วันสิ้นโลก : ผมอัพเกรด 7-ELEVEN จนกลายเป็นฐานสุดท้าย ของมนุษยชาติ

ตอนที่ 25
สิ่งที่คลานอยู่ใต้กรุงเทพฯ

ปี๊บ! ปี๊บ! ปี๊บ!

เสียงสัญญาณเตือนดังไปทั่ว Safe Zone ชั้นใต้ดิน ไฟสีแดงกะพริบถี่จนบรรยากาศที่เพิ่งสงบลงกลับตึงเครียดขึ้นอีกครั้ง ผู้รอดชีวิตหลายคนสะดุ้งสุดตัว บางคนรีบลุกขึ้นยืนทันทีด้วยสีหน้าหวาดกลัว

หลังจากผ่าน Zombie Tide และ Ravager มาได้ ทุกคนคิดว่าอย่างน้อยพวกเขาคงได้พักหายใจบ้าง

แต่ดูเหมือน…

วันสิ้นโลกจะไม่เปิดโอกาสให้ใครพักจริงๆ

“SE-01 เกิดอะไรขึ้น?!”

นนท์ถามทันที พร้อมหันไปมองหน้าจอหลัก

ภาพจากกล้องวงจรปิดในอุโมงค์ใต้ดินปรากฏขึ้นชัดเจนกว่าเดิม พื้นที่แคบชื้นเต็มไปด้วยน้ำสกปรกและท่อเหล็กเก่าๆ ของระบบระบายน้ำกรุงเทพฯ แสงไฟฉุกเฉินสีแดงสลัวสะท้อนผนังคอนกรีตจนดูน่าขนลุก

และตรงปลายอุโมงค์…

มีบางอย่างกำลังเคลื่อนที่

ครืด… ครืด…

เสียงเล็บครูดพื้นดังออกมาจากลำโพงช้าๆ

ทุกคนขนลุกทันที

เพราะสิ่งนั้นไม่ใช่เสียงเดินของมนุษย์

มันเหมือน…

มีอะไรบางอย่างกำลัง “คลาน”

ติ๊ง!

[ตรวจพบสิ่งมีชีวิตไม่ทราบประเภท]

[กำลังวิเคราะห์…]

ภาพจากกล้องเริ่มสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนที่เงาดำขนาดใหญ่จะค่อยๆ เคลื่อนผ่านแสงสีแดงช้าๆ

ดวงตาของหลายคนเบิกกว้างทันที

เพราะสิ่งที่อยู่บนหน้าจอ…

ไม่ใช่ซอมบี้มนุษย์

มันคือสัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่คลานด้วยแขนทั้งสี่ ๶ิ๥๮๲ั๹สีเทาซีดเต็มไปด้วยเส้นเ๣ื๵๪ดำปูดนูน ศีรษะบิดผิดรูปจนแทบไม่เหลือเค้าเดิมของมนุษย์ ปากของมันแยกกว้างถึงข้างแก้ม เผยให้เห็นฟันแหลมหลายชั้นเหมือนสัตว์กินเนื้อ

และที่น่ากลัวที่สุด—

มันกำลัง “ดมกลิ่น”

กรรรรร…

เสียงหายใจต่ำๆ ดังออกมาจากลำโพง ก่อนที่สัตว์ประหลาดจะหยุดอยู่หน้ากล้องวงจรปิด

จากนั้น—

มันก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น

ดวงตาสีขาวล้วนจ้องเข้ามาในกล้องโดยตรง

เมย์ถึงกับเผลอกรีดร้องเบาๆ ทันที

ติ๊ง!

[ระบุเป้าหมายสำเร็จ]

[ประเภท : Sewer Ghoul]

[ระดับ : 4]

[ลักษณะพิเศษ : ตรวจจับกลิ่นเ๧ื๪๨ / เคลื่อนที่ในพื้นที่แคบ]

[คำเตือน : มักล่าเป็๲ฝูง]

“มะ… หมายความว่าไง มักล่าเป็๞ฝูง…”

ชายวัยกลางคนถามเสียงสั่น

SE-01 เงียบไปหนึ่งวินาที ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น

“ตรวจพบ Sewer Ghoul ทั้งหมด 12 ตัว ในระบบอุโมงค์ใต้ดิน”

ทั้งห้องเงียบกริบทันที

สิบสองตัว

และแต่ละตัวระดับ 4

หัวใจของนนท์หนักอึ้งทันที

Ravager ตัวเดียวก็เกือบฆ่าพวกเขาหมดแล้ว ถ้ามีสัตว์ประหลาดระดับใกล้เคียงกันอีกสิบกว่าตัวอยู่ใต้ดิน…

Safe Zone แห่งนี้อาจไม่ปลอดภัยอย่างที่คิด

ติ๊ง!

