ภายในป่าช้ากังวลนับั้แ่ที่ฮาอินและคนอื่นเข้ามายังสถานศึกษาวิญญูผ่านฟ้าเวลาก็ล่วงเลยไปเกือบจะสามเดือนแล้วตอนนี้คนที่นั่งอยู่ภายในยันต์ที่ครูสุดเซ็กซี่สร้างขึ้นมีเพียงแต่ฮาอินผู้เดียวเท่านั้น ธาราและขรรฟ้ากำลังฝึกฝนอยู่ไม่ห่างไปไกลนักส่วนอังคาร หนูน้อยนิมิต และครูสุดเซ็กซี่ ไม่ทราบว่าไปที่ใด !?
ขรรฟ้ากำลังฝึกดาบของเขาอย่าง ขะมักเขม้นแม้เขาจะเข้าสถาบันผู้คุมส่งิญญา แต่ก็ไม่เคยทิ้งดาบของตนเขาเข้ามาเพียง้าเรียนรู้บางสิ่งบางอย่างเท่านั้นสำหรับเขาดาบยังคงมาเป็อันดับแรก!
ธารานั่งอย่างสงบเพื่อทำการหลอมิญญาของเธอขึ้นมาใหม่แม้ว่าจะต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่ แต่ก็ไม่แย่นักเธอรู้สึกว่าวิธีนี้ทำให้เธอหลอมิญญาได้ง่ายขึ้นกว่าเก่าถึง10เท่าน่าจะได้! ที่สำคัญแต่ละขั้นยังแข็งแกร่งกว่าเดิมอย่างน้อย2เท่าทำให้เธอรู้สึกว่าได้เลือกทางเดินที่ถูกต้องแล้ว!?
ธาราลืมตาขึ้นมองไปยังฮาอินที่สงบนิ่งอยู่ภายในยันต์อักขระยังคงหมุนเวียนเปลี่ยนแปลงไปมาแสงจากหินทั้งสามก็ยังคงวิ่งไปมาตามอักขระอยู่เช่นเดิมเธอออกมาก็เกือบจะหนึ่งเดือนแล้วไม่ใช่ว่าเธอไม่้าจะอยู่ในนั้นแต่มันไร้ความหมายแล้วเมื่อเธอตื่นขึ้น!?อย่างที่คุณครูที่เชื่อถือไม่ค่อยได้ผู้นั้นกล่าวว่าสามารถทำได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้นแม้เธอจะกลับไปนั่งอีกครั้งมันก็ไร้ประโยชน์!?เธอสงสัยว่าฮาอินกำลังหลงทางอยู่หรือเปล่า!? แต่ถึงกระนั้นก็ไม่อาจทำอะไรได้ เพราะั้แ่เธอออกมาก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของคุณครูที่เชื่อถือไม่ค่อยได้ผู้นั้น!?
“แย่แล้ว ๆ !!?” เสียงหนูน้อยนิมิตดังมาแต่ไกลเธอรู้สึกเบื่อหน่ายเป็อย่างมากที่จะต้องมาหมกตัวอยู่ในป่าช้ากังวลที่เงียบสงบแห่งนี้วันแต่ล่ะวันเธอเห็นแต่ต้นไม้ที่สูงใหญ่ กับิญญาที่น่าเกลียด น่าขยะแขยงเท่านั้นหาความสนุกไม่ได้เลย วันนี้เธอจึงออกไปเดินเล่น!? แต่กลับได้ยินข่าวที่ต้องทำให้เธอเสียใจเป็อันมาก!?และ้าหาที่ระบาย?
“แย่แล้ว ๆ แย่มากๆ !?”หนูน้อยนิมิตวิ่งเข้ามาใกล้
“มันคือเื่อะไรกันที่สามารถสั่นคลอนจิตใจที่แข็งแกร่งของคุณหนูนิมิตได้!?”ขรรฟ้ากล่าวอย่างแปลกใจ ขณะหยุดการฝึกดาบ!?
“พี่สาวมาลีนะสิ พี่สาวมาลีประลองเดิมพันพื้นที่แบบกลุ่มกับราชันพี่ชายของเ้าราทันนั่น!?”หนูน้อยมาลีกล่าวอย่างเหนื่อยหอบ
“หืม! แล้วจะเริ่มประลองกันเมื่อไหร่หรือ!?”ธารารู้สึกว่าเื่นี้น่าสนใจไม่ใช่น้อย
“การประลองเสร็จสิ้นไปแล้ว”!! หนูน้อยนิมิตกล่าว
“เอ๋...พี่สาวมาลีพ่ายแพ้หรือ!?” ขรรฟ้าอุทาน แม้เขา?จะไม่ค่อยสนิทกับพี่สาวมาลีมากนักแต่เธอก็เป็คนดีและอ่อนโยน เขาไม่้าเห็นเธอพ่ายแพ้เช่นกัน
“ฮึ! เ้าพูดอะไร? พี่สาวมาลีจะไปแพ้ได้อย่างไร ก็ต้องชนะอยู่แล้ว!”?หนูน้อยนิมิตแยกเขี้ยวใส่ กล้าแช่งพี่สาวที่แสนดีของเธอได้อย่างไร
“อ้าว...เ้าบอกว่าแย่แล้วมิใช่หรือ!? อะไรกันล่ะที่แย่!?” ขรรฟ้ากล่าวอย่างไม่เข้าใจ
“จะไม่แย่ได้อย่างไร!? การที่คุณหนูผู้นี้พลาดเื่สนุกเช่นนี้ไปจะไม่แย่ได้อย่างไร!?” หนูน้อยนิมิตกล่าวอย่างฉุนเฉียว !
