ภาคิณ เดินตามหารดาหลังจากที่เข้าได้ตัดสัมพันธ์กับแขไข และไล่แขไขกลับไป เขาอยากคุยกับรดา อยากบอกเธอว่าเขาคิดอย่างไงกับเธอ เขาไม่อยากให้รดาเข้าใจผิด
“อยู่นี้เอง ผมเดินหาคุณตั้งนาน”
“คุณจะมาเดินหาฉันทำมั้ย จะมาตามว่าฉันหรือไง ที่ด่าแฟนคุณ บอกไว้ก่อนนะว่าแฟนคุณมาว่าฉันก่อน
“แขไขไม่ใช้แฟนผม ผมไม่ได้มาว่าคุณ”
“แล้วคุณมาเดินหาฉันทำไม”
“ผมมาเพื่อจะบอกว่า ผมกับแขไขไม่ได้เป็อะไรกัน จริงอยู่เมื่อก่อน ผมกับแขไขเคยรักกัน แต่เธอก็ทิ้งผมไปมีคนใหม่ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันเธอกลับมาเพราะอะไร”
“แล้วคุณไม่อยากกลับไปคืนดีกับเธอหรือไงดูเธอก็รักคุณดีออก” ถามออกไปใจก็สั่นกลัวคำตอบที่ได้รับ
“แขไขไม่เคยรักใครจริงหลอกนอกจากตัวเอง อีกอย่างผมไม่สามารถกลับไปรักแขไขได้อีกเพราะผมมีคนที่รักแล้ว และก็รักมากด้วย” ภาคิณมองสบตารดา
“แต่เขาไม่รู้หรอกว่าผมรักเขามากขนาดไหน”
“บ้า!แล้วคุณมาบอกฉันทำไม ฉันไม่ใช่ผู้หญิงคนนั้นซะหน่อย ฉันไปละ”
“เดี๋ยวก่อนรดา” รดาเดินไปโน่นแล้ว
“ยัยบ๋องเอย”
1K
