บทที่ 26 สิบห้าวัน
ภายในถํ้าแห่งหนึ่ง
เด็กสาวน่ารักคนหนึ่งกำลังนอนหลับ เธอส่งเสียงหายใจเบาๆออกมาขณะพลิกตัว ด้านข้างของเธอมีหินสีฟ้าสดใสวางอยู่ มันปล่อยแสงสว่างออกมาพร้อมๆกับความอบอุ่น
ไม่ไกลจากที่เธอนอนอยู่ ผู้ชายอายุเกินยี่สิบปีกำลังนอนด้วยท่าทางสบายๆ ในมือของเขาถือแผ่นโลหะสีเงินแวววาว ชายคนนี้มีสีผมเป็สีดำและดวงตาเองก็สีเช่นเดียวกัน
ทั้งสองภายในถํ้าไม่ใช่ใครอื่น พวกเขาทั้งสองคือสายฝนกับดารินทร์นั่นเอง
“มันผ่านมาสิบห้าวันแล้วสินะ” สายฝนพึมพำเบาๆ สายตาของเขาจดจ้องอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์เทพเ้า เป็เวลากว่าสิบห้าวันแล้วที่เขามายังสถานที่แห่งนี้ หลังมาถึงสายฝนก็พบกับปัญหาอันน่าปวดหัวอย่างรวดเร็ว เรียกได้ว่ามีปัญหาั้แ่วันแรกเลยทีเดียว
ปัญหาคือเขาไม่สามารถกลับไปยังที่ที่เขาจากมาได้ เป็เพราะประตูเส้นทางโบราณมีระดับตํ่าเกินไป มันไม่สามารถพาเขากลับทางเดิมได้ ทางเข้าเส้นทางโบราณไม่ได้อยู่ตรงจุดที่สายฝนถูกส่งมา
ตรงจุดที่สายฝนถูกส่งมาเป็ทางออกเส้นทางโบราณ ซึ่งประตูสีดำมันสามารถเปิดทางเข้าเส้นทางโบราณได้เท่านั้น มันไม่สามารถเปิดทางออกเส้นทางโบราณได้ สรุปก็คือสายฝนมีอยู่สองวิธีในการกลับไปยังดาวโลก
วิธีแรกคือตามหาทางเข้าเส้นทางโบราณ และต้องเป็เส้นทางโบราณที่พากลับไปยังดาวโลกด้วย ไม่งั้นหากเขาเข้าผิดแล้วเขาไปดาวดวงอื่น การหาทางกลับดาวโลกจะยากกว่าเดิมหลายเท่า
วิธีที่สองยุ่งยากไม่ต่างจากวิธีแรก ไม่สิ บางทีมันอาจยุ่งยากมากกว่าด้วยซ้ำ วิธีนี้สายฝนจะต้องแข็งแกร่งขึ้น เขาจะต้องยกระดับจนกว่าประตูเส้นทางโบราณจะพัฒนาและได้รับความสามารถใหม่มา แล้วการยกระดับมันง่ายขนาดนั้นเลยหรือ? ไม่มีทางแน่นอน! สายฝนไม่รู้เลยว่าอีกนานแค่ไหนกว่าทักษะของเขาจะพัฒนาขึ้น วิธีที่สองกินเวลาเยอะกว่าวิธีแรกเสียอีก
สายฝนก็ไม่ได้อยากกลับไปยังดาวโลกเร็วนักหรอก แต่ตัวเขามีนัดกับเพื่อนแล้ว ถ้าเขาไม่ไปมันก็ยังไงอยู่ หากเขาไปไม่ทันเขาคงรู้สึกผิดมาก ที่สำคัญคือเพื่อนที่สายฝนสัญญาด้วยคือพลอย เธอคือคนที่เคยเ็ปเพราะเขามาก่อน!
