-----
- [เซี่ยซีหานผู้วิเศษระดับ 2 ขั้น 5 "ชื่อทางการผู้ฝึกหัดขั้น 5"] -
- [จิตแห่งราชัน ระดับ 0 : 0.01%] -
- [ทักษะแห่งดิน ระดับ 3 : 99.99% / ทักษะแห่งไม้ ระดับ 2 : 15.19%] -
- [ทักษะช่างหลอม ระดับ 3 : 20.49% ช่างชำนาญ] -
- [โอน่า : 3110.6 หน่วย] -
- [องค์ปัญญา : 401 หน่วย] -
- [ศักยภาพร่างกาย : 754 หน่วย] -
- [อายุขัย: 42 ปี 295 วัน] -
-----
'หน้าจอระบบมีจิตแห่งราชันเพิ่มขึ้นมาเหรอ' เซี่ยซีหานพูดกับตัวเองในใจขณะที่กำลังจะยกช้อนกินข้าวต้มอุ่นๆ ตอนนี้ช้อนค้างกลางปากมัน
เซี่ยซีหานตอนนี้มันรู้จัก 'จิตนักรบ' แต่มันกลับไม่รู้จัก 'จิตแห่งราชัน' อะไรนี่แม้แต่น้อย นี่คือสิ่งที่เพิ่มมาเมื่อวานเหรอ และมันคืออะไร
เซี่ยซีหานไม่รอช้าเปิดอ่านในส่วนขยายของคำอธิบายทันที
- ["ในโลกแห่งผู้วิเศษ จิตคือสภาวะหนึ่งที่พัฒนาหรือบ่มเพาะได้ ผ่านกระบวนการที่เรียกว่า การ 'ขัดเกลา' 'จิตสมาธิ' 'วิเวกปัญญา' ส่วนสุดท้ายคือ 'การตื่นรู้ของผู้กล้า'"] -
- ["อำนาจแห่งจิตนั้นสามารถนำไปใช้ได้ในหลากกรณี ทั้ง 'ความสามารถในการตื่นรู้' 'ประสาทััที่เฉียบแหลม' 'การต่อต้านคำสาป' 'การเอาชนะการสะกดจิต' 'ค้นิญญา' 'จิตคุกคาม' 'ญาณหยั่งรู้' 'ร่างราชัน' ทั้งเจ็ดอย่างนี่มีอำนาจที่ยิ่งใหญ่ แต่จงรู้ไว้อย่างหนึ่งหากผู้ใดไม่บรรลุ 'ร่างราชัน' พวกเขาไม่นับว่ามีจิตแห่งราชันที่แท้จริง"] -
- ["แต่ปัญหาคือ ในโลกใบนี้มีความเข้าใจจิตแห่งราชันน้อยเต็มที พวกเขารู้จักมันในชื่อ 'จิตนักรบ' หรือ 'จิตแห่งผู้กล้า' ซึ่งความรู้ของพวกเขาเป็เพียงแง่มุมหนึ่งของจิตแห่งราชัน พวกเขาคิดว่ามันเติบโตได้เพียงสถานการณ์ที่บ้าคลั่ง การเอาชนะความตายหรือได้เอาชนะจิตใจของตัวเองอย่างยิ่งใหญ่ แต่แน่นอนสิ่งเ่าั้ทำให้จิตแห่งราชันตื่นและพัฒนาได้อย่างรวดเร็วก็จริง แต่กระบวนการเ่าั้กลับไม่ใช่ทั้งหมด มันเป็เพียงแค่การปลุก แต่ไม่ได้ขัดเกลาและพัฒนาอย่างลึกซึ้ง"] -
- ["ดังที่กล่าวขั้นต้น การฝึกจิตแห่งราชันมีสี่รูปแบบ 'ขัดเกลา' คือพัฒนาจากภายนอกสู่ภายใน ด้วยโอสถ ทักษะพัฒนาจิตในรูปแบบต่างๆ อันมีรากฐานมาจากรูนสัตว์ร้าย ปีศาจหรืออสูรก็ได้ (แต่มันต้องเป็ทักษะที่เจาะจงเกี่ยวกับจิต) โดยในส่วนของโอสถนั้นมันมักผสมผสานด้วยสมุนไพรอันหายาก ที่กำเนิดจากพลังธรรมชาติอันเข้มข้น มักมีอายุ 10 ปีขึ้นไปเป็อย่างน้อย สมุนไพรที่ช่วยในการขัดเกลาอำนาจจิตนั้นหายาก ของชั้นดีต้องมีอายุ 100 ปีขึ้นไป การผสมมันเป็โอสถจะให้ผลที่เลอเลิศที่สุด"] -
- ["ส่วน 'จิตสมาธิ' คือความตั้งมั่นในอารมณ์เดียว ประดุจแท่นหินทึบที่มั่นคง ยิ่งสงบอารมณ์และความคิดได้เท่าไหร่ เ้าก็ควบคุมอำนาจจิตที่ไร้รูปและจับต้องไม่ได้ ได้มากเท่านั้น จิตที่นิ่งมีผลต่อจิตแห่งราชันมาก มันมากกว่าการขัดเกลาจากภายนอกด้วยซ้ำ"] -
