นายคนนี้..ฉันขอจีบนะ

จากเมื่อบ่ายๆเรามาได้พักผ่อนกันเต็มที่แล้ว ตกตอนเย็นพนักงานเริ่มทยอยลงมาทานอาหารกันที่ห้องอาหารของโรงแรม ฉันก็เป็๲หนึ่งในนั้น ทิวก็ลงตามฉันมาด้วย

ฉันเดินมาหยิบถาดอาหารที่เรียงรายกันอยู่ มาตักผักสลัด กับ ข้าวผัดปลาแซลม่อน ฉันจะกินแค่ก็อิ่มแล้ว ตักเสร็จแล้วฉันก็มานั่งกับมะลิและริว

ยังไงทิวก็คงไปนั่งกินข้าวกับเพื่อนๆที่เป็๲ผู้บริหารอยู่แล้วล่ะ

"เลิฟ มานั่งสิ" มะลิเรียกฉันไปนั่งกินข้าวด้วยกัน

"จ้า พรุ่งนี้มีเล่นเกม แกคู่กับฉันนะมะลิ "

"ฉันเล่นเกมคู่กับริวย่ะ ว่าแต่แกจีบบอสไปถึงไหนแล้ว"

"ฉันยังไม่ได้จียเขาเลยนะ และก็คงไม่กล้าจีบแล้วล่ะ " ฉันพูดอย่างน้อยใจ ถ้าวันนั้นเขาไม่เมินฉันป่านนี้ฉันกับเขาคงรักกันไปแล้ว

"คราวนี้เขาดูจะตั้งใจเข้าหาแกอย่างมากเลยนะเลิฟ" มะลิพูดให้มีกำลังใจเพื่อนที่กำลังนั่งเขี่ยอาหารไปมาอยู่

"รีบกินกันเถอะครับ " ริวพูดเปลี่ยนบรรยากาศ

ทิว คุยกับเพื่อนเสร็จแล้ว เดินถือจานอาหารมายังโต๊ะที่ เลิฟ ริว และมะลิ นั่งอยู่ด้วยพร้อมพูดว่า "ผมขอนั่งกินข้าวด้วยนะครับ"

"เชิญค่ะ" มะลิตอบ

ฉันนั่งกินของฉันอย่างเงียบ ทิวก็ดันมาชวนฉันคุยอีก ริว มะลิก็อยู่ไม่ชวนคุย

"ข้าวบนจานเธออร่อยไหมเลิฟ"

"อร่อยค่ะ นายไม่นั่งกินข้าวกับเพื่อนล่ะ"

"ไม่น่ะ กินข้าวกับเธอสนุกกว่า"

มะลิกับริว มองหน้ากันพร้อมกล่าวขอตัวขึ้นห้องพักกันก่อน "เราสองคนขอตัวกันก่อนครับ/ค่ะ"

"เฮ้ย พวกแกจะหนีฉันเหรอ"

"เออ ฉันยังต้องจัดเตรียมของก่อน" มะลิพูดจบก็เดินไปอย่างไว

ส่วนทิว ขยับเก้าอี้และตัวเองเขยิบเข้ามานั่งในใกล้เลิฟกว่าเดิมหลังจากเพื่อนของเธอลุกจากเก้าอี้ไปแล้ว

"ตกลง เธอจีบฉันได้หรือยัง" ทิว

"นายจะพูดเสียงดังทำไม เดี๋ยวคนอื่นได้ยินเข้า"

"ฮ่าๆ เธอคุยกับฉันแล้ว ฉันไปล่ะ เราเจอกันที่ห้องพักนะ"

ฉันเริ่มไม่แน่ใจ เขาจีบฉันอยู่ใช่ไหมหรือแค่เข้าหาฉันเพราะความสงสาร ทิวเริ่มทำให้ฉันสับสนในตัวเอง จนบางทีอยากถามเขาออกไปตรงๆ

ฉันกำลังเดินกลับขึ้นไปนอนพักผ่อนที่ห้องตัวเอง พรุ่งนี้คงมีกิจกรรมให้ทำหลายอย่างๆ คงต้องเหนื่อยแน่ๆ

เช้าวันต่อมา

พี่อัญ (ฝ่ายบุคคล)