‘โชคดีนะที่ฉันมีมือถือเทพเ้า ไม่งั้นฉันคงกังวลจนตายแน่’ สายฝนคิดในใจขณะมองหน้าจอโทรศัทพ์เทพเ้าอย่างไม่วางตา บนหน้าจอเป็รูปนาฬิกา มีตัวเลขอยู่กลางหน้าจอ ตัวเลขคือวันที่เดือนที่ปีที่ของดาวโลก
หลังมายังดาวดวงนี้โทรศัทพ์เทพเ้าก็ได้เพิ่มแอปพลิเคชันขึ้นมาหลายแอป หนึ่งในนั้นคือแอปพลิเคชันนาฬิกา โปรแกรมนาฬิกามีใว้ใช้ดูเวลา มันสามารถดูเวลาของดวงดาวที่เคยไปแล้วได้ และยังมีระบบเปรียบเทียบความเร็วการไหลของเวลาอีกด้วย ตอนนั้นที่โปรแกรมถูกเพิ่มเข้ามาก็ได้มีข้อความปรากฏขึ้น ข้อความเขียนใว้ว่า [ยินดีด้วยกับผู้ใช้ที่ได้รับแอปพลิเคชันใหม่จำนวนมาก โปรดลองด้วยตัวคุณเอง สาเหตุที่คุณสามารถปลดล็อคแอปใหม่ได้เป็เพราะว่าคุณสามารถเดินทางมายังดาวดวงอื่นสำเร็จ]
‘ตีนูเาแห่งนี้คงไม่มีอะไรให้ฉันสำรวจอีกแล้ว ฉันจะต้องออกจากสถานที่แห่งนี้เพื่อเผชิญโลกกว้าง’ สายฝนกล่าวขึ้นในใจคนเดียว เขาใช้นิ้วเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์เทพเ้าไปทางซ้าย ภาพหน้าจอพลันเปลี่ยนไป พื้นหลังยังคงเป็รูปนาฬิกาเช่นเดิม ทว่ามีบางสิ่งเพิ่มเข้ามา เป็สายนํ้าที่ถูกเพิ่มเข้ามา มันล้อมรอบนาฬิกาเอาใว้ ้าตรงกลางหน้าจอมีข้อความประโยคหนึ่งปรากฎขึ้น [ดวงดาว:โอเชี่ยนเซีย]
ตรงกลางหน้าจอตัวเลขก็เปลี่ยนไป ตัวเลขเปลี่ยนเป็ /29/09/7771/(วันที่/เดือนที่/ปีที่) ตัวเลขพวกนี้เป็เวลาของดาวดวงนี้ สายฝนลองถามผู้ดูแล001เกี่ยวกับเวลาพวกนี้ดูแล้วว่านับจากอะไร ผู้ดูแล001ตอบกลับมาว่าตัวเลขพวกนี้เป็เวลาตามปกติที่มีการเผยแพร่ให้ทุกสิ่งมีชีวิตในดาวดวงนี้ทราบ
ตามที่กล่าวไป ตัวแอปพลิเคชัน[นาฬิกา]มีความสามารถเปรียบเทียบเวลาด้วย โชคดีอย่างมาก เพราะหลังจากเปรียบเทียบเวลาดูแล้วสายฝนก็พบว่าความเร็วการไหลของเวลาในดาวดวงนี้ไหลเร็วกว่าดาวโลกมาก หนึ่งปีบนดาวดวงนี้เท่ากับหนึ่งวันบนโลก
เพราะเหตุนี้สายฝนจึงไม่ได้กังวลเื่งานแต่งของพลอยอีก เขายังมีเวลาอีกสามปี เขาสามารถทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นได้ในเวลานั้น ขณะเดียวกันก็ไม่ต้องรีบตามหาทางเข้าเส้นทางโบราณกลับสู่โลก สายฝนสามารถตามหาได้เรื่อยๆตราบใดที่เวลาไม่เกิน
‘มันถึงเวลาที่ฉันจะต้องออกสู่โลกกว้างแล้ว’ สายฝนกดออกจากแอป[นาฬิกา] เขากดเข้าโปรแกรม[ห้องปรุงยาแบบพกพา] จากนั้นก็ใช้นิ้วจิ้มที่ข้อความ[คลังสิ่งของ] วินาทีถัดมาหน้าจอพลันเปลี่ยนไปอีกครั้ง
