ตอนที่ 27: หลินอี้เป็คนของสำนักศึกษาจวินจี๋
“เฮ้ย.... ” หลินอี้อึ้งกับฉากตรงหน้า
นี่ยังถือว่าปกติอยู่อีกรึ ?
ที่พวกท่านบอกว่าสุภาพชนจะใช้วาจาแทนที่จะลงมือ ทุกอย่างเป็ไปตามที่พวกท่านพูดรึ?
หลินอี้ใจเต้นเร็วกว่าเดิม
เขาราวกับเปิดประตูเข้าสู่โลกใหม่
“ ... ” เฉินจิ้นเป่ยถึงกับกุมขมับ เขารู้นิสัยของคณบดี แต่การลอบโจมตีเช่นนี้....มันเข้าท่าจริงๆ รึ ?
ยิ่งกว่านั้นอีกฝ่ายก็เป็ถึงคณบดีสำนักศึกษาฉิงปิง
เฮ้อว่านเฉิงจากสำนักศึกษาฉิงปิงคิ้วขมวดและพูดขึ้นมา “หน้าไม่อาย ! ”
“เ้าโจรหน้าไม่อาย ! ”เฮ้อว่านเฉิงรู้สึกเย็น ๆ ที่เป้า เขาหน้าแดงก่ำ เขารับมือกับการโจมตีเช่นนี้ได้ แต่เจิ้งจือชิวน่ะเล่นทีเผลอ
เขารีบดึงกางเกงขึ้นมาพร้อมกับมองเจิ้งจื่อชิวด้วยสีหน้าโกรธ ก่อนจะพูดขึ้น “เป็ถึงคณบดีของสำนักศึกษาที่มีเกียรติแต่กลับทำเื่หน้าไม่อายเช่นนี้ความรู้ของเหล่าเซียนที่เ้าอ่านมาไม่เข้าสมองเลยรึ ? ”
“วันนี้ข้าจะแสดงให้เ้าเห็นถึงวิธีของสำนักศึกษาฉิงปิง ! ”
เฮ้อว่านเฉิงม้วนแขนเสื้อพร้อมพู่กันเปล่งแสงสีทองลอยออกมา พลังเขาไหลเข้าไปในหมึกก่อนที่เขาจะสะบัดพู่กันวาดในอากาศ กลุ่มน้ำที่ปกคลุมด้วยก้อนอากาศสีดำก่อตัวขึ้น ตอนที่ก้อนอากาศหายไป ัสีฟ้าก็พุ่งออกมามันดูทั้งเป็ภาพลวงตาและัจริง ๆ มันได้พุ่งเข้าใส่เจิ้งจือชิว
“เสี่ยวฉิง ? ” ภาพัฟ้าที่โผล่มานั้นทำให้หลินอี้หลุดปากไปโดยไม่รู้ตัว
“เสี่ยวฉิงคืออะไรกัน ?” เฉินจิ้นเป่ยพาหลินอี้และซูหวายจื้อถอยออกมาในเวลาเดียวกันเขาก็อธิบายออกมา “นี่คือวรรณกรรมของสำนักศึกษาฉิงปิง ทักษะการวาดมันแสดงพลังผ่านพู่กัน สำนักศึกษาผิงโจวของเราเด่นเื่วรรณกรรมเราใช้อักษรในการโจมตี ! ”
“แน่นอนว่าแก่นแท้น่ะเหมือนกัน พวกมันคือวรรณกรรม อันหนึ่งขึ้นอยู่กับการวาดอีกอันขึ้นอยู่กับความหมายที่แท้จริงของบทความ ! ”
“นอกจากนี้แล้วการวาดก็เป็วรรณกรรมแบบหนึ่ง วรรณกรรมนั้นครอบคลุมรอบด้านข้าคงไม่อาจจะอธิบายให้หมดได้... ”
หลินอี้พยักหน้า เขาคิดสักพักและถามขึ้นมา “งั้นเสือของซูหลี่เหรินที่วาดมาก่อนหน้านี้ก็มาจากทักษะการวาดรึ? ”
เฉินจิ้นเป่ยพยักหน้าและพูดขึ้น “ใช่ ซูหลี่เหรินก็ใช้ทักษะการวาด ! ”
หลินอี้มองไปที่ซูหลี่เหรินที่ถอยหนีออกไปและพึมพำออกมา“เช่นนั้นเขาคงไม่อาจจะจับพู่กันได้อีก.... ”
ตอนนั้นเองเจิ้งจือชิวก็ได้ถือพู่กันที่เปล่งแสงสีทองออกมาจากแขนเสื้อและถากถางออกมา“ข้าทำให้กางเกงเ้าหลุดได้ มันหมายความว่าเหล่าเซียนยอมรับมันเ้าจะบอกว่าเหล่าเซียนหน้าไม่อายรึ ? ”
“เ้ามาแย่งศิษย์ของข้า เ้ายังมีหน้ามาบอกว่าข้าหน้าไม่อายอีกรึ ? ”
“แห ! ” เจิ้งจือชิวเขียนคำว่า ‘แห’ ขึ้นมา อักษรได้ละลายหายไปก่อตัวเป็แหขนาดใหญ่พุ่งเข้าใส่ัฟ้า
