[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

ฉั๊วะ!

เลือดสีแดงสดพวยพุ่งออกมาจากร่างของซอมบี้ เพียงการโจมตีเบาๆกลับสามารถฆ่าพวกมันได้หลายสิบตัว นักสู้ที่เห็นว่าบนอากาศมีชายคนหนึ่งบินเข้ามาช่วย เขาจึงขอบคุณก่อนจะวิ่งตามทิศทางที่นิ้วมือของชายผู้มาช่วยชี้นำทางเพื่อไปรวมกลุ่ม

หลังจากฆ่าซอมบี้ช่วยคน โยฮันก็เริ่มกระจายคลื่นเสียงตามหาคนอื่นๆแล้วบินเข้าไปช่วยเขาจากการถูกซอมบี้รุมโจมตี หากไม่สามารถบินเข้าไปช่วยได้ทันเขาจะทำการขว้างปาสิ่งของแหวกอากาศนำหน้าไปก่อน ทำให้คนที่เกือบจะตายรอดชีวิตจากก้อนหินที่มีขนาดไม่ต่างจากกำปั้น

“ ไหวไหมลุงสนิท ”  

ทหารมีรอยแผลบริเวณดวงตาหันมองท้องฟ้า เมื่อครู่เขาเกือบถูกระดับ 4 รุมสังหาร หากไม่มีคนเข้ามาช่วยเขาคิดว่าคงไม่เกิน 10 นาทีตัวเองจะต้องถูกรุมฉีกกระชากร่าง  ต่อให้เขาจะเป็นผู้วิวัฒนาการ 4 ครั้งแล้วก็ตามที การที่ระดับ 4 มีระดับ 5 คอยควบคุมอยู่ไม่ห่างทำให้เขาถูกพวกมันขัดขวางการหนีจนต้องสู้กับพวกมันเรื่อยๆ ต่อให้เขาจะหลบพ้นการเผชิญหน้ากับระดับ 4 นับร้อยก็นับว่าอันตราย เพราะพวกมันยังสามารถสร้างความเสียหายให้ระดับ 5 เช่นเขาได้

“ ไอ้หนุ่ม ฉันปลอดภัยแล้ว แกรีบไปช่วยคุณหนูของฉันเร็ว เธอกำลังรับมือกับซอมบี้ระดับ 5 พร้อมกันถึง 4 ตัว ”

“ ลุงไปรวมกลุ่มกับคนอื่นๆก่อน  เดี๋ยวผมตามไป ”

โยฮันหันมองไปยังทิศทางที่ซอมบี้ชุกชุมเป็นพิเศษ หลังจากส่งคลื่นเสียงออกไปตรวจสอบเขาก็พบว่าภายในกลุ่มของซอมบี้มีหญิงสาวร่างเล็กๆกำลังฆ่าสังหารซอมบี้ที่กรู่กันเข้าโจมตีเธอไม่เลือกหน้า โดยมีซอมบี้ระดับ 5 มากถึง 6 ตัวพยายามสับเปลี่ยนกันเข้าไปโจมตีเธอเป็นระยะๆ

อย่างไรก็ตามโยฮันรู้สึกทึ่งไม่น้อย เนื่องจากตามเส้นทางที่เธอเดินผ่านมีร่างระดับ 5 ราว 7 ตัวนอนตายเรียงราย ดูท่าเธอจะเป็นคนสังหารมันด้วยดาบระดับ 6 ติดแก่นพลังงาน การฆ่าของเธอจึงน่าจะเป็นสิ่งที่ดึงดูดซอมบี้ให้เข้าไปเล่นงานเธอมากกว่านักสู้ที่มาด้วยกัน

หลังจากล็อกเป้าหมายที่เขาต้องช่วยเหลือแล้วนั้น โยฮันจึงงอกกระดูกออกมาจากหลังมือ ขนาดของมันเท่านิ้วหัวแม่มือ จนกระทั่งได้ความยาว  50 เซนติเมตรเขาก็ใช้แรงหักกระดูกที่มีปลายแหลมออกมา เมื่อได้กระดูกแล้วเขาไม่รอช้ามองดูซอมบี้มากหน้าหลายตาที่พยายามรุมสังหารหญิงสาวตัวเล็กๆ 

