เมื่อสุดยอดนักฆ่ามาเป็นหนุ่มออฟฟิศ

บทที่ 42 คุณชอบฉันใช่ไหม

“น่ากลัวเหรอ? ฉันว่ามันค่อนข้างแปลกใหม่ดีนะ ฮิฮิ… ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าการแต่งหน้าสามารถแต่งแบบนี้ได้ด้วย” ฉินเสี่ยวรู้สึกหลงใหลไปกับการแต่งหน้าแบบนี้ไปแล้วสามส่วน… 

ตอนนี้หลี่เฟิงกลับเพียงรู้สึกเสียใจ เมื่อวานเขาแค่พูดเล่นไปประโยคหนึ่ง กลับส่งผลให้โชคชะตาของสาวน้อยที่งดงามราวกับดอกไม้ต้องพังพินาศไปเสียแล้ว ใบหน้าที่สวยงามกลับต้องมาแต่งหน้าจนกลายเป็นแบบนี้ มันช่างน่าสงสารจริง ๆ ตอนนี้หลี่เฟิงรู้สึกอยากหามีดมาตัดลิ้นตัวเองทิ้งเสียจริง ๆ

ฉินเสี่ยวเหมือนจะเห็นสีหน้าเศร้าหมองของ หลี่เฟิงจึงถามอย่างแปลกใจ “คุณไม่ชอบการแต่งหน้าของฉันเหรอ?”

หลี่เฟิงจำต้องพูดจริงจังว่า “ไม่ชอบ ไม่ชอบมาก ๆ”

ฉินเสี่ยวเถียงเบา ๆ ว่า “แต่ฉันว่าการแต่งหน้าแบบนี้มันดีมากเลยนะ”

“นั่นเป็นเพราะรสนิยมของคุณเบี่ยงเบนไปต่างหาก! คุณกำลังเดินผิดทาง! ตอนนี้ต้องแก้ไขมันโดยด่วน ถ้าไม่เชื่อก็ลองเดินไปตามถนนสิ 

เชื่อเถอะว่าต้องมีคนมองคุณแล้วซุบซิบนินทาคุณแน่ ๆ”

จริง ๆ แล้วถึงแม้ตอนนี้ฉินเสี่ยวจะแต่งหน้าหนามาก แต่ความสวยสดใสของวัยสาวก็ยังคงปกปิดไม่ได้ แต่การที่เธอแต่งหน้าหนาขนาดนี้ย่อมเป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้วที่คนจะมอง ผู้คนจะต้องพูดเป็นเสียงเดียวกันแน่ว่า เด็กสาวคนนี้คิดอะไรอยู่ ทำไมถึงได้แต่งหน้าแบบนี้

ฉินเสี่ยวพูดว่า “ฉันไม่เชื่อหรอก ไปเถอะ เราไปเดินเล่นข้างนอกกัน!”

ฉินเสี่ยวพูดจบก็จะลากหลี่เฟิงออกไปนอกประตู

“ไม่ได้! ไม่ได้!” หลี่เฟิงรีบพูด ยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่ว่าฉินเสี่ยวจะออกแรงลากหรือดึงเขายังไง หลี่เฟิงก็ไม่ขยับเลยสักนิด

ฉินเสี่ยวพูดอย่างไม่พอใจว่า “ทำไม ยังไม่ได้ลองออกไปข้างนอกเลย แค่นี้ก็รู้สึกอายที่จะออกไปกับฉันแล้วเหรอ?”

หลี่เฟิงชี้ไปที่กางเกงและเสื้อผ้าบนตัวฉินเสี่ยว “คือ… ผมแค่คิดว่าถ้าคุณแต่งตัวแบบนี้ออกไปข้างนอก คุณเสียเปรียบเอานะ มันเสียเปรียบนะ คุณเข้าใจไหมว่ามันโป๊เกินไป ผมรู้สึกไม่สบายใจคุณอาจจะถูกผู้ชายคนอื่นมองเอาได้”

หลังจากฟังหลี่เฟิงพูดออกแบบนี้ ฉินเสี่ยวก็ยิ้มหวานทันที ดวงตาก็โค้งราวกับพระจันทร์เสี้ยว ใบหน้าของเธอก็ผ่อนคลายลง “อย่างนี้นี่เอง คุณกลัวฉันจะเสียเปรียบสินะ”

“ใช่! ผมกลัวคุณจะเสียเปรียบ”

“คุณชอบฉันใช่ไหม” ถึงแม้ฉินเสี่ยวจะรู้จักหลี่เฟิงเพียงไม่กี่วัน แต่เธอก็ชอบที่จะอยู่กับหลี่เฟิง โดยที่เธอก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร บางทีอาจเป็นเพราะเหลี่เฟิงช่วยชีวิตเธอไว้ ซึ่งก็นั้นก็อาจจะเป็นเหตุผลสำคัญ แต่เธอก็ไม่คิดว่านั่นจะเป็นเหตุผลหลัก เธอเพียงรู้สึกเสมอว่าหลี่เฟิงมีเสน่ห์บางอย่างที่ตัวเธอเองก็อธิบายไม่ถูก

การที่ฉินเสี่ยวพูดประโยคนี้ออกมาในตอนนี้ถือว่าใจกล้ามากทีเดียว

หลี่เฟิงหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดว่า “ใช่ ผมค่อนข้างรู้สึกชอบคุณ ดังนั้นคุณห้ามใส่เสื้อผ้าแบบนี้ออกไปข้างนอก ไม่อย่างนั้นถ้าผู้ชายคนอื่นมอง ผมคงจะรู้สึกหงุดหงิดมาก”