การปะทะกันของพลังวรรณกรรมนั้นทำให้เกิดกระแสลมพัดกระจายออกไปรอบด้าน
ัฟ้าดิ้นไปมาภายในแห จากนั้นก็พ่นหมอกเขียวออกมาจนเกิดรูขนาดใหญ่ที่แหขึ้น
ัฟ้าได้พุ่งเข้าหาเจิ้งจือชิวอีกครั้ง
เฮ้อว่านเฉิงฮึดฮัดออกมาและพูดขึ้น “ลูกไม้ตื้น ๆ ไม่กี่ปีก่อนตอนที่ข้าเดินทางรอบโลกอสูร ข้าได้ประมือกับัฟ้ามาข้าเข้าใจรูปร่างและพลังของมัน ข้าใส่มันไว้ในการวาดของข้าแค่ตัวอักษรเดียวของเ้าจะรับมือไหวได้อย่างไร ! ”
“น่าทึ่งจริงๆ ! เ้างูน้อยนี่คงไม่ได้หลุดมาจากกางเกงเ้าแน่ !” เจิ้งจือชิวอดไม่ได้ที่จะสงสารเฮ้อว่านเฉิง
“ .... ” หลินอี้
เจิ้งจือชิวเป็คณบดีสำนักศึกษาผิงโจวได้อย่างไรกัน ?
คำพูดถากถางพวกนี้ เขาเอามาจากไหน ?
ตาของเฮ้อว่านเฉิงถลนออกมา อกเขากระเพื่อมไปมา“เ้า...เ้าทำให้สุภาพชนเสียเกียรติ ! ”
“เ้าถึงกับปล่อยงูน้อยออกมา เ้ามิใช่รึ ที่ทำให้สุภาพชนเสียเกียรติ ? ”เจิ้งจือชิวล้อเลียนคำพูดเฮ้อว่านเฉิง ก่อนจะคลี่คัมภีร์ออก “ตลอดหลายปีมานี้ไม่ใช่ว่าข้าจะไม่รู้อะไร แค่การวาดมิใช่รึ ? ข้าเองก็มีเช่นกัน ! ”
พูดจบพลังวรรณกรรมในร่างก็ไหลเข้าไปในคัมภีร์ ก่อนที่คัมภีร์จะเปล่งแสงสีชมพูออกมา
จากนั้นขาเรียวขาวก็โผล่มาจากคัมภีร์ก่อนที่จะมีหญิงสาวร่างสูงในชุดสีชมพูก้าวออกมาจากคัมภีร์
เฮ้อว่านเฉิงหน้าแดงก่ำ เขาตัวสั่นด้วยความโกรธ “เ้าโจรหน้าไม่อายเ้ากลับเก็บภาพเช่นนี้เอาไว้...ข้าละอายแทนเ้าจริงๆ ! ”
ต่อมาหญิงสาวในชุดชมพูก็ได้พุ่งเข้าไปหาอ้อมกอดของเฮ้อว่านเฉิงพร้อมกับใช้ขาโอบรอบเอวของเขาเอาไว้หลังจากนั้นสายตาของเฮ้อว่านเฉิงก็พร่ามัว เขาราวกับตกอยู่ในฝัน
“ใครอยากอยู่กับเ้ากัน... ” เจิ้งจือชิวกลอกตาใส่เฮ้อว่านเฉิง ก่อนที่พู่กันสีทองในมือจะเปล่งแสงออกมา“ทลาย ! ”
ตัวอักษรเปลี่ยนเป็ขวานใหญ่ผ่าัฟ้าจนมันหายไปในอากาศ
เมื่อัฟ้าหายไป เฮ้อว่านเฉิงก็ได้สติกลับมา สีหน้าเขาหม่นราวกับถ่านเขาพูดขึ้นมาด้วยความโกรธ “เจิ้งจือชิว เ้า...เ้าดูถูกสุภาพชน ! ”
เฮ้อว่านเฉิงรู้สึกราวกับอกจะะเิเพราะความโกรธ
“โอ้ ! ” เจิ้งจือชิวตอบรับ เขาเอาตำราออกมาจากแขนเสื้อ“ข้ายังมีรูปภาพหญิงสาวที่งดงาม อยู่อีก... ”
เฮ้อว่านเฉิงผงะถอยกลับไป 2 ก้าวเขาหน้าแดงและพูดขึ้น “ เ้าหลอกข้าด้วยวิบัติของสุภาพชน เ้ากลับใช้ภาพหญิงสาวมาหลอกข้าบังอาจนัก ! ”
เฮ้อว่านเฉิงทะยานขึ้นไปในอากาศ เขามองมาที่เจิ้งจือชิวและพูดขึ้น “ที่นี่มีคนอยู่เยอะ เ้ากับข้าไปสู้กันที่อื่น ! ”
“ ได้ ข้าจะให้สาวๆ ไปเล่นสนุกกับเ้าต่อ ! ”
ตึง! ... Σ(￣ロ￣lll)
เจิ้งจือชิวพร้อมสมุดภาพสาว ๆ ได้ไล่ตามหลังเฮ้อว่านเฉิงไปคำพูดของเขาแทบทำให้เฮ้อว่านเฉิงร่วงลงมาจากอากาศ !