ภายใต้การใช้ดวงตามองจ้องการเคลื่อนไหวทั้งหมดของซอมบี้นี้เอง หอกเล็กๆในมือก็ถูกซัดเข้าหาซอมบี้หลังจากอ่านทิศทางการเคลื่อนไหวของมัน ก่อนที่หอกเล็กๆจะพุ่งทะลวงศีรษะของซอมบี้ระดับ 5 ร่างเหมือนกิ้งก่า ตามด้วยการทะลวงศีรษะซอมบี้สุนัขที่อยู่ในแนวเดียวกัน ต่อให้ครั้งนี้จะไม่ใช่การตัดคอของมัน หอกที่พุ่งไปเมื่อครู่กลับระเบิดศีรษะของมันจนไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้

พิ้ว!

หอกอีกเล่มพุ่งแหวกอากาศตามหอกเล่มแรกไปติดๆ ทันใดนั้นก็มีหอกอีกเล่มพุ่งไล่ตามกันไป พริบตานั้นเองซอมบี้ระดับ 5 ทั้ง 4 ตัวที่เหลืออยู่ต่างตกใจ โดยถูกหอกเล็กๆพุ่งทะลุศีรษะ โยฮันที่เห็นว่าฆ่าตัวปัญหาไปแล้วเขาจึงกางปีกบินเข้าไปกลางวงแล้วม้วนตัวหนึ่งที ส่งหางที่มีความแหลมคมตัดผ่าร่างซอมบี้รอบๆจนเกิดวงกลมปลอดภัยขึ้นมา

ไอริสที่เห็นว่าโยฮันมาหาและยื่นมือให้จึงรีบจับมือนั้นเอาไว้ก่อนจะถูกลากขึ้นไปบนท้องฟ้าบินออกจากกลุ่มซอมบี้

“ บาดเจ็บมากหรือเปล่าครับ ”

“ ไม่ค่ะ หนังซอมบี้ระดับ 6 ช่วยได้เยอะ จะมีก็แค่รอยแผลเล็กๆเท่านั้น ”

ไม่มีการพูดสิ่งใดต่อไป โยฮันทำเพียงดึงเธอเข้ามาอุ้มเพื่อไม่ให้ถูกความเร็วของเขากระชากตกลงไป จนกระทั่งกลับมารวมกลุ่มกับนักสู้คนอื่นๆได้อีกครั้งเขาจึงปล่อยให้เธอได้พักผ่อนอยู่บนร่างของกั้งระดับ 7 ที่เขาหั่นเป็นชิ้นๆตามขนาดของเปลือกที่หุ้มร่างของมัน

“ รีบช่วยคนที่บาดเจ็บหนักก่อนเร็วเข้า! ”

เสียงร้องตะโกนดังขึ้นเป็นระลอก ยิ่งมีนักสู้เข้ามารวมกลุ่มพวกเขาจะถูกตรวจร่างกาย หากบาดเจ็บจะต้องได้รับการรักษาเบื้องต้น โยฮันที่พาไอริสมาพักอยู่บนหลังของกั้งตั๊กแตนระดับ 7 เขาก็เริ่มกวาดตามองดูทุกคน ที่ตกอยู่ในสภาพเหน็ดเหนื่อย มีหลายคนที่ไม่ได้สวมใส่ชุดป้องกันที่ทำจากหนังซอมบี้ระดับ 6 ทำให้พวกเขาเกิดบาดแผลมากมายตามตัว

“ ใครไม่ไหวบอกผมได้นะ จะพาไปส่งที่ฐานก่อน ”