- [" 'วิเวกปัญญา' คือสิ่งที่เหนือกว่าจิตสมาธิ ในสภาพจิตว่างหรือจิตนิ่งอันเกิดจากสภาวะจิตเป็สมาธิ สติปัญญาของมนุษย์จะก้าวสู่ขีดจำกัดสูงสุด สามารถตระหนักรู้เื่ราว เห็นสิ่งประหลาดหรือแม้แต่โลกิญญา อดีตและอนาคต พวกเราเรียกมันว่า 'ญาณทัสนะ' ในสภาวะญาณทัสนะนี้เ้าสามารถใช้มันพิสูจน์อำนาจจิต 'เข้าไปสู่โลกแห่งความคำนึง' เอาชนะความชั่วร้ายของจิตใจที่แอบแฝงของตัวเองในส่วนลึก ยิ่งเ้าเอาชนะมันได้มากเท่าไหร่ อำนาจจิตของเ้าก็จะกล้าแข็งมากขึ้นเท่านั้น 'วิเวกปัญญา' เป็ส่วนต่อขยายจากจิตสมาธิ ที่สมาธิตั้งมั่นจนญาณทัสนะปรากฏ"] -
- ["สุดท้ายคือ 'การตื่นรู้ของผู้กล้า' สิ่งนี้จะเรียกว่า ความบังเอิญก็ว่าได้ โชคชะตาของมนุษย์มักยากจะลิขิต แม้เ้าจะไม่เข้าใจ แม้เ้าจะไม่ใฝ่หา แต่เ้ากับได้รับมัน นักรบหรือผู้กล้ามากมายที่ได้เอาชนะตัวเองในการต่อสู้กับสัตว์ร้าย ปีศาจ หรือาเป็ตายอันยากยิ่ง แต่เ้ายืนหยัดเพื่อสู้กับมัน บังคับจิตตัวเองที่อยากจะหลีกหนีจากความตายใจจะขาด แต่สติของเ้าบังคับไม่ให้ขาของเ้าก้าวหนี แต่กับเลือกหยิบศาสตราขึ้นแล้วต่อสู้กับความหวาดกลัวตรงหน้า แม้เ้าจะไม่ชนะ แต่การบีบบังคับใจนี้กลับสามารถปลุกอำนาจจิตอันยิ่งใหญ่ และลึกลับที่สุดของมนุษย์ให้ตื่นขึ้นได้อย่างก้าวะโ"] -
- ["แต่ปัญหาของ 'การตื่นรู้ของผู้กล้า' นั่นกลับเป็การพัฒนา เพราะผู้ตื่นรู้ในอำนาจแห่งจิต ไม่เข้าใจกระบวนการพัฒนา การตื่นขึ้นเพียงครั้ง จึงทำให้อำนาจจิตนั้นคงที่หรือพัฒนาได้เล็กน้อย และอย่างชั่วที่สุดคือ อำนาจแห่งจิตนั้นอาจจะหายไปและหลับลึกอีกครั้งได้ หากสภาวะจิตใจเ้าอ่อนแอลงในภายหลัง ต่างกับการขัดเกลาด้วยจิตสมาธิและวิเวกปัญญาที่อำนาจจิตไม่มีการเสื่อมถอย"] -
อ่านจบส่วนคำอธิบายภายในใจเซี่ยซีหานมีคำถามมากมาย อะไรคือ 'ความสามารถในการตื่นรู้' การ 'ค้นิญญา' ิญญาคืออะไร
ส่วน 'จิตคุกคาม' ไม่รู้ทำไมเซี่ยซีหานคุ้นเคยคำนี้นัก และพอตีความมันได้โดยง่าย
แต่ถึงจะเป็แบบนั้น ตอนนี้เซี่ยซีหานก็ไม่ได้สนใจมันมากนัก ตอนนี้มันได้ก้าวนำคนอื่นอย่างน้อยหนึ่งก้าว จากการอ่านคำอธิบาย
นั่นเพราะการตื่นขึ้นของ 'จิตนักรบ' หรือ 'จิตแห่งราชัน' นั้น สามารถฝึกได้ แต่ดูท่าคนส่วนใหญ่ในโลกใบนี้จะไม่รู้ ดังนั้น นี่คือโอกาสเซี่ยซีหานที่จะฝึกมัน โดยที่ไม่ต้องเอาตัวเองไปเสี่ยงแบบที่เจียตัวพูด!!! นั่นคือข้อดี
หลังรับรู้แบบนี้ เซี่ยซีหานก็ดีใจ ยิ้มหน้าบานต่อหน้าชามข้าวต้มของตัวเอง
"ซีหานเ้าเป็อะไร ช้อนข้าวค้างอยู่หน้าเ้าตั้งนาน ทำไมเ้าถึงไม่กินมันสักที"
ั์ตาเซี่ยซีหานสดใสอย่างไม่อาจจะปกปิด
"ลุงเจียไม่มีอะไร ข้าแค่เหมือนเกิดการตระหนักรู้บางอย่าง มันอาจจะเป็เพราะการฝึกฝนของท่านเมื่อวาน ทำให้ข้าคิดอะไรบางอย่างได้ ข้าจึงเหม่อลอยเพราะคิดถึงมันก็เท่านั้น ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรจริงๆ ท่านลุงเจีย" พูดจบเซี่ยซีหานก็ซัดโหกอาหารด้วยความอารมณ์ดี
"งั้นก็ดี ซีหานเ้าจงรีบกิน เมื่อกินเสร็จเราจะได้รีบไปฝึกกัน อย่าลืมข้ามีสิ่งที่ยังต้องสอนเ้าอีกมากมายนัก"
"ขอรับเซี่ยซีหานพยักหน้า"
...
