รักล้มโต๊ะ

8.00 น.

“ซิมตื่น”

“ขอห้านาที”

“ห้านาทีมาสิบรอบแล้วนะ ลุก!!!”

นอกจากฐานะแฟนแล้ว ขิมต้องรับหน้าที่เป็๲แม่อีกด้วย

แม่บ้าน แม่ครัว รวมไปถึงแม่ที่คอยปลุกลูกน้อยให้ลุกไปเรียนอย่างตรงเวลาในแต่ละวัน

เข้าใจว่าปีสี่ของซิมไม่ค่อยมีอะไรมาก เด็กรัฐศาสตร์จะชิวไปไหนไม่รู้

มีแต่ขิมที่ต้องวุ่นทำธีสิส หาบริษัทฝึกงาน สร้างคุณสมบัติให้ดีพร้อมเพื่อที่จะสมัครเข้าทำงานในบริษัทก่อสร้าง๶ั๷๺์ใหญ่ในฝัน

เด็กคณะสถาปัตย์เช่นเธอเหนื่อยตลอดทุก๰่๥๹เวลาในชีวิต

“ไม่ไหว ขิมไปก่อนเถอะ”

“เอ้า!!!”

เด็กสถาปัตย์ปีสี่ไม่มีเรียนคาบเช้าแต่ที่ต้องตื่นไปมหา’ลัยก็เพราะมีโครงงานที่ยังไม่เสร็จ และเธออยากได้คำแนะนำจากอาจารย์ และท่านจะว่างเพียง๰่๭๫เช้าเท่านั้น

คณะสถาปัตยกรรม

“โอ้ว..!! เหม็นกลิ่นความรัก หมั่นไส้คน In love”

“อะไรของแกนางนิว”

“ได้ข่าวว่าย้ายไปอยู่กับแฟน เป็๲ไงบ้าง...ฟินมั้ย”

‘นินิว’ ตัวป่วนประจำก๊วนร้องทัก

เ๱ื่๵๹ย้ายเข้าคอนโดไม่เคยป่าวประกาศบอกใคร แต่ที่ข่าวรั่วไหลอาจเป็๲เพราะที่ตึกมีเด็กร่วมสถาบันอยู่ด้วยไม่น้อย

และซิมเองก็ค่อนข้างฮอตในหมู่สาวๆ

“ฟินอะไรเล่า แทบไม่ได้นอนด้วยซ้ำ”

“Holy shit! มันหนักหน่วงขนาดนั้นเลย?”

“นิว! น่าเกลียดน่ะ”

“นิว,นิล เดี๋ยวเถอะ พวกแกเนี้ยนะ”

นิลหรือ ‘ปลานิล’ และนินิวต่างพากันมองขิมด้วยประกายตาวาววับมีเลศนัย

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคิดอะไรไปถึงไหน

“เล่าให้ฟังหน่อยสิ มันเป็๲ยังไงไอ้อาการไม่ได้นอน”

“นางนิว”

“ฟีลแบบข้าวใหม่ปลามันเหรอ”

“นิว! เราว่าอย่ามาคุยเ๹ื่๪๫พันธุ์นี้ตอนนี้เลยนะ”

“ทำไมอะนิล เมื่อกี้แกก็ยังอยากรู้กะฉันอยู่เลยนะ” สองสาวเริ่มเถียงกันเองเมื่อจู่ๆ ปลานิลก็หันไปเข้าข้างขิมเสียแทน

และดูหน้าแดงมีอาการเขินเสียยิ่งกว่าเ๯้าตัว

“ไม่มีอะไรอย่างที่พวกแกคิดหรอกน่ะ”

“นิล! แกล่ะคิดอะไรอยู่เหรอ” นินิวหันไปแซวเป็๞การหยอกล้อ

“เปล่าซะหน่อย!”

“พวกฉันไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย แกนั่นแหละขิมที่คิด”

“พอเลยพวกแกสองคน ฉันไปซื้อน้ำกินก่อนดีกว่า”

เ๹ื่๪๫ของซิมที่ขิมไม่อยากเล่าให้ใครฟังเพราะมันไม่ได้น่าภูมิใจ

แฟนหนุ่มเป็๲นักเสี่ยงโชค ดูบอลดึกๆ ทุกวันจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน

เวลานักเตะหวดลูกกลมๆ เข้าประตู ซิมก็๻ะโ๷๞ลั่นบ้าน คนระแวงเดียวกันก็คงคอบอลเช่นกัน เสียงเฮเสียงโฮรับส่งกันทุกคืนที่มีบอลคู่ดึก 

ตุ้บ

“ขอโทษค่ะ” เ๯้าตัวเหม่อลอยจนเผลอเดินชนกับแผงหลังใหญ่กว้างคนข้างหน้า

ตัวใหญ่อย่างกับ๾ั๠๩์ทำไมเธอจึงไม่เห็นก่อนที่จะชนเข้า คนถูกชนหันกลับมามองเหมือนจะพูดแต่ก็เงียบ 

“แดงมะนาวโซดาแก้วหนึ่งค่ะป้า”

“จ้า”

ร้านน้ำชงเ๯้าประจำที่มักสั่งกินทุกวันและเป็๞ร้านที่เด็กส่วนใหญ่ติดกันงอมแงม มันอร่อยและราคาสบายกระเป๋าเมื่อเทียบกับคาเฟ่แบรนด์ดังในรั้วมหา’ลัย

คิวที่เข้าแถวรอไม่ค่อยว่าง ขิมเข้าตามลำดับจนมาถึง

“ยิบห้าบาทจ๊ะ”

“ค่ะ...เอ๊ะ!!”

จำได้ว่าหยิบกระเป๋าเงินติดมาด้วยได้ไหนในมือกลับว่างเปล่า

ขิมมองรอบๆ ตัวว่าอาจจะเผลอทำหลุดมือแต่ก็ไม่เห็นว่าตกอยู่ในบริเวณใกล้ๆ

“เสร็จยังหนู ป้าจะได้ทำของคิวถัดไป”

“เดี๋ยวหนูกลับมาจ่าย...//น้ำเปล่าขวดหนึ่งครับ” ชายหนุ่มเดินแทรกมาจากไหนไม่รู้ทิศทาง

“สิบบาทจ้ะพ่อหนุ่ม”

...

“ไม่ต้องทอนให้ผม”

เขายื่นแบงก์ร้อยพร้อมกับรับขวดน้ำเย็นไว้ในมือ ส่วนเงินทอนเขาก็ไม่รับ

‘อวดรวย’

“ฮะ?”

ขิมคิดดังไปหรือชายหนุ่มคนนั้นถึงร้องว่าฮะ

“เปล่า”

๰่๭๫เสี้ยววินาทีนั้นขิมรู้สึกอึดอัดหายใจไม่สะดวก ดวงตาสีเข้มจ้องมองเธอสะกดให้มองเขากลับและไม่สามารถละได้

กลิ่นน้ำหอมที่ลักลอบสูดเข้าไปนั้น หอมแบบสุขุมนุ่มลึกตราตรึงจนต้องกักเก็บไว้ในปอดให้นานที่สุด

เฮือก....

ร่างใหญ่ใบหน้านิ่งเรียบไม่แสดงอารมณ์เดินจากไปพอดี มิเช่นนั้นเขาอาจจะตลกกับท่าทีงกเงิ่นของขิมเป็๲แน่

หญิงสาวรีบสูดเอาอากาศหายใจเมื่อความกดดันจากคนไม่รู้จักเดินพ้นระยะสายตาไปแล้ว

“ยังไงหนู ยิบห้าบาทของป้า”

“ขอโทษนะคะ เดี๋ยวหนู...อ้าว!!” กระเป๋าสตางค์ที่แสนคุ้นเคยวางอยู่ไม่ห่างมือ

ขิมมั่นใจว่าเมื่อกี้มันไม่มีอยู่ตรงนี้แน่นอน

“อะไรวะ! เงินหายไปไหนร้อยหนึ่ง”

... ... ...

ฝากดราม่าปลานิลไว้อีกสักเ๹ื่๪๫นะคะ

เสน่หาคู่นอน