ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

“วงมิตินี่...”

นาฟเพ่งสมาธิ รู้สึกได้ว่าภายในวงมิติที่เคยใช้ดูดกลืนและผลักสิ่งต่างๆกลับไปนั้น ตอนนี้มี ช่องเก็บของขนาดใหญ่ แฝงอยู่คล้ายกับบัตรมิติที่เขาใช้ในการเก็บทรัพยากร

“ใหญ่เท่ากับบัตรมิติรวมกันสามใบเลยหรือ?”

นาฟกล่าวอย่างประหลาดใจ

“นี่มัน...เหมือนวงมิติได้พัฒนาเป็นคลังเก็บของส่วนตัวไปด้วย”

เขายกยิ้มมุมปาก คิดถึงความเป็นไปได้ของพลังนี้

“ไม่เพียงใช้ตั้งรับได้อย่างยอดเยี่ยมแต่ตอนนี้...ข้าสามารถเก็บสิ่งต่างๆ ที่ดูดเข้าไปได้ด้วย”

นาฟยืนครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งรู้สึกถึงพลังในตัวที่เติบโตขึ้น และความมั่นใจที่มากกว่าเดิม

แสงสีฟ้ารอบกายเขาค่อยๆ จางลงแต่ประกายความมุ่งมั่นในดวงตาของนาฟกลับสว่างไสวกว่าเดิม

“ได้เวลากลับแล้ว!”

นาฟเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินจากไป แต่อยู่ๆ

ก็หยุดเท้ากะทันหันแววตาที่ฉายแววมั่นใจเมื่อครู่กลับกลายเป็นเคร่งเครียดร่างกายเหมือนถูกคลื่นพลังงานบางอย่างกระตุกให้สะดุ้งความรู้สึกแปลกประหลาดเกิดขึ้นในจิตสำนึกของเขาราวกับมีบางสิ่งแฝงตัวอยู่ในส่วนลึกของพลังที่เขาเพิ่งปลดล็อก

"นี่มัน...อะไรกัน?" นาฟพึมพำเบาๆขณะยืนนิ่งไปชั่วขณะ ความรู้สึกนี้ไม่เหมือนกับพลังทั้งสี่ที่เขาคุ้นเคยมัน...แตกต่าง แต่กลับคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด

เขาหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อรวบรวมสมาธิในห้วงจิตของเขา ภาพเหตุการณ์หนึ่งปรากฏขึ้น ความทรงจำจากอดีตวันที่เขาแอบบุกเข้าไปใน ห้องค้นคว้าของตระกูลเชคาล

วันนั้นนาฟพบกับภาพที่ยังตราตรึงในจิตใจสัตว์แปลงหลากหลายสายพันธุ์ถูกจองจำ แต่ละตัวมีสภาพอ่อนแอจนแทบหมดลมหายใจ

แต่ในจำนวนนั้น มีอยู่สองตัวที่โดดเด่นที่สุดตัวหนึ่งคือ ‘เหยี่ยวดำ’ซึ่งเป็น ระดับก่อเกิดและ ‘มดหัวทอง’ สัตว์แปลงระดับชั้นฟ้า

"ตอนนั้นเอง..."

นาฟพูดเบาๆขณะที่จิตใจของเขาพยายามดึงภาพเหตุการณ์เหล่านั้นกลับมา

เขาจำได้ว่าเขาเคยสัมผัสกับพลังสัตว์แปลงทั้งสองและเชื่อมต่อกันตัวโดยไม่รู้ตัว จนเหมือนการ

"คัดลอก"

พลังของพวกมันมา แม้เขาจะไม่ได้ตั้งใจในตอนนั้นแต่ดูเหมือนความสามารถนี้ได้ถูกเก็บซ่อนอยู่ในจิตใต้สำนึกของเขามาตลอด

"เหยี่ยวดำ...ระดับก่อเกิด"

ความสามารถของเจ้าสัตว์แปลงตนนี้ค่อยๆ ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆเหยี่ยวตัวนั้นบินโฉบเหนือท้องฟ้าอันมืดครึ้มปีกของมันแผ่กระจายเป็นพลังอันทรงพลัง คลื่นพลังธรรมชาติอันรุนแรงกดทับทุกสิ่งไม่ให้เคลื่อนไหว

นาฟค่อยๆ ลืมตาดวงตาเขาฉายแววสีแดงเรืองรองเล็กน้อย ความรู้สึกถึงพลังบางอย่างในร่างกายเริ่มชัดเจนขึ้น

"ข้า...สามารถใช้มันได้!"

