นิชากับบอยนั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาข้างๆกันในเช้าวันหยุด
บอยมีสอบเลยต้องติวเข้มเพราะวนเจียนจะขึ้นป.6แล้ว ส่วนนิชาก็กำลังจะขึ้นปีสาม
เธอสอบเสร็จแล้วเลยอยู่บ้านช่วยศิาทำงาน วันนี้เป็นวันหยุดเธอเลยหาหนังสือมาอ่าน
นิชานั่งหนึบขาให้เข่าชนกันเเล้วเอนตัวเอาหัวพิงเบาะ เธอหยิบหนังสือเล่มเล็กขึ้นมาชูตรงหน้าด้วยมือเดียวแล้วอ่าน
เธอกระพริบดวงตากลมโตปริบๆแล้วกวาดสายตาอ่านหนังสือปรัชญาเกี่ยวกับความรักไปทีละบรรทัด ๆ
ศิลายืนโทรศัพท์กับลูกค้าต่างชาติที่จ้างวานเขาไปถ่ายรูปวิวให้ เขาพูดอังกฤษปร๋อแล้ววางสายวิ่งเข้าครัวไปชงกาแฟดื่ม
"นมจ๊ะ! นม ๆ ๆ " ศิลาถือแก้วนมร้อนติดมือมายื่นให้นิชากับบอย
"ขอบคุณครับ" บอยรับแก้วแล้ววิ่งไปเอาคุ๊กกี้ในห้องนอนเขามานั่งกินกับนมแล้วยื่นให้ศิลาหลายชิ้น
"อุ๊ย! ขอโทษค่ะหนูลืมชงให้เลยมัวอ่านเพลิน" นิชารีบก้มหัวให้ศิลาแล้วรับแก้วนมมาดื่ม
หมับ! ๆ ๆ "ขอโทษที่รักหนูนะ" ศิลาลูบหัวนิชาแล้วประชดเธอด้วยคำหวาน
หืมมมม! นิชาถลึงตาโตราวกับศิลาพูดว่าจะขอโทษทำไมเนี่ย
หมับบบ! พอศิลานั่งลงกับพื้นเอาหลังพิงโซฟ้าตรงข้างๆขานิชาเธอเลยหยิกกล้ามแขนเขาแรง
นิชากับบอยนั่งบนโซฟายาวอ่านหนังสือส่วนศิลานั่งกับพื้นดูทีวีแล้วเอาหลังพิงโซฟาข้างๆตัวนิชาดูข่าว
พอสายนิชาก็เอาอาหารจากเมื่อคืนมาเวฟแล้วจัดเรียงรายบนโต๊ะอาหาร
ทั้งสามคนนั่งกินอาหารแล้วนิชาก็ถามปัญหาศิลา
"ความรักมันเกิดขึ้นแล้วมันจบตอนไหนคะ" เธอกินไปถามไป
"เกรงว่าจะตอบไม่ได้น่ะสิจ๊ะ" ศิลาบอก
"ตอนตายไงครับ ถ้าตายแล้วไม่มีหัวใจเราก็รักใครไม่ได้อีก" บอยตอบ
"ฮิ! ๆ ๆ ไม่ใช่จ๊ะ เราไม่ได้ใช้ก้อนหัวใจรักใครนะ" นิชาขำในความที่บอยยังไม่เคยมีความรักเลยไม่เข้าใจ
"มันคงอยู่ตลอดไปหรือคะ" นิชาถามย้ำศิลา
"อืม ยังงี้นะ ความรักของคนเราแม้ยังไม่ตายมันจะหมดก็จบลงไปได้ตอนที่เลิกรา" เขาบอก
"ค่ะ ครับ" นิชากับบอยฟังอย่างใจจดใจจ่อแล้วพยักหน้ารับ
"และความรักที่มันมีตลอดจนตายก็ยังไม่รู้ว่ามันจะจบเมื่อไร มันเหมือนจักรวาลน่ะ เรารู้ว่ามันกำเนิดขึ้นมาแล้ว
เรารู้ว่ามันยังอยู่แต่เราไม่รู้ว่ามันจะมีวันจบไหม หรืออาจจะอยู่ไปจนนิรันดร์มันตอบไม่ได้" ศิลาค่อยๆพูดช้าๆ