โยฮันบอกกับนักสู้ทุกคน ผู้ที่บาดเจ็บสาหัสสามารถใช้สิทธิล่วงหน้าเดินทางไปยังฐานก่อน การเดินทางโดยให้ผู้ที่บาดเจ็บสาหัสไปด้วย มีโอกาสจะลากคนอื่นๆให้ตกอยู่ในสถานการณ์อันตราย  ไอริสที่กลับมารวมกลุ่มหลังจากประเมินร่างกายนักสู้ทั้งหมดที่มารวมกัน เธอจึงชี้มือไปยังนักสู้ราว 5 คนที่ต้องได้รับการรักษาโดยเร็ว โยฮันจึงอุ้มพวกเขาไปทีละ 3 คนด้วยการใช้แขนสองข้างและหางนำตัวส่งห้าง

“ มีบางอย่างกำลังบินมา ”

ท้องฟ้าที่ค่อยๆเริ่มสว่างทำให้คนที่ขึ้นมาสังเกตการณ์บนหลังคาห้างแสดงใบหน้าตกใจ สิ่งที่เขาเห็นบนฟ้ากำลังบินเข้ามาใกล้ แต่เมื่อส่องกล้องมองให้ชัดเขากลับโล่งใจเมื่อสิ่งที่กำลังบินมาคือมนุษย์ใบหน้าคุ้นเคยจึงวิทยุบอกให้คนที่อยู่ภายในห้องควบคุมรู้เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น วินที่ได้รับรายงานจึงรีบวิ่งมายังหน้าห้างก่อนจะพบว่าโยฮันบินบนท้องฟ้าได้ตามที่รายงาน

“ พี่ ทำไมถึงบินได้ล่ะ ”

“ วิวัฒนาการไปอีกระดับแล้วปีกมันก็แข็งแรงขึ้น  ผลออกมาก็อย่างที่เห็น ช่วยรักษาพวกเขาด้วย ยังเหลืออีก 2 คนที่จะนำกลับมา”

โยฮันยังไม่ต้องการพูดกับวิน เขาเลือกที่จะบินกลับไปยังกลุ่มของไอริสแล้วพาผู้บาดเจ็บสาหัสกลับมาที่ฐาน หลังจากวางผู้ที่บาดเจ็บสาหัสให้กับนักสู้นำกลับเข้าไปในฐาน โยฮันจึงเปิดโอกาสให้วินได้สอบถามเขาเกี่ยวกับทุกสิ่งอย่าง เขาจึงอธิบายเกี่ยวกับการสังหารซอมบี้ระดับ 6 และกั้งระดับ 7 จนอีกฝ่ายยืนเท้าคางเพื่อคิดบางอย่างในหัว

“ พี่โย ชิ้นส่วนของกั้งนับว่าล้ำค่ามาก ผมอยากให้พี่นำมันกลับมา แต่เนื้อของมันผมอยากให้พี่ทำบางอย่าง ”

“ ทำอะไร ”

“ เลี้ยงซอมบี้ให้มันวิวัฒนาการเป็นระดับสูงที่สุด ”

“ นายจะสร้างคนที่แข็งแกร่งงั้นเหรอ ”

“ ใช่แล้วพี่ เนื้อระดับ 7 มีค่ามากสำหรับซอมบี้ ผมไม่รู้ว่าเนื้อกั้งจะทำให้ซอมบี้วิวัฒนาการเป็นระดับ 7 ได้ไหม แต่ถ้าเป็นระดับ 6 ผมว่าทำได้ เพราะงั้นถ้าเป็นไปได้ผมอยากให้พี่เลี้ยงซอมบี้แล้วให้แอลลี่ฆ่าพวกมัน ”

“ นายพูดเบาแบบนี้มีบางอย่างใช่ไหม ”

“ ใช่พี่ ความคิดนี้ผมยังไม่ได้บอกใคร แต่ถ้าหากผมบอกออกไปก็กลัวว่าจะมีความเห็นอื่นที่ทำให้พี่ไม่ได้ประโยชน์เพราะงั้น พี่ต้องแอบทำ ”

“ แล้วซอมบี้ระดับ 6 ตัวอื่นๆล่ะ ”

