ไรท์ยังไม่ได้ตรวจคำผิดน้าาา
######################
หลังจากวุ่นวายอยู่การโทรศัพท์เพื่อจัดการขายทรัพย์สินที่มีอยู่ของเธอเสร็จแล้ว น้ำภัทรจึงเก็บของทั้งหมดลงกล่องตามเดิมยกเว้นเงินหยวนที่นับๆดูแล้วมีเกือบ 300หยวนโดยเธอนำเงินเก็บเข้ามิติ ส่วนรูปถ่ายเธอหากรอบรูปมาใส่แล้วนำไปวางรวมไว้กับรูปถ่ายของครอบครัวที่มีอยุ่
จากนั้นจึงเดินไปห้องทำงานของเฮียดินเพื่อหาข้อมูลของจีนในยุคนั้นเพิ่มเติม น้ำภัทรเชื่ออยู่เสมอว่าการจะเริ่มต้นทำอะไรสักอย่าง อย่างน้อยก็ต้องมีข้อมูลที่ควรจะรู้อยู่บ้างเพื่อที่จะได้ไม่เคว้งเมื่อไปถึงที่นั้น จากการค้นหาข้อมูลจึงทำให้ได้รู้ว่าประชาชนในยุคนั้นของจีนที่ขาดแคลนมากที่สุด คืออาหาร และ ข้าวของเครื่องใช้แทบทุกอย่างก็ต้องมีการใช้คูปองควบคู่กับเงินสดแทบทั้งสิ้นทั้ง ในยุคนั้นถึงกับมีคนขนานนามให้ว่าเป็ยุคแห่งการ 'อดอยากปากแห้ง'(ใน่ปี1949-1976) ของจีนกันเลยทีเดียว หลังจากที่ท่านผู้นำคนเก่าเสียชีวิตไปแล้ว จึงเป็การเริ่มต้นของยุคแห่งการ 'พอมีพอกิน'(ใน่ปี 1976-1993)
หลังจากนั้น เธอจึงเริ่มจดรายการของที่ต้องจัดเตรียม
"อืมมม…… ที่แน่ๆคือต้องขนอาหาร ข้าวสาร แป้ง ของสด ของคาว ผลไม้ ผัก เครื่องเทศ ของแห้ง อาหารกระป๋อง น้ำมัน เนย นม นมผง…อะไรอีกนะ? อ๋าา…อาหารสำเร็จรูป เครื่องดื่มต่างๆ ที่สำคัญคือกาแฟจะขาดไม่ได้ จดแยกประเภทไปเท่านี้ก่อนแล้วกัน" ถ้าเธอต้องไปอยุ่จีนในยุคนั้นแล้วต้องทำให้อดอาหารไทยไปด้วย ชีวิตจะมีสีสันได้อย่างไร เพราะเคยมีประสบการณ์จากการไปทำงานที่ต่างแดนหลายปีจึงทำให้เธอรู้ซึ้งว่า น้ำปลา ปลาร้า กะปิ คือดีที่สุด
"แล้วก็พวกเครื่องนุ่มห่ม กับยา…สิ่งอำนวยความสะดวก……อะไรอีกนะ?"
พร้อมกับหยิบกุญแจรถบรรทุกเล็กที่มีตู้เก็บของ เตรียมพร้อมจะไปห้างขายส่งโดยวันนี้เธอคิดว่าจะจัดการเกี่ยวอาหารบางส่วนก่อน โดยเธอเริ่มจากการแวะไปธนาคารเพื่อถอดเงินสดออกมาจำนวนหนึ่ง ก่อนจะไปหาเช่าโกดังเก็บของขนาดเล็กรายวันแห่งหนึ่งเอาไว้โดยเธอจะเช่าไว้แค่5วันพร้อมทั้งว่าจ้างให้คนมารอรับสินค้าที่เธอจะสั่งตามมาไว้ด้วย เพราะถ้าให้ของมาส่งที่บ้านเฮียดินหรือที่โกดังในไร่เฮียต้องสงสัยแน่ๆเลย
จากนั้นเธอจึงขับรถไปที่โรงสีข้าวก่อน เพื่อชื้อข้าวและธัญพืช
"เถ้าแก่คะ คือ ฉันอยากได้ข้าวขาวขัดสีอย่างดี 10ตัน ข้าวไม่ขัดสี 5ตัน ข้าวเหนียว 5ตัน ข้าวเหนียวดำ500โล แล้วเถ้าแก่เถ้าแก่พอจะหาคนขายพวกธัญพืชให้ฉันได้ค่ะ ฉันอยากได้พวก ลูกเดือย ถั่วแดง ถั่วดำ ถั่วเขียว ถั่วเหลือง ถั่วลิสง งาดำ งาขาว อย่างละ500โลค่ะ"
"ผมหาให้ได้ครับ แต่วันนี้คงไม่ทัน เป็วันพรุ่งนี้่บ่ายสามคุณผู้หญิงสะดวกไหมครับ"
"ได้ค่ะ ถ้ายังไงรบกวนส่งไปที่โกดังเก็บของตามที่อยู่นี้นะคะ ฉันจะโอนเงินส่วนที่เหลือจากการมัดจำหลังจากได้รับสินค้าค่ะ" น้ำภัทรจ่ายเงินค่ามัดจำสินค้า พร้อมรับใบเสร็จ
จากนั้นเธอจึงขับรถไปที่ร้านขายส่งสินค้าเกี่ยวกับการทำขนม เพื่อสั่งซื้อสินค้าจำพวกแป้งทำอาหาร ไม่ว่าจะเป็แป้งมัน แป้งข้าวโพด แป้งข้าวจ้าว แป้งข้าวเหนียว แป้งอเนกประสงค์ แป้งทอดกรอบ แป้งแพนเค้ก เกล็ดขนมปังอย่างละหลายร้อยกิโล รวมถึง ยีสต์ สีผสมอาหาร อุปกรณ์การขนมต่างๆโดยเธอเลือกจากอุปกรณ์ที่ทำด้วยไม้ หรือ ดูไกล้เคียงกับไม้ให้ได้มากที่สุด พร้อมกับซื้อถุงกระดาษสีน้ำตาลที่เคลือบมันและไม่เคลือบมันหลากหลายขนาดไปเป็จำนวนมาก รวมถึงพวกขวดแก้วพร้อมฝาปิดขนาดต่างๆไปด้วยเพราะสิ่งนี้อาจจะเป็หนทางทำเงินของเธอในอนาคตได้
