Timebound รักข้ามภพ โอบหัวใจข้าไว้ให้มั่น 1682

ลี่อินเดินถือกล่องชาเล็ก ๆ เดินตามทางหลังโรงตาก ใบหน้ามีคราบเหงื่อนิด ๆ จากงานเมื่อเช้า เธอตั้งใจจะเอาชุดชาพิเศษมาให้ซินเฟยคัดคุณภาพ แต่ก็จำทางผิด เดินอ้อมมาถึงมุมลึกของไร่แทน

ทันใดนั้น เสียงหัวเราะเบา ๆ และบทสนทนาแผ่ว ๆ ก็ดึงความสนใจของเธอ

“ข้าก็ชอบที่นี่นะ…อาจเพราะมีเจ้ามายืนอยู่ด้วยก็ได้” เสียงของซินอี๋ดังขึ้นมาอย่างอ่อนโยน

ลี่อินชะงักเท้า ก่อนจะแอบแหวกพุ่มไม้ดูเล็กน้อย เห็นภาพซินอี๋และเสี่ยวซินยืนอยู่ด้วยกันอย่างเงียบ ๆ ทั้งคู่ไม่ได้ใกล้ชิดเกินงาม แต่ ‘บรรยากาศ’ กลับนุ่มนวลจนเกินจะละสายตา

‘อืม…สองคนนี้มีอะไรบางอย่างแน่นอน’ ลี่อินคิดในใจ พร้อมยิ้มจาง ๆ

เธอตัดสินใจเดินเข้าไปแบบไม่ให้ดูเหมือนแอบฟัง “อ้าว เจอแล้ว! ข้าหาอยู่ตั้งนาน!”

ซินอี๋หันมาเล็กน้อย “ลี่อิน? เจ้ามาถึงนี่ได้ยังไง?”

“ข้าหลงทางนิดหน่อย...แต่คงหลงไม่ลึกเท่าอะไรบางอย่างที่กำลังเกิดตรงนี้หรอกมั้ง” เธอยักคิ้วเล่น พร้อมยื่นกล่องชาให้

เสี่ยวซินหลุดหัวเราะอย่างควบคุม “เจ้าพูดอะไรน่ะลี่อิน?”

“ก็แค่กลิ่นชาแรงดี...แรงพอจะทำให้ใครบางคนเดินทางตามมันมาถึงตรงนี้ได้” ลี่อินพูดพลางหรี่ตาใส่ซินอี๋แบบขำ ๆ

ซินอี๋แกล้งถอนหายใจ “เจ้าจะเป็นสาวจากอนาคตก็เถอะ แต่ยังชอบแซวคนอยู่ดี”

“ไม่แซวไม่ได้หรอก ขืนปล่อยให้เงียบแบบนี้ สองคนอาจคิดว่าความรู้สึกของตัวเองไม่มีใครเห็นนะ”

เสี่ยวซินยิ้มอ่อนแล้วตอบ “บางครั้ง...การมีคนเห็น ก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด”

บรรยากาศเงียบลงเล็กน้อย แต่กลับอบอุ่นขึ้นจนน่าแปลกใจ ทั้งสามคนยืนอยู่ท่ามกลางไร่ชา — คนหนึ่งที่เฝ้ามอง, สองคนที่หัวใจเริ่มมีเสียง และกลิ่นชาที่หอมขึ้นกว่าเดิมอย่างบอกไม่ถูก