1 เดือนต่อมา
!!!ปัง!!!ปัง!!!ปัง เสียงการปะทะต่อเนื่องไม่หยุด
หมัดของเซี่ยซีหานไว ถึงไวมาก นอกจากนั้นมันยังยืดยาวได้ ด้วยการใช้ธาตุไม้งอกเพิ่มระยะหมัดอย่างรวดเร็ว ทำเจียตัวถึงกับหน้าเสียเพราะคาดไม่ถึง บางครั้งเจียตัวต้องหลบอย่างทุลักทุเลจนดูเงอะงะ
นอกจากนั้นกำลังหมัดของเซี่ยซีหานยังรุนแรงมาก มันแรงพอๆ กับหมัดเปล่าๆ ของเจียตัวในปัจจุบันแล้ว หากเจียตัวไม่มีโอน่าธาตุเหล็ก และทักษะการเสริมแกร่งพลังกาย ตัวของเจียตัวคงไม่สามารถใช้มือเปล่าๆ รับหรือปัดป้องหมัดหนักธาตุไม้ของเซี่ยซีหานได้นานนัก
!!!ควับ เสียงหมัดของเจียตัวสวนกลับเมื่อได้ระยะหมัด หมัดนี้วาดวงโค้งกว้าง มันรุนแรงและอันตรายมาก นี่คือหมัดน็อคของเจียตัวชัดๆ หากโดนมัน
เซี่ยซีหานพลิกตัวหลบได้อย่างแยบยล เพียงใช้การเอียงคอและเบี่ยงตัว เซี่ยซีหานในร่างเด็กหนุ่มมีรอยยิ้ม การฝึกตลอดเดือนมันพัฒนาไม่น้อย
"ลุงเจียท่านออมมือแล้ว"
หนวดสีน้ำตาลแดงของเจียตัวสะบัด เมื่อเจอหมัดเสยของเซี่ยซีหานชกสวนกลับ เจียตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิว เซี่ยซีหานได้แต่คิด เจียตัวช่างเป็ชายแก่ที่อ้วนพลิ้วเหลือเกิน หมัดนี้ของเซี่ยซีหานถึงกับหลอกสองชั้น มันเป็หมัดฮุคขึ้นก็จริง แต่ที่ข้อศอก กับมีต้นไม้รูปหมัดหน้างอกออกมาอีกหมัด เป็การเพิ่มระยะโจมตี มันชกขึ้นสูงและรวดเร็ว แต่เจียตัวก็หลบหมัดต้นไม้ที่งอกขึ้นนี่ได้อีกเช่นเดิม
ความสามารถการต่อสู้ของเจียตัวแบบตัวต่อตัว ไร้อาวุธ ไร้พลังวิเศษ สำหรับเซี่ยซีหานมันอยู่ในระดับเหนือจินตนาการไปแล้ว ทั้งๆ ที่เจียตัวใช้พลังโอน่าได้น้อยนิด ทำได้เพียงเปลี่ยนมือตัวเองเป็เหล็กร้อนเสริมความสามารถการต่อสู้เท่านั้น แต่เจียตัวก็แข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้
ต่างกับเซี่ยซีหาน ที่นับวันสามารถใช้โอน่าสร้างพลังพิเศษได้หลากหลายและพลิกแพลง
บางครั้งควรเรียกว่าพิศดานก็ว่าได้ หรืออาจจะเรียกว่าเวทมนตร์เลยก็ดี
่ท้องของเซี่ยซีหานถูกเจียตัวต่อย หลังจากเปิดช่องว่าง่เอวเพียงเล็กน้อย
!!!ปัง เสียงหมัดดัง เสียงนี้ทึบมาก นั่นเพราะที่หน้าท้องของเซี่ยซีหานมีหินและไม้ที่ผสมกันจนเหนียวและแข็งขึ้น มันงอกออกมาปกป้องหน้าท้องของเซี่ยซีหานก่อนที่หมัดของเจียตัวจะถูกตัว
ร่างเซี่ยซีหานพุ่งลอยไถลตัวจากแรง หมัดที่เจียตัวต่อยเป็ทางลากยาว
แต่ใบหน้าของเซี่ยซีหานกลับยังยิ้มได้
เจียตัวตอนนี้ได้แต่ถอนหายใจ... ไอ้เด็กนี่มันช่าง... อัจฉริยะ