"อ๋อ" บอยพยักหน้าหงึกๆ
"ค่ะ" นิชาตอบยิ้มเหม่อลอยเข้าไปในดวงตาของศิลา
ฟุ่บ! ๆ ๆ ศิลาเอามือโบกไปมาๆหน้านิชาที่นั่งเหม่อ
อุ้ยยย! เธอตกใจจนใบหน้าอันเรียวสวยกระตุก
5555 บอยหัวเราะลั่น
ทั้งสามคนทานอาหารแล้วก็พากันนั่งรถเก๋งสีขาวไปที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อซื้อข้าวของและวัตถุดิบมาตุนไว้ที่บ้าน
นิชาใส่เสื้อยืดสีเหลืองตัวเล็กๆจนเห็นสัดส่วนที่เพรียวบางและหน้าอกที่นูนแน่นของเธอ
และกางเกงยีนส์ขายาวเอวสูงของเธอก็ฟิตจนเห็นสัดส่วนที่โค้งเว้า ตูดกลมงอนและสะโพกผายๆของเธอจนทั่ว
ศิลาใส่เสื้อยืดฟิตๆและใส่กางเกงยีนส์ขาเด็ปและใส่เเว่นตากันแดดสีดำ เขาดูหล่อเข้มและเท่ห์ราวกับพระเอกหนังบู๊เกาหลี
บอยใส่กางเกงสามส่วนและใส่เสื้อเชิ๊ตฮาวายเเขนสั้น ตัวเขาเริ่มออกแววสูงและผอมยาวเพราะโตขึ้นแล้ว
นิชากับศิลาเดินเลือกซื้อของส่วนบอยเดินเข็นรถเข็นตามหลังติดๆ
"หยิบอันนั้นมาให้หน่อยค่ะ" นิชาชี้ไปที่ซอสปรุงรสที่วางอยู่สูงเลยหัวเธอจนเอื้อมไม่ถึง
ฟุ่บบบ! ศิลาที่ตัวสูงใหญ่ยกมือหยิบอย่างง่ายดายแล้วยื่นให้นิชา
"อันนั้นด้วยค่ะ อีกยี่ห้อนึง" นิชาบอกแล้วชี้นิ้ว
หมับ! "นี่จ๊ะ" ศิลาหยิบซอสต่างชนิดยื่นให้นิชา
"ขอบคุณค่ะ" นิชายิ้มแล้วก้มดูซอสที่สองมือเธอเอียงหน้าสวยๆอ่านฉลากและเปรียบเทียบความคุ้มค่าก่อนจะหยิบอันนึงลงตระกร้ารถเข็นแล้วยื่นอีกอันให้ศิลาเอาไปเก็บไว้ที่เดิม
"ไปกินไอศรีมกันครับ" บอยบอกเมื่อนิชาซื้อของครบและจ่ายเงินเสร็จ
ทั้งสามคนไปนั่งกินไอศรีมถ้วยใหญ่เบ้อเร่อด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อย
ศิลาพาทุกคนเขาของไปเก็บในรถแล้วพานิชากับบอยขึ้นไปโยนโบว์ลิ่ง
ตูมมม! เยส! เขากระโดดชกหมัดในอากาศอย่างสะใจเมื่อโยนลูกโบว์ลิ่งกลิ้งไปชนพินล้มหมดทุกอัน
โหวววว! ผมบ้าง
ตุบ! ๆ ๆ เห้ยยยย! บอยโยนแล้วกุขมับเพราะโดนพินล้มแค่สามลูก
อึ๊บบบบ! ตูม ๆ ๆ นิชาถือลูกแล้ววิ่งย่อขา หุ่นที่เพรียวสวยและเรียวขาที่เรียวยาวบวกกับตูดที่งอนเด้งของเธอมันทำให้ท่าทางของเธอดูเซ็กซี่น่ามองมาก
เย้! นิชาดีใจเมื่อลูกโบว์ลิ่งของเธอชนพินล้มเกือบหมด
"มา ๆ ๆ พ่อสอนเองครับ" ศิลาจับมือบอยสอนท่าเขาวิ่งโยนลูกโบว์ลิ่ง
