ระบบผู้ควบคุมสัตว์อสูร : มีเพียงข้าเท่านั้นที่มองเห็นเส้นทางวิวัฒนาการที่ถูกซ่อนเร้น

        วินาทีที่ตงฟางชิงก้มหน้ายอมแพ้กรรมการก็เป่านกหวีดสิ้นสุดการแข่งขัน

        “ผู้ชนะคือ สถาบันชิงหลง เซี่ยวซิงอวี่”

        หลังจากกรรมการประกาศผู้ชนะผู้ชมต่างนิ่งเงียบ ทุกคนต่างคาดหวังคำพูดต่อไปของกรรมการ

        พิธีกรผู้ชอบพูดมากตามปกติก็เงียบกริบในตอนนี้

        สนามกีฬาอันกว้างใหญ่เงียบสงัดจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มหล่น

        บรรยากาศที่กดดันนี้เกือบทำให้กรรมการไม่รู้จะทำอย่างไร

        หลังจากปรับลมหายใจกรรมการก็ประกาศด้วยเสียงที่กังวานว่า “ชนะเลิศของการแข่งขันซูเปอร์โนวาประจำปีนี้คือ...”

        “สถาบันชิงหลง!”

        เสียงกรรมการสิ้นสุดลงผู้ชมทั้งสนามต่างลุกขึ้นยืนโห่ร้อง

        เมื่อเทียบกับความเงียบงันเมื่อครู่สนามกีฬาทั้งหมดก็เหมือนกระทะน้ำมันที่เดือดพล่าน พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ

        มู่หรงหยางซั่วพุ่งขึ้นเวทีกอดเซี่ยวซิงอวี่แน่น

        “เซี่ยวซิงอวี่นายทำให้คุณชายนายหน้าบานจริงๆ โอ้ โอ้ โอ้!”

        มู่หรงหยางซั่วส่งเสียงกรีดร้องกอดเซี่ยวซิงอวี่หมุนไปรอบๆ

        เฉินฉี่เหนียนและมู่หรงซินซินก็เดินขึ้นเวทีทุกคนร่วมกันเฉลิมฉลองความสุขในวินาทีแห่งชัยชนะ

        ใต้เวที ซูหรูเยียนผู้อำนวยการสถาบันชิงหลงขณะที่ปรบมือไปพร้อมกับผู้ชมก็มองไปยังรอยยิ้มที่ยังไม่ประสาของเซี่ยวซิงอวี่ด้วยสายตาปลื้มปีติ

        “เจ้าเด็กคนนี้นี่...”

        ซูหรูเยียนพูดได้ครึ่งประโยคก็ไม่รู้จะใช้คำไหนมาอธิบายเด็กหนุ่มมหัศจรรย์คนนี้ดี เธอจึงปรบมืออย่างแรงดวงตาของเธอนอกเหนือจากความปลื้มปีติแล้ว ยังมีความเมตตาที่ยากจะเข้าใจ

        พิธีกรถือไมโครโฟนตะโกนว่า“การแข่งขันซูเปอร์โนวาประจำปีนี้ได้ปิดฉากลงแล้วขอแสดงความยินดีกับสถาบันชิงหลงที่คว้าชนะเลิศ!”

        เมื่อรู้ผลแพ้ชนะและชนะเลิศได้ถูกเปิดเผยแล้วย่อมมีทั้งคนสุขและคนเศร้า

        เซี่ยเวยอันนั่งอยู่ในห้องพักใต้เวทีต่อยกระจกตู้ขายของอัตโนมัติข้างๆ แตกละเอียดใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจและความเกลียดชัง

        เซี่ยเหลียนยืนอยู่ข้างพี่ชายไม่พูดอะไรสักคำ แต่ก็แอบมองมู่หรงซินซินบนเวทีเป็นครั้งคราว

        “ลิ่วจิน พวกเราได้ชนะเลิศแล้วนะ!”

        “อืม ฉันรู้”

        “พวกเราได้ชนะเลิศแล้วทำไมเธอยังนิ่งอยู่ล่ะ?”

        นิสัยของมู่หรงซินซินเป็นแบบนี้แม้สถาบันชิงหลงจะคว้าชนะเลิศ สีหน้าของเธอก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก

        จู่ๆเซี่ยวซิงอวี่ก็อ้าแขนออกแล้วกอดเอวเรียวของมู่หรงซินซิน

        “นาย~ นายทำอะไร?”

        นี่เป็นครั้งแรกที่มู่หรงซินซินพูดตะกุกตะกักสีหน้าของเธอดูไม่เป็นธรรมชาติ

        “แน่นอนว่าเป็นการฉลองชนะเลิศไง!”

        เซี่ยวซิงอวี่กอดมู่หรงซินซินแล้วหมุนไปรอบๆ

        “เซี่ยวซิงอวี่ นายทำอะไรปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้!”

