สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบสี่ Crucible

กริฟกาเรี่ยนไม่ใช่ไม่เคยเจอคนเถื่อน Barbarian หรือจอมพลัง Brute ในช่วงที่เป็นทหารรับจ้างอยู่

แต่พี่กล้ามจอมพลังพวกนี้แตกต่างออกไปจากที่เขาเคยเจอ

พี่กล้ามคนหนึ่งในกองทัพของดยุกอูลริกนี้จะกลายเป็นแชมเปี้ยนดาวเด่นของของกลุ่มทหารรับจ้างที่เขาเคยสู่มาได้เลยทีเดียว

แต่พี่กล้ามกลุ่มนี้กลับเหนือกว่านั้นขึ้นไปอีกที่มีความคล่องแคล่วกำลังและความไวกับความป่าเถื่อนมากขึ้นไปอีกขั้น

แต่ทว่าเขาไม่ใช่ไม่เคยเจอกับสถานการร์เช่นนี้ที่เจอกับคนที่มีความสามารถเหนือมนุษยืพวกเขาก็เอาชนะมาได้เพราความมีวินัยและกลยุทธ

Crucible

เบ้าหลอม

กองทหารของกริฟกาเรี่ยนผสานกันเป็นหนึ่งเดียวในการที่จะกลายเป็นวงกลมและเบ้าหลอมพยายามล้อมรอบพี่กล้ามไว้จากรอบด้าน

ที่ในเวลาที่เจอกับทหารปรกติหากเจอล้อมรอบอยู่ทุกด้านไร้ทางหนีพวกเขาก็จะหมดกำลังใจ

และเจอกับค่ายกลหอกที่เสียบจากทุกทิศทางต่อให้เก่งแค่ไหนก็จะต้องยอมแพ้

กองทหารคือการสู้เป็นหมู่คณะรวบรวมกำลังคนของทั้งกองทัพเป็นหนึ่งเดียวกัน

ไม่ใช่การสู้รบด้วยพลังส่วนตัวของคนใดคนหนึ่ง

พี่กล้ามที่คิดว่าตนเองบุกเข้ามาได้ง่ายขึ้นกลับกลายเป็นว่าตกอยู่ในวงล้อมของกองทัพของกริฟกาเรี่ยนอีกครั้ง

คราวนี้กลับโดนล้อมจากทุกทิศทางด้วยค่ายกลหอกที่จะเรียงหน้าทิ่มแทงมาไม่หย-

โครม

โครม

โครม

พี่กล้ามยังคงแค่ใช้แผนเดิมจับหอกที่พุ่งเข้ามาและเหวี่ยงออกไปเท่านั้น

“ฮา ฮา ฮา พวกนี้โง๊โง่ดูสิมาเข้าใกล้พวกเราจากทุกด้านเลย อย่างนี้พวกเราโจมตีไปทางไหนก็ได้ทั้งนั้น”

เหล่าพี่กล้ามหัวเราะได้จังหวะใช้สองมือจับสองคนและยกร่างของคนที่จับได้เหวี่ยงไปมารอบด้านในเวลาเดียวกัน

รู้สึกดีใจอย่างมากที่นานๆจะได้เจอคนโง่อย่างนี้มาสู้ด้วยปรกติมักเจอแต่คนฉลาดที่ไม่ยอมเข้ามาใกล้พวกตนเองทั้งนั้น

ต้องลำบากฝึกวิ่งที่พวกตนเองไม่ค่อยชอบก็เพราะมักจะเจอคนฉลาดที่วิ่งหนีและโจมตีตนเองจากระยะไกล

มาเจอคนโง่บ้างทำให้พวกเขามีความสุขมากๆ

ด้วยแขนที่ใหญ่เท่อนซุงที่หนากว่าหอกที่ทหารของกริฟกาเรี่ยนใช้นั้นพุ่งสวนหอกไปอย่างไม่แยแส

คนบางคนโชคดีหอกนั้นแตกคามือพี่กล้ามไปก่อนเหลือบางคนก็โชคไม่ดีที่พี่กล้ามกระชากหอกเข้ามาและใช้ดั่งกระสุนมีชีวิต