เมื่อยามรัตติกาล

ก่อนเลือดจะมาหยุดที่กลางหลุมซาก ให้เควินขมวดคิ้วมุ่นขึ้นมา “หืม! มันหมายความว่าอย่างไร”

ทว่าเลือดที่หยดลงมาอีกหนึ่งหยด แหมะ! ให้มันต้องเผยสายตาจริงจัง ปนความตกใจ ขณะเงยหน้าขึ้นมอง

ร่างเชนนั่งบนซากปรักหักพัง แววตาเย็นชา พลางเอ่ยถามออกมาด้วยเสียงเย็นเฉียบ “พี่ชาย หาอะไรงั้นหรือ?” ก่อนจะคลี่ยิ้มกว้าง

เควิน ห่างตากระตุกน้อยๆ ที่มองเชน หนุ่มน้อยผมสีขาวสว่างดูประหลาด เมื่อเผยรอยยิ้มแสยะ บิดเบี้ยว มันก็กระชับเคียว แผ่จิตสังหารอย่างไม่เก็บซ่อน “ข้าก็ตามหาพวกเจ้าไง ไอ้หนู ที่นี่จะเป็นที่ตายของเจ้า!”

พริบตามันเหวี่ยงเคียวโซ่ ความเร็วสูง ประจุธาตุสายฟ้าออกไปหาศัตรูอย่างว่องไว เปรี้ยง!

ซากหักพังที่เชนนั่งรอ พังกระจายในเสี้ยวพริบตา

ขณะร่างหนุ่มน้อยพลิ้ว ลงมายืนเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายอย่างมั่นคง เชนก็กล่าวพึมพำ “ศัตรูมีเลเวล40 เกือบไปแตะ50 กว่าๆ งั้นหรือ”

เควินได้ยินแสยะยิ้มออกมากว้างหนักกว่าเก่า แล้วเหวี่ยงเคียวโซ่ ออกมาไล่ล่า ซ้ำ ๆ วูม! ที่มันปะทะเข้ากับมีดสั้นในมือของเชน เริ่มปรากฏกระแสไฟฟ้าบนฝ่ามือของเขา

ที่เสียง เคร้ง! สะเก็ดไฟปรากฏแลบแปลบปลาบบนตัว มันก็แค่นเสียงออกมา “เลเวล 30กว่าๆ คิดว่า เจ้าได้เปรียบ ล่อข้า มาติดกับดักได้ หรืออย่างไร จงตายแบบคนรัสเซีย อวดดี คนนั้นเสีย!”

ฉับพลันที่มันใช้ [สกิลเคลื่อนที่เงา] ก็เล็งคอเชนเป็นจุดตาย เมื่อเกิดภาพเงาทับซ่อนเป็นทางยาว แผ่ขยายยืดยาวมาถึงตัวเด็กหนุ่ม

วูม!

เชนโยนมีดสั้นในมือขึ้น เปลี่ยนตำแหน่งจากสกิล สร้างเครื่องหมาย (มาร์ก) ร่างหมุนตัวกลางอากาศ ฟันใบหน้าหล่ออันตรายอีกฝ่าย จนเกิดบาดแผลทางยาว

ฉัวะ! อ๊าก! “เจ้า! มีสกิลเคลื่อนที่ แบบใดกัน?” แม้มันจะเคยเห็นสกิล เคลื่อนที่เชนใช้มาก่อน แต่ก็ยังคาดเดาความสามารถ การใช้งานไม่ได้

เชนที่อาศัยจังหวะนั้น ทิ้งสกิลสร้างเครื่องหมาย (มาร์ก) ใส่ตัวศัตรู

เขาก็กล่าวขึ้นมาทันที ที่พริบตามันมองร่างหนุ่มน้อยตรงหน้า ด้วยความไม่อยากเชื่อ

จู่ๆ ร่างเชนก็ไปโผล่ด้านหลัง มัน ชนิดไม่ได้ตั้งตัว “อะไรกัน!” แขนยกปัดป้องจุดสำคัญ ข้อแขนข้างนั้นมัน หลุดลอยกระเด็นทันที

ฉิ้ง! ฉัวะ! ที่เลือดสดสาดกระจาย

แววตา เควิน เผยความตระหนกเป็นครั้งแรก เร่งใช้ [สกิลควงโซ่] สร้างเขตแดนป้องกันตนเอง มาพร้อมสายฟ้าแลบแปลบปลาบ มันก็สบถคำรามก้อง

“ช่างบัดซบนัก เจ้าหนูมีสกิลนักฆ่า เหมือนว่า ข้าจะประมาทสายสนับสนุน อย่าง เจ้าเกินไปหน่อย”

ทันใดใบหน้ามีบาดแผลรอยเลือดลึก มันจะคลี่ยิ้มกว้าง ซึ่งมั่นใจว่าเชน เจาะการโจมตี มันเข้ามาไม่ได้ ขณะเดินหน้า ออกกดดัน “แค่นี้ เจ้าก็ไม่มีพื้นที่พุ่งเข้ามาโจมตีข้าแล้ว ฮ่าๆ”

เชน รู้ได้ทันทีข้อมูลทีมพวกเขาถูกตรวจสอบจนหมดเปลือก จู่ๆ เท้าเขาก็ถอยหลังเล็กน้อย จากกระแสธาตุสายฟ้าค่อนข้างรุนแรงของศัตรู บาดผิวหนัง ให้รู้สึกแสบร้อน เหมือนมีเข็มทิ่มแทง อาจทำให้เขาติดสถานะช็อตได้

ทว่าทันใด เชนก็พูดโพล่งออกมา “ไอ้เคียวที่หมุน มันรวดเร็วจริงๆ” พริบตาที่ระเบิดปราณมานา ระดับ 4 ออก แทงมีดสั้นออกไปหยุดเคียวโซ่ โคร้ง! ติดอยู่ที่มีดสั้น

เควินเผยความตกใจ เลเวลเชน30 กว่าๆ แต่มีปราณพลังไประดับ4อยู่บ้าง ก่อนเขาเผยรอยยิ้มออกมากว้าง ราวกับผู้ชนะ “ถึงคราวตายของเจ้า ไอ้หนู!”

