ณ ห้องโถงใหญ่
“ทุกคนมากันครบแล้ว ฉันขอเริ่มเลยแล้วกันนะ ฉันเป็อาจารย์ที่จะฝึกให้กับพวกเธอทุกคน” เข้ามายังไม่ทันได้ดี ชายชราเอ่ยขึ้น
“วันนี้คือวันที่เราจะปลุกพลังที่อยู่ในตัวทุกคน ให้ทำงานได้อย่างเต็มที่ ด้วยการหาธาตุในตัวจะได้รู้ทักษะที่ทุกคนต้องเรียนเอาละ ทุกคนมายืนที่หน้าแท่นนี้” อาจารย์พูดต่อเนื่อง แล้วชี้ไปที่แท่นหินรูปร่างเหมือนแคปซูลอวกาศ “เข้าไปในแท่นหินทีละคน แล้วหลับตาตั้งจิตให้มั่นนึกถึงพลังให้ตัว แล้วธาตุจะปรากฏ” อาจารย์ชี้ไปที่แบล็ก
แบล็กเดินเข้าไปช้าๆ หลับตาแล้วก็มีแสงสีบวกกับสายฟ้าแวบไปมาเต็มไปหมด ท้องฟ้ามืดหมดมีเพียงเเสงจากสายฟ้าที่แลบไปมาเท่านั้น แต่แบล็กดูคุ้นชินกับพลังเค้าคงพอรู้บ้างแล้วว่าคุมยังไง แต่ฉันนี้ซิ “อืมม ธาตุสายฟ้า ให้เจนนี่ช่วยดูแลนะ ธาตุเดียวกัน ทุคนที่เข้าผ่านแท่นนี้ไปแล้วจงจำไว้พลังในตัวของพวกเธอจะถูกปลุก พลังจะฝื้นขึ้นอย่างเต็มที่ ” ต่อมาก็ตามด้วยไวท์ เธอเดินเข้าแบบชิวๆ เธอเพียงยกมือขึ้นหลับตาเบาๆลมก็พริ้วไหวเหมือนพายุไปทั่วห้อง
.”ไม่ต้องบอกฉันรู้ดีฉันธาตุลม ฉันถูกฝึกมาอย่างดี เอาเวลาไปึกพวกอ่อนหัดของอาจารย์ก่วานะ” ไวท์ตอบอย่างมั่นใจ
“อือดูมั่นใจดีนะ แต่พ่อเธอคงบอกแล้วนะว่า คนที่ถูกเลือกไม่ใช่เธอ การที่พ่อเธอเคยเป็หนึ่งในอาจารย์ไม่ใช่เธอจะเหนือก่วาใครๆ คนต่อไปมาเถอะ อย่าลีรอ” 8นที่ถูกเลือกหรอ?? พ่อยัยนั่นหรอ ไม่น่าละเธอดูไม่ตื่นเต้นอะไรสักอย่างั้แ่มาเด็กเส้นนี่เอง ออสตินตอนค่อยเดินมาอย่างช้าๆ เอ๊ะฉันเพิ่งสังเกต ในตาเค้าสีเดียวกับฉันเป๊ะ จะว่าไปหมอนี่ดูเงียบมาก แทบไม่เคยได้ยินเสียง เค้าอยู่ห้องข้างๆฉันอีกฝั่งด้วย นึกออกไหม นับจากด้านหน้ามา จะเป็ห้องแบล็กห้องฉันและห้องออสติน ก่อนเินเข้าในแท่นหินเค้าเหลือบมามองฉันนิดๆหรือฉันคิดไปเองนะ ออสตินยังไม่ทันหลับตาไฟก็ลุกขึ้นในห้องร้อนราวกับมีคนจุดไฟ