...
เมื่อเห็นฉากนี้ หลินอี้ก็สับสนขึ้นมาอีกรอบ เขาหันไปมองเฉินจิ้นเป่ย “อาจารย์เฉินวิบัติของสุภาพชนคืออะไรกัน ? ทำไมภาพของหญิงสาวถึงทำให้คณบดีเฮ้อกลัวได้ ? ”
เฉินจิ้นเป่ยคิดสักพักและพูดขึ้นมาน “การจะก้าวขึ้นเป็ปัญญาชนระดับ 4 ได้นั้นต้องผ่านใจวิบัติมาก่อนมีข่าวลือว่าคณบดีเฮ้อไม่ได้สนใจในตัวหญิงสาวเดาว่าใจวิบัติของเขาที่ทำให้เขาจิตใจหวั่นไหวได้ก็คือหญิงสาว.... ”
“คณบดีบอกว่าเขาไม่มีแม้แต่น้องชาย...มันจริงรึ ? ”หลินอี้ไม่คิดเลยว่าเื่แบบนี้จะเป็วิบัติไปได้มันทำให้เขามองเฮ้อว่านเฉิงเปลี่ยนไป
“อะแฮ่ม” เฉินจิ้นเป่ยอดไมได้ที่จะกระแอมออกมา หน้าเขาร้อนผ่าวขึ้นมานิด ๆ
มันน่าจะจริง !
ตอนนี้สุภาพชนทั้งสองไปสู้กันอยู่้า มันมีแสงสีชมพูะเิออกมาอย่างต่อเนื่องพลังวรรณกรรมปะทุออกมาอย่างรุนแรง หลินอี้, เฉินจิ้นเป่ย, ซูหวายจิ้อ และคนอื่น ๆ พากันมองดูการต่อสู้ด้วยความสนใจยังไงซะโอกาสแบบนี้ก็หาได้ยาก
“พอแล้ว ! ” เหอเหวยจวินจากสำนักศึกษาจวินจี๋มองไปยังทั้งสองคนที่สู้กันอยู่และได้พูดขึ้นมา
“เขตห้ามบิน ! ”
ปัง ! ปัง !.... ヽ(_ _ヽ)彡
ก่อนที่เจิ้งจือชิวและเฮ้อว่านเฉิงจะรู้ตัวพวกเขาก็ร่วงลงมา
หลินอี้ใจสั่น ความแข็งแกร่งของเหอเหวยจวินนั้นเหมือนจะแกร่งกว่าเจิ้งจือชิวกับเฮ้อว่านเฉิง
หาก....อีกฝ่ายคิดจะปกป้องซูหลี่เหริน งั้นก็ไม่มีใครทำอะไรซูหลี่เหรินได้สถานการณ์ไม่สู้ดีนัก !
“พวกเ้าสองคนเป็คณบดีของสำนักศึกษา เพื่อที่จะแย่งศิษย์กันแล้วพวกเ้ายอมสู้กันเช่นนี้เลยรึ ? ” เหอเหวยจวินพูดขึ้น เขาทำตัวราวกับพี่ใหญ่
“หึ ! ”
“หึ ! ”
เจิ้งจือชิวและเฮ้อว่านเฉิงพากันฮึดฮัดใส่กัน มันไม่มีใครยอมใคร
“เฮ้อว่านเฉิงคิดจะแย่งชิงศิษย์ของข้า ข้ามีเหตุผลที่จะสู้กับเขา มีปัญหาอะไรรึ ?” เจิ้งจือชิวพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจัง
“เ้าหมายความเช่นใดที่ว่าแย่งชิงศิษย์ ? หลินอี้มีอักษรเขียนไว้บนหัวรึว่าเขาเป็ศิษย์สำนักศึกษาผิงโจว? ” เฮ้อว่านเฉิงยังไม่คิดจะยอมแพ้
“หยุดเถียงกันได้แล้ว หลินอี้มาจากสำนักศึกษาจวินจี๋ ! ” สุดท้ายเหอเหวยจวินก็ประกาศจุดยืนออกมา
เจิ้งจือชิวและเฮ้อว่านเฉิงพากันหันกลับไปมองเหอเหวยจวินทันที
2K