        “ลิ่วจินนี่คือช่วงเวลาแห่งความรุ่งโรจน์ของสถาบันชิงหลงของเราเธออย่าทำหน้าบึ้งไปหน่อยเลย สนุกเข้าไว้สิ โอ้ โอ้ โอ้!”

        เซี่ยวซิงอวี่กอดมู่หรงซินซินหมุนอย่างบ้าคลั่งมู่หรงหยางซั่วก็ไม่ได้ห้าม แต่กลับบ้าไปกับเซี่ยวซิงอวี่

        ซ่างกวนหลานนั่งอยู่บนที่นั่งกรรมการมองดูทุกสิ่งนี้ มุมปากของเธอเผยรอยยิ้มที่ออกมาจากใจอย่างหาได้ยาก

        “นี่แหละคือความกระตือรือร้นของคนหนุ่มสาวในวัยนี้ ก็ควรจะบ้าคลั่งแบบนี้แหละ”

        แต่ภาพเหล่านี้ที่ปรากฏในสายตาของเซี่ยเหลียนทำให้เธอเจ็บปวดอย่างมาก

        เมื่อเห็นมู่หรงซินซินถูกเซี่ยวซิงอวี่กอดหมุนไปรอบๆเธอมีความรู้สึกอิจฉาขึ้นมาในชั่วขณะ

        “ตอนนั้นลูกค้างคาวกระดูกปีกอสูรตัวนั้นไม่เลือกฉันแต่กลับเลือกเธอ!”

        “ตอนนี้ ทำไมผู้ชายที่ยอดเยี่ยมขนาดนั้นถึงได้วนเวียนอยู่รอบตัวเธอ แต่กลับไม่ยอมมองฉันแม้แต่ครั้งเดียว?”

        การเปรียบเทียบที่ไม่สำเร็จย่อมนำไปสู่ความอิจฉาริษยา

        เซี่ยเหลียนติดอยู่ในวังวนของความขัดแย้งภายในใจเธอมักจะคิดว่าตัวเองเหนือกว่ามู่หรงซินซิน แต่ถึงอย่างนั้นมู่หรงซินซินก็มักจะได้ในสิ่งที่เธอไม่สามารถได้มา

        เช่น ค้างคาวกระดูกปีกอสูร และเซี่ยวซิงอวี่

        ห้านาทีต่อมา พิธีมอบรางวัลก็เริ่มขึ้น

        บนเวที พลุฉลองดังสนั่น สายรุ้งโปรยปราย

        ซ่างกวนหลาน จักรพรรดินีแห่งหลงกั๋วมอบเหรียญรางวัลชนะเลิศให้กับผู้เข้าแข่งขันทั้งสามจากสถาบันชิงหลงด้วยตัวเองและสุดท้ายก็มอบถ้วยรางวัลชนะเลิศที่หนักอึ้งให้กับเซี่ยวซิงอวี่

        ในเวลานี้ เสียงโห่ร้องของผู้ชมถึงจุดสูงสุดเสียงดังไปทั่วทั้งเมือง

        สื่อออนไลน์รายใหญ่ต่างพากันรายงานข่าวที่เกี่ยวข้องชื่อของเซี่ยวซิงอวี่กลายเป็นคำค้นหายอดนิยมอันดับหนึ่งทั่วประเทศ

        เซี่ยวซิงอวี่รับถ้วยรางวัลชนะเลิศจากมือของซ่างกวนหลานความรู้สึกภายในใจของเขาซับซ้อน

        ภาพอันตรายที่ถูกซ่างกวนหลานไล่ล่าในทะเลอันกว้างใหญ่ยังคงแจ่มชัด

        ถ้าไม่ใช่เพราะไพ่เด็ด“น้ำตามังกร” เซี่ยวซิงอวี่คงตายไปนานแล้วและไม่มีโอกาสได้รับถ้วยรางวัลชนะเลิศจากการแข่งขันซูเปอร์โนวาจากซ่างกวนหลานเลย

        ซ่างกวนหลานยกมือขึ้นตบไหล่ของเซี่ยวซิงอวี่เบาๆ

        “คลื่นลูกหลังไล่คลื่นลูกหน้าฉันเชื่อมั่นในตัวนาย”

        เพียงแปดคำง่ายๆก็ทำให้เซี่ยวซิงอวี่ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดที่คนทั้งประเทศจับตามอง

        ในขณะนี้ ชาวหลงกั๋วทุกคนต่างรู้แล้วว่าจักรพรรดินีทรงโปรดปรานอัจฉริยะหนุ่มสามัญชนผู้ไม่มีอำนาจและภูมิหลังคนนี้

        เซี่ยเวยอันเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดความอิจฉาริษยาและความโกรธเหมือนภูเขาไฟที่ปะทุขึ้นมา ค่อยๆ กัดกินสติของเขา

        ในขณะที่เซี่ยเวยอันกำลังจะพังทลายลงก็มีมือคู่หนึ่งกดลงบนไหล่ของเขา

        “พ่อ”

