ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

 ชายวัยกลางคนหน้ามืดทะมึน เขาไม่ออมปราณพลังอีกต่อไป หมายจบการต่อสู้ครั้งนี้ เขาสำแดง"วิชาโลงศพทมิฬ"

หมายฆ่าอี้เฉินในการโจมตีครั้งนี้

"ข้าเล่นกับเจ้ามามากพอแล้วหมดเวลาของเจ้าแล้ว เจ้าตายซะ" ชายวัยกลางคน วาดมือกลางอากาศ

ปราณพลังก่อรูปเป็นโลงศพดูดกลืนอี้เฉินเข้าไปอย่างรวดเร็ว

ทันที ที่อี้เฉินโดนดูดเข้ามาภายในโลงศพทมิฬ

อี้เฉินแสยะยิ้ม เขาโดนการโจมตีของวิชานี้มาแล้ว 1 ครั้ง อี้เฉินสำแดง"วิชาหมื่นโลก"

ยิ่งเขาสำแดงวิชาอสูรคลั่งด้วยแล้วทำให้วิชาหมื่นโลกของเขาแข็งแกร่งขึ้นมาอีกระดับ

ตามพลังกายาที่สูงมากของเขาตอนนี้

แต่ถ้าหากจบการต่อสู้ครั้งนี้เขาอาจบาดเจ็บหนักจากผลข้างเคียงของวิชาอสูรคลั่ง

ชายวัยกลางคน ยิ้มเป็นปีติ ก่อนเอ่ยพูด "ลงทัณฑ์"

หอกสีดำทมิฬ ที่พุ่งเข้าใส่โรงศพทมิฬ นับร้อยนับพัน จนพรุนเป็นรังผึ้ง แต่ไม่สามารถทำอะไรอี้เฉินได้

โลกที่เขาสร้างถึงจะแตกร้าวเป็นทางยาวจวนจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ แต่ก็สามารถป้องกันการโจมตีของชายวัยกลางคนไว้ได้

ไม่นานการโจมตีของ ชายวัยกลางคนก็สลาย เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "ฮ่า ๆ" "ในที่สุดก็จบ
ซักทีข้าเสียเวลาไปกับเจ้ามากพอแล้ว" เขาเตรียมจะเดินจากไปจากที่นี่ คิดว่าอี้เฉินคงไม่รอดจากการโจมตีของเขาแล้ว

แต่ดันใดเสียงหนึ่งก็เอ่ยขึ้น "ข้าว่าเจ้าดูแคลนคนอื่นมากเกินไป วิชาของเจ้าใช้กับข้าเป็นครั้งที่สองไม่ได้ผลหรอก"

"เจ้ายังไม่ตายอีกงั้นหรือ" ชายวัยกลางคนถึงกับหน้ามืดทะมึนเมื่อเห็นอี้เฉินไม่บาดเจ็บแม้แต่น้อย
"งั้นมาจบการต่อสู้ครั้งนี้กัน" ชายวัยกลางคนสำแดงร่างที่แท้จริง เขาเป็นถึงผู้สูงส่ง ที่มีสายเลือดสัตว์อสูรกิเลนสายฟ้า

จะยอมถอยหนีง่าย ๆ ได้อย่างไร ชายวัยกลางคนกลายร่างเป็นกิเลนสายฟ้ารอบกายาเต็มไปด้วยสายฟ้าจากปราณพลังที่สร้างขึ้นมา

เสียงคำรามดังก้องฟ้า "โฮก" แม้แต่แก้วหูอี้เฉินยังแตกดับมีเลือดไหลซึมบริเวณหู

ขนาดตัวของกิเลนใหญ่เท่าห้องหนึ่งห้อง มันเผาผลาญสายเลือดบริสุทธิ์จนกายาแดงฉานเหมือนเหล็กร้อน

พลังต่อสู้พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

กิเลนสายฟ้า ตะโกนก้องฟ้าประกาศศักดา"ข้าจะ ฆ่าเจ้าอย่างทรมาน จนอยากตายมากกว่ามีชีวิตอยู่"
กิเลนสายฟ้า ง้างกรงเล็บตะปบเข้าใส่อี้เฉิน กรงเล็บแฝงด้วยปราณพลังสายฟ้า รอบบริเวณมืดครึ้มอย่างรวดเร็ว

หนึ่งการตะปบกรงเล็บลงมา สายฟ้า นับร้อยสายพุ่งดิ่งโจมตีอี้เฉิน

"ตายซะ" เสียงฟ้าผ่าลงมาเป็นสาย เปรี้ยง!! ครื้น!!

อี้เฉิน เอี้ยวตัวหลบเลี่ยงกรงเล็บกิเลนสายฟ้าไปได้ แต่ไม่รอดพ้น สายฟ้านับร้อยสายที่โจมตีตามหลังมา

ร่างทั้งร่างสั่นเทิ้ม มีแผลฉีกขาด จากสายฟ้าหลายแห่ง ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง อาภรณ์เต็มไปด้วยคราบเลือดขาดลุ่ย

อี้เฉิน ไม่เก็บออมปราณพลังอีกต่อไป ระเบิดปราณพลังสายฟ้าที่มีอยู่น้อยนิดออกมา เขาเผาผลาญเลือดบริสุทธิ์ในกายา

ร่างแดงฉานราวเหล็กร้อนโดนเผาไฟ รอบตัวเต็มไปด้วยสายฟ้าสีแดงแลบแปลบปลาบ

อี้เฉินพุ่งออกไปดั่งสายฟ้าฟาด หมุนควงหมัดออกไปใส่ร่างกิเลนสายฟ้าอย่างบ้าคลั่งดวงตาสีแดงมีเลือดหลั่งไหลออกมา

