ผนึกโลก สยบมาร สะท้านฟ้า

    ดอกมิตรไมตรี

       เขตสัตว์อสูรหมาป่าขาว เป็นเขตที่มีคงามอุดมสมบูรณ์มีลักษณะเป็นหุบเขากว้างด้านข้างมีลำธารไหลผ่านเป็นๆสัตว์อสูรหลายๆตัวชื่นชอบมากินน้ำตรงนี้แต่ก็ไม่กล้าล้ำเขตไปที่ของหมาป่าขาวมีอันตรายค่อนข้างสูงแต่เนื่องจากสัตว์อสูรออกไปหลายตัวแล้วจึงไม่ค่อยมีสัตว์อสูรมักในอดีตเคยมีกลุ่มทหารรับจ้างกลุ่มนึงเดินหลงข้ามเขตของกลุ่มหมาป่าขาว สุดท้ายก็ต้องหนีหัวซกหันซน

     

    "ไปซาน พวกเราจะเขาไปดูไหม"


    "ไปสิ คงไม่คงไม่มีอันตราย "

     

    ไปซานพาเพื่อนทั้งกลุ่เดินเข้าไปที่จริงแล้วพวกเรากลับไปพร้อมกับพวกนักผจญภัยแล้วก็ย้อนกลับมาเพราะยังไม่ได้อะไรที่ติดไม้ติดมือกลับไปเลยถึงจะมีส่วนแบ่งจากพวกนักผญภัยแต่ก็เป็นส่วนน้อยไปซานแค่อยากผูกมิตรกับพวกนั้นเพื่อในอนาคตต้องขอความช่วยเหลือ ถ้าเกิดบังเอิญเจอพวกหลินฟานอีกก็คงจัการพวกมันแน่ๆ

     


    "หลินฟาน เอายังไงดีหรือไปที่อื่นถ้าพวกนั้นเจอเราคงไม่อยู่สวัสดีแน่อีกอย่าง'


    "นายเอาบัตรATM พวกนั้นมาด้วย''


    "ฉันนิไม่น่ามากับนายเลย มาวันเดียวเต็มไปด้วยปัญหา"

     

    "ใจเย็นสิจือหลิงฉันมีแผน ฮุฮุฮุ" หลินฟานยิ้ม

     

    "ไม่น่าจะใช่แผนดี ไหนว่ามาดิ"
    จือหลิงขมวดคิ้ว

     


    เมื่ออธิบายแผนการให้จือหลิงฟังอย่างระเอียดแล้วพร้อมกับสุมตัวอย่างเงียบๆรอดูสถานการณ์ต่อไป


    "นายเอาจริงหรอ" จือหลิงถามอย่างไม่แน่ใจ


    "พวกนั้นแค้นพวกเรามากกว่าเดิมแน่ๆฉันว่า"


    "แหมม แม่พระ เธอเองก็ไม่ได้ดีไแกว่าฉันหรอก"


    "หลินฟา..นอุ้บ"


    "ชู่วววเบาๆสิ เดี๋ยวพวกมันได้ยิน"


    จือหลิงพยักหน้าย่างเข้าใจ

     

    ....

     

    ข้างลำธารเต็มไปดอกไม้นานาชนิดที่ขึ้นตามตลิงเป็นภาพที่สวยงามท่ามกลางดอกไม้ริมธารห่างออกไปประมาณ1เมตรมีดอกบัวดอกใหญ่บานขึ้นมาส่งกลิ่นไปทั่วบริเวณทำให้สัตว์อสูรหรือสิ่งที่ชีวิตต่างๆที่ได้กลิ่นทำให้รู้สึกสดชื่นตลอดเวลา ในส่วนของหุบเขานั้นเต็มไปด้วยถ้ำหลายๆถ้ำรวมกัน มีถ้ำที่ใหญ่ที่สุดแล้วไล่ลงมาจากเล็กที่สุด

     

    "ว้าวว สวยมาก " รินกล่าวอย่างสดใส

     

    "ถ้าที่นี้ไม่มีสัตว์อสูรก็คงเหมาะมาเที่ยวปิกนิก"


    "ก็จริงนะ หื้ม กลิ่นอะไร สดชื่นมาก"รินนั้นได้กลิ่นในอากาศที่ลอยมาตามลม

     

    "ดูนั้นสิ!!!" เจสัน ได้ชี้ไปที่ดอกบัวที่ส่งกลิ่นออกมา

     

    "ลองเข้าไปสำรวจในถ้ำกันก่อน ค่อยมาเอา"


    "โอเคร"

     


    หลินฟานเมื่อได้เห็นดอกบัวก็ตาลุกวาวอยากได้ในทันทีแต่ก็ต้องระงับความโลภไว้ในชั่วขณะสายจดจ้องไม่หยุด


    นั้นมัน "ดอกมิตรไมตรี"!!

     

    "ห้ะ"


    "มันเป็นดอกไม้ที่ส่งกลิ่นหอมตลอดเวลาในช่วงเวลา5ผ่านไปจะเริ่มผลิดอกข้างในดอกไม้สามารถกินได้ ช่วยทำให้ร่างกายขจัดสิ่งสกปรกออกในรวมทั้งยังช่วยเพิ่มอายุไขอีก5ปี"


    "เป็นสิ่งที่ผู้ฝึกคลื่นพลังทุกคนต้องการแถมคงอีกไม่เกินเดือนน่าจะผลิดอกออกผลแน่นอนเมื่อนั้นที่คงไม่สงบสวยงามเหมือนตอนนี้แน่"


    "ทำไม มันก็ออกผลอยู่ตรงไม่ใช่ไง คนอื่นๆจะรู้ได้นอกจากพวกนั้นและพวกเรา "

     

    "นายนี้โง่หรือโง่กันเนี่ย ยังจำได้ไหมตอนแอปเปิ้ลวิเศษออกผลตอนนี่กลิ่นมันก็กระจายไปทั้วบริเวณไง แถมตอนนั้นก็น่าจะเลยช่วงฤดูผสมพันธ์แล้วสัตวอสูรไม่อ่อนแอเหมือนตอนนี้แน่......"