“ ผมได้วางแผนจัดการเอาไว้แล้ว ทุกๆ 6 ชั่วโมงจะมีนักสู้ผลัดเปลี่ยนไปสังหารซอมบี้รอบๆศพของมันเพื่อวิวัฒนาการ ในช่วงที่พี่เลี้ยงซอมบี้ด้วยเนื้อกั้ง วานให้พี่ช่วยตรวจหาซอมบี้ระดับ 6 ด้วยได้ไหม ผมกลัวว่าจะมีตัวอื่นหลบซ่อนอยู่ ”

“ ฉันก็คิดจะทำแบบนั้นเหมือนกัน ว่าแต่ กลุ่มไอริสได้รับหน้าที่อะไร ”

ก่อนจะเดินทางกลับไปหากั้ง โยฮันอยากรู้เกี่ยวกับกลุ่มไอริส เนื่องจากเขาต้องการให้กลุ่มของเธอช่วยขนย้ายชิ้นส่วนกั้งที่กินไม่ได้กลับมาสร้างอาวุธและชุดป้องกัน เมื่อรู้ว่ากลุ่มของเธอมีหน้าที่หลักคือช่วยเหลือผู้รอดชีวิตที่ติดต่อเข้ามา โยฮันจึงไม่คิดขอให้อีกฝ่ายช่วยเหลือ เพราะโอกาสนี้เป็นหนทางเดียวที่พวกเธอจะได้วิวัฒนาการไล่ตามกลุ่มอื่นๆที่แยกออกไปจัดการกับซอมบี้รอบๆศพซอมบี้ระดับ 6 

“ เออพี่ ผมลืมบอก ระวังตัวด้วยนะพี่ ฝนเลือดกำลังจะมาแล้ว ”

โยฮันพยักหน้าก่อนขึ้นบิน เขาเกือบลืมเช่นเดียวกันว่าวันนี้หรือไม่ก็พรุ่งนี้ฝนเลือดจะตกลงมาที่เมือง Z หากปรากฎการณ์แปลกประหลาดจะเกิดขึ้นเหมือนที่เมือง X ในเที่ยงของวันนี้จะต้องมีฝนเลือดเทกระหน่ำลงมาอย่างแน่นอน ซึ่งมันจะหยุดอีกครั้งในวันที่ 20 

“ ผมส่งพวกเขาถึงมือหมอแล้ว ส่วนนี้ยาทาสำหรับบาดแผลเล็กๆของทุกคน ”

โยฮันยื่นกล่องปฐมพยาบาลให้กับไอริส ด้านในมีผ้าพันแผลและยาทำความสะอาดบาดแผลป้องกันการติดเชื้อ หลังจากช่วยเหลือทุกคนจนไม่มีอะไรจะทำได้แล้ว โยฮันจึงเข้าไปดูน้องสาวที่กำลังนอนกรนเล็กน้อยจากอาการเหนื่อยอ่อน จากการตรวจอบเขาพบว่าเธอมีบาดแผลแค่บริเวณขาเท่านั้น จึงไม่จำเป็นต้องกลับฐาน ต่อให้เขาจะพาเธอไปหาหมอ ในวันสิ้นโลกแบบนี้อีกฝ่ายคงทำไม่ต่างจากเขา คงมีเพียงแค่การพันขาของเธอที่หักเอาไว้รอให้มันหายเอง

ซึ่งเขาไม่คิดนำน้องสาวกลับ ไม่ใช่เพราะเห็นแก่ตนเอง สิ่งที่ทำให้เขามั่นใจว่าน้องสาวจะไม่ตายคือรอยแผลบนร่างที่ค่อยๆตกสะเก็ด  จากที่เคยคุยกันเธอได้รับพลังของเขาส่วนหนึ่งจึงหมายความว่าพลังในการฟื้นฟูของเธอก็ยกระดับขึ้นเช่นกัน ในวันที่เขาบาดเจ็บหนักจากการต่อสู้กับหนูท่อระดับ 3 เขาใช้เวลาเพียง 3 วันเท่านั้นก็สามารถสมานกระดูกตนเองที่หักได้แล้ว 