แช๊ะ" ฮิ! ๆ ๆ นิชาแอบถ่ายรูปสองพ่อลูกสุดหล่อโอบกอดกันแล้วกลั้นหัวเราะไว้ไม่ได้
ตูมมมม! เย้! ๆ ๆ บอยกระโดดโลดเต้นดีใจเพราะโยนโบว์ลิ่งชนพินเกือบหมดเช่นกัน
ทั้งสามคนเล่นกันต่อจนเหงื่อออกแล้วก็กลับไปที่รถ
บรืนนนนน! ศิลาสตาร์ทรถและจับพวงมาลัย นิชานั่งข้างๆ ส่วนบอยนั่งเบาะหลัง
"เดี๋ยว ๆ ๆ ครับ" บอยร้องบอก
"อะไรรึ" ศิลาหันหน้ามาถาม
"ผมปวดท้องไปห้องน้ำแปบนะครับ" ตุบ! ๆ ๆ ๆ บอยบอกแล้วก็เปิดประตูรถวิ่งกลับเข้าห้าง
ฮิ! ๆ ๆ "น่าสงสาร" นิชาหัวเราะแล้วมองตาม
"ไม่ไปเฝ้าน้องหรือคะ" นิชาหันมาจ้องตาหวานและถามศิลา
"บอยโตแล้วนะจ๊ะ ให้น้องเรียนรู้ความเป็นผู้ใหญ่" ศิลาตอบ
"อืม! ๆ ๆ งั้นหนูขอใช้ความเป็นผู้ใหญ่บ้างนะ" นิชาตอบแล้วเอนตัวมาใกล้ๆศิลา
เธอเงยหน้าเรียวเล็กขาวผ่องจ่อใบหน้าที่หล่อเหลาคมเข้มของศิลาไว้
เธอประสานสายตาเข้ากับดวงตาที่ดูคมดุของศิลา เงาใบหน้าที่ขาวสวยของเธออยู่ในดวงตาที่น่าเกรงขามคู่นั้นจนเธอเห็น
ศิลาก้มมองใบหน้าสุดสวยราวกับถูกปั้นแต่งด้วยศิลปินเอกของโลก
หน้าผากเธอนูนเหม่งได้รูปและมีผมเล็กๆแซมๆออกมา ผมเธอดำขลับและยาวถึงกลางหลัง
ตาเธอโตกลมแป๋วและขนตายาวงอนคิ้วดกเข้มเป็นคิ้วหงส์ โหงวเฮ้งนิชาดีราวกับนางฟ้านางสวรรค์หรือนางในวรรณคดีอะไรซักอย่างที่ศิลาเคยเห็นในหนังสือแต่จำไม่ได้
กว่าจะรู้ตัวเขาก็หยุดหายใจแล้วหลงเข้าไปในภวังค์แห่งดวงตาคู่นั้น
ฟุ่บบ! ๆ ๆ นิชาโบกมือใส่หน้าศิลาเขาก็ไม่สะดุ้ง เขายังคงนั่งนิ่งเหมือนรูปปั้นหินที่โดนสาปไว้ด้วยเวทย์มนต์
หมับ! ๆ นิชาเลยเขย่งตัวสูงยกสองมือสอดคล้องคอศิลาโน้มใบหน้าอันคมเข้มหล่อเหลาลงมา
จุ๊บบบ! ๆ ๆ ๆ เธอใช้ริมฝีปากสีชมพูเรียวเล็กจุมพิตไปที่ริมฝีปากหนาแดงอันนุ่มนิ่ม
จุ๊บบบ! ๆ ๆ ๆ ศิลาถูกปลุกด้วยจูมพิตที่ดูดดื่ม เขาจูบตอบนิชาและจับแก้มขาวๆเธอไว้ด้วยสองมือที่หนาใหญ่และร้อนผ่าว
จ๊วบ! ๆ ๆ นิชาเอียงหน้าสวยบดจูบไปมาๆและใช้ลิ้นรุกเข้าปากศิลา
จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ศิลาแลกลิ้นกับนิชาแล้วดูดน้ำลายใสๆในปากของเธอเข้ามากลืนกิน
อ๊อก! ๆ ๆ นิชาแย่งดูดน้ำลายศิลามากินบ้าง
