เสียงครางผ่านกำแพง

สายตาหวั่นเกรงปนกิเลสของอภิสิทธิ์ยามเอื้อมมือเซ็นแท็บเล็ตยอมรับกติกาแบล็กเมล์ของผมในตอนสาย ทิ้งร่องรอยการสยบยอมครั้งสำคัญไว้ในห้องสวีทลับของโรงแรมหรู ภาพความระหองระแหงขลาดกลัวปนหื่นกระหายของมหาเศรษฐีเฒ่าวงการสื่อที่เพิ่งเซ็นเอกสารยินยอมโอนกรรมสิทธิ์สัญญาร่วมทุนและยอมรับกติกาปิดปากของสมาคมลับ เป็นหลักฐานความสำเร็จอีกชิ้นที่ยืนยันว่าไม่มีใครต้านทานอำนาจการควบคุมที่ผมออกแบบขึ้นมาได้

ผมยืนเอามือไพล่หลังจ้องมองทิวทัศน์เมืองหลวงจากผนังกระจกสูงตระหง่าน แสงตะวันยามสายเริ่มส่องสว่างกระทบใบหน้า ทว่าจิตใจของผมกลับยังคงล่องลอยอยู่ในเงามืดที่แสนหวานหอม คราบน้ำรักเหนียวอุ่นที่สาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนเรียวขาของมีนจากศึกร่วมสวาท 3P เมื่อคืนยังคงทิ้งความรู้สึกอุ่นซ่านที่โคนขาของผมและพศินยามหวนนึกถึง

"คุณนนท์ครับ..." เสียงของอภิสิทธิ์ที่เอ่ยขึ้นแผ่วเบาปลุกผมจากความคิดฟุ้งซ่าน ชายวัย 48 ปีจัดระเบียบสูทราคาแพงที่ยับยู่ยี่ให้เข้าที่ ใบหน้าอวบอูมสีซีดเซียวสบสายตาผมอย่างเกรงใจและขลาดเขิน "ข้อตกลงเรื่องไฟล์วิดีโอนั่น... ผมจะทำตามเงื่อนไขทุกอย่างรวมถึงการยกเลิกซื้อที่ดินรอบคฤหาสน์ของคุุณ... แต่ผมขอสัญญารับประกันข้อหนึ่ง"

"สัญญารับประกันอะไรหรือครับคุณอภิสิทธิ์?" ผมหมุนตัวกลับมาสบตามัน รอยยิ้มของคุณอาสถาปนิกผู้แสนสุภาพเรียบร้อยประดับอยู่บนใบหน้าอย่างเยือกเย็น

"ผมต้องการ... บำบัดสวาทในสมาคมลับของคุณอีก... โดยเฉพาะกับหนูมีนเด็กดีของคุณ" แววตาสั่นระริกด้วยตัณหาของอภิสิทธิ์เผยความปรารถนาดิบออกมาอย่างน่ารังเกียจทว่ามีประโยชน์ "และเพื่อแลกเปลี่ยน ผมมีข้อมูลสำคัญชิ้นใหญ่ที่จะช่วยปกป้องอาณาจักรของคุณจากภัยคุกคามที่ใหญ่กว่าผมหลายเท่าตัว"

ผมเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ขยับแว่นสายตากรอบดำขึ้นช้าๆ "ภัยคุกคามอะไรหรือครับ?"

"รัฐมนตรีวิทูรครับ..." อภิสิทธิ์ลดเสียงต่ำและมีท่าทีระแวดระวังตัวสุดขีด "เขาเป็นเจ้านายและผู้ถือหุ้นรายใหญ่ในนอมินีของผม วิทูรได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับระบบความปลอดภัยและระบบเสียงปิดตายที่คฤหาสน์ของคุณจากสายข่าวของเขา และเขากำลังมองหาพื้นที่ลับที่ปลอดภัยจากการดักฟังและติดกล้อง เพื่อสร้างเป็น 'รังรักและห้องทำงานสีเทา' ส่วนตัวของเขา... วิทูรเตรียมใช้อำนาจรัฐและคำสั่งกฎหมายความมั่นคงตรวจสอบโครงการของคุณเพื่อบีบให้คุณมอบระบบนี้ให้เขาครอบครองครับ"