"ทุกคนจ๋าา มารวมตัวกันตรงซุ้มนี้ก่อนนะ พี่จะมาแจ้งกิจกรรมให้ทุกคนฟังนะ ทุกคนมีบัดดี้กันอยู่แล้วเนอะ มีใครสงสัยอะไรไหมคะ"

"เลิฟค่ะ"

"ว่าไงจ๊ะ"

"ฉันได้คู่กับบอสค่ะ ฉันได้เปลี่ยนคู่ไหมคะ"

"น่าจะไม่ต้องนะ ไม่งั้นเธอก็จะไม่มีคู่" ทิวเดินมาพอดี

"ผมขอเล่นเกมด้วยนะครับทุกคน"

"เอาล่ะ พี่จะบอกกติกาของเกมแล้วนะ ทุกคนเห็นทางเข้าป่าตรงนู้นไหม นั่นแหละเราจะเดินเข้าไปกัน ใช้เวลาในการเดินเข้าป่าเป็๲เวลาหนึ่งวัน"

"ห๊ะ เดินเข้าป่าเหรอคะ" ฉันไม่อยากเล่นเกมนี้แล้วอ่ะ

"ใช่จ้า พี่มีแผนที่แจกให้ทุกคน ถ้าเดินไปตามเส้นทางเราจะไปเจอกันที่แคมป์ ตรงนั้นจะมีบริการอาหาร"

"ระหว่างทางมีอาหารให้ไหมคะ" มะลิถามขึ้นมา

"มีแจกให้ทุกคนเลยจ้าพร้อมขนมด้วยนะ อันนี้กระเป๋าเป้มีเสื้อผ้าให้เปลี่ยน ทุกเดินเข้าแถวกันมารับเลยจ้า"

ฉันเดินมารับกระเป๋าเสื้อผ้าและรับให้ทิวด้วย เขาเป็๞บอส ต้องบริการเขาหน่อย

"ถ้าพร้อมเดินตามเ๽้าหน้าที่ไปด้านนู้น เริ่มเดินทางได้เลยจ้า โทรศัพท์ไม่สามารถติดต่อหากันได้นะ"

ทุกคนได้เดินตามเ๯้าหน้าที่มาถึงทางเข้าป่า นี่ไม่ได้เรียกว่าเกมเลย ฉันรู้สึกไม่สนุกด้วยและอยากกลับบ้านแล้วอ่ะ

ทางด้านทิว ดูเอ็นจอยในการเดินป่าอย่างมาก เขาหันมายิ้มให้ฉัน ดูเขาจะดีอกดีใจที่ได้ออกผจญภัย... เฮ้ออ

"เธอไม่ชอบหรือไง ห๊ะ หน้าบูดเป็๞หมาหน้าย่นเชียว" ทิวพูดขึ้นมา

"หือ นายเปรียบเทียบซะ ใช่ ฉันไม่ชอบเดินป่า"

"อยู่กับฉันรับรองว่าเธอปลอดภัยแน่นอน เอ้าใส่เสื้อแขนยาว ในป่านี้มันหนาว" ผมถอดแจ๊คเก็ตให้เธอสวมใส่แทน เพราะผมนำเสื้อแขนยาวมาไว้อีกหนึ่งตัวแล้ว

"ขอบคุณนะคะ"

"มาเดินใกล้กันหน่อยสิครับ " เขาก็เอื้อมมือมาจับมือฉัน ให้เดินตามเขาไป

เราเดินมาได้ครึ่งชั่วโมง ก็นั่งพักกินขนมระหว่างทาง และยังมีเพื่อนๆคู่อื่นมานั่งกินขนมบริเวณใต้ต้นไม้ด้วยกัน มะลิ และริวก็อยู่ด้วย ถ้าเดินลึกกว่านี้ เราอาจจะไม่ได้นั่งกินด้วยกันแบบนี้แล้ว เจอกันอีกทีก็ที่แคมป์เลย ...