[อุโมงค์ระบายน้ำเชื่อมต่อกับ Safe Zone]

[ระบบป้องกันใต้ดินยังไม่สมบูรณ์]

[ความเสี่ยงการบุกรุก : 72%]

“เวรเอ๊ย…”

นนท์สบถเบาๆ

นี่หมายความว่า พวกมันสามารถเข้ามาถึงที่นี่ได้ทุกเมื่อ

ทันใดนั้นเอง—

ครืดดด…

เสียงโลหะเสียดสีกันดังขึ้นจากทางเดินด้านซ้ายของ Safe Zone

ทุกคนสะดุ้งพร้อมกัน

SE-01 หันไปทันที ก่อนที่หน้าจอจะแสดงแผนผังของฐานขึ้นมา

จุดสีแดงสิบกว่าสัญลักษณ์กำลังเคลื่อนที่ผ่านอุโมงค์ใต้ดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ

และจุดหมายของพวกมันคือ—

ห้องเครื่องพลังงาน

ติ๊ง!

[คำเตือน]

[หากห้องพลังงานถูกทำลาย]

[Safe Zone จะหยุดทำงานทั้งหมด]

บรรยากาศเย็นเฉียบทันที

ไม่มีไฟ

ไม่มีระบบป้องกัน

ไม่มีประตูกั้น

ถ้า Safe Zone ดับ…

พวกเขาจะติดอยู่ใต้ดินพร้อมฝูงสัตว์ประหลาด

“เราต้องหยุดพวกมัน!”

เมย์พูดขึ้นทันที แม้เสียงยังสั่นอยู่ก็ตาม

แต่นนท์กลับนิ่งเงียบ

เขากำลังคิด

หลังจากได้รับ Will of Survivor สมองของเขาเริ่มประมวลผลทุกอย่างเป็๲ระบบมากขึ้น สถานการณ์ตอนนี้ชัดเจนมาก

ถ้ารออยู่เฉยๆ

พวกเขาตายแน่

ติ๊ง!

[ภารกิจฉุกเฉิน]

[กำจัด Sewer Ghoul ที่บุกรุก Safe Zone]

[รางวัล : 1,500 แต้มเอาตัวรอด]

[รางวัลพิเศษ : ระบบอาวุธอัตโนมัติใต้ดิน]

ดวงตาของนนท์หรี่ลงทันที

ระบบกำลังบังคับให้เขาสู้

ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึก ก่อนจะเปิดหน้าต่างร้านค้าอาวุธอีกครั้ง

แต้มที่เหลืออยู่มีเพียง 15 แต้ม

น้อยเกินไป

แต่ตอนนั้นเอง เขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้

“SE-01…”

“กรุณาระบุคำสั่ง ผู้จัดการ”

“ซาก Walker ๨้า๞๢๞… เอาไปแปลงเป็๞แต้มได้ไหม”

ทั้งห้องเงียบลงทันที

SE-01 หยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบกลับ

“สามารถรีไซเคิลซากชีวภาพเป็๲พลังงานได้”

“…”

“คาดการณ์ว่า Zombie Tide ๪้า๲๤๲ สามารถเปลี่ยนเป็๲แต้มเอาตัวรอดได้ประมาณ 2,300 แต้ม”

หัวใจของนนท์เต้นแรงทันที

สองพันสามร้อยแต้ม

มากพอจะเปลี่ยนทั้งฐานได้เลย

แต่ปัญหาคือ—

ซากทั้งหมดอยู่ “เหนือ” Safe Zone

และ Ravager ก็ยังอยู่ตรงนั้น

ทันใดนั้นเอง—

ปี๊บ!

เสียงเตือนดังขึ้นอีกครั้ง

แผนที่บนหน้าจอเปลี่ยนเป็๲สีแดงทันที

ติ๊ง!

[ตรวจพบ Sewer Ghoul เข้าสู่เขต Safe Zone]

ทุกคนหันไปพร้อมกัน

ปลายทางเดินมืดด้านซ้ายของฐาน…

มีเสียงอะไรบางอย่างกำลังคลานเข้ามาใกล้เรื่อยๆ

ครืด…

ครืด…

ครืด…

ก่อนที่เงาดำตัวหนึ่งจะค่อยๆ โผล่ออกมาจากความมืด

และมันกำลังยิ้ม