Silver Dust : Merlin

ตอนที่ 73 รายงานทางวิชาการ

*****ไม่อนุญาตให้นำนิยายไปดัดแปลงหรือเผยแพร่ช่องทางอื่นทุกกรณีนะครับ*****

ทันทีที่แผ่นตราทำงานภายในหัวของเมอร์ลินก็ปรากฏเป็นภาพของจินตนาการ

เขารู้สึกเหมือนตัวเองได้ดำดิ่งเข้าไปในโลกใบหนึ่งอันมืดมิด ทว่ากลับปรากฏตัวอักษรและสัญลักษณ์มากมายเคลื่อนผ่าน

“นี่หรอคือการอ่านงานวิจัยในแผ่นตรา” เมอร์ลินกล่าวออกมาอย่างตกตะลึง

หากไม่นับเรื่องที่เขาเข้าไปในโลกแห่งสะพานแล้วพบเจอกับการปะทะของแสงประหลาดก่อนหน้านี้แล้ว นี่ก็คงจะเป็นเหตุการณ์ที่เขาตื่นตะลึงมากที่สุด

ตัวอักษรที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าจะเคลื่อนผ่านตามความต้องการของเขา

มันเหมือนกับการอ่านหนังสือ

หากเมอร์ลินยังอ่านหน้านั้นไม่จบมันจะไม่เคลื่อนผ่าน หรือหากเขาต้องการจะหยุด ณ ตำแหน่งใดก็สามารถทำได้ทั้งสิ้น

ทั้งนี้ยังมีภาพประกอบปรากฏออกมา

แต่น่าเสียดายที่ภาพประกอบเหล่านี้ยังไม่สมจริง มันยังเหมือนกับที่ปรากฏในหนังสือ

เรียกโดยรวมแล้วการอ่านหนังสือในแผ่นตรานั้นไม่ต่างไปจากการอ่านหนังสือจริงๆ แต่กลับสะดวกสบายกว่าเป็นอย่างมาก

ทั้งนี้ข้อมูลในแผ่นตราจะไม่เสียหาย ไม่เหมือนกับหน้ากระดาษในหนังสือที่ฉีกขาดหรือแห้งกรอบตามกาลเวลา

มันเป็นเทคโนโลยีที่สามารถเก็บรักษาข้อมูลได้ดีที่สุดในเวลานี้

นี่จึงไม่แปลกว่าทำไมผู้ที่สมัครสมาชิกนิตยสารวิชาการเหล่านี้จึงต้องจ่ายเป็นราคาที่แพงกว่าหนังสือทั่วไป

“ต้องขอบคุณท่านเจย์ อีสแมน ที่คิดค้นเทคโนโลยีนี้ขึ้นมา” เมอร์ลินอดที่จะกล่าวขอบคุณบุคคลที่สร้างคุณูปการต่อการคิดค้นทฤษฎีและเทคโนโลยีการจัดเก็บข้อมูลนี้ขึ้นมา

เนื่องจากข้อมูลบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ล้วนถูกบันทึกในหนังสือชั้นแรกของหอสมุดอยู่แล้ว เมอร์ลินจึงรู้จักผู้ที่สร้างเทคโนโลยีนี้ขึ้นมา

เพียงแต่นั่นเป็นบันทึกประวัติศาสตร์เท่านั้น แต่มันยังไม่มีข้อมูลหรือรายงานทางวิชาการที่เปิดเผยข้อมูลเบื้องลึกของทฤษฎีเหล่านี้ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่เมอร์ลินสนใจมากกว่า

การที่ตอนนี้เขาสามารถเข้ามาในชั้นที่สองแห่งนี้ได้ บางทีเขาอาจจะพบทฤษฎีบันทึกแผ่นตราของเจย์ อีสแมน ก็ได้

ตอนนี้เมอร์ลินกำลังดื่มดำกับงานวิจัยกงล้อเวทของวิวเบิร์ก เซเวน 

บทความที่ว่าด้วยการหมุนของพลังเวทจนเกิดเป็นกงล้อผสานเข้ากับธาตุต่างๆ 

ทว่าเมอร์ลินกลับอ่านมันได้รวดเร็วมาก ยิ่งเขาได้อ่านมันในแผ่นตราแบบนี้ ความเร็วในการอ่านยิ่งเร็วเสียยิ่งกว่าการอ่านในหนังสือจริงๆ เสียอีก

“หืม?”