คำเตือนของอภิสิทธิ์ทำให้ไฟโทสะปะทุขึ้นในใจของผมแวบหนึ่ง เสืออย่างผมไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหน โดยเฉพาะนักการเมืองขั้วอำนาจใหญ่ ก้าวเข้ามาแย่งชิงอาณาจักรและสมบัติราคะที่ผมสร้างมากับมือ ทว่าความเงียบสงบภายนอกทำให้ผมสะกดอารมณ์บ้าคลั่งนั้นไว้ได้อย่างแนบเนียน และเปลี่ยนมันให้กลายเป็นแผนการควบคุมกรงสวาทครั้งใหม่

"รัฐมนตรีวิทูรต้องการใช้ระบบเสียงปิดตายเพื่อปิดบังความลับของตัวเองงั้นหรือครับ..." ผมพึมพำยิ้มกว้างอย่างผู้เหนือกว่า "เป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ... ในเมื่อท่านรัฐมนตรีอยากเข้ามาในโลกมืดของพวกเรานัก อาก็ยินดีจะจัดเตียงพันธนาการต้อนรับท่านอย่างสมเกียรติที่สุด"

ผมหันไปสบตาอภิสิทธิ์ ยื่นแท็บเล็ตคืนให้มัน "ตกลงครับคุณอภิสิทธิ์... โควตาบำบัดราคะส่วนตัวของสมาคมจะเริ่มจัดให้คุณในคืนวันศุกร์นี้ที่ห้องสปาลับระบบควบคุมเสียงอัจฉริยะที่ผมเพิ่งทำสัญญาปรับปรุงระบบไป... แต่เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน คุณต้องทำหน้าที่ประสานงานและชักจูงใจรัฐมนตรีวิทูรให้สนใจโครงการสปาแห่งนี้และดึงเขาเข้ามาที่คฤหาสน์ของผมในภายหลังตามแผนที่อากำหนด"

"ได้ครับ... ได้แน่นอนครับคุณนนท์" อภิสิทธิ์ตอบรับละล่ำละลักอย่างตื่นเต้นด้วยกิเลสราคะ

หลังจากนั้น ผมเดินทางกลับมาที่คฤหาสน์หรูและเริ่มประสานงานกับสาวๆ ในเครือข่ายสมาคมลับทันที ผมเรียกตัว 'หมอลิน' (จิตแพทย์สาวผู้สง่างาม) และ 'มีน' เข้ามาประชุมในห้องนั่งเล่นกระจกกลมปิดตายเพื่อแจกแจงแผนการ

"ท่านรัฐมนตรีวิทูรใช้ช่องทางการตรวจสอบจริยธรรมและเพ่งเล็งระบบเสียงลับของพวกเรา..." ผมเอ่ยอธิบายด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวลทว่าแฝงความดุดันบีบคั้น "อากับอภิสิทธิ์จะร่วมมือกันจัดฉากล่อลวงวิทูร... โดยอาจำเป็นต้องขอให้หมอลินช่วยรับหน้าที่เป็นนกต่อล่อลวงท่านรัฐมนตรี เพราะวิทูรกำลังให้ความสนใจโครงการบำบัดจิตเวชสุขภาพจิตระดับสูงที่คุณหมอลินดูแลอยู่ครับ"

หมอลินนั่งนิ่งครุ่นคิด นัยน์ตาของจิตแพทย์สาวเปล่งประกายคมปลาบอย่างมืออาชีพก่อนจะพยักหน้ารับอย่างสง่างาม "ลินยินดีช่วยค่ะอานนท์... นักการเมืองตัณหากลับแบบนั้น บางทีควรได้รับจิตบำบัดนอกกฎข้อบังคับจากพวกเราบ้างนะคะ"

