ตูมมมมม
ทั้งเพลงหมัด เพลงดาบเพลงกระบี่ จากกระหน่ำมาจากทุกทิศทาง จางเฉินเพ่งสมาธิเพื่อหาจุดบอดหลบหลีกและแทงกระบี่ ทุกครั้งจะต้องมีคน สองคนล้มลง จางเฉินมือหนึ่งควงกระบี่อีกมือหนึ่งโยนธงเพื่อปักเขตอาเรย์
“เปิด”
อาเรย์ภาพลวงตาคือทำให้คนภายนอกมองไม่เห็นในอาเรย์ และคนภายในอาเรย์เกิดความสับสนด้วยภาพลวงตา
นักธนูบนกำแพงและหอธนูต่างก็ไม่สามารถยิงได้อีก
โสมแดงออกจากมิติดึงธงโยนอาเรย์เรียกไฟพิภพ ไปที่หอธนูทั้งสองและตัวกำแพงเพื่อพังกำแพง
“เปิด”
ตูมมมมมมม
อาเรย์ไฟพิภพนั้นแต่เดิมเป็นอาเรย์ขนาดเล็กสำหรับใช้ปรุงยาหรือหลอมอุปกรณ์ แต่พอขยายขนาดอาเรย์แล้วก็เหมือนไฟนรกที่เผาผลาญทุกอย่างไม่นานกำแพงและหอธนูก็เกิดการทรุดตัว
“ที่เหลือก็เต็มที่เลยนะ”โสมแดงบอกจางเฉินแล้วก็หายเข้ามิติ
“อ่าว เห้ย ช่วยแค่นี้”จางเฉินแทบอยากจะเอากระบี่ฟันหัวโสมแดง
“ใครกล้าบุกรุกตระกูลตงฟาง” ประมุขตระกูลตงฟาง และผู้อาวุโสของตระกูลออกมาดูสนามรบ
“เราไม่ทราบครับ แค่คนเดียวแต่มันมีฝีมือมาก ทั้งยังสามารถสร้างอาเรย์เวทมนต์ได้ด้วย
“ฆ่ามันให้ได้เรียกระดมพลทั้งหมด” ผู้นำตระกูลประกาศ มีการสั้นระฆังแจ้งรวมพล จำนวนเพิ่มขึ้นอีกเป็นเกือบ 3000 คนแต่ตอนนี้พวกในหอคอย กำแพงตายไปกับไฟแล้ว รวมกับจางเฉินฆ่าไปด้วยก็ 1000 กว่าคนจางเฉินโยนอาเรย์ลวงตาใหม่เพื่อให้เดินหน้าต่อไป ระหว่างนั้นก็ฆ่าด้วยกระบี่ไปด้วย
“พวกเจ้านี่มันขยะแค่คนๆเดียว” ผู้นำตระกูลตงฟางโมโหมาก และกระโดดเข้าต่อสู้กับจางเฉิน
ฝ่ามืออสูรโลกา
กระบวนท่าที่หลอมรวมลมปราณกลายเป็นผ่ามือขนาดใหญ่ตรงเข้าหาจางเฉินทันที
“ท่าไม่ดี” จางเฉินเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีเพราะกระบวนยุทธระดับหลอมรวมลมปราณที่ส่งมา แผ่แรงกดดันมาสูงมากถ้าเป็นตัวต่อตัวจางเฉินคิดว่าสู้ได้ แต่สภาพที่โดนล้อมรอบนั้นยากมาก
โสมแดงออกมาอีกครั้งแล้วโยนธงอาเรย์สะท้อนกลับ โดยแอบอยู่บริเวณที่เป็นจุดลวงตา
ตูมมมมมมมม
การสะท้อนกลับครั้งนี้เนื่องจากเป็นโจมตีปราณจากระยะไกลจึงแตกกระจายไปรอบๆ สาวกตระกูลตงฟางกว่า 500 คนต่างกระอักเลือดกัน
“ความกล้าหาญของเจ้านั้นน่ายกย่องแต่ตัวเจ้าอ่อนแอเกินไป ถ้าไม่มีอาเรย์เวทมนต์คิดว่าจะยืนได้สักกี่นาที” หัวหน้าตระกูลตงฟางโมโหมากยิ่งขึ้นและตะโกนใส่จางเฉิน
จางเฉินยังคงฟาดฟันต่อไปหลังจากเปิดใช้อาเรย์ลวงตาที่สอง สถานการ์ก็ง่ายขึ้นมาก
“เจ้าพูดมาก แน่จริงก็มา”จางเฉินยั่วยุด้วยเสียงดังสนั่นกระตุ้นประสาท
หัวหน้าตระกูลตงฟางวิ่งเข้าหาจางเฉินทันที รวบรวมพลังปราณเพื่อปลดปล่อย
“ฝ่ามือสะท้านฟ้า ฝ่ามืออสูรสยบโลกา”
หัวหน้าตระกูลตงฟางโยนกระบวนท่าอย่างต่อเนื่องจางเฉินล็อกจิตวิญญาณไว้กับหัวหน้าตระกูลตงฟางเพื่อศึกษากระบวนท่าต่างๆและหาจุดอ่อน แต่มันด้วยเวลาเขาคิดว่าไม่เพียงพอจางเฉินจึงใช้ท่าเท้าท่องเมฆาย้ายตัวเองไปด้านหลังหัวหน้าตระกูลตงฟาง สะบัดกระบี่เลือดไหลกระฉูด หัวของหัวหน้าตระกูลกระเด็นหลุดออกจากร่างกาย
“หัวหน้าตระกูลตายแล้ว”ตระกูลตงฟางเริ่มระส่ำระสาย จางเฉินไล่เก็บอาวุโส่ของตระกูล ส่วนสมาชิกอื่นๆที่เหลืออยู่กว่าครึ่งเริ่มหนีไป อีกส่วนหนึ่งทั้งบาดเจ็บอยู่แล้วด้วย จางเฉินจึงเก็บกวาดได้อย่างง่ายดาย
กว่า 2ชั่วยามสถานการณ์จึงสงบ คฤหาสตระกูลตงฟางกลายเป็นมีแต่เลือดและศพเกลื่อนมีแต่จางเฉินที่ยืนอยู่ตรงนั้น เขาเข้าสู่สมาธิ ตรึกตรองการต่อสู้ต่างๆใช้เวลาพักหนึ่ง จากนั้นจึงเข้าไปในคฤหาส
“โสมแดง เจ้าใช้พลังวิญญาณหาคลังตระกูลหน่อยข้าเกือบหมดพลังแล้ว”
“ไปห้องทางซ้ายเป็นห้องตำราไปเอามาทั้งหมดเลย”
ระหว่างทางก็มีคนรับใช้แม่บ้านของตระกูล แต่ด้วยเลือดเต็มตัวของจางเฉินจึงไม่มีใครกล้าต่อสู้ มีคนตระกูลตงฟางมาต่อสู้บ้างแต่ทำได้แค่สกิดเบาๆก็นอนตาย
“ห้องด้านหน้า”โสมแดงบอกผ่านกระแสจิตจากมิติ
จางเฉินเข้าสู่ห้องตำรามีตำราหลายพันเล่มเต็มชั้นหนังสือ
“เข้าไปลึกๆในห้องจะมีตำราที่มีพลังปราณแผ่ออกมาเบาๆ อยู่จำนวนมาก เอาชุดนั้นทั้งหมด”โสมแดงแนะนำ จางเฉินวิ่งเข้าสู่ส่วนลึกสุดของชั้นหนังสือ