[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

“ คุณตำรวจ เราต้องสู้อีกนานแค่ไหนกัน ผมไม่ไหวแล้ว! ”

ชายวัยกลางคนพูดด้วยท่าทางเหนื่อยหอบ เขาไม่เคยออกกำลังกายมาก่อน แต่ละวันทำงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ไม่ได้เคลื่อนไหวร่างกาย ตอนนี้กลับต้องมาจับเล็บหนูท่อฆ่าซอมบี้ไปมากมาย ตามร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลที่ทำให้อัตราการติดเชื้อเพิ่มมากถึง 70 % ทว่าซอมบี้ที่กระโดดลงมาจากตึกด้านข้างกรู่กันมาเรื่อยๆ จนเขาไม่เหลือแรงจะสู้อีกต่อไปแต่ก็ต้องฝืนเพราะอัตราการวิวัฒนาการจะเต็ม 100 % หากเป็นอย่างที่เคยได้ยินเขาจะสามารถต้านทานเชื้อไวรัสไม่ให้กลายเป็นซอมบี้ได้จึงฝืนสู้ต่อ

ทางฝั่งตำรวจทำสีหน้าย่ำแย่ไม่ต่างกัน พวกเขาฝืนมาแล้วหลายวันแต่ก็ต้องฝืนสู้ต่อไป ครั้งนี้ทุกคนหยุดใช้ปืนหันมาใช้เล็บหนูท่อสู้ระยะประชิดทำให้เหนื่อยมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังไม่รู้ว่าจะตอบคำถามเช่นไรเพราะซอมบี้มาเพิ่มเรื่อยๆ

“ ไอ้หนุ่ม ไม่มีทางพลิกสถานการณ์ได้เลยเหรอ ถ้าเป็นแบบนี้เราได้ตายกันหมดแน่ๆ ”

โยอันหันมองไปยังหัวหน้าตำรวจ อีกฝ่ายอยากให้เขาช่วยแก้ไขสถานการณ์บางอย่าง เขานั้นคิดเอาไว้แล้วว่าจะแก้ไขสถานการณ์เช่นไร การมาของซอมบี้พวกมันใช้สะพานเชื่อมต่อตึกแต่ละหลังเข้าด้วยกัน สิ่งที่จะทำให้พวกมันไม่สามารถมาที่นี่ได้คือทำลายสะพาน

แต่ถึงอย่างนั้นเขายังไม่ลงมือก็เพราะว่าแมวระดับ 3 ยังคงยืนมองเขาอยู่บนดาดฟ้าตึกอีกฝั่ง จนตอนนี้พระอาทิตย์ใกล้จะตกดินแล้วมันยังไม่คิดจะเคลื่อนไหวทำสิ่งอื่นใดนอกจากมอง เขาไม่รู้ว่ามันต้องการทำสิ่งใดจึงยังไม่คิดออกไปทำลายสะพาน  ในระหว่างที่ทุกคนต่อสู้บนดาดฟ้าเขาก็วางแผนหนึ่งเอาไว้เช่นกัน นอกจากจะต้องทำลายสะพานแล้วเขาก็ต้องฆ่าแมวระดับ 3 ให้ได้เร็วที่สุด

จากความรู้พื้นฐานเขาพอรู้มาบ้างว่าแมวเป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาด พวกมันมีการตอบสนองที่สูงมากจนสามารถหลบการฉกของงูได้ การกลายเป็นซอมบี้เขาไม่รู้ว่ามันจะแข็งแกร่งมากน้อยแค่ไหน แต่ถ้าหากมันมีพละกำลังเท่ากับสุนัขระดับ 3 ที่ฆ่าไป หมายความว่าเขาจะต้องบาดเจ็บหนักจากการปะทะมัน 

นอกจากพละกำลังแล้วการตอบสนองอันรวดเร็วจะกลายเป็นสิ่งที่ทำให้มันน่ากลัว เขาจะเป็นฝ่ายที่ถูกแมวระดับ 3 ไล่ต้อนราวกับหนูจนสุดท้ายเขาคิดว่าตนเองอาจจะตายได้ เพราะฉะนั้นเขาจึงรอโอกาสหนึ่งเดียวที่คิดว่าจะฆ่ามันได้  แต่โอกาสนั้นยังมาไม่ถึงเพราะมันยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่เคลื่อนไหวไปที่ไหนเลย

