เวลาประมาณสองทุ่มกว่า ๆ ณ ผับแห่งหนึ่งหลังมหาวิทยาลัย
พวกเธอทั้งสามคนขับรถมาถึงที่ร้าน พลอยใสลงจากรถและหันไปมองหน้าร้านก็เห็นผู้คนมากมายในวันนี้ เนื่องจากเรนนี่เป็คนดังใน TIKTOK และเธอสวยมาก
“ไปเหอะ มึง” อลิซสะกิดพลอยใสแล้วเอ่ยพูด
“เออ”
และทั้งสามคนก็เดินไป พวกเธอเดินไปถึงหน้าร้านก็เห็นบอดี้การ์ดยืนเฝ้าประตูอยู่ก็ได้พูดกับพวกเธอขึ้น
“ขอโทษนะครับ ได้จองคิวไว้หรือเปล่าครับ?”
“ค่ะ” อลิซพูดพร้อมยื่นหลักฐานให้บอดี้การ์ด
บอดี้การ์ดคนนั้นมองดูอยู่สักครู่หนึ่งและหันไปพูดกับพนักงานในร้าน
“โซน VIP” บอดี้การ์ดพูดกระซิบ
พอพนักงานได้ยินแบบนั้นก็รีบเดินเข้าไปต้อนรับพวกเธอทันที
“เชิญทางนี้ครับ คุณลูกค้า” พนักงานพูดพร้อมผายมือนำทาง
พวกเธอก็เดินตามพนักงานไปจนถึงโต๊ะที่หรูหรามีโซฟาสีแดงอยู่ 3 ตัว ติดกัน แสงไฟเข้ากับบรรยากาศของผับตอนกลางคืน พลอยใสมองไปก็เห็นถังน้ำแข็งสแตนเลส 1 ถัง โซดา 5 ขวด โค้ก 2 ขวด และเหล้า 1 กลม พลอยใสเดินไปนั่งโซฟาตรงกลาง ส่วนโรสกับอลิซก็เดินมานั่งใกล้ ๆ กัน
หลังจากพลอยใสนั่งลง เธอก็ไม่ได้พูดอะไร เธอหยิบแก้วใส่น้ำแข็งและรินเหล้าเพียวครึ่งแก้ว โรสกับอลิซมองท่าทีของพลอยใส แต่ก็ไม่ได้พูดหรือห้ามอะไรเธอ
“เรนนี่เริ่มร้องตอน 4 ทุ่มใช่ปะ มึง” โรสถามอลิซ
“เออ ทำไมวะ?”
“กูกลัวว่าไอ้พลอยมันจะเมาก่อนอะดิ”
ทั้งคู่จึงหันไปมองพลอยใสที่กำลังดื่มเหล้าอยู่
เวลาผ่านจนถึงเกือบ ๆ 4 ทุ่ม หลังจากพลอยใสดื่มไม่หยุดั้แ่มาถึงร้าน ตาของเธอก็เริ่มลาย รู้สึกหนักหัวขึ้นมา สติเริ่มคุมไม่อยู่ แต่ก็ยังดื่มต่อ โรสสังเกตว่าพลอยใสเริ่มเมาแล้วจึงดึงแก้วของเธอออก
“พลอย มึงเมาแล้วนะพอได้แล้ว”
“ไม่…กูยังไม่เมา” พลอยใสพูดด้วยน้ำเสียงที่ผิดปกติอย่างมาก พร้อมยืดอกและกอดอกอย่างมั่นใจ
“เออ ๆ ไม่เมาก็ไม่เมา แต่ว่ามึงหยุดแดกก่อนดิ๊”
โรสหันไปมองอลิซก็พบว่า อลิซเมาเช่นกัน โรสกุมขมับตัวเองทันที
“พวกมึงนี่นะ” โรสบ่น
“ว่าไง มึง” อลิซพูดด้วยน้ำเสียงที่ผิดปกติเล็กน้อย
“ไอ้ลิซ มึงก็หยุดแดกได้แล้ว”
“หยุดทำเชี้ยอะไรล่ะ กูยังไม่เมาเลย”
ในระหว่างที่โรสกำลังห้ามพลอยใสและอลิซอยู่นั้น ด้านหลังเวที เรนนี่ที่วันนี้มาในลุควินเทจ สวมเสื้อยืดสีดำสกรีนลาย กางเกงยีนส์สีดำเข้ม กำลังกวาดสายตามองไปรอบร้านเห็นว่าพลอยใส โรสและอลิซอยู่ในที่นั่งโซน VIP ก่อนจะขึ้นเวที เธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ถ่ายรูปโต๊ะของพลอยใสแล้วกดส่งให้ฟ้าดู ทันทีที่ส่งรูปไปครู่หนึ่ง ฟ้าก็อ่านและรีบพิมพ์ตอบกลับมาทันที
(ข้อความ) ฟ้า : “ร้านไหน?”
