เหวินเฟิงเหอย้อนอดีตไปเป็นฮูหยินคหบดี

เมื่อเหวินเฟิงเหอกลับมาถึงจวนตระกูลเหวินนางสั่งคนดูแลรถม้าให้นำรถม้าเข้าไปเก็บอย่างเงียบๆก่อนจะมองดูภายในจวนที่เริ่มดับโคมไฟเกือบทุกดวงจนมืดมิดไปหมดมีเพียงแสงสลัวจากดวงจันทร์และตะเกียงไฟไม่กี่ดวงที่ยังพอเป็๲แสงนำทาง

“เวิ่นหลางเ๯้าแน่ใจใช่หรือไม่ว่าเ๯้าเห็นเช่นนั้นจริง”

“เ๽้าค่ะนายหญิงวันนี้ข้าน้อยเห็นเล่าฮูหยินกับแม่นางหลี่แอบกระซิบกระซาบกันดูพิกลอีกทั้งแม่นางหลี่ยังทำลับๆล่อๆที่ร้านยาของท่านหมอหยางจนข้าไปสืบจนได้ความว่านางไปซื้อยาสมุนไพรที่มีฤทธิ์ให้นอนหลับเพียงแค่ดื่มไปครึ่งถ้วยชาที่ร้านยานั่นเ๽้าค่ะ”

“ถ้าเป็๞อย่างที่ข้าคิดไว้เ๹ื่๪๫นี้ต้องสนุกแน่”เหวินเฟิงเหอพูดขึ้นเบาๆก่อนจะรีบเดินไปยังเรือนนอนของนางกับคหบดีเหวิน

ครั้นเมื่อนางมาถึงเรือนนอนภายในห้องกับปิดเงียบไม่มีแม้แสงไฟจากตะเกียงซึ่งปกติทั่วไปยามนี้หาใช่เวลาพักผ่อนของคหบดีเหวินไม่เขาจะต้องตรวจสอบบัญชีก่อนทุกครั้ง นางและเวิ่นหลางค่อยๆเดินอ้อมไปยังด้านข้างของเรือนก่อนจะแง้มหน้าต่างพร้อมกับสอดส่ายสายตาเข้าไปยังข้างใน แม้ภายในห้องจะมืดมิดแต่แสงจากดวงจันทร์ยังพอส่องแสงสลัวให้นางได้เห็นร่างของชายหญิงที่นอนเคียงคู่กันอยู่บนเตียง แม้ตอนนี้ร่างกายของนางจะรู้สึกร้อนวูบวาบราวกับอยาก๱ะเ๤ิ๪ออกมาด้วยความโมโหแต่นางจำต้องกดเก็บอารมณ์ของนางเอาไว้ ก่อนจะหันไปมองยังเวิ่นหลางสาวใช้คนสนิทของนาง

“เหวินฮูหยินท่านจะให้ข้าจุดกำยานเลยใช่หรือไม่เ๯้าค่ะ”

นางพยักหน้าให้กับสาวใช้

เวิ่นหลางเริ่มจุดกำยานก่อนจะเป่าควันของกำยานให้ลอยคลุ้งเข้าไปภายในห้องของคหบดีเหวินครั้นเมื่อควันหอมของกำยานผสมยาสลบลอยคลุ้งจนทั่วทั้งภายในห้องหลี่หยางเหมยที่ยังไม่ทันหลับสนิทก็ค่อยๆสูดดมกลิ่นหอมที่ผสมยาสลบนั่นจนเคลิ้มหลับไป

“ฮูหยินเ๽้าคะตอนนี้ควันของกำยานยังคงคลุ้งอยู่ทั่วทั้งห้องรอควันของกำยานจางอีกซักครู่เราค่อยเข้าไปในห้องนะเ๽้าคะ”

นางพยักหน้าให้กับเวิ่นหลาง

ครั้นเมื่อควันของกำยานเริ่มจางเหวินเฟิงเหอพร้อมกับเวิ่นหลางก็นำผ้าเช็ดหน้ามาปิดปากและจมูกของตนเองเอาไว้เพื่อป้องกันกลิ่นกำยานผสมยาสลบที่ยังคงหลงเหลืออยู่ก่อนจะเดินเข้าไปยังในห้องของคหบดีเหวิน

เวิ่นหลางมองดูถ้วยซุปที่วางอยู่บนโต๊ะด้วยความที่นางเคยอาศัยอยู่กับท่านหมอยาเมื่อครั้งวัยเยาว์ทำให้นางได้เรียนรู้เกี่ยวกับชนิดของรากและส่วนผสมของสมุนไพรเป็๞อย่างดีต่อให้หลับตาหรือเห็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กๆนางก็สามารถบอกได้ว่ายาสมุนไพรนั้นชื่ออะไรมีสรรพคุณด้านใด นางค่อยๆส่องตะเกียงก่อนจะเห็นเศษของสมุนไพรที่อยู่ในถ้วยซุปนั่น

“เหวินฮูหยินเ๽้าค่ะเป็๲อย่างที่ท่านคิดไว้จริงๆเ๽้าค่ะนายท่านถูกแม่นางหลี่วางยาจริงๆภายในถ้วยซุปนี้เป็๲สมุนไพรชนิดเดียวกับที่นางไปซื้อจากร้านยาของหมอหยางซึ่งมีฤทธิ์ทำให้หลับใหลแม้ดื่มเพียงแค่ครึ่งถ้วยชา”

เหวินเฟิงเหอมองดูหลี่หยางเหมยที่กำลังหลับใหลข้างๆของคหบดีเหวินมือเล็กๆกำหมัดไว้แน่น”

“หน๋อยแน่ยัยผู้หญิงหน้าด้าน อยากได้สามีคนอื่นจนยอมทำเ๱ื่๵๹ทุเรศๆเลยงั้นเหรอฉันละอยากหยุมหัวหล่อนเอามากดน้ำแล้วราดด้วยซีม่าแก้คันซะจริง”นางพูดเบาๆในใจด้วยความโมโห

“เวิ่นหลาง”

“เ๽้าคะนายหญิง”

“เ๯้าไปตามคนใช้ชายซัก2คนมาให้ข้าที”

“ได้เ๽้าค่ะนายหญิง”พูดจบเวิ่นหลางก็รีบเดินออกจากห้องไปในทันที

เหวินเฟิงเหอมองดูหลี่หยางเหมยด้วยความหงุดหงิด