่รู้”เมื่อได้ยินโจวม่อหานก็โกรธขึ้นทันที

“ไอ้โง่แกมีเรื่องกับคนไม่รู้เบื้องหลังของเขาก่อนงั้นหรือ”อูเฉิงไม่กล้าโต้ตอบอะไร โจวม่อหานเรียกลูกน้องของมันมาทันที

“ไปสืบมาว่าไอ้เด็กนั่นชื่ออะไรและเป็นใครกัน”ตอนนี้โจวม่อหานเดือดสุดๆแล้ว เขากำลังจะต้องขายทุกอย่างที่นี่ถ้าเรื่องนี้ไม่ได้รับการแก้ไข มันมองไปที่ลูกชายอย่างผิดหวัง มันได้แต่ขอร้องไห้พระเจ้าช่วยมันว่าอย่าใช่สิ่งที่มันคิด…