ภาพพื้นหลังกลายเป็รูปห้องเก็บของ รายชื่อสิ่งของทั้งหมดภายในคลังสิ่งของค่อยๆปรากฎสู่สายตาสายฝน ในคลังสิ่งของมีวัตถุดิบและยามากมาย สายฝนได้ใช้เวลาส่วนใหญ่หลังมาดาวดวงนี้ไปกลับการสำรวจพื้นที่บริเวณตีนเขา
เพราะเขาอ่อนแอไม่มีพลังสุดแกร่งเหมือนคนอื่นสายฝนจึงต้องเตรียมตัวเอาใว้ก่อน หากเจอกับสถานการณ์อันตรายขึ้นมาด้วยระดับ0ของเขาสายฝนจะต้องตายภายในสิบวินาทีแน่ๆ
ถ้าสู้ด้วยกำลังไม่ได้ก็ต้องใช้แผนการ บางคนอาจบอกว่าคนที่ใช้แผนการคือคนอ่อนแอไร้ซึ่งพลังไม่ควรค่าให้นับถือ สำหรับเื่นี้สายฝนไม่เห็นด้วย คนที่ใช้แผนการไม่ใช่คนอ่อนแอเสมอไป บ้างครั้งผู้แข็งแกร่งยังต้องใช้แผนการ พลังไม่สามารถแก้ไขปัญหาทุกสิ่งได้
คนที่สามารถสร้างแผนการได้อย่างยอดเยี่ยมคือคนที่ควรค่าแก่การนับถือ สายฝนคิดอย่างงั้น ด้วยปัญญาสามารถแก้ไขปัญหาหลายสิ่งได้ แน่นอนว่าด้วยความฉลาดและแผนการอย่างเดียวมันไม่มีทางแก้ไขได้ทุกสิ่ง บางครั้งก็ต้องใช้พลังเข้ามาช่วยด้วย
สายฝนสำรวจพื้นที่บริเวณแถวๆนี้จนเกือบทั้งหมดแล้ว มีอยู่หลายสถานที่ที่เขาสามารถนำมาใช้ได้ในสถานการณ์ต่างๆ ยิ่งสำรวจเรื่อยๆสายฝนยิ่งคิดแผนการได้หลายแผนการ หากตกอยู่ในอันตรายถ้าเขาใช้แผนการตราบใดที่อีกฝ่ายไม่ได้เทพจนเกินไปสายฝนเชื่อว่าเขาจะรอดชีวิตได้อย่างแน่นอน
ระหว่างสำรวจสายฝนได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่างมากมาย อีกทั้งเขายังเข้าใจความสามารถของอักขระอักษรเร้นลับเพิ่มขึ้นอีกด้วย ทุกๆวันหลังสำรวจพื้นที่สายฝนจะได้รับพืชสมุนไพรวัตถุดิบมากมายกลับมาด้วย ขอบอกเลยว่าวัตถุดิบพวกนี้เป็ของดีทั้งนั้น
เมื่อมายังดาวดวงนี้กิจวัตรประจำวันของสายฝนก็เปลี่ยนไป ทุกๆวันเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการสำรวจพื้นที่ สำรวจเสร็จเขาก็จะกลับมายังที่พักคิดแผนการเอาตัวรอดหลายร้อยวิธี เขาอ่านข้อมูลของวัตถุดิบทุกชนิดที่เก็บมาจากนั้นก็นำพวกมันมาปรุงยา
บางครั้งยาที่ออกมาก็มีคุณสมบัติสรรพคุณเละเทะ เกิดจากการที่สายฝนไม่มีสูตรปรุงยาเขาจึงทำได้แค่ลองเอาความสามารถของวัตถุดิบมารวมกัน ทว่าบางครั้งยาที่ออกมาก็มีคุณสมบัติยอดเยี่ยม เพราะสายฝนได้ปรุงยาเป็จำนวนมากทำให้เขามีหลักประกันชีวิตมากขึ้น