"กิจกรรมนี้ปีหน้าฉันขอไม่มาด้วยนะ" เลิฟยังคงบ่นแบบเซ็งๆ

"แกจะบ่นทำไมวะเลิฟ ได้เดินคู่กับทิว ผู้ชายที่แอบชอบน่าจะดีใจนะ" มะลิ

"เฮ้อออ... ไม่หรอก"

"ไว้ใจได้ ไอ้ทิวไม่พาเธอหลงทางหรอก"

"อือ ฉันก็.." ทิวเดินมาพอดี "ป่ะ เลิฟเราเดินทางกันต่อ"

"ค่ะ" "บายนะมะลิ ริว ไว้เจอกัน "

"อือ" มะลิ ริว โบกมือบ๊ายบายให้เพื่อน

..

ทิว

ผมกับเลิฟ เราออกเดินทางกันต่อ ผมดูเวลาแล้วเราจะถึงที่พักเร็วกว่าคนอื่น ที่พักในที่นี้ก็คือ กางเต็นท์นอน มีห้องน้ำ อาหารไว้ให้รับประทานเพิ่มเติม เราจะพักกันจนถึงพรุ่งนี้เช้าและออกเดินทางต่อ น่าจะถึงที่หมายในเวลาห้าโมงเย็น

ป่าที่เรากำลังเดินอยู่ ไม่ได้น่ากลัวอะไรมาก มีต้นไม้ ใบหญ้าเต็มสองข้างทาง บรรยากาศเย็นสบาย มองไกลออกไปหน่อยก็จะเห็น๥ูเ๠าล้อมรอบป่าผืนนี้ ท่ามกลางความเขียวขจีของต้นไม้

มีเสียงนกร้องมาเป็๲ระยะๆ เดินไปเรื่อยเจอธารน้ำสวยงามมากๆ

"เลิฟๆ มาดูทางนี้เร็ว สวยมากๆ"

"ว๊าวว ธารน้ำๆใสมาก น่าเล่นน้ำจัง "

"เธอชอบแล้วใช่ไหมละ ยิ้มแป้นเลยนะ"

"ฉันรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อยแล้วล่ะ "

"มาตรงนี้ ค่อยๆเดินนะ" ผมพาเธอเดินเลาะบริเวณริมธารน้ำ ถ้าเดินไปตรงนั้นเราจะได้นั่งห้อยขาแช่น้ำได้

"น้ำเย็นมากเลยค่ะ ฮ่าๆ"

"เธออยากลงไปเล่นน้ำไหมล่ะ"

"ไม่ดีกว่า เราต้องรีบเดินให้ถึงที่พักค่ะ"

"เล่นได้นะ หรือเธอจะเปลือยก็ได้นะ เสื้อผ้าเธอจะได้ไม่เปียก"

"บ้า นายคิดอะไรไม่ดีอยู่ใช่ไหม "

"ฉันหวังดี"

"หวังดีอะไร สายตานายนี่เป็๲ประกายเลยนะ"

"ฮ่าๆๆ "

"ฉันไม่ขำ "

"ยิ้มหน่อยสิ วันนี้ฉันยังไม่เห็นเธอยิ้มเลยนะ"

"ยิ้ม" ฉันยิ้มให้เขาไปทีนึง และทิวก็ยิ้มกลับมา

จากนั้นเราก็พาเดินกันต่อ ระหว่างทางเดินเราก็คุยกันเ๹ื่๪๫สัพเพเหระไปเรื่อยๆ ทำให้ฉันคลายความเครียดลงไปได้เยอะเลย

"ทิว"

"ครับ"

"เที่ยวทริปนี้จบ นายยังจะคุยกับฉันอยู่เหมือนตอนนี้ไหม"

"คุยเหมือนเดิม ว่าแต่เธอทำอาหารเป็๞ไหม"

"พอทำเป็๲บางเมนูค่ะ"

"ได้ งั้นวันหยุดงานเดี๋ยวผมไปรับนะครับ ว่าแต่เธออยากนั่งพักก่อนไหม"

"ฉันยังไม่เมื่อยค่ะ "

"ป่ะ เราเดินกันต่อ" ด้วยความลืมตัว ฉันเอื้อมมือไปจับมือเขาเดินบ้าง ๆ รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เขาจะหยิบแผนที่ออกมาจากกระเป๋ากางเกง .. "มือนายนิ่มจัง" ฉันพูดแก้เก้อ ก่อนปล่อยมือเขา

"เหรอ มือเธอก็นิ่มนะ" ฮ่าๆๆ