“อืม พอได้แล้วละออสติน นายนี่มีพลังเหมือนพี่ชายนายเลยนะครอบครัวนี้ได้สายเืดีจริงๆว่าไหมเจดี น้องชายนายนี่ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ” หะ!!! น้องชาย
“ ห่างกันแค่1เดือน ก็เป็น้องหรอ?” ออสตินเอ่ยขึ้นพร้อมหน้ตายียวน
“คนละแม่ผมไม่นับว่าพี่น้อง” เจดีเอ่ยต่อ เอิ่มมม นี่มันศึกสายเืรึป่าวนะ
“ ฮ่าๆๆๆ อย่างน้อยๆนายก็ธาตุเดียวกัน เวทในตัวก็แทบจะคล้ายกันนะ” แหม่ ตาอาจารย์นี่ยังมีอารมณ์ขันได้อีนะ “มีนาเธอต่อเลย” อาจารย์คือเปลี่ยนอารามณ์ไวมาก นี่ฉันจะเป็ใบโพล่าไหมนะอยู่ที่นี่ หัวเราะอยู่ดีๆ หันมาพูดหน้าขรึมต่อสะงั้น
มีนาเดินเข้าไปแบบกล้าๆกลัวๆ เข้าไปในแท่นหิน เธอค่อยๆหลับตาลงอยู่ๆพื้นดินสั่นไหวไปหมด ถ้าให้ฉันเดามีนาคือธาตุดิน
ดูเหมือนมีนายังควบคุมอะไรไม่ได้พื้นดินสั่นไหวเพิ่มขึ้นเรื่อยแม้เธอจะลืมตาขึ้นมาแล้วก็ตาม “อาจารย์ เอ่ออ ฉันหยุดมันไม่ได้ อาจารย์!!!!!” มีนาะโเรียก
ทุกคนต่างทรงตัวไม่อยู่ล้มลุกคุกคลาน “ยัยโง่ควบคุมง่ายๆยังทำไม่ได้เลย!!!!!” เสียงไวท์ะโ ฉันรีบวิ่งเข้าไปดพื่อจะจับตัวมีนาไว้ ไม่รู้เหมือนกันอะไรดนใจให้ฉันกล้าวิ่งเข้าไป แต่อยู่ๆก็….. พรึบ!!!!
บท #พิเศษเจดี
ทั้งห้องเย็นลงอย่างเห็นได้ชัด เย็นจัดราวกับหิมะตก ทุกอย่างมืดลงราวกับหลงอยู่ใต้น้ำ หลังจากยัยเตี้ยนั้นทะเล่อทะล่าเข้ามาในแท่น สิ่งที่เราได้เห็นทำให้ผมมั่นใจว่าเธอต้องมีอะไรบางอย่าง เธอสลบล้มลงทันทีแต่แปลกที่พลังของเธอไม่หยุดทำงาน
“อาจารย์คค่ะ ทำอะไรสักอย่างเถอะก่อนเราจะแข็งตาย เจดี ออสตินนาย2คนธาตุไฟนะธาตุจะแตกเอา” เจนี่ะโลั่นนห้องโถง
“ พลังแบบนี้ ธาตุน้ำและน้ำแข็งที่รวมกันนี้ ฉันคิดไว้ไม่มีผิด…..