“ นี่มันอะไร อ้าก! ”

หนึ่งในนายตำรวจคุกเข่าลงไปบนพื้นแล้วนอนราบ ก่อนจะส่งเสียงร้องเต็มไปด้วยความทรมานออกมา โยฮันรู้ดีว่าสถานการณ์ของตำรวจนายนี้คืออะไร เขากำลังวิวัฒนาการไปยังระดับถัดไป แต่การวิวัฒนาการของเขากลับเริ่มขึ้นในการต่อสู้จึงตกเป็นเป้านิ่งของซอมบี้มากมาย ดังนั้นโยฮันจึงเข้าไปป้องกันให้กับอีกฝ่ายจนกว่าจะวิวัฒนาการเสร็จสิ้น

แต่แล้วตำรวจก็เริ่มร้องโอดโอยออกมาไม่ต่างกัน ต่อให้พวกเขาจะพยายามฝืนทนกลับรู้สึกเจ็บปวดจนอดกลั้นเอาไว้ไม่ได้ แอลลี่จึงเป็นฝ่ายวิ่งเข้าไปลากตำรวจให้ไปหลบอยู่ด้านหลังร่วมกับคนที่ต่อสู้ไม่ได้ ปล่อยให้การต่อสู้เป็นหน้าที่พี่ชายของเธอแทน ในขณะที่ย้ายตำรวจประชาชนที่จับอาวุธต่อสู้ไปพร้อมๆกับตำรวจอีก 10 คนก็เริ่มคุกเข่าลงไปบนพื้นแล้วกรีดร้องออกมา ทำให้สถานการณ์แย่ลงในทันทีเพราะคนที่สู้ได้มีแค่เธอและพี่ชาย

“ แอลลี่ รีบย้ายพวกเขาไปด้านหลังแล้วมายืนข้างๆฉัน ”

แอลลี่รีบทำตามอย่างว่าง่ายจนไม่มีใครอยู่แนวหน้า จากนั้นเธอจึงวิ่งไปยืนด้านหลังพี่ชายพลางสอบถามอีกฝ่ายว่าจะทำสิ่งใดต่อ

“ พี่เอายังไงต่อ ”

“ แอลลี่ เมื่อกี้ฉันเห็นแมวมันขยับ ฉันอาจจะได้สู้กับมันเร็วๆนี้ สิ่งที่ฉันอยากให้เธอทำก็คือ ผลักระดับ 2 ที่กระโดดมาจากตึกอีกฝั่งให้มันร่วงตกลงไปบนพื้น ส่วนระดับ 1 ก็ฆ่ามันเท่าที่ทำได้ อีกไม่นานพวกเขาน่าจะวิวัฒนาการเสร็จ ”

“ ให้หนูรับมือคนเดียวเหรอ ”

“ ใช่ แต่ไม่ต้องเอาชีวิตเข้าแลก แค่พยายามถ่วงเวลาให้ได้มากที่สุดก็พอ ”

โยฮันปล่อยให้น้องสาวยืนอยู่ด้านหลังพลางหันมองไปยังแมวระดับ 3 ที่กำลังลุกยืนพร้อมกับจ้องมองมายังพวกเขาด้วยดวงตาเฉียบคม โยฮันไม่รู้ว่ามันกำลังจะทำอะไรแต่การวิวัฒนาการของเหล่าตำรวจคงจะกระตุ้นให้มันตื่นตัวจนต้องเคลื่อนไหวบางอย่าง ดังนั้นเขาจึงสร้างหมึกขึ้นมาอมเอาไว้ภายในปากพลางสร้างของเหลวจากมดมาผสมรวมกันจนรู้สึกเปรี้ยวภายในปากนิดๆ

