“เอ่อ สวัสดีครับ” เมื่อเจอเข้ากับสายตาทั้งห้าคู่ที่จ้องมองมา ซัวหลงจึงตัดสินใจเอ่ยปากทักทายออกไป
“เ้าเป็อย่างไรบ้าง” เป็สาวสวยผมสีฟ้าพาสเทลคนเดิมที่เอ่ยปากถาม
“อ่า ไม่ได้เป็อะไรมากแล้วครับ เป็พวกคุณสินะครับที่ช่วยผมเอาไว้”
“เป็ข้าเองที่ช่วยเ้าเอาไว้” หญิงสาวผมสีฟ้าพาสเทลตอบ
“ขอบคุณครับ แต่ผมขอถามอะไรสักหน่อยได้ไหมครับ”
“อืม ว่ามาสิ”
“ที่นี่คือที่ไหนอย่างนั้นเหรอครับ”
“หืม ที่นี่น่ะหรือ ที่นี่ก็คือโรงเตี๊ยมของเถ้าแก่ถังน่ะสิ ว่าแต่เ้าเป็ใครมาจากไหน เหตุใดถึงได้แต่งตัวเช่นนี้”
“ผมชื่อซัวหลง มาจากเมืองตงกวนครับ”
“เมืองตงกวนงั้นเหรอ ไม่เคยเห็นจะได้ยินชื่อมาก่อนเลย เ้าเคยได้ยินไหมชูเทียน” หญิงสาวผมม่วงอีกคนหันไปถามชายหนุ่งที่นั่งอยู่ข้าง ๆ
“ไม่นะ แล้วพวกเ้าล่ะ” ชายหนุ่มตอบกลับคนรัก ก่อนที่จะหันไปถามเด็กน้อยฝาแฝดชายหญิงทั้งสอง
สอบถามกันไปมา ก็ไม่มีใครรู้จักเมืองที่ซัวหลงอาศัยอยู่เลยสักคน
“ช่างเถอะ ๆ ว่าแต่เ้าน่ะ ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่ออีกแล้วหรืออย่างไร เลเวลอ่อนด้อยเสียขนาดนี้ แต่ดันไปอยู่กลางป่าคนเดียว”
“เอ่อ ผม…ข้า…” ซัวหลงตัดสินใจเปลี่ยนคำพูดให้กลมกลืนกับคนอื่น ๆ “…ข้าเองก็ไม่รู้เช่นกัน ตื่นมาอีกทีก็มาโผล่อยู่กลางป่าแล้ว ข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรยังไม่รู้ด้วยซ้ำ ข้าจำได้ว่าก่อนหน้านี้ข้าถูกรถชนพร้อมกับเพื่อนของข้า แล้วก็มาตื่นอีกทีที่กลางป่า แล้วก็มาเจอเข้ากับปิศาจ ตอนนี้ข้ายังสับสนอยู่ด้วยซ้ำว่าข้ามาที่นี่ได้อย่างไร ที่นี่ดูเหมือนว่าจะแตกต่างจากที่ที่ข้าจากมา”
“อ่า เ้าคงสับสนมากสินะ เอาเป็ว่าเ้ามานั่งตรงนี้ก่อน” ชายหนุ่มผมดำบอกพลางชี้ไปที่เก้าอี้ตัวหนึ่งที่ยังว่างอยู่
“ดูเหมือนว่าเ้าจะไม่รู้เื่อะไรเกี่ยวกับที่นี่เลยอย่างนั้นสินะ”
ซัวหลงพยักหน้ารับ
“อืม ก่อนอื่นข้าแนะนำตัวก่อน ข้าชื่อตงเอ๋อ ส่วนนี่หวางตง ชูเทียน แล้วก็ซูหนานกับซูหลง”
ที่แท้หญิงสาวผมฟ้าพาสเทลก็มีชื่อว่าตงเอ๋อ ชายหนุ่มผมดำมีชื่อว่าชูเทียน ส่วนหญิงสาวผมม่วงมีชื่อว่าหวางตง และดูเหมือนว่าหวางตงกับชูเทียนจะเป็คนรักกัน ส่วนซูหนานกับซูหลงก็คือเด็กน้อยที่เป็ผ่าแฝดกันนั่นเอง
ซัวหลงเริ่มจดจำชื่อและรายละเอียดของผู้คนที่อยู่ตรงหน้า
ตงเอ๋อ อายุ 17 ปี อาชีพซัพพอร์ต แรงค์ B เลเวล 15
ชูเทียน อายุ 18 ปี อาชีพดาบโล่ แรงค์ B เลเวล17
หวางตง อายุ 17 ปี อาชีพนักเวทย์ แรงค์ B เลเวล15