(ข้อความ) เรนนี่ : “หลังมอ”
สุดท้ายแชตก็เงียบไปทันที เรนนี่เห็นแบบนั้นก็เก็บโทรศัพท์และเตรียมของต่อ หลังจากที่เรนนี่เตรียมของเสร็จแล้วก็เริ่มพูดขึ้น
“สวัสดีค่ะ ทุกคน” เรนนี่พูดผ่านไมค์
หลาย ๆ คนในร้านที่ได้ยินเสียงของเรนนี่ก็ต่างกรี๊ดและปรบมือชื่นชมกัน
เรนนี่ขึ้นมาบนเวทีมามองคนในรอบ ๆ ร้านอีกรอบ
“วันนี้คนเยอะจังแหะ ถ้างั้นวันนี้เริ่มต้นด้วยเพลงสดใส ๆ ก่อนแล้วนะคะ”
หลังจากที่เรนนี่พูดจบทุกคนในร้านก็ต่างปรบมือและส่งเสียงเชียร์กัน บรรยากาศในร้านก็เปลี่ยนไปทันที เสียงดนตรีเริ่มบรรเลงขึ้น เรนนี่เริ่มร้องเพลง ทุกคนต่างยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคลิปวิดีโอตอนเรนนี่กำลังร้องเพลงอยู่ ในระหว่างที่เรนนี่กำลังร้องเพลงอยู่นั้น สายตาก็กวาดไปมองในร้านอีกครั้ง เห็นฟ้ากับสโนว์มาถึงที่ร้านแล้ว ฟ้ามาในชุดมินิเดรสเกาะอกสีขาว ใส่เครื่องประดับหรูหราเล็กน้อย ส่วนสโนว์ใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ธรรมดา
ฟ้ามองไปที่หน้าเวทีไกล ๆ เห็นเรนนี่ทำท่าทางชี้ไปที่โต๊ะของพลอยใสในขณะที่ตัวเองกำลังร้องเพลงอยู่ ฟ้าหันไปมองก็เห็นพลอยใสในลุคเท่ ๆ ที่กำลังเมาอยู่กับอลิซ ส่วนโรสก็กำลังนั่งกุมขมับอยู่ เธอเห็นแบบนั้นจึงเดินเข้าไปหา
ทันทีที่โรสเห็นก็รู้สึกแปลกใจเป็อย่างมากจึงถามฟ้าไปว่า
“อ้าว ฟ้า สโนว์”
“หวัดดีโรส อลิซ พลอยใส” ฟ้าพูด
“หวัดดี มานั่งด้วยกันสิ” โรสพูด
“ขอบใจนะ”
และฟ้ากับสโนว์ก็นั่งลง โดยที่สโนว์นั่งใกล้ ๆ กับโรส ส่วนฟ้านั่งใกล้ ๆ กับพลอยใส ระหว่างที่เธอนั่งลงก็จับไหล่ของพลอยใสเพื่อไม่ให้ล้มลง
พลอยใสสะดุ้งทันทีที่ฟ้าแตะตัวของเธอและหันมามอง ในสายตาของเธอคิดว่าเป็คนแปลกหน้าที่เธอไม่รู้จักจึงผลักตัวของฟ้าออก แต่ด้วยความเมาของเธอแรงสู้ฟ้าไม่ได้ พลอยใสจึงเอ่ยพูดออกมา
“นี่ เธอเป็ใครน่ะ ออกไป!”