“ที่แท้รายงานทางวิชาการก็สั้นถึงเพียงนี้”

เมอร์ลินเอ่ยออกมาอย่างประหลาดใจเมื่อพบว่าแท้จริงแล้วรายงานวิจัยกงล้อเวทที่เขาอ่านมีความยาวเพียงเจ็ดหน้ากระดาษเท่านั้น

ที่แท้แล้วรายงานทางวิชาการก็ไม่จำเป็นต้องเขียนข้อมูลเป็นหนังสือเล่มหนา ขอเพียงแค่ทำตามกระบวนการทางเวทยาศาสตร์เสร็จสิ้นก็สามารถเขียนรายงานทางวิชาการออกมาได้แล้ว

มันแตกต่างจากสิ่งที่เมอร์ลินคิดไว้ตั้งแต่ตอนแรกอย่างสิ้นเชิง

“รายงานทางวิชาการที่ยังไม่ถูกบัญญัติเป็นทฤษฎีสามารถเขียนรายงานออกมาให้สั้นยาวแค่ไหนก็ได้สินะ” เมอร์ลินกล่าววิเคราะห์

ตอนนี้เขากำลังยืนอยู่คนเดียว ไม่มีใครมาแนะนำข้อสงสัยให้กับเขา และก่อนหน้านี้เขาก็ไม่เคยถามคำถามนี้กับออสตินอีกด้วย คาดว่าต่อให้ถามก็คงได้คำตอบเดียวกันกับที่เขาคิดไว้ในตอนนี้

แท้จริงแล้วรายงานทางวิชาการนั้นเป็นสิ่งที่เขียนออกมาได้ง่ายมาก ขอเพียงมันเป็นรายงานทางวิชาการที่ถูกต้อง มันจะถูกเหล่านักวิชาการเวทยอมรับและเผยแพร่แก่คนทั่วไป

เมอร์ลินอ่านรายงานทางวิชาการฉบับนี้เป็นเวลาแค่หนึ่งลมหายใจเท่านั้น ด้วยการช่วยเหลือจากดวงเนตรสีขาวทำให้เขาสามารถเข้าใจทันทีที่กวาดผ่านอักษรเหล่านั้นได้ในทันที

นี่จึงหมายความว่าเขาไม่จำเป็นต้องอ่านรายงานวิจัยนี้ซ้ำแล้ว

เมอร์ลินวางแผ่นตราลงทันที่ด้วยดวงตาที่เป็นประกาย

เขากวาดผ่านชั้นวางที่อยู่รอบๆ 

พื้นที่ชั้นสองนี้เต็มไปด้วยช่องวางรายงานทางวิชาการนับไม่ถ้วน พวกมันสูงนับสิบชั้นและเรียงรายเป็นทางเดินทอดยาวราวกับเขาวงกต

เขาสังเกตได้ว่าไม่ค่อยมีใครขึ้นมาที่นี่มากนัก เพราะนับตั้งแต่ที่ขึ้นมาที่นี่ก็เห็นแค่สองสามคนเท่านั้น ไม่นานคนพวกนั้นก็เดินหายจนลับสายตา

“เหลือเวลาอีกเดือนกว่าจะถึงกำหนดการสอบเทียบ บางทีนั้นสามารถอ่านพวกมันทั้งหมดได้ก่อน” ใบหน้าของเมอร์ลินปรากฏรอยยิ้มออกมา

ว่าแล้วเขาก็ทำการหยิบแผ่นตราที่บรรจุรายงานทางวิชาการชิ้นต่อไป

เขาเริ่มหยิบชิ้นที่อยู่สูงกว่าชิ้นแรกที่เขาหยิบขึ้นมา

เพียงเวลาแค่หนึ่งชั่วลมหายใจ เขาก็วางแผ่นตรานั้นไว้ที่เดิมและเริ่มหยิบแผ่นตราชิ้นใหม่

โดยที่เขาได้ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ ราวกับว่าเขาไม่ได้อ่านเนื้อหาข้างนั้นแต่หยิบพวกมันขึ้นมาเช็ดทำความสะอาดอย่างลวกๆ เท่านั้น

