กระบี่ฟ้าสังหาร

“ เจ้าจงส่งที่เจ้าได้รับมา มิเช่นนั้นอย่าหาว่าข้าโหดร้าย “ นางเอ่ยออกมา

“ เวรแล้วนั่นมันเหลียงหงซู่ของสำนักกระบี่โลหิตนี่ “

“ ใช่ นางนั้นถือว่าอำมหิตโหดเหี้ยมยิ่งนัก ทั้งยังแข็งแกร่งหาคู่ต่อกรได้ยาก “

“ ไอ้เด็กนั่นจบเห่แน่ที่มาพบกับนาง “

“ เหลียงหงซู่ “ ชิงหยางพึมพำ

“ หนึ่งขั้นใหญ่ “ เขาพึมพำ แลสูดหายใจเข้าลึก

“ หากอยากได้มีเพียงใช้กำลัง “ ชิงหยางเอ่ยออกมา

“ หึ “ เหลียงฟงซู่แสยะยิ้ม

“ ข้าเคยเห็นคนเช่นเจ้ามาก็มาก แต่ก็มิมีผู้ใดปากดีเช่นเจ้า “ นางเอ่ย

“ ข้ารึให้โอกาสเสนอทางรอดแก่เจ้า แต่เจ้ากลับทิ้งมันไป “ นางเอ่ยพลางส่ายหน้า

“ เจ้ามันพวกที่ปากกล้าขาสั่น รึพวกอวดดีกันจึงมิได้หวาดกลัวต่อสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น “ นางเอ่ยออกมา น้ำเสียงของนางนั้นมันเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม

“ อย่าพล่ามให้มาก มันเสียเวลารู้รึไม่ “ ชิงหยางร้องตะโกนลั่น

“ ได้ ในเมื่อเจ้านั้นอยากตาย ข้าก็จะสงเคราะห์ให้ “ เหลียงหงซู่ร้องออก

นางสะบัดกระบี่สีโลหิตในมือ “ ฟริ้ง “ เสียงกระบี่สีโลหิตกรีดผ่ามวลอากาศดังสะท้อนก้องในโสตประสาท

“ อือ “ ชิงหยางพลันสะท้านเมื่อถูกเพียงคลื่นเสียงกรีดผ่านกายา

“ ครืนนน “ เขาเร่งหมุนวนเคล็ดวิชาชิงสวรรค์

“ ย้ากกก “ ชิงหยางร้องตะโกนลั่น พร้อมกับสืบเท้าไปเบื้องหน้า

“ ใบหลิวเล่นลม “ กระบี่ฟ้าสังหารถูกแทงออกไปในทันใด

“ เปรี้ยงง “ คมกระบี่แปรเปลี่ยนเป็นรูปรอยกระบี่พุ่งทะยานออกอย่างรวดเร็ว

รูปรอยกระบี่พุ่งทะยานทะลวงมวลอากาศเป็นรูใหญ่ พลังปราณที่ก่อร่างเป็นรูปรอยกระบี่แผดผลาญห้วงมิติแทบแหลกสลาย

เหลียงหงซู่พลันกลืนน้ำลายลงคอในทันใด นางนั้นมิเคยพบเจอการโจมตีรุนแรงเช่นนี้มาก่อน ก่อนนี้นางเพียงใช้พวกมากเข้าข่มเหงคนอื่น มาเวลานี้นางนั้นกลับต้องเผชิญความตายเพียงลำพัง นั่นยิ่งทำให้นางเกิดการหวาดกลัวต่อการโจมตีของเด็กหนุ่ม

นางตัดสินใจรับการโจมตีอย่างรวดเร็ว เพราะขั้นฝึกที่เหนือกว่านางย่อมได้เปรียบในการต่อสู้ “ ย้ากก “ เหลียงหงซู่ร้องคำรามลั่น พร้อมกับวาดกระบี่สีโลหิตออกอย่างรวดเร็ว

“ เปรี้ยงงง “ คลื่นกระบี่สีโลหิตพุ่งทะยานออกเป็นรูปรอยจันทร์เสี้ยว ตัดผ่ามวลอากาศออกเป็นสองส่วนทะยานลิ่วเข้าหารูปรอยกระบี่

“ ครืก ครัก “ เมื่อสองแรงกดดันเข้าปะทะ พลันก่อให้เกิดการสั่นไหวของผืนพาราทั่วอาณา