“เค้าฟ้าเอง ดูดี ๆ สิ”
อลิซที่เมาอยู่เห็นว่าพลอยใสอึดอัดจึงผลักไหล่ของฟ้าอย่างแรงและพูดกับเธอไป
“เห้ย…ปล่อยเพื่อนกูเดี๋ยวนี้นะ” อลิซพูดด้วยน้ำเสียงที่โกรธ
โรสที่เห็นท่าทีของอลิซจึงดึงตัวมาและหันไปพูดกับฟ้า
“โทษทีนะฟ้า พอดีมันเมาไปหน่อย”
“ไม่เป็ไร ๆ เราเข้าใจ”
โรสก็หันหน้ากลับไปหาอลิซแล้วก็ผลักตัวของเธอลงนอนอยู่ตรงโซฟาที่นั่งอยู่ เพราะโรสรู้นิสัยอลิซดีว่าเวลาเธอเมาเมื่อหัวถึงพื้นหรือหมอนมักจะหลับลงทันที สโนว์ที่เห็นท่าทีของโรสกับอลิซก็แอบยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย
“พวกแกสองคนเหมือนแฟนกันเลยนะ โรส” สโนว์พูด
“อ๋อ…พอดีพวกเราเป็เพื่อนกันมานานน่ะ จะรู้นิสัยกันก็ไม่แปลกหรอก”
“ว่าแต่…”
และโรสก็หันไปหาฟ้ากับพลอยใสอีกครั้ง เห็นภาพที่เธอคุ้นเคยเป็อย่างดีคือ พลอยกำลังร้องไห้อยู่ แต่ว่าครั้งนี้ไม่ได้ซบอลิซหรือโรส แต่กลับเป็ฟ้าที่พวกเธอเพิ่งรู้จัก
“พี่ริน หนูขอโทษค่ะ…หนู…” พลอยใสพูดโดยที่ยังกอดฟ้าไว้อย่างแน่น
ฟ้าไม่พูดอะไร เธอเอามืออีกข้างที่ว่างอยู่ลูบไปที่หัวของพลอยใสอย่างอ่อนโยน มือที่ฟ้าจับทำให้พลอยใสรู้สึกได้ถึงความปลอดภัย เธอจึงเอาหัวของเธอชนไปที่หน้าอกของฟ้าและหลับตาลง
โรสที่ได้เห็นภาพ ๆ นั้นทำให้รู้สึกผ่อนคลายลง สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปเล็กน้อย และพูดกับฟ้าอย่างจริงจัง
“ฟ้า เธอชอบพลอยมันจริง ๆ ใช่ไหม?”
“ใช่ ทำไมหรอ?”
“เธอเพิ่งรู้จักกับมันเองนะ ทำไมถึงชอบมันล่ะ?”
“คือว่า…” ฟ้าลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะพูดต่อ “พอดีเรามีเื่จะบอกโรสสักหน่อยน่ะ”
“เื่?” โรสพูดพร้อมทำหน้าสงสัย
“คือ…เรา…เราชอบพี่พลอยใสมาั้แ่ ม.ต้นแล้วน่ะ”
โรสได้ยินฟ้าเรียกว่าพลอยใส ทำให้เธอใขึ้นมาเพราะว่า ไม่มีใครเคยเรียกชื่อพลอยใสเลยั้แ่ที่เกิดเื่นั้นขึ้น ปกติพลอยใสจะให้เรียกแค่พลอย เหมือนกับว่าจะทิ้งตัวตนเก่าของเธอไปอย่างสิ้นเชิง แต่ฟ้ากลับพูดชื่อเต็มของพลอยใส จึงทำให้โรสสงสัยเป็อย่างมาก
“ฟ้า เคยเจอกับพลอยมาก่อนใช่ไหม?”
“ใช่ค่ะ”
จบตอนที่ 12
41K