หมับ! ๆ ๆ ๆ จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ทั้งคู่จึงจับหน้ากันเอียงไปมาและรุกจูบใส่กันอย่างเร่าร้อนในที่สุด
จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ทั้งคู่จูบกันอยู่นานสองนานจนเหนื่อยหอบ
แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ ศิลาดึงหน้ากลับไปเอนหัวพิงเบาะแล้วหอบหายใจราวกับจะตายเพราะจุมพิศอันร้อนแรงของนิชา
นิชานั่งนิ้มมุมปากและหน้าแดงเพราะหายใจไม่ทัน
"พอแล้วเนาะ" ศิลาหันมาบอกแล้วเร่งแอร์รถให้แรงขึ้น ฟู่ว! ๆ ๆ
"ขออีกแปบนึงนะคะ" นิชาบอกแล้วโถมตัวเล็กๆบอบบางเข้าใส่ร่างกายที่ล่ำใหญ่บึกบึนของศิลา
หมับ! ๆ เธอเอามือจับกล้ามแขนที่ใหญ่เป็นมัดๆของศิลาแล้วเงยหน้าจูบปากเขาต่อ
จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ศิลาก้มหน้าดูดปากแลกลิ้นกับนิชา เขาวนลิ้นพันกับลิ้นนิชาจนเสียวซ่านไปถึงท่อนเอ็นที่แข็งจนชี้โด่
อือ! ๆ ๆ ๆ จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ นิชาร้องครางในลำคอแล้วจูบตอบศิลาพร้อมกับหลับตาพริ้ม
ศิลาป้อนน้ำลายให้นิชาดูดกินเพราะเธอกระหาย
อึก! ๆ ๆ ๆ นิชาดูดกลืนน้ำลายศิลาจนเขาแห้งเหือดไปทั้งลำคอ
ฟุ่บบบบ! แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ นิชาทนจูบต่อจนหายใจไม่ทันจึงดึงตัวออกไปพิงเบาะหอบสั่น
ตุบ! ๆ ๆ ๆ บอยวิ่งมาพร้อมกับน้ำส้มปั่นสามแก้ว
ฟุ่บบบ! "นี่ครับน้ำ ๆ ๆ " เขาเข้ามานั่งเบาะหลังแล้วยื่นแก้วน้ำส้มให้ศิลากับนิชา
"ขอบใจจ๊ะ" นิชารีบรับแก้วน้ำส้มแล้วป้อนให้ศิลาดูดอึก! ๆ ๆ
"เฮ้อ! เกือบตาย ขอบคุณครับบอย" ศิลาหันมาขอบคุณบอยยกใหญ่
บอยสะดุ้งนั่งงงว่าทำไมศิลาถึงดีใจนัก
ตอนกลางคืนนิชาอาบน้ำแล้วก็นุ่งผ้าเช็ดตัวกระโจมอกออกมาหาศิลาที่นั่งพิมพ์งานตรงโต๊ะคอม
"ไปนอนกันเถอะค่ะ" นิชาดึงแขนศิลา ผ้าเช็ดตัวผืนเล็กๆปิดเนื้อตัวสาวสวยของเธอได้แค่อกกับหว่างขาเท่านั้น
ขาอ่อนร่องนมและส่วนอื่นๆทั้งหมดศิลาจึงเห็นและมันทำให้เขาตาโตหัวใจเต้นแรง
"ครับหนูแป๊บนะเดี๋ยวตามไป" ศิลาตอบแล้วรีบก้มหน้าพิมพ์งานให้เสร็จๆ
ตุบ! ๆ ๆ ๆ นิชาเดินไปนอนรอบนเตียงจนเผลอหลับ
ฟุ่บ! ๆ ๆ ศิลาย่องๆเข้าไปคร่อมร่างอันขาวโพลนแล้วดึงผ้าเช็ดตัวออกราวกับแกะห่อของขวัญ