"ดีมากค่ะคนสวยของอา" ผมยิ้มละมุน ก่อนจะหันไปหามีนที่นั่งหน้าแดงแก้มขึ้นสีชมพูระเรื่อชิดข้างก้นผม "ส่วนหนูมีนเด็กดี... คืนวันศุกร์นี้อาขอฝากภารกิจสำคัญในการ 'ต้อนรับและพันธนาการอภิสิทธิ์' ไว้ในห้องสปาลับระบบควบคุมเสียงอัจฉริยะด้วยนะคะ... หนูต้องเป็นคนคอยบีบบังคับควบคุมอารมณ์ของมันให้อยู่หมัดตามคำสั่งการของอาผ่านช่องหูฟังเสียงอัจฉริยะนะคะ"

"มีน... มีนจะทำตามที่อานนท์สั่งการทุกอย่างค่ะ..." มีนเอ่ยเสียงแผ่วสะดุ้งตัวสั่นน้อยๆ ยามสบตาคมกริบของผมด้วยความสยบยอมไร้ข้อกังขา

คืนวันศุกร์คืบคลานเข้ามา... ณ สปาหรูใจกลางย่านธุรกิจใจกลางเมือง

ห้องสปาสลัวกลิ่นหอมกรุ่นอบอวลไปด้วยน้ำมันหอมระเหยบำบัดประสาท ผนังรอบห้องติดตั้งระบบซับเสียงปิดตายที่ปิดกั้นเสียงรบกวนภายนอก 100% มีเพียงเตียงนวดสปาขนาดใหญ่ตั้งอยู่กึ่งกลางห้องล้อมรอบด้วยกระจกใสที่เชื่อมต่อกับห้องควบคุมในเงามืดของผม

มีนนอนรออยู่บนเตียงสปาในชุดคลุมผ้าไหมบางเบาสีขาวสะอาด ผิวกายนวลเนียนของเธอสะท้อนแสงไฟสลัวสีอบอุ่น ทรวงอกอวบอิ่มคู่โตที่โผล่พ้นร่มผ้าขยับขึ้นลงตามแรงหายใจอันสั่นรัวกระชั้นถี่ด้วยความตื่นเต้นสะท้านอาย เธอสวมใส่เครื่องหูฟังอัจฉริยะไร้สายสีเนื้อขนาดจิ๋วที่แอบฝังซ่อนอยู่ในช่องหูเพื่อรอรับฟังเสียงบงการสั่งการของผม

"มีนคะ... ได้ยินเสียงของอาชัดเจนไหมคะ?" ผมเอ่ยกระซิบถามผ่านระบบไมโครโฟนห้องควบคุม

"ค่ะอานนท์... ได้ยินชัดเจนค่ะ..." มีนกระซิบตอบเสียงแผ่วสั่นระริกเอามือลูบไล้หน้าขาตัวเองแก้เขิน

"ดีมากค่ะเด็กดี... กายและใจของหนูเป็นของอาคนเดียวเท่านั้นนะคะ... ค่ำคืนนี้ไม่ว่าชายคนนั้นจะพยายามทำอะไรกับร่างกายหนู จงจินตนาการว่าเป็นเสียงและนิ้วของอาที่กระทำหนูเสมอนะคะ" ผมบงการจิตใจเธอช้าๆ สั่งสอนความสมยอม

ในขณะนั้นเอง ประตูกลไกนิรภัยห้องสปาสไลด์ปิดล็อกตัวเองวูบสนิท แสงไฟในห้องหรี่สลัวลงจนมืดมิด มีเพียงแสงสลัวจากส่องประทีปสีเทียน

เสียงฝีเท้าหนาของชายคนหนึ่งก้าวเดินเหยียบย่ำเข้ามาในห้องสปาสลัวราง แสงสว่างรางๆ เผยให้เห็นเงาร่างท้วมของอภิสิทธิ์ที่สวมหน้ากากหนังครึ่งใบปิดบังใบหน้าส่วนบนเพื่อความลึกลับตามกติกาของสมาคม มันก้าวเท้าตรงเข้ามาหาเตียงสปาด้วยหัวใจที่เต้นรัวแววตาสั่นระริกหิวกระหายยามจับจ้องเรือนร่างขาวเปลือยเปล่าของสาวน้อยมีนในความมืดสลัว... เกมนอกกฎและบทลงทัณฑ์รอบใหม่พร้อมเริ่มบรรเลงทำลายเกียรติของทุกคนแล้ว!