        เซี่ยเวยอันเงยหน้าขึ้นเห็นเซี่ยจงมายืนอยู่ข้างเขาเมื่อใดไม่รู้

        เมื่อเห็นสีหน้าเคร่งขรึมและเย็นชาของเซี่ยจงเซี่ยเวยอันก็ก้มหน้าลง ใบหน้าของเขาเหมือนปกคลุมไปด้วยใบเมเปิ้ลที่ร่วงหล่นดูเศร้าโศกอย่างยิ่ง

        “การแพ้การแข่งขันนั้นไม่น่ากลัวการแพ้จิตวิญญาณนักสู้ต่างหากที่น่ากลัว”

        “พ่อความสามารถของเซี่ยวซิงอวี่เกินความคาดหมายของผมครับ ผมประมาทไป”

        เซี่ยจงยิ้มเบาๆ และถอนหายใจ“ถึงแกจะไม่ประมาท แกก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอยู่ดี”

        เซี่ยเวยอันอยากจะโต้แย้ง แต่ก็พูดไม่ออกเขารู้ว่าเซี่ยจงพูดความจริง

        แค่บงกชเพลิงนรกสามดอกที่ปล่อยออกมาพร้อมกันต่อให้เซี่ยเวยอันมีโอกาสเตรียมตัวล่วงหน้าอีกร้อยครั้ง เขาก็ไม่สามารถรับมือได้

        บนเวที เซี่ยวซิงอวี่ยืนอยู่ตรงกลางพี่น้องมู่หรงยืนอยู่ข้างซ้ายและขวาของเขาทั้งสามคนร่วมกันยกถ้วยรางวัลชนะเลิศขึ้น แล้วยิ้มให้กล้อง

        ช่างภาพกดชัตเตอร์ ภาพก็หยุดนิ่ง

        โปสเตอร์รูปถ่ายชนะเลิศใบนี้จะถูกแขวนไว้ที่หน้าประตูสถาบันชิงหลง

        พิธีกรด้วยความตื่นเต้น น้ำตาไหลพรากแต่เสียงก็ยังคงเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น

        “นี่คือการพลิกกลับที่ยอดเยี่ยม!”

        “นี่คือต้นแบบของการสู้ตาย!”

        “ในสถานการณ์ที่เพื่อนร่วมทีมสองคนพ่ายแพ้เซี่ยวซิงอวี่นักเรียนของเราได้รับคำสั่งให้ลุกขึ้นในยามวิกฤตและแบกรับศักดิ์ศรีและเกียรติยศของสถาบันชิงหลงด้วยตัวคนเดียว!”

        “เขาเอาชนะเซี่ยเวยอันลูกชายของที่ปรึกษาทางทหารคนสำคัญแห่งหลงกั๋ว”

        “เขาจัดการเซี่ยเหลียนเทพธิดาแห่งสวรรค์ด้วยท่าเดียว”

        “พลังอำนาจที่เขาแผ่ซ่านออกมาบีบบังคับให้ตงฟางชิงต้องยอมแพ้ก่อนการแข่งขันจะเริ่มขึ้น”

        พิธีกรพูดเร็วขึ้นเรื่อยๆอารมณ์ก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น กล้ามเนื้อใบหน้าของเขากระตุกและสั่นสะเทือน

        “เขาคือม้ามืดที่แข็งแกร่งที่สุดของสถาบันชิงหลงเขาคือผู้นำของคนรุ่นใหม่ในหลงกั๋วเขาคืออัจฉริยะสามัญชนที่จักรพรรดินีโปรดปราน...”

        “ผู้ชมทั้งสนามครับ ขอพวกเราทุกคนตะโกนชื่อของเด็กหนุ่มคนนี้ออกมาดังๆ พร้อมกัน!”

        พิธีกรตะโกนทีเดียว คนนับร้อยตอบรับคนนับพันตอบรับ คนนับหมื่นตอบรับ

        “เซี่ยวซิงอวี่!”

        สามคำนี้ดังกึกก้องไปทั่วฟ้าดังกังวานไปทั่วแผ่นดิน สั่นสะเทือนจิตใจของชาวหลงกั๋วทุกคน

        เซี่ยวซิงอวี่ถือถ้วยรางวัลโบกมือให้ผู้ชมมีชีวิตชีวาและเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นไม่มีใครสามารถแย่งชิงความเปล่งประกายและคมชัดของเขาไปได้แม้แต่น้อย

        ในขณะเดียวกันเสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในใจของเซี่ยวซิงอวี่

        “ติ๊ง~”

        “ขอแสดงความยินดีกับท่านโฮสต์!คุณได้ปลดล็อกความสำเร็จ [แชมป์การแข่งขันซูเปอร์โนวา]”

        “ได้รับรางวัลความสำเร็จ :[ผลึกหลอมรวมคุณสมบัติ] หนึ่งชิ้น + [ผลึกพัฒนาสายเลือด]”