กระแสสายฟ้าแล่นจากปราณมานา ทั้งหมดภายในร่างเควิน กระตุ้นขึ้นมาอย่างไม่เก็บออม ที่ส่งออกไปช็อตร่างเชนให้กระตุก ล้มลงทันที

ปึง!

“ฮ่าๆ ใครสั่งใครสอนให้จับอาวุธของคนอื่น” ขณะคิดจะเตะปลายด้ามเคียวแหลม อีกด้านออกสังหารเชน

วูม! เพลิงดำธาตุความมืด ปะทุจากตัวเชน มันเผากลืนกิน สิ่งที่เชนต้องการเผาทำลายอย่างสายฟ้า ออกจากร่างทันที

ชนิดเพลิงดำไม่ได้หยุดนิ่ง พุ่งผ่านโซ่ออกไปหามือเควิน ให้ลุกติดไฟเพลิงดำ พรึ่บ! “ร้อนๆ เช็ดแม่!” พร้อมความไม่อยากเชื่อของเควิน จ้องเขม็งไปที่ร่างเชน ไอเทมธาตุความมืด ระดับสูง พวกมันตามหา ไม่คิดว่าจะไปอยู่กับไอ้เด็กนี่

มันวอ หา ไทสัน อย่างร้อนรน “รีบมาช่วยข้าเร็ว ตอนนี้ข้ากำลังเจอกับปัญหา”

แต่แล้วมันจะหน้าซีดขาว ราวกับกระดาษที่เชนกล่าวขึ้นเสียงเรียบ “ชายสายดาบใหญ่ คนนั้น ตอนนี้น่าจะกำลังไม่ว่างนะ”

เควินคำรามออกมาด้วยความเดือดดาล “บัดซบ! บัดซบ! จริงๆ” ขณะเอาอาวุธเคียวโซ่ สำรองออกมาใช้

พร้อมระเบิด [สกิลโซ่ตรึงร่าง] ไล่จับเชน ที่พลิ้วร่างหายเข้าไปภายในความมืด ราวกับเป็นสนามของเขา แล้วพุ่งตัวออกมาทำดาเมจใส่มัน ซ้ำๆ ซึ่งอีกด้าน เองก็กำลังเกิดเสียงต่อสู้ อย่างดุเดือด

ปราณมานาพวกเขาค่อยๆ ถูกใช้งาน ก่อนเชนเอามีดปลายแหลม เคลือบเพลิงสีดำ มาจ่อที่คอหอยเควิน

เมื่อปราณมานาอีกฝ่ายหมดก่อน มันเผยความไม่อยากเชื่อ ออกมาจากกรอบสายตา “ค่าสถานะพื้นฐานของ เจ้ามันอย่างไรกันแน่ นี่มันเหมือนเลเวลเจ้า สูงกว่าข้าอีกไม่ใช่หรือ?”

เชนสีหน้าเรียบเฉย ‘ค่าสถานะพื้นฐานของเขา หากวัดกันตอนนี้ ก็จริงอยู่ว่าอาจอยู่ในจุดที่เหนือกว่าอีกฝ่าย +แหวนกระดูกขาว เพิ่มค่าสถานะพื้นฐาน 10เปอเซ็นผู้สวมใส่ด้วยแล้ว ศักยภาพของเขา ก็น่าจะเหนือกว่าอีกฝ่าย ตามค่าตัวเลขอยู่จริงๆ’

ก่อนเควิน มันจะหัวเราะออกมาก้อง “ฮ่า ๆ เจ้าคิดว่าจะรอดหรือไง ของที่ท่านผู้นั้นต้องการ มันไปอยู่ในร่างของเจ้าแล้ว”

เชนคล้ายได้ยินความลับของมัน แต่แววตาเย็นเฉียบสาดแสงประกายน่ากลัว ที่เขาตัดสินใจแน่วแน่ ซึ่งถามอะไรอีกฝ่ายไป ก็คงเปล่าประโยชน์ “ไม่ใช่มีแค่พวกเจ้าคนเดียวที่ฆ่าเป็น ตามไปขอโทษลุงนิโคลัส เถอะ”

“ไม่! ไม่!” ฉัวะ! มีดสั้นแทงลึก ระเบิดพลังเปลวเพลิงสีดำ แผดเผา จากภายในร่างมัน กลายเป็นเถ้าธุลีอย่างรวดเร็ว

ซึ่งมันผิดคาดการคาดเดาของเควิน ที่มั่นใจว่าหนุ่มน้อย จะไม่ลงมือสังหาร มันเปิดโอกาสให้มันอีกครั้ง แต่เหมือนจะผิดถนัด

เชนมองมือที่เปื้อนเลือด ฆ่าคนเป็นครั้งแรก มือเขาสั่นไหวน้อยๆ ก่อนจะกระชับมือกำมีดสั้นไว้แน่น เมื่อรับรู้เรื่องนี้ยังไม่จบ ฝีเท้าหนักๆ ก้าวออกเขตซากทันที