จบบทพิเศษ
……ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมามองไปรอบๆ
ตึกๆๆๆ เพี้ย!!! ฉันรู้สึกถึงสิ่งที่มากะทบ พร้อมรสชาติเืคลุ้งทั่วปาก
‘“ เธอเป็ใครนางปีศาจ เธอเป็ใคร เธอทำเจดีเกือบตายรู้รึป่าว” เสียงยัยรุ่นพี่เจนนี่ะโใส่หน้าฉัน นี่มันอะไร ฉันมึนหัวมากทำอะไรไม่ถูก
“หยุดนะเจนนี่ เธอยังไม่รู้ตัวว่าเธอมีอะไรและเป็ใคร อาจารย์บอกแล้วใช่ไหมให้เธอใจเย็นๆ ไอเจดีมันก็ฟื้นแล้วนิ” สียงรุ่นพี่มาร์คพูดขึ้น
“sยุดทั้งหมดและออกไป ให้จูเน่พักผ่อน” เสียงอาจารย์ดังขึ้น เค้าเดินมาเรื่อยๆหยุดตรงหน้าฉัน “ พักผ่อนนะไม่ต้องนึกอะไร เธอจะได้รู้สิ่งที่เธอควรณุ้แน่ๆ” อาจารย์พูดจบพร้อมเอามือมาลูปหัวฉันเบาๆ อ้า อบอุ่นดีจัง “เรียกรุ่นพี่ทุกคนเข้าประชุม ตอนนี้” อาจาย์เอ่นต่อแล้วเดินจากไป
ณ ห้องประชุมลับ
“เจดีนายรู้ใช่ไหมว่าฉันเรียกมาทำไม ฉันใจเย็นและชะล่าใจเกินไป” ชายชราตรงหน้าพูด พรร้อมหน้าตาครุ่นคิด“อาจารย์กับเจดีมีอะไรที่ยังไม่ได้บอกพวกเราไหมค่ะ” โยถามพร้อมสีหน้าที่เป็กังวล
“เธอมีมุกพันปี อยู่ในตัว” เจดีตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“เป็ไปไม่ได้แค่ยัยนั้นธาตุน้ำ อาจารย์เอาอะไรมาตัดสินว่ามุกอยู่ที่มัน” เจนนี่ลุกขึ้นโวย
“ไม่ใช่แค่เธอเป็เป็ธาตุนน้ำ แต่ธาตุน้ำที่เปลี่ยนเป็น้ำแข็งนั้นทำให้ฉันคิดเป็อื่นไม่ได้ มีเหตุผลอีกหลายอย่างเจนนี่ ทั้งสร้อยเส้นนั้นที่เธอห้อย เป็สร้อยของญาดา ผู้ปกป้องและพิทักษ์ไข่มุกัพันปี แววตาของเธอที่ถอดมาจากญาดาราวกับเป็คนคนเดียวกัน ใบหน้านั้นผิวขาวราวสีหิมะ ฉันยังชะล่าใจเพราะคิดว่าเื่บังเอิญ วันนี้เราได้ปลุกพลังมันขึ้นมาแล้ว เรามีเวลาเพียง108วันที่จะฝึกและพาเธอไปยังถ้ำั” ชชายชราตรงหน้าาร่ายยาวราวกับอัดอั้นมานาน “ที่ฉันเรียกประชุม เพราะฉันจะบอกว่าเื่นี้ต้องเป็ความลับของสายเรา แม้แต่ตัวเธอเองก็ให้รู้ไม่ได้ ถ้าเื่หลุดออกไปจูเน่และลูกแก้วจะไม่ปลอดภัย ตามประเพณีที่สืบทอดกันมาของสายเืธาตุไฟ นายและออสตินคือผู้พิทักษ์ และปกป้องผู้ลูกแก้วและลูกแก้วภารกิจที่รอคอยได้เริ่มขึ้นแล้ว เจดี” ชายชราพูดพร้อมชี้ไม้เท้าไปตรงหน้าเจดี”บอกออสตินเื่นี้ด้วย นาย2คนเป็ดังัไฟ ถึงเวลาสามัคคีแล้ว” ชายชราพูดพร้อมยิ้มมุมปาก
“แย่แล้วครับอาจารย์” เสียงมาตินดังมาแต่ไกล “แย่แล้ว” มาตินย้ำ้อีกครั้ง
“ไอที่ว่าแย่นี่อะไรแย่ แกพูดให้หมดซิวะไอติน’” มาร์คสวนกลับอย่างไว
“ไวท์ หายไป เธอทะลุประตูเวทออกไป”