หลังจากจ่ายเงินค่ามัดจำแล้วนัดวันรับสินค้าแล้ว น้ำภัทรจึงขับรถไปที่ฟาร์มไก่ไข่ออแกนิกโดยเธอซื้อไข่ไปถึง10,000ฟอง พร้อมกับให้คนงานขนไข่ไปใส่ไว้ในรถบรรทุกที่เธอขับมา หลังจากจ่ายเงินเธอจึงขับรถออกมาสักพักเธอจึงจอดข้างทางที่ไม่ค่อยมีคน แล้วจัดการเก็บไข่ทั้งหมดเข้ามิติ รวมถึงอุปกรณ์ทำขนมที่เธอซื้อมาด้วย จากนั้นเธอจึงขับไปที่ห้างขายส่งสินค้าเ้าใหญ่ในตัวเมือง เธอตรงเข้าไปหาฝ่ายประชาสัมพันธ์ของลูกค้าก่อนเพื่อหาคนที่จะมาช่วยเธอจัดการสิ่งของ
"ฉัน้าซื้อสินค้าหลายอย่างเป็จำนวนมากนะคะ ไม่ทราบว่าฉันจะติดต่อใครได้บ้างคะ?"
"คุณผู้หญิง สามารถจดรายการสินค้าให้ทางเราได้เลยค่ะ ทางเราจะดำเนินการให้ทันที" พนักงานสาวตอบกลับมาอย่างเป็มิตร
"ขอบคุณค่ะ ฉัน้าน้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันปาล์ม น้ำมันพืช อย่างละ300แกลลอน น้ำมันงา100แกลลอน นมสด 200แกลลอน นมรสอื่นอย่างละ200แพค นมถั่วเหลือง50แพค เนยจืด-เค็มอย่างละ10ลัง ผลไม้กระป๋องคละชนิดอย่างละ50ลัง นมผงสำหรับเด็ก300ลังและผู้ใหญ่100ลัง เกลือแบบเม็ดหยาบและเม็ดละเอียดอย่างละ200โล น้ำตาลทรายขาว น้ำตาลทรายแดง น้ำตาลกรวดอย่างละ300โล น้ำตาลมะพร้าว น้ำตาลอ้อยอย่างละ100โล ซอสปรุงรส ซอสน้ำมันหอย ซอสถั่วเหลือง ซีอิ้วขาว ซีอิ้วดำ ซอสหมัก อย่างละ100ขวด ผงปรุงรสเอา100ห่อ น้ำปลา ปลาร้าขวดอย่างละ50ขวด
เนื้อหมูฉันเอา สามชั้น สันคอ สันนอก สันในอย่างละ500โล ซีโครง200โล กระดูกเล้ง 100โล ขาหมู100ขา เนื้อวัว 300โล เนื้อแดดเดียว 200โล ไก่เนื้อ 5,000ตัว เครื่องเทศต่างๆที่ทำเป็เซตแล้ว300เซต บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปคละรสๆละ20แพคค่ะ กาแฟกับผงโกโกยี้ห้องตามนี้อย่างละ100ขวด น้ำผลไม้กล่องเอาทุกรสอย่างละ100แพค(ไม่เอารสมะเขือเทศ)น้ำเปล่า5000แพค น้ำอัดลมขวดเล็กและโซดา300แพค(เอาเฉพาะที่เป็ขวดแก้ว) บุหรี่300คอตตอน บรั่นดี500ขวด เบียร์500ลัง "เอาเท่านี้ก่อนค่ะ ถ้าคิดเงินเสร็จแล้วรบกวนส่งไปตามที่อยุ่ตามนี้ด้วยนะคะ จะมีคนมารอรับสินค้าอยู่แล้ว" จากนั้นเธอจึงไปที่ร้านข้าวซอย ร้านโจ้ก ร้านซาลาเปาใส้ต่างๆขนมจีบ เพื่อสั่งไปเก็บไว้อย่างละหลายร้อยชุดโดยนัดมารับวันพรุ่งนี้
น้ำภัทรไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าการซื้อของจะเหนื่อยมากขนาดนี้มันทำให้สมองของเธอตื้อไปหมด โดยเธอเลือกซื้อของตามประเภทเช่น อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ยา เครื่องอำนวยความสะดวก อื่นๆ โดยเธอไม่อยากซื้อของรวมๆกันเพราะมันอาจจะทำให้เธอหลงลืมบางอย่างได้ และเธอยังมีความคิดที่จะขับรถกลับกรุงเทพ เพื่อที่เธอจะได้แวะตามตลาดสดหรือร้านค้าตามทางเพื่อหาขอดีของอร่อย รวมถึงผลไม้ท้องถิ่นมากักตุนไว้เช่นกัน
##########################
ไรท์………ทำไมเธอชื้อของอบายมุขเยอะจัง จะซื้อไปอาบหรอ?
น้ำภัทร……ของมันมีประโยชน์บางอย่าง(ทำหน้ากรุ้มกริ่ม)