ซูหนาน อายุ 13 ปี
ซูหลง อายุ 13 ปี
ความเป็มาของซูหนานกับซูหลง มันเริ่มขึ้นั้แ่เมื่อสองเดือนก่อน เด็กน้อยทั้งสองถูกตงเอ๋อไปพบเข้าในตอนที่พ่อกับแม่ของเด็กน้อยทั้งสองกำลังถูกมอนสเตอร์สังหารเข้าพอดี นางจึงได้ช่วยชีวิตของเด็กน้อยทั้งสองเอาไว้ และด้วยความสงสาร ตงเอ๋อจึงพาเด็กน้อยทั้งสองมาอยู่ด้วยกัน
ส่วนเถ้าแก่ถังที่เป็เ้าของโรงเตี๊ยมแห่งนี้นั้น ได้เดินทางกับทีมไปสังหารมอนสเตอร์ั้แ่เมื่อหนึ่งเดือนก่อนแล้ว กระทั่งตอนนี้ก็ยังไม่กลับมา
หลังจากที่ได้ฟังเื่ราวหลาย ๆ อย่างจากปากของคนกลุ่มนี้ซัวหลงก็สามารถย่อยข้อมูลออกมาได้หลายอย่าง
ซัวหลงเงียบไปครู่ใหญ่แล้วทำท่าทางครุ่นคิด
‘นี่อย่าบอกนะว่าเราทะลุมิติมาที่ต่างโลกอะไรทำนองนั้นน่ะ จากที่ตงเอ๋อพูดมา ไหนจะเื่มอนสเตอร์ ไหนจะเื่เลเวลอีก บางทีฉันอาจจะหลุดมาอยู่ที่ต่างโลกแล้วจริง ๆ ก็ได้ แต่ถ้าฉันมา…แล้วเซี่ยวซูล่ะ เซี่ยวซูเองก็อาจจะมาด้วยเหมือนกัน…เซี่ยวซูนายอย่าพึ่งเป็อะไรไปนะฉันจะรีบหานายให้เจอให้ได้’
“ว่าแต่เลเวลมันคืออะไร แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าเราเลเวลไหน” ซัวหลงถามในสิ่งที่ตนสงสัย
“ฮ่า ๆ ๆ นี่เ้าไม่รู้จักเลเวลอย่างนั้นหรือ” ตงเอ๋อมองมาที่ซัวหลงด้วยความแปลกใจ
ซัวหลงส่ายหน้า
“เอาล่ะข้าจะอธิบายง่าย ๆ แล้วกัน เลเวลก็คือระดับความเก่งของเรานั่นแหละ ยิ่งเราสังหารม่อนเตอร์ได้เยอะหรือได้มีโอกาสสังหารมอนสเตอร์เลเวลสูง ๆ ได้มากเท่าไหร่ ก็สามารถเพิ่มคะแนนค่าประสบการณ์เพื่อเพิ่มเลเวลให้กับเราได้มากขึ้นเท่านั้น และในทุก ๆ 100 ค่าประสบการณ์ ก็เพิ่มเลเวลให้ แต่ถ้าหากสังหารบอสค่าประสบการณ์ก็จะเพิ่มเยอะเป็พิเศษเท่านั้นแหละ”
ซัวหลงนั่งฟังอย่างตั้งใจ
“แต่บอสนี่จะหายากหน่อยนะ เพราะนาน ๆ ครั้งมันถึงจะมีปรากฏขึ้นมาให้เห็นสักครั้ง แล้วถ้าสงสงสัยว่าตัวเองเลเวลเท่าไหร่ เ้าก็สามารถดูได้ที่ข้อมือของตัวเอง มันจะมีสัญลักษณ์ให้กดดูข้อมูลอยู่ ซึ่งสัญลักษณ์นี้จะปรากฏขึ้นมาในตอนที่คนเรามีอายุครบ 15 ปี ทุกคน”
ซัวหลงยกข้อมือของตัวเองขึ้นมาดู ก็ปรากฏว่ามีสัญลักษณ์สีฟ้าจาง ๆ ติดอยู่ เขาจึงลองกดมันดู และทันทีที่กดก็มีแถบหน้าจอสถานะแสดงขึ้นมาให้เห็น
ระบบ
ชื่อ ซัวหลง เพศ ชาย อายุ 17 ปี
อาชีพ (ยังไม่ลงทะเบียน)
Rank (ยังไม่ได้ตรวจสอบ)
Level1
ค่าประสบการณ์0/100
Hp100/100
Mp400/400
ธาตุ (ยังไม่ได้ตรวจสอบ)
Status (ยังไม่ได้ตรวจสอบ)