“เป็ไปไม่ได้ที่ไวท์จะไปคนเดียว พลังเวทที่อาจารย์ลงไว้ที่หน้าประตูไม่มีทางที่เด็กเมื่อวานซืนอย่างยัยนั้นจะออกไปได้” เจนนี่ะโอย่างหัวเสีย
“ก็เพราะเธอไม่ได้ออกไปเองไงละ ฉันไม่แปลกใจเลย พ่อของเธอตามหาลูกแก้วัพันปีมาตลอด เราคงต้องรีบฝึกและฝื้นพลังของจูเน่ให้ไวก่วานี้แล้วละไม่งั้นคงแย่” ชายชราเอ่ยด้วยสีน่าเป็กังวล
ตัดภาพมาที่สาวน้อยร่างบางที่นอนขดตัวอยู่บนที่นอน ร่างกายชุ่มไปด้วยเหงื่อที่เปียกทั้งตัวแสดงให้เห็นว่าเธอกำลังเข้าสู่พวังที่เป็ฝันร้ายอีกครั้ง แต่ใครจะรู้ว่าครั้งนี้แตกต่างออกไป……
‘’ จูเน่ ลูกคือดวงใจของพ่อกับแม่นะ เราจะกลับเมื่อสันที่ลูก้า” เพียงเท่านั้นชายหญิงตรงหน้าค่อยๆวับหายไป
“พ่อแม่ อย่าทิ้งหนูไป พ่อแม่อย่าาาา”
“จูเน่ จูเน่ ได้ยินไหม” เสียงของใครบางคนดังขึ้นทำให้เด็กสาวตื่นจากพวัง
“มะมะมีนา เธอเองหรอ” ฉันพยายามปรับสายตามองไปรอบๆ ก็เจอมีนา แบล็ก ออสติน นั่งอยู่
“ฉันเอง เธอดีขึ้นบ้างไหม พวกรุ่นพี่กับอาจารย์มาเยี่ยมเธอตั้งหลายรอบแนะ เธอหลับไป2วันเลยนะ” มีนาไล่ยาวราวกับกลัวไม่ได้พูด
“อืม ฉันดีขึ้นแล้ว แล้วทำอยู่กันแค่นี้ไวท์ละ” ฉันจะถามหายัยบ้นั้นขึ้นมาทำไม ปากนี่ไวจริงๆฉัน
“เธอไปแล้ว” vอสตินเอ่ยขึ้น
“ไปแล้ว??” ฉันทำน้ำเสียงสงสัย
“ไม่ต้องถามมากอาบน้ำแต่ตัว ซะแล้วไปกับฉัน” ออสตินพูด อ่าาา เ็าดีจงนายคนนี้
“เธอรู้เื่ลูกแก้วัพันปีอยู่แล้วรึป่าว” แบล็คที่นั่งเงียบมานานเอ่ยขึ้น ทุกคนที่นั่งอยู่ถึงกับชะงักและหันมามองหน้าฉัน ฉันสบตาแบล็คกลับรู้สึกถึงแววตาที่เปลี่ยนไป สายตาที่ไร้ความขี้เล่น ปราศจากรอยยิ้มเหมือนครั้งแรกที่เจอ
“ไม่ มีอะไรที่ฉันต้องรู้เลยไหม” ฉันตอบกลับพร้อมถามหยั่งเชิง
“เอ่อออ ไม่มีหลอก แบล็กก็พูดไปเรื่อยไปอาบน้ำให้สดชื่นนะ ฉันไปรอข้างนอกกับแบล็คเมล์” มีนาพูดรัวๆแล้วดันหลังแบล็คออกจากห้องไป
“ ฉันเกิดมาพร้อมกับความไม่รู้อะไรเลยสักอย่างหรอ” ฉันพึมพรำกับตัวเอง อยู่ๆนายออสตินก็เดินมาประชิดตัวฉันเชื่อไหมหัวยังสูงไม่เท่าอกตานี่เลย พี่นอกคู่นี่กินเสาร์ไฟฟ้าเข้าไปหรอ
“เธอรู้แล้วอาจจะผิดหวังก็ได้นะ” พูดจบพร้อมลูปหัวฉันเบาๆ //-// ฉันเดินทิ้งเค้าเข้าห้องน้ำมาดื้อๆเลย ฉันหน้าร้อนผ่าวนี่อะไรกันเขิลหรอ บ้าน่าพี่น้องคู่นี่จะเกินไปแล้วนะ
4K
![ทะลุมิติไปเป็นพระชายาแพทย์ผู้มากพรสวรรค์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777289170_32656129.webp)