“อืม ดูท่าจะแย่จริงๆนั่นล่ะ!?” ขรรฟ้ามองไปยังหนูน้อยนิมิตแล้วพยักหน้าเห็นด้วย
“ฮึ! แต่ไม่เป็ไรมีเื่ที่น่าสนุกกว่านั้น!”หนูน้อยนิมิตกลายเป็ฮึกเหิม
“เื่อะไรกัน!?” ขรรฟ้าสนใจ!?
“อีกไม่นานพี่สาวมาลีประกาศว่าจะท้าประลองแย่งชิงตำแหน่งอาจารย์ประจำขุนเขากับลุงของเ้าราชันนั่นฮ่าๆๆๆครั้งนี้เหละคุณหนูผู้นี้ไม่พลาดแน่!?” หนูน้อยนิมิตกล่าวอย่างแน่วแน่
“แย่งชิงตำแหน่งอาจารย์ประจำขุนเขา ธาราใเช่นนั้นแสดงว่าพี่สาวมาลีเป็ผู้คุมส่งิญญาขั้นอาจารย์แล้วหรือ!?” ธารากล่าวอย่างใถ้าเธอจำไม่ผิดรุ่นพี่ธาราอายุเพียง30 ต้น ๆเท่านั้น!!
“ฮึ มันก็ต้องแน่นอนอยู่แล้วสิ ว่ากันว่าตอนประลองแย่งชิงพื้นที่พี่สาวมาลีคนเดียวไล่ทุบตีเ้าพวกนั้นทั้งกลุ่มเลยแย่ยิ่งนักที่คุณหนูผู้นี้พลาดโอกาสสนุกนี้ไป!?” หนูน้อยนิมิตหงุดหงิดการที่เธอนั่งอยู่ในยันต์นั่นทำให้เธอพลาดเื่สนุกไปมากมายนัก
“ท่านจะไม่ให้ข้าปลุกเขาขึ้นมาจริงๆหรือ!?” ภายในบ้านไม้ธรรมดาบนสระบัวครูสุดเซ็กซี่กล่าวกับ ผอ.เซที่นั่งมองฮาอิน ผ่านภาพที่สะท้อนมาจากโต๊ะไม้ !?
“อืม ไม่จำเป็ เ้าไม่เชื่อใจในนักเรียนของเ้าหรือ!?” ผอ.เซกล่าว
“ท่านรู้หรือว่าเขาเป็ใคร!?” ครูสุดเซ็กซี่กล่าวถามอย่างสงสัยๆ?
“รู้สิ ก็เป็นักเรียนมี่น่ารักของเ้ามิใช่หรือ!?” ผอ.เซกล่าวตอบ
“ข้าตกลงไว้เพียง2 คนแล้ว ที่เพิ่มขึ้นมาอีก3นี่มันอะไร!?” ครูสุดเซ็กซี่กล่าว
“อ่า..เ้าไม่เห็นหรือว่าพวกเขาพิเศษเพียงใดการจะหาอาจารย์ให้พวกเขาไม่ใช่เื่ง่ายเลย นอกจากเ้าแล้วข้าหาคนอื่นไม่ได้จริงๆ เ้าถือเสียว่าทำเพื่ออนาคตเด็กๆไม่ได้หรือ!?”อาจารย์กล่าวอย่างชอบธรรม
“ข้าแอบได้ยินมาว่าท่านมีทรัพยากรอยู่มากมาย! จริงหรือไม่!?”ครูสุดเซ็กซี่กล่าวถาม
“ฮะ ข้าแก่ปูนนี้แล้ว จะเอาทรัพยากรพวกนั้นไปทำอะไรกันที่มีอยู่ก็ยกให้ลูกหลานไปหมดแล้ว เหลือก็แค่บ้านไม้เก่าๆหลังนี้หรือเ้ายัง้าเอามันไปจากตาแก่ผู้นี้ ให้ตาแก่ผู้นี้ต้องนอนตากแดดตากลมตายอย่างเดียวดาย อยู่ที่ไหนสักแห่งเช่นนั้นหรือ!?” ผอ.เซกล่าวหนังตาไม่กระพริบ
“ข้ายังได้ข่าวมาอีกว่า สมาคมผู้พิชิตอาคเนย์รอยัล กำลังจัดเกมล่าขุมทรัพย์ท่านไม่แปลกใจหรือ!?” ครูสุดเซ็กซี่กล่าวกับตาแก่ขี้เหนียวผู้นี้!