เขาเงยหน้าขึ้นลองตั้งสมาธิและใช้พลังใหม่อย่างช้าๆ ร่างของเขาค่อยๆ เบาขึ้นลมรอบตัวเริ่มหมุนวนเล็กน้อย เขาสามารถควบคุมลมและแรงดันอากาศรอบตัวได้

ลมหายใจที่นิ่งสงบของเขาเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นหนักหน่วงราวกับพลังบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวอยู่ภายในร่างกาย เขาโอบล้อมจิตสำนึกของตัวเองเข้าสู่พลังที่เพิ่งปลดปล่อยได้เมื่อครู่ความสามารถของเหยี่ยวดำ สัตว์แปลงระดับก่อเกิด กำลังหลอมรวมเข้ากับจิตวิญญาณของเขา

วินาทีต่อมา ลมรอบตัวเริ่มหมุนวน แรงดันอากาศเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันราวกับธรรมชาติทั้งหมดภายในถ้ำกำลังตอบสนองต่อการตื่นขึ้นของพลังอันใหม่ลมหอบแรกพัดผ่านร่างกายของนาฟ แต่แทนที่จะพัดจากภายนอกมันกลับเกิดขึ้นจากแรงดันอากาศที่เขาควบคุม

"นี่คือพลังของเหยี่ยวดำ..."

นาฟกระซิบเบาๆ สายตาจับจ้องไปที่ฝ่ามือของตนเอง เขายกมือขึ้นเบาๆและเพียงอึดใจเดียว พลังงานจากแรงลมก็ก่อตัวขึ้นรอบตัวเขา

ลมหมุนวนจนเกิดเป็นเขตแดนรอบกายของเขา รัศมีโดยรอบดูเหมือนจะถูกปกคลุมด้วยแรงดันที่แตกต่างร่างของนาฟดูเหมือนจะเบาขึ้นทุกขณะ ราวกับหลุดพ้นจากพันธนาการของแรงโน้มถ่วง

"น่าอัศจรรย์..." นาฟพึมพำเบาๆขณะที่เขาค่อยๆ ก้าวไปข้างหน้า แต่ละก้าวทำให้แรงดันรอบตัวขยายตัวออกไป พื้นที่รอบตัวเขากลายเป็น

“เขตแดนของแรงโน้มถ่วงที่แตกต่าง”

ทุกสิ่งที่อยู่ในระยะรอบตัวเริ่มลอยตัวเบาๆเศษหินและฝุ่นละอองโคจรเข้าสู่กระแสลม นาฟหลับตาลง ตั้งสมาธิให้แน่วแน่ความคิดและการควบคุมหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับพลังที่เพิ่งปลดปล่อย

"นี่ไม่ใช่แค่พลังของการโจมตี...แต่เป็นพลังของการครอบครองพื้นที่"

เขาลองกางแขนออก ทุกสิ่งที่หมุนวนลมอยู่รอบกายของเขาเริ่มจมเข้าสู่พื้นดินและจมลงเรื่อยๆไม่นานก็ถูกดึงขึ้นมาและพุ่งออกไปอย่างรุนแรง

“ตูมมม!”

เศษหินที่กระจัดกระจายปลิวกระเด็นไปไกลพร้อมเสียงสะท้อนที่ก้องกังวานในถ้ำ

มีชื่อหนึ่งดังขึ้นมาในหัว  "เขตแดนไร้ลักษณ์...!"

นาฟยิ้มเล็กน้อย รู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ของพลังนี้ในเขตแดนนี้ นาฟคือผู้ควบคุมทุกสิ่ง

"พลังนี้... !"

นาฟเอ่ยขึ้น พร้อมก้าวออกไปเบื้องหน้าลมที่หมุนวนรอบตัวเขาเริ่มสงบลงแต่แรงดันที่แฝงอยู่ยังคงทำให้ทุกสิ่งรอบตัวหยุดนิ่ง ราวกับธรรมชาติทั้งหมดอยู่ภายใต้คำสั่งของเขาเพียงผู้เดียว

ที่ปากถ้ำกำเนิดใหม่นาฟยืนหันหน้าไปยังท้องฟ้าที่เปิดกว้าง ลมยามเย็นพัดผ่านใบหน้าของเขาเสียงกระแสลมรอบตัวเงียบสงบ แต่ภายในใจกลับหมุนวนไปด้วยความคิด พลังที่ได้จากเหยี่ยวดำทำให้เขามั่นใจมากขึ้นแต่ความคิดหนึ่งยังคงติดค้างในใจ ราวกับเสียงกระซิบจากอดีตที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

“มดหัวทอง...”

นาฟพึมพำเบาๆ ภาพของสัตว์แปลงระดับชั้นฟ้าที่เคยเผชิญหน้าที่ห้องทดลองของตระกูลเชคาล

วาบขึ้นในความทรงจำ แม้มันมีขนาดเล็กแต่ความทรงพลังของมันต่างหากที่ทำให้นาฟจดจำได้ไม่ลืมความสามารถที่คลุมเครือ แต่ทรงอานุภาพนั้นทำให้นาฟรู้สึกถึงขีดจำกัดของตัวเองในตอนนั้น

"สัตว์แปลงระดับชั้นฟ้า...ไม่ง่ายเลยที่จะคัดลอกพลังมัน