ทันใดนั้นเองร่างสีดำสูง 3 เมตรก็ได้พุ่งกระโจนข้ามตึกมาด้วยความรวดเร็วเพื่อจัดการกับเหยื่อที่อยู่อีกฝั่ง  โอกาสที่โยฮันรอมานานในที่สุดก็มาถึง เขารอช่วงที่แมวระดับ 3 ลอยอยู่กลางอากาศ การจะเล่นงานสิ่งที่มีความสามารถในการตอบสนองที่เร็วมากๆจะต้องเล่นงานในช่วงจังหวะนี้  ทันทีที่เขาเห็นร่างของแมวสีดำกระโจนเข้ามา ปากที่เต็มไปด้วยของเหลวสีดำก็เริ่มพ่นเข้าใส่บริเวณใบหน้าแมวระดับ 3 แต่ถึงอย่างนั้นมันกลับยกเท้าหน้าขึ้นป้องกัน โยฮันที่เห็นว่าการปิดการมองเห็นพลาดเขาจึงตัดสินใจกระโจนเข้าปะทะกับมัน ด้วยการเตะเท้าออกไปสุดแรงกลางอากาศ ทำให้เขาและมันร่วงตกจากดาดฟ้าไปพร้อมๆกันในทันที จังหวะที่ร่างกำลังจะกระแทกพื้นโยฮันได้สร้างหมึกขึ้นมาอีกก่อนจะพ่นใส่แมวระดับ 3 รัวๆจนมันกรีดร้องออกมาเสียงดังเมื่อหนึ่งในหมึกสัมผัสดวงตาของมัน

ตึง!

แอลลี่ร้องตะโกนตามหลังพี่ชาย เสียงกระแทกพื้นเมื่อครู่หากเป็นเธอจะต้องตายอย่างแน่นอน แต่เมื่อเธอส่องไฟตามลงไปพบว่าพี่ยังคงลุกขึ้นได้จึงบอกให้ทุกคนที่อยู่บนตึกส่องไฟให้เธอเพราะต่อจากนี้เธอจะต้องผลักระดับ 2 ลงจากตึกและฆ่าระดับ 1 ด้วยตัวของเธอเอง

“ เข้ามา! ”

กรงเล็บหนูท่อระดับ 3 ถือเอาไว้ในมือทั้งสองข้าง ก่อนจะวิ่งเข้าหาซอมบี้ระดับ 1 แล้วตัดคอมัน ตัวใดที่ลอดไปได้จะถูกวิ่งไล่ตามหลังไปตัดคอจากนั้นเธอก็รีบหันตัวกลับไปรับมือกับซอมบี้ตัวอื่นต่อ นับว่าโชคดีที่ซอมบี้ต้องรอจังหวะกระโดดข้ามตึก พวกมันจึงไม่ได้แห่มาเยอะเหมือนตอนที่อยู่บนสะพานข้ามแม่น้ำ ดังนั้นเธอจึงมีโอกาสผลักและฆ่าพวกมัน ต่อให้จะต่อสู้คนเดียวด้วยการวิวัฒนาการไปแล้ว 1 ครั้งกลับทำให้เธอทำงานได้ดีกว่าตำรวจ 8 นาย

 เหมี๊ยว!

ขนสีดำตามร่างกายชูชัน ดวงตาข้างซ้ายปิดสนิทไม่สามารถเปิดขึ้นมองดูสิ่งรอบข้างได้ ของเหลวจากมดผสมไปกับหมึกทำให้ดวงตาของมันระคายเคืองจนต้องใช้เวลาสักเล็กน้อยเพื่อขจัดความแสบออกไป

โยฮันกลับใช้จังหวะที่แมวระดับ 3 ร้องคำรามขู่จับไปยังรถจักรยานยนต์คันหนึ่งที่อยู่ไม่ห่างออกไปไกล ก่อนจะเขวี้ยงมันขึ้นไปบนฟ้ากระแทกเข้ากับเสาสัญญาณที่ติดอยู่กับตึกสูงข้างตึกที่น้องสาวของเขาหลบจนร่วงตกลงมา เส้นทางที่ใช้สำหรับขึ้นไปยังตึกสูงเพื่อกระโดดไปยังตึกที่แอลลี่อยู่จึงถูกตัดขาดในทันที 