“ คุณไม่พาเธอไปให้หมอตรวจเหรอ ” ไอริสเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง เธอกลัวว่าโยฮันจะมองข้ามจุดบอดของบาดแผลบนร่างกายแอลลี่ไป การวิ่งหนีซอมบี้ระดับ 7 เธอถูกโจมตีบ่อยครั้งจนแทบจะนับไม่ได้ ถึงจะเป็นสะเก็ดจากการโจมตีของซอมบี้ระดับ 7 มันกลับแรงมากพอจะส่งเธอทะลุตึก

“ ผมตรวจดูอาการแล้ว เธอปกติดีครับ ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวก็ลุกมาวิ่งได้แล้ว เธอแค่เหนื่อยเท่านั้นพักสักหน่อยก็คงหาย ”

“ ให้ฉันดูหน่อย ”  โยฮันถอยห่างจากแอลลี่ ปล่อยให้ไอริสถอดเกราะบนร่างของแอลลี่เพื่อเช็คร่างกาย เมื่อเธอตรวจสอบผิวหนังตามร่างกาย ปรากฎว่าเธอมีบาดแผลไม่มาก บาดแผลที่เห็นเริ่มตกสะเก็ดแล้วนับเป็นเรื่องที่ประหลาด แต่ที่ทำให้เธอรู้สึกวิตกอย่างหนักคือขาหัก มันเป็นอาการที่ทำให้แอลลี่ต้องนั่งรถเข็นเป็นเดือน

“ น้องของคุณอาจจะขาหัก ”

“ แค่ซ้นเท่านั้นครับ พักสักหน่อยก็น่าจะหายดี ”

“ คุณแน่ใจนะว่าจะไม่พาเธอไปตรวจ ”

“ ผมแน่ใจ ถ้าไม่เชื่อไว้ช่วงเที่ยงเธอก็ตื่นแล้ว ”

ไอริสก้มไปใกล้ๆจมูกของแอลลี่อีกครั้งเพื่อฟังเสียงหายใจแล้วจับชีพจรของเธอ ทุกอย่างยังคงปกติเธอจึงยอมถอย

“ พวกคุณจะทำอะไรต่อไป ”

“ หลังจากพักสักเล็กน้อยแล้วเราจะล่า ใครที่ล่าไม่ได้เราจะให้พวกเขานำชิ้นส่วนกลับฐานตามที่ได้ตกลงกันกับที่นั่น แล้วคุณวางแผนจะทำอะไรอีก”

หน้าที่ของโยฮันคือการกำจัดระดับ 6 ตอนนี้ระดับ 6 ทั้งหมดที่ปรากฎตัวตายทั้งหมดแล้ว ไอริสจึงอยากรู้ว่าโยฮันจะทำอะไรต่อจากนี้ เขาได้รับภารกิจใหม่จากคนที่อยู่ภายในห้างแล้วหรือยัง

“ มีแค่คำขอให้ผมตรวจสอบระดับ 6 ภายในเมือง Z แล้วก็มีคำเตือนให้ผมระวังฝนเลือดที่กำลังใกล้เข้ามา ดูเหมือนว่าเที่ยงนี้จะเป็นกำหนดการณ์ที่มันจะตก ”

บนใบหน้าของไอริสปรากฎความตึงเครียด ฝนคือตัวปัญหาสำหรับนักสู้ที่มีบาดแผลเพราะพวกเขาจะได้รับเชื้อบางอย่างเข้าไปจนทำให้เกิดอาการคันที่ไม่สามารถหยุดตนเองไม่ให้เกาได้ อาการคันสามารถทำให้ตายได้เธอจึงต้องระมัดระวังมากยิ่งขึ้น

ในระหว่างคิดว่าจะล่าอย่างไรเพื่อไม่ให้สัมผัสกับฝน เธอก็พบว่าโยฮันกำลังตัดเฉือนร่างกายของกั้งราวกับกำลังจะทำบางอย่าง

“คุณโย คุณจะทำอะไร ”.