จ๊วบ! ๆ ๆ ๆ เขาก้มหน้าลงมาดูดหัวนมสีชมพูของนิชาจ๊วบ! ๆ ซ้ายทีขวาที
นิชายังหลับตาและนอนดิ้นเบาๆ
หมับ! ๆ ศิลาเลื่อนลงต่ำแล้วจับขาขาวเรียวของนิชาแยกออกกว้าง
แผล็บ! ๆ ๆ ๆ อือ! ๆ ๆ ๆ นิชาสะดุ้งตื่นเมื่อศิลาแลบลิ้นเลียหว่างขาของเธอ
"อ๊ะ ๆ ๆ ลักหลับหนูเหรอ" นิชาครางไปถามไป
"เปล่านี่จ๊ะ ปลุกต่างหาก" ศิลาเงยหน้าหล่อมาบอกแล้วก้มหน้าดูดเลียหว่างขานิชาต่อ
แผล็บ! ๆ ๆ ๆ อ๊าาา! ๆ ๆ ๆ นิชาร้องครางและกระตุกหงึกๆขึ้นสวรรค์คาหน้าหล่อๆที่มุดหว่างขา
ฟุ่บบบ! ศิลาลุกขึ้นถอดกางเกงด้วยใบหน้าที่เลอะน้ำเสียวของนิชา
หมับ! ๆ สวบบบบ! เขาจับขานิชาถ่างแล้วดันท่อนเอ็นยาวใหญ่ยัดแทรกเข้ามาในตัวนิชาจนลึกถึงสะดือ
ศิลาทับร่างที่แข็งใหญ่ราวกับหินผาลงบนเรือนร่างที่นุ่มนิ่มบอบบางราวกับตุ๊กตาของนิชา
ตับ! ๆ ๆ ๆ อ๊ายยยย! ๆ ๆ ๆ เขากระแทกท่อนเอ็นเข้าหว่างขานิชาแรงจนเธอเสียวสุดขั้วหัวใจและร้องลั่น
เธอเอามือโอบหลังศิลาและกอดรัดเขาไว้แน่นจนเล็บยาวๆของเธอจิกกรีดหลังศิลาเป็นแผล
ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ โอ๊ยยย! ๆ ๆ ๆ ศิลาอัดกระหน่ำท่อนเอ็นใส่หว่างขานิชาและร้องครางอย่างสุดสยิว
ท่อนเอ็นใหญ่ยาวของเขาอัดกระแทกหว่างขาขาวๆของนิชาจนแดงช้ำ มันเริ่มบวมเป่งมือศิลากระแทกอยู่นาน
อ๊าาาาา! ๆ ๆ อร๊ายยยย! นิชากระตุกเสร็จเป็นรอบที่สามและออกอาการรับไม่ไหวเพราะสีหน้าที่บูดเบี้ยว เธอทั้งเกร็ง ทั้งเสียว ทั้งคับทั้งจุกไปหมด
ต๊าบ! ๆ ๆ ๆ ศิลาเห็นอาการนิชาไม่ดีก็รีบกระแทกท่อนเอ็นรัวๆสุดชีวิต
โอ๊ยยย! ๆ ๆ เขาร้องคำรามแล้วฉีดน้ำรักอุ่นๆพุ่งเข้าท้องนิชาจนเธอเสียววาบ
ฟุ่บบบ! หมับ! ๆ ๆ ๆ ศิลารีบลุกไปนั่งข้างๆเอวแล้วบีบนวดจับเส้นให้นิชา เพราะกลัวเธอสลบคาท่อนเอ็น
อือ! ๆ ๆ ๆ นิชายังนอนอ้าปากค้างร้องครางตาเหลือกเพราะความเสียวยังค้างอยู่ในตัวเธอ
จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลาจูบเนื้อจูบตัวนิชาไปทั่วทั้งหน้า เต้านม ท้อง ขาและเท้า
หมับบบ! ฟุ่บบบ! นิชาดึงศิลาไปนอนตะแคงกอดต่อหลังจากที่เธอหายใจโล่งท้อง
"ราตรีสวัสค่ะ" เธอบอกแล้วจุมพิตที่หน้าผากศิลาก่อนจะกอดเขาหลับไป
"มันไม่มีวันสิ้นสุดหรอกนะ" ศิลาบอกถึงความรักที่นิชาถามแล้วก็หลับตาตามเธอเข้าสู่ภวังค์