“ เหลือแค่แกกับฉันแล้วไอ้แมวเหมียว มาดูกันว่าใครจะอยู่ใครจะตาย ”

แมวระดับ 3 ยังไม่กล้าเข้าใกล้โยฮัน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่กล้าเข้าใกล้มันเช่นกัน ภายใต้อุ้งเท้าเต็มไปด้วยขนสีดำมีเล็บแหลมคมซ่อนเอาไว้ เท้าของแมวคือสิ่งที่เคลื่อนไหวได้ไว เขาจึงไม่กล้าเข้าไปใกล้เท้าสองคู่นั้น  ขณะที่แมวเริ่มก้าวเท้าเข้าหาเขาด้วยการเดินอ้อมเป็นวงกลมรอบๆ โยฮันจึงตัดสินใจพุ่งเข้าหามันแล้วพ่นหมึกออกจากปาก แมวกลับตอบสนองได้เร็วมาก มันกระโจนหลบของเหลวสีดำด้วยความไวจนหมึกของเขาพุ่งไปติดกำแพงตึกด้านหลัง แต่ถึงอย่างนั้นเขากลับพยายามพ่นหมึกออกไปเช่นเดิมซ้ำๆ ทำให้แมวเป็นฝ่ายวิ่งหลบไปรอบๆด้วยการใช้เท้าทั้ง 4 กระโจนหลบไปมา

โยฮันที่เห็นการหลบหลีกถึงขั้นแสดงใบหน้าวิตก เนื่องจากว่ามันสามารถเคลื่อนไหวได้ดีเกินกว่าสุนัข การจะเข้าถึงตัวของมันยากมาก จากเดิมคิดจะปิดดวงตาอีกข้างของมัน เขากลับต้องหยุดความคิดนี้ลงก่อน จากนั้นก็เริ่มปรับวิธีต่อสู้ เขาไม่สามารถใช้พละกำลังตนเองได้เต็มที่เพราะแขนข้างหนึ่งยังหักอยู่จึงพยายามใช้สมองคิดหาวิธีที่จะฆ่ามันให้ง่ายที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนจะตัดสินใจล้มตัวลงไปนอนหมอบบนพื้นดินรอให้มันเข้ามาหา

แมวระดับ 3 ที่เห็นโยฮันนอนนิ่ง มันจึงเกิดความสงสัยว่าโยฮันเป็นอะไร ก่อนจะค่อยๆลืมตาอีกข้างที่หายจากอาการแสบร้อน แม้จะไม่ทำให้ดวงตาของมันมืดบอดแต่กลับทำให้เกิดการระคายเคืองจนเปิดเปลือกตาไม่ได้ ทว่าความแสบร้อนกลับอยู่ไม่นานก็ถูกน้ำตาของมันขับออกไป หลังจากเห็นเหยื่อไม่เคลื่อนไหวจึงเป็นฝ่ายก้มตัวหมอบต่ำเข้ามาใกล้ๆเพื่อเช็คดูอาการ

“ 10 ”

โยฮันนับระยะทางเอาไว้ภายในใจด้วยการใช้หูรับฟังเสียง ยิ่งแมวเข้าใกล้เขามากเท่าไหร่ ความเสี่ยงของเขาก็เพิ่มสูงมากยิ่งขึ้น โอกาสที่เขาจะเล่นงานมันก็เพิ่มสูงขึ้นเช่นเดียวกัน เมื่อแมวเข้าใกล้ระยะ 3 เมตรมันกลับหยุดกระทันหัน เขาจึงรู้ว่าระยะโจมตีของมันน่าจะอยู่เพียงเท่านี้

ทันใดนั้นเองเท้าขวาของแมวก็ถูกตบมาด้านหน้าหวังทดสอบเหยื่อว่าจะมีการตอบสนองเช่นไร โยฮันกลับลุกพรวดขึ้นมานั่งพลางพ่นหมึกออกจากปากอีกครั้งทำให้มันตกใจใช้เท้าทั้ง 3 กระโดดหนี แต่การตกใจของมันทำให้ร่างที่กระโดดหลบพุ่งไปด้านหลังลอยอยู่เหนือพื้นราว 3 เมตร 