“มันก็เป็เื่ที่สมควรเกิดขึ้น! ไม่ใช่เพียงแค่พวกเขาคนอื่นๆเองก็ต้องตามหาอัจฉริยะในแบบของตน!? เส้นชัยที่มองไม่เห็นมันก็ต้องวัดความสามารถกันั้แ่่เริ่มต้นนี่แหละ!?”ผอ.เซกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ
“แต่ดูเหมือนท่านจะเตรียมการไว้ก่อนใครเพื่อนมิใช่หรือ!?”ครูสุดเซ็กซี่กล่าวถาม
“เตรียมการ! จะไปมีได้ยังไง?ข้าแก่ปูนนี้แล้วก็คงมีแต่เขียนพินัยกรรมเท่านั้นแหละ!?” ผอ.เซตอบอย่างบ่ายเบี่ยง
“ฮึ ช่างเถอะ!?” ครูสุดเซ็กซี่กล่าว “แล้วท่านคิดจะให้พวกเด็กๆ ไปร่วมสนุกในเกมล่าสมบัติหรือเปล่า!?”ครูสุดเซ็กซี่ยังคงกล่าวถามต่อไป แม้คำตอบที่ได้จะไม่เคยตรงคำถามก็เถอะ!?
“อืม หากแม้นพวกเขาอยู่ในป่าช้ากังวลแล้ว ข่าวจากน่านน้ำสีครามมาถึงได้มันก็คงเป็สิ่งที่ห้ามไม่ได้ถ้าพวกเขาจะไป!” ผอ.เซกล่าว
“ข้าได้ยินมาว่าสมบัติระดับสูงสุดในเกมนี้ เป็วิทยาการที่เกิดขึ้นใหม่พวกเขาเรียกมันว่ายานความเร็วแสง สิ่งประดิษฐ์ใหม่ของสมาคมผู้ผจญภัยร่วมมือกับผู้ชำนาญการรบมันถูกออกแบบมาเพื่อให้เหมาะแก่การผจญภัยไปในดาวต่างๆ มีอาวุธยุทโธปกรณ์ติดตั้งไว้อย่างครบครันมันเป็การเดินทางจริงๆ ที่ไม่ใช่การเดินทางผ่านมิติ!?คงสามารถดึงดูดเด็กๆได้มากมายเป็แน่!?” ครูสุดเซ็กซี่กล่าวอย่างอยากจะได้แม้มันจะไม่จำเป็กับเธอก็เถอะ!?
“มันก็แค่เดินทางด้วยความเร็วแสงได้เพียงไม่นานเท่านั้นมันไม่สามารถรักษาความเร็วแบบนั้นได้ตลอดหรอกนะ!?” ผอ.เซกล่าวอย่างไม่ใส่ใจเขาเองก็มีกระสวยผ่านมิติอยู่แล้วแม้จะติดตั้งอาวุธไม่ได้แต่มันไม่จำเป็สำหรับเขา!?
“แม้มันจะไม่พิเศษอะไรสำหรับท่าน แต่เด็กๆคงต่างกันท่านไม่กลัวว่าเด็กๆของท่านจะถูกพวกเขาดึงดูดไปเช่นนั้นหรือ!?” ครูสุดเซ็กซี่กล่าว
โอ้...ถ้าเช่นนั้นพวกเขาคงต้องใช้ความพยายามเพิ่มขึ้นอีกสักหน่อย โฮ่ ๆๆ !?” ผอ.เซกล่าว
(สวบ) (สวบ) ภายในป่าช้ากังวลอังคารเดินเข้ามาใกล้หนูน้อยนิมิตอย่างอย่างเงียบๆ !?
“อ๊าาา...!? เ้ามืดมนเป็เ้านั่นเอง!? คุณหนูผู้นี้ใแทบแย่!?”หนูน้อยนิมิตใ อังคารไม่ได้ใส่ฮู้ดอีกต่อไป แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงมีผมยาวกระเซอะกระเซิงปิดหน้าเขาอยู่ดี!
“เอ๋!? อังคารเ้ามาจากที่ใดกัน!?” ขรรฟ้ากล่าวถามั้แ่ที่เขาตื่นขึ้นมานี่เป็ครั้งแรกที่เขาเจออังคาร
“ไปเดินเล่นมา” อังคารกล่าวอย่างห้วนๆ
“เดินเล่น นี่เ้าไปเดินเล่นที่ใดกันสนุกหรือไม่!?” หนูน้อยนิมิตกล่าวเธอสงสัยมานานแล้วว่าเ้ามืดมนนี่ต้องแอบไปทำเื่สนุกๆอยู่คนเดียว
“ก็ไม่ไกลนัก” อังคารกล่าว
“คำตอบแบบนั้นมันอะไรกัน ที่คุณหนูผู้นี้อยากรู้คือมีเื่สนุกใดหรือไม่!?”
“ก็พอมีบ้าง” อังคารกล่าว
“ถ้าอย่างนั้นก็รีบๆ เล่ามาให้คุณหนูผู้นี้ฟังได้แล้ว!?” หนูน้อยนิมิตกล่าวอย่างเร่งรีบ
"เกมล่าสมบัติ" อังครกล่าว