แก้วมนตรา

     (ฝ่ามืออสูร) ใบมีดนี้เข้าไปเฉือนหน้าเจ้าขาวสร้างความเจ็บปวดให้กับมันเป็นอย่างมาก

     " กรร! "

     " อะ ฮ่าๆ " เสียงกรีดร้องของโคโคะทำให้บรรยากาศน่าขนลุก

     " เจ้าเป็นใคร " ในที่สุดเจ้าขาวก็เริ่มบทสนทนา

     " เคี้ยก " โคโคะไม่พูดแต่ก็พุ่งจู่โจมอย่างรวดเร็ว

     (ลมหิมะ) เจ้าขาวสกัดโคโคะไม่ให้ขยับไปไหนแต่ว่ามันก็ไร้ผล

     " ฉัวะๆ " เขาใช่กรงเล็บตัดน้ำแข็งอย่างรวดเร็วทำให้ออกมาได้สำเร็จ

     " นี่มันไม่ใช่มนุษย์แล้ว " เจ้าขาวสังหรณ์ใจไม่ดี " แต่ยังไงก็ต้องหยุดเขาไว้ให้ได้ไม่งั้นจะไม่เหลือความเป็นมนุษย์ "

     " กรร! " (เขี้ยวพิฆาตแดนเหนือ) เจ้าขาวทำการโจมตีด้วยความเร็ว

     " เคี้ยกๆ " (กรงเล็บอสูรเปื้อนเลือด) โคโคะทำการจู่โจมอย่างเร็วเหมือนกัน ผลที่ได้ก็คืออสูรโคโคะเป็นฝ่ายชนะส่วนเจ้าขาวก็ถูกแยกเป็นสองซีก

     " บ-บ้าน่า! " เมื่อถูกโค่นเจ้าขาวก็กลายเป็นผลึกน้ำแข็งทันที แต่มันก็ยังไม่จบเมื่อพลังรั่วไหลโคโคะก็ขาดสติทันที

     " เคี้ยก ฮ่าๆ "

     " แบบนี้ไม่ได้การแน่ ข้าจะต้องใช้สิ่งนั้นเพื่อปิดผนึกพลังของเขา " เขาครุ่นคิด

     " ฮ้า " พลังของโคโคะได้แพร่กระจายไปในวงกว้างทำให้ดอกไม้ป่าเหมันต์แห้งเหี่ยวทันที

     (เขาผู้นั้นเป็นกายเนื้อ แต่ข้าผู้นี้เป็นอสูรเหมันต์ จงผสานวิญญาณให้กลายเป็นหนึ่ง) เจ้าขาวท่องวิชาสวรรค์ " หวังว่าจะได้ผลกับเขานะ "

     และแล้วเจ้าขาวก็ผสานวิญญาณสำเร็จกลายเป็นร่างใหม่ที่ไม่มีในประวัติศาสตร์มาก่อน

     ทางด้านกรีน

     โคโคะกลับมาจากโลกต่างมิติแล้วก็เป็นลมหมดสติทันที

     ตุบ!