ผู้คนมากมายต่างเร่งเหยียดร่างถอยไกล เพราะหากอยู่ใกล้ประเดี๋ยวจะโดนลูกหลง

“ ตูมมม “ สองแสงสังหารระเบิดออก

“ ครืนนน “ แรงระเบิดส่งสองร่างเหยียดถอยไกล

ผู้คนมากมายต่างอ้าปากค้างมองยังเด็กหนุ่มอย่างโง่งม พวกเขาแทบมิอยากจะเชื่อเลยว่าเด็กหนุ่มจะสามารถต่อสู้กับนางได้ นางที่อยู่เหนือกว่าถึงหนึ่งขั้นใหญ่

“ ข้ามิอยากจะเชื่อ “

“ สำนักทานตะวันเลี้ยงปีศาจไว้ด้วยรึ “

“ ใช่ มันเป็นปีศาจน้อย “

ผู้คนมากมายต่างมองยังเด็กหนุ่มพวกเขาต่างก็งุนงงสงสัยในตัวของเด็กหนุ่ม เพราะเด็กหนุ่มนั้นหาใช่จอมยุทธทั่วไปที่มีให้เห็นกลาดเกลื่อน แต่เด็กหนุ่มนั้นมีความพิเศษแตกต่างจากคนอื่นอยู่มาก

“ ไอ้ชั่วชิงหยาง “ เสียงหนึ่งร้องลั่น

เขาเหลียวมองยังต้นเสียง หัวคิ้วของเขาพลันขมวดเข้าเป็นปม “ ตระกูลเถียนรึ “ ชิงหยางพึมพำ

ชายหนุ่มขั้นผสานวิญญาณระดับสามทะยานร่างเข้าหาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับแทงทวนปลายแหลมเข้าหา

“ หึ “ ชิงหยางแสยะยิ้มออก

“ สามกระบวนท่าเพียงพริบตา “ เด็กหนุ่มพึมพำพร้อมกับวาดกระบี่ฟ้าสังหารออกอย่างรวดเร็ว

“ ฝึบ ฝึบ ฝึบ “ สามคมกระบี่พุ่งทะยานออก

ผู้คนมากมายต่างอ้าปากค้างมองยังสามกระบวนท่าเพียงพริบตา พวกเขามิอยากจะเชื่อเลยว่าจะมีผู้ใดออกกระบี่สามกระบวนท่าได้ในเวลาเพียงกระพริบตา ต่อให้เหล่าผู้ชราก็มิอาจกระทำได้

“ ชิงหยาง ปีศาจน้อย “

“ สำนักทานตะวัน พวกเจ้ากำลังทำสิ่งใด “

“ ฮื่อห์ “

ผู้คนมากมายต่างเคร่งเครียดในทันใด

ยิ่งพวกเขาเห็นสามคมกระบี่ฉีกร่างของชายหนุ่มออกเป็นสี่ส่วน พวกเขาก็ยิ่งเครียดจัด หัวสมองของพวกเขาในเวลานี้นั้นมันเต็มไปด้วยความเครียดแลงุนงง

“ ไอเด็กเปรต “

“ ข้าจะฆ่าเจ้า “

ทัพตระกูลเถียนนับร้อยร้องตะโกนออกสุดเสียง พร้อมกับทะยานร่างเข้าหา

ชิงหยางมองยังทัพตระกูลเถียน แลพยักหน้าช้าๆ

“ ย้ากก “ เขาระเบิดพลังออกสุดแรง

“ ใบหลิวผ่าสมุทร “ ชิงหยางร้องตะโกนสุดเสียง

กระบี่ฟ้าสังหารที่ชูขึ้นพลันแผดจิตสังหารออกอย่างบ้าคลั่ง

“ เปรี้ยงง “ ใบหลิวผ่าสมุทรเส้นใหญ่หยาบหนาพุ่งทะยานออก

ใบหลิวผ่าสมุทรตัดผ่าสร้างรอยลึกบนผืนพาราลากเป็นทางยาวเข้าหาทัพตระกูลเถียน

“ ไม่ “ พวกมันร้องออกสุดเสียง

“ ตูมมม “ ใบหลิวผ่าสมุทรระเบิดออก

“ อั้ก “ ชิงหยางกระอักโลหิตออกเมื่อถูกพลังสะท้อนกลับ

เขามองยังชายหนุ่มนับสิบที่ยืนอยู่ต่อหน้าทัพตระกูลเถียน

“ เก่งกาจมิเบา ถึงกับสังหารคนของตระกูลเถียนได้ “ ชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ย

“ แต่ก็แค่นั้น เพราะวันนี้จะเป็นวันตายของเจ้า “ เขาร้องออก

“ เปรี้ยงง “ แสงสังหารนับสิบพุ่งทะยานเข้าเด็กหนุ่มในทันใดโดยที่เขายังมิได้ตั้งตัว