การสำรวจในแต่ละวันไม่ใช่เื่ง่าย สายฝนจำเป็ต้องระมัดระวังตัวอย่างมากและเขาต้องใช้ความสามารถของดารินทร์เข้าช่วย นับั้แ่ที่ดารินทร์กลายเป็นักเวทธาตุนํ้ามันก็ผ่านมาหลายวันแล้ว ดารินทร์ไม่ได้ี้เี เธอพยายามทำความเข้าใจความสามารถของตัวเองทุกวัน นับวันความสามารถของสาวน้อยยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
ในวันที่สองหลังดารินทร์มาที่โลกแห่งนี้เธอสามารถเปลี่ยนกลิ่นอายได้ มันเป็ประโยชน์ต่อทั้งสองอย่างมาก สามารถกล่าวได้เลยว่าเป็เพราะความสามารถนี้จึงทำให้สายฝนไม่ลำบากมากนัก
สายฝนใช้ความสามารถเปลี่ยนกลิ่นอายในการหลบสิ่งมีชีวิตบริเวณตีนูเา สิ่งมีชีวิตแต่ละตัวบริเวณตีนูเาแข็งแกร่งอย่างมาก ไม่มีซักตัวเลยที่เขาสามารถใช้กำลังสู้กับมันได้ มีสิ่งมีชีวิตระดับหนึ่งเหมือนดารินทร์มากมาย
ทว่าเป็เพราะความสามารถเปลี่ยนกลิ่นอายจึงรอดมาได้ ดารินทร์สามารถเปลี่ยนกลิ่นอายของใครก็ได้ให้กลายเป็กลิ่นอายของนํ้าทะเล ถึงจะไม่สามารถล่องหนได้แต่พวกสิ่งมีชีวิตซึ่งได้เห็นร่างพวกเขากลับไม่มีทีท่าเข้ามาโจมตีเลย กลิ่นอายนํ้าทะเลไม่ใช่กลิ่นอายของสิ่งมีชีวิตพวกมันจึงคิดว่าดารินทร์กับสายฝนไม่ใช่สิ่งมีชีวิต อีกอย่างหนึ่งคือพวกมันกลัวกลิ่นอายนํ้าทะเล
กลิ่นอายนํ้าทะเลเป็เหมือนกลิ่นอายของทะเลบนท้องฟ้า ทะเลบนนภาเป็สถานที่ที่น่ากลัว สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ต่างก็ไม่้าเข้าไปใกล้ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม
หลังจากมองรายชื่อในคลังสิ่งของด้วยสายตาพึ่งพอใจสายฝนก็ออกจากโปรแกรม[ห้องปรุงยาแบบพกพา] เขากดเข้าข้อมูลชีวิตต่อ ใช้นิ้วจิ้มรูปไอคอนหัวใจสีแดง ฉับพลันตัวแอปเปิดขึ้น
###
ชื่อ:สายฝน ศึกา
เพศ:ชาย
เผ่าพันธุ์:มนุษย์
ร่างกาย:มนุษย์
อายุ:24ปี
ระดับ:0 มนุษย์ธรรมดา (ศึกษาอักขระลี้ลับเพื่อยกระดับ ความเข้าใจ 79/100)
ทักษะ:ประตูเส้นทางโบราณ
สายเื:เทพปีศาจ (ความบริสุทธิ์ 0.0007)
###
‘อีกไม่นานฉันก็จะกลายเป็ระดับ1แล้ว!’ สายฝนคิด เขารู้สึกมีความสุขทุกครั้งเมื่อคิดแบบนี้ เนื่องจากสายฝนใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการสำรวจพื้นที่เขาเลยมีเวลาทำความเข้าใจอัขระลี้ลับน้อยมาก
---
จบบทที่ 26 สิบห้าวัน