โยฮันที่เห็นโอกาสที่อีกฝ่ายลอยอยู่บนอากาศอีกเช่นเคยจึงพ่นหมึกไปยังบริเวณดวงตาของมันถี่รัวจนปากของเขาพ่นสิ่งใดออกมาไม่ได้อีก

แมวระดับ 3 ที่อยู่ในอาการตกใจจนทำสิ่งใดไม่ได้จึงถูกหมึกกระทบหน้าไปเต็มๆจนดวงตาทั้งสองข้างปิดลง  โยฮันกลับไม่สามารถเข้าใกล้มันได้เช่นเดิมเพราะหลังจากที่มันตกใจจากการลุกของโยฮัน หมึกของเขาได้สร้างความตกใจอีกทอดหนึ่งให้กับมัน จนตอนนี้ร่างของแมวระดับ 3 กระโดดไปมาไร้ทิศทางที่คาดการณ์ได้ ร่างขนาดใหญ่ของมันพยายามกระโดดไปรอบๆกระแทกทุกอย่างจนทำให้เกิดความเสียหาย ยิ่งมันมองไม่เห็นยิ่งพยายามกระโดดออกจากสิ่งที่กระแทกร่างของมัน  แต่แล้วโอกาสกลับลอยเข้ามาหาโยฮัน เมื่อร่างของแมวระดับ 3 กำลังจะลอยข้ามหัว  เขาจึงตัดสินใจกระโจนขึ้นไปแทงบริเวณคอก่อนจะออกแรงตวัดกรงเล็บหนูตัดคอมันออกมาครึ่งหนึ่ง 

แมวระดับ 3 ที่ร่างร่วงตกพื้นครั้งนี้มันกลับไม่ได้กระโดดหนีไปที่ไหน ทำเพียงดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้นจากบาดแผลบริเวณคอ โยฮันรู้ว่ามันไม่ตาย หากปล่อยเอาไว้มันจะรักษาแผลบริเวณคอ เขาจึงรีบวิ่งเข้าไปใกล้แล้วใช้กรงเล็บหนูตัดคอมันต่อ จนคอของแมวระดับ 3 ขาดออกจากร่าง

เชื้อไวรัสจากร่างซอมบี้ที่ตายไหลเข้าสู่ร่างของโยฮัน เขารู้สึกดีใจเพราะตอนนี้อัตราการวิวัฒนาการเพิ่มขึ้นมาที่ 76 % แล้ว การต่อสู้เมื่อครู่นี้นับว่ามีเรื่องโชคเข้ามาเกี่ยวข้อง หากเขาต้องเผชิญหน้ากับมันโดยใช้พละกำลังคงต้องจบชีวิตลงที่นี่  นับว่าเป็นเรื่องโชคดีที่เขาดูวีดีโอตลกเกี่ยวกับแมวบ่อยๆ พวกมันมักจะตกใจกับบางเรื่องที่คาดไม่ถึง จึงได้นำสิ่งที่เห็นในวีดีโอมาปรับใช้งาน

เมื่อมองขึ้นไปบนดาดฟ้าตึกที่แอลลี่ต่อสู้อยู่ เขามองไม่เห็นสิ่งใดเพราะอยู่ในมุมอับสายตา แต่การร่วงตกของซอมบี้ระดับ 2 ทำให้เขารู้ว่าแอลลี่ยังคงต่อสู้อยู่ โยฮันจึงมองไปยังตึกด้านข้างที่เขาทำลายสะพานทิ้งไป ก่อนจะตกใจเมื่อเห็นว่าหนูท่อพยายามใช้ร่างของพวกมันก่อตัวเป็นสะพานเพื่อให้ซอมบี้ตัวอื่นๆได้ก้าวข้าม อีกเพียงไม่กี่เมตรมันจะสามารถเชื่อมตึก 2 หลังเข้าด้วยกันได้สำเร็จ เขาจึงพยายามมองหาสิ่งที่สามารถขว้างปาขึ้นที่สูงได้ แต่แล้วโยฮันกลับหันมองไปทางขวาหลังจากสัญชาตญาณเตือนให้รู้ถึงอันตรายที่กำลังมา.