เด็กหนุ่มเหยียดร่างถอยไปหลายก้าว พร้อมกับวาดกระบี่ฟ้าสังหารออก

“ ใบหลิวตัดตะวัน “ เขาร้องลั่น

“ เปรี้ยงงง “ รูปรอยกระบี่ใบหลิวตัดตะวันพุ่งทะยานตัดขวางเข้ายับยั้งสิบคมกระบี่

“ ตูมมม “ สิบเอ็ดแสงสังหารระเบิดออก

“ อั้กก “ ชิงหยางกระอักโลหิตออกมากองโต ร่างของเขาโซเซรั้งกายแทบมิอยู่

“ เปรี้ยงง “ เหลียงหงซู่ที่ยืนมองพลันระเบิดพลังวาดกระบี่สีโลหิตออกในทันใด

“ ครืนน “ คมกระบี่สีโลหิตพุ่งทะยานเข้าเด็กหนุ่มอย่างรวดเร็ว

ชิงหยางวาดกระบี่ฟ้าสังหารออกทันควัน “ เปรี้ยงง “ รูปรอยกระบี่เสมือนจริงทะยานออกอย่างเร็วรี่

“ เปรี้ยงง “ อาวุธวิญญาณระดับกลางระเบิดพลังส่งแสงสังหารออกอย่างรวดเร็ว

ชิงหยางเห็นท่ามิดีเร่งหมุนวนเคล็ดวิชาชิงสวรรค์ วาดเหวี่ยงห้ากระบวนท่าเพียงพริบตาออกถึงสองคราติด

ผู้คนมากมานพลันเบิกตากว้างมองยังห้ากระบวนท่าเพียงพริบตา พวกเขาถึงกับสะท้านทั่วกายา เหงื่อเย็นไหลหลั่งอาบย้อมทั่วร่าง

“ มันเป็นปีศาจ “

“ ใช่ ปีศาจน้อย “

“ ตูมม “

เกิดการระเบิดระเบิดหลายครั้งติดๆ ทำเอาฝุ่นดินมากมายฟุ้งกำจายทั่วอาณา

ครั้นฝุ่นควันจางหายก็หลงเหลือเพียงความว่างเปล่า ไร้ร่างของเด็กหนุ่ม

“ รอด “

“ มันรอดไปได้เช่นใด “

“ ชิงหยาง ชื่อนี้เห็นทีจะถูกจารึกลงในหน้าประวัติศาสตร์ “

“ ใช่ หากมิชิงตายเสียก่อน “

“ อ้ากกก “ ศิษย์ตระกูลเถียนร้องคำรามลั่น

“ แยกย้ายออกค้นหามัน “ ชายหนุ่มคนเดิมร้องลั่น

“ ขอรับ “ เหล่าศิษย์ตระกูลเถียนต่างร้องตะโกนลั่นแลเร่งทะยานร่างออกอย่างรวดเร็ว

“ เมื่อครู่เจ้าเห็นรึไม่ ห้ากระบวนท่าเพียงพริบตา “

“ ข้าเห็น “

“ ก่อนนี้ชิงหยางทำได้เพียงสามกระบวนท่า มาเวลานี้ห้ากระบวนท่าแล้ว “

“ นับวันมันยิ่งเติบใหญ่ ทั้งยังเก่งกาจขึ้นเรื่อย “

“ ศึกของตระกูลกับเด็กหนุ่มคนเดียว มิว่าอย่างไรก็มีแต่เสีย “

“ ใช่ นี่ก็ตายไปอีกหนึ่ง แต่ไอ้สาระเลวยังอยู่ดี “

“ มันจะคุ้มรึไม่ หากต้องแลกทุกอย่างเพื่อสังหารคนเพียงคนเดียว “

“ ฮื่อห์ “

เหล่าศิษย์ของตระกูลเถียนต่างก็ถอนหายใจออกมาอย่างแรง

เดิมทีพวกเขานั้นฝึกฝนอยู่ในแดนบำเพ็ญเพียรของตระกูล แต่พวกเขาถูกเรียกออกมาเพื่อค้นหาสมบัติแลล่าสังหารเด็กหนุ่ม แม้นว่าพวกเขาจะมิใคร่ชอบใจสักเท่าใดแต่เมื่อเป็นคำสั่งสูงสุดก็มีเพียงก้มหน้าก้มตาทำไป

“ ผู้ใดจะเชื่อว่ามันจะเก่งกาจถึงเพียงนี้ “

ชิงหยางลากสังขารของตนมายังถ้ำแห่งหนึ่ง เขาแทรกร่างเข้าไปในรอยแยกของถ้ำ เมื่อพ้นจากรอยแยกแล้ว ร่างของเขาทรุดฮวบลงยังพื้นแลสลบไสลไปในทันใด