เนื่องจากมีคนไม่มากนัก เมอร์ลินจึงไม่ได้ถูกจับจ้องกับการกระทำที่แสนประหลาดนี้

แผ่นตราชิ้นแล้วชิ้นเหล่าถูกหยิบออกมาแล้วคืนกลับไปอย่างเป็นระเบียบ

แม้แผ่นตราบางชิ้นจะอยู่สูงหลายช่วงตัว แต่เมอร์ลินก็ยังสามารถใช้เวทในการหยิบมันลงมาได้อย่างไม่ยากเย็น

การอ่านรายงานทางวิชาการที่บ้าคลั่งจึงเริ่มต้นนับจากนี้

แผ่นตรารายงานทางวิชาการชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกหยิบออกมาแล้วคืนกลับไป

เมอร์ลินทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ อย่างไม่รู้สึกเบื่อหน่าย

เมื่อถึงเวลาพักเที่ยงเขานั้นใช้เวลาไปทานข้าวที่ศูนย์อาหารเพียงครู่เดียวเท่านั้น แล้วกลับขึ้นมาชั้นที่สองของหอสมุดต่อ

มาร์เทลที่มีหน้าที่ดูแลคุณชายน้อยพริสตันอยู่ไกลๆ กลับรู้สึกชินชา ไม่ได้แปลกใจต่อการกระทำที่ไม่มีเหตุผลนี้อีกต่อไป

เวลานั้นผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เมอร์ลินยังคงอ่านรายงานทางวิชาการวันแล้ววันเล่า

แต่รายงานทางวิชาการที่หอสมุดเมืองวินเซนเก็บไว้ แม้จะมีระยะเวลาแค่หนึ่งพันปีล่าสุด แต่มันก็มีรายงานทางวิชาการนับแสนชิ้นสะสมอยู่ที่นี่

เมอร์ลินใช้เวลาแต่ละวันอ่านพวกมัน โดยที่ความเร็วในการอ่านเร็วเสียยิ่งกว่าตอนเขาอ่านหนังสือที่ด้านล่าง

สาเหตุเพราะรายงานทางวิชาการบางชิ้นสั้นบางหรือบางชิ้นยาว ซึ่งต่อให้ยาวก็ยังมีจำนวนหน้าน้อยกว่าหนังสือเล่มหนาอยู่ดี อีกทั้งการอ่านนี้ยังเป็นการอ่านทางแผ่นตรา ทำให้ความเร็วในการอ่านเหนือกว่าการอ่านหนังสือจริงๆ อยู่แล้ว

นั่นจึงทำให้ภายในเวลาแค่หนึ่งวันเมอร์ลินก็สามารถอ่านรายงานทางวิชาการนับพันชิ้นได้

แม้หอสมุดเมืองวินเซนจะบอกว่าเก็บรายงานทางวิชาการหนึ่งพันปีล่าสุด แต่พวกเขาก็ไม่ได้เก็บรายงานทางวิชาการทั้งหมดได้ครบอยู่ดี 

รายงานทางวิชาการนับแสนกว่าชิ้นที่มีจึงเป็นแค่ส่วนหนึ่งในรอบพันปีเท่านั้น ไม่ใช่ทั้งหมดที่มีจริงๆ

อีกทั้งยิ่งนับวันนักวิชาการก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น จำนวนรายงานทางวิชาการจึงเพิ่มมากขึ้นไปด้วย

ในโลกนี้หากไม่ใช่สภาเวทมนตร์ ก็คงไม่มีใครสามารถแอบอ้างได้ว่าเก็บรายงานทางวิชาการได้หมด

จำนวนแสนกว่าชิ้นจึงเป็นแค่เพียงปลายยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น

ซึ่งเมอร์ลินก็รู้เรื่องนี้

เวลานั้นผ่านไปอย่างรวดเร็วในที่สุดเมอร์ลินก็สามารถอ่านรายงานทางวิชาการทั้งหมดที่อยู่ชั้นสองได้ครบ ซึ่งแน่นอนว่าเขาทำภารกิจเสร็จเร็วกว่าที่กำหนด

เพราะยังเหลือเวลาอีกสิบกว่าวันก่อนจะถึงวันสอบเทียบ