ผลจากการใช้วิชาอสูรคลั่งนานเกินไป หากอี้เฉินยกเลิกวิชาอสูรคลั่งเขาอาจตายได้เลยจากการสำแดงวิชาที่นานเกินไป

พลังกายาอี้เฉินตอนนี้สูงมาก

เพียงหมุนควงหมัดพุ่งออกไป อากาศรอบ ๆ หมัดนั้นแหลกลาญจนสลาย พุ่งตรงเข้าหากรงเล็บกิเลน ที่ตะปบลงมาใส่หัวอี้เฉิน

เสียง"ฆ่า"ดังเอ็ดอึง

เสียงปะทะดังหนักแน่นรุนแรง "ตูม"

หมัดอี้เฉินพุ่งทะลวงอย่างรุนแรง ทั้งขาหน้าของกิเลนสายฟ้าที่โจมตีมา

แหลกเละไม่มีชิ้นดี เสียงกระดูกแตกหัก "กร๊อบ" ดังออกไปไกล"อ๊าก ๆ เป็นไปได้อย่างไร"

กิเลนสายฟ้าร้องคำรามอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่มันจะบิดตัวหนีไปจากที่นี่ หมัดอี้เฉินตอนนี้รุนแรงเกินไปตัวมันไม่อาจรับหมัดนั้นได้

หากโดนหมัดนั้นเข้าไปตรง ๆ คงได้เหลือแต่ซากเป็นแน่ กิเลนสายฟ้าพุ่งทะยานหนีทันที

ทันที ที่มันหมุนเท้าเหยียบอากาศหนีไป
อี้เฉินใช้ "วิชามังกรทะยานนภา" ไปยังจุดที่มันหนี หมุนควงหมัด อัดปราณพลังสายฟ้าทั้งหมดเข้าใส่หัวกิเลนสายฟ้า

หมัดอี้เฉินเต็มไปด้วยสายฟ้าสีแดงแลบแปลบปลาบ เสียงสายฟ้าผ่าลงมา "เปรี้ยง!! ครื้น!!" ทั่วหมัดนั้น

กิเลนสายฟ้าที่รู้สึกได้ด้านบนหัวของมันมีคนอยู่ได้อย่างไร มันตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง "ไม่ ไม่ เป็นไปไม่ได้ข้าจะตายแล้วงั้นหรือ"

อี้เฉินคำรามก้อง "ตายซะ" ก่อนจะปล่อยหมัดลงมาใส่หัวกิเลนสายฟ้า

"ตูม"

การโจมตีของอี้เฉิน ทะลวงจนหัวกิเลนสายฟ้าจนแหลกเละ ตายทันที เลือดสาดกระจายอาบเต็มผืนฟ้า

ร่วงหล่นเป็นสายฝน เลือดกิเลนสายฟ้าอาบย้อมผืนป่ารอบบริเวณ ร่างไร้ลมหายใจ กิเลนสายฟ้า

ร่วงหล่นลงมาอย่างรวดเร็วดั่งสายแสง ก่อนจะตกลงพื้น "ตูม..."รอบบริเวณกลายเป็นหลุมลึก แผ่นดินสั่นไหวอย่างรุนแรง

แม้แต่ซีเผิงยังตกใจ กับแรงสั่นสะเทือน"เหตุใดพลังโจมตีถึงได้รุนแรงเช่นนี้"

ชายหนุ่มอีกคนที่ต่อสู้กับซีเผิง เองก็ตกใจเป็นอย่างมาก"เป็นไปได้อย่างไร ผู้สูงส่งแพ้พ่ายได้อย่างไรข้าไม่เชื่อ ข้าไม่เชื่อ"

อี้เฉินปลดวิชาทั้งหมดออก เขากระอักเลือดออกมากกองใหญ่ ก่อนที่จะหมดสติไปในทันที จากผลข้างเคียงของวิชาอสูรคลั่ง

ชายหนุ่มที่ต่อสู้กับซีเผิง เห็นอี้เฉินนอนจมกองเลือด เขาพุ่งดิ่งเข้าสังหารอี้เฉินในทันที "ตายซะ"

ซีเผิงเห็นท่าไม่ดีหากเขาหยุดคนตรงหน้านี้ไม่ได้  อี้เฉินได้ตายแน่

ซีเผิงสำแดง"วิชาก้าวเท้าสวรรค์" หนึ่งการก้าวพุ่งออกไปดังสายแสง ขวางชายตรงหน้าไว้

"คู่ต่อสู้ของเจ้าคือข้า อย่าคิดทำอะไรแผลงๆ" ทั้งสองต่อสู้กันมาหลายร้อยกระบวนท่า ปราณพลังหดหายไปมาก

ชายหนุ่มที่เหลือรอดปลดปล่อยปราณพลัง ขว้างหอกออกไปดั่งสายแสงเข้าใส่อี้เฉินเต็มแรง หากฆ่าอี้เฉินได้ก็คุ้มค่าที่จะเสี่ยง

เขาไม่มั่นใจอี้เฉินที่จมกองเลือดตายหรือยัง แต่ถ้าโดนหอกนั้นของเขารับรองตายแน่นอน

ซีเผิงคำรามอย่างบ้าคลั่ง "ไม่ ไม่" เขาหยุดการโจมตีนั้นไม่ทัน หอกพุ่งดิ่งเข้าหาอี้เฉินอย่างรวดเร็ว