Chat เปลี่ยนโลก

“เหอะ แกก็เอามันไปได้เลย ยังไงข้าก็จะไล่มันออกอยู่แล้วไม่ต้องห่วง... ส่วนแกก็รีบๆพาเพื่อนของแกออกไปได้แล้ว.. ธุรกิจข้าเสียหายหมด” หัวหน้าของโนเบิลกล่าวออกมาอย่างหัวเสีย“หัวหน้าครับ ผมขอร้องเถอะครับ ผมยังมีน้องสาวจะต้องดูแล ได้โปรดอย่าไล่ผมออกเลยนะครับ” โนเบิลกล่าวออกมา พร้อมกับตรงไปยังหัวหน้าของตัวเองเพื่อขอร้อง นทีที่เห็นก็รู้สึกไม่ชอบใจเลยแม้แต่น้อย เทพที่ลงมาทำไมจะต้องเจอเรื่องแบบนี้กันซะทุกคน เขาค่อยๆเดินเข้าไปหาโนเบิล ก่อนจะเสนองานให้กับเขาทำ เพราะตอนนี้ความทรงจำของเทพยังไม่กลับมา แล้วอีกอย่าง นทีจะไม่ยอมให้สมาชิกแก๊งเด็กเทพรุ่นน้องของเขาต้องลำบากอีก แค่ลงมาช่วยเขา นทีก็ดีใจมากอยู่แล้ว“นี่โนเบิล นายสนใจมาทำงานกับฉันไหมล่ะ มาช่วยงานฉัน แล้วฉันจะดูแลนาย และน้องสาวของนายเอง... ว่ายังไงสนใจหรือเปล่า” นทีกล่าวออกไป“เออ... ตัวผมเองก็เรียนยังไม่จบมัธยมเลยด้วยซ้ำ หนี้สินก็มีมากมาย.. คุณสนใจอะไรในตัวผมอย่างนั้นเหรอครับ ผมมองไม่ออกเลยว่าคุณต้องการให้ผมไปทำงานอะไร” โนเบิลที่กำลังอ้อนเจ้านายอยู่นั้น ก็หันมาพูดกับนที เขาคิดอยู่ว่าการทำงานนั้นขอเป็นงานอะไรก็ได้ที่เขาสามารถเลี้ยงดูน้องสาวของเขาได้ก็เพียงพอแล้ว“เหอะ.. ไอ่หนุ่มนี่เหรอจะจ้างแกได้ ลืมไปแล้วเหรอ ว่าแกเป็นหนี้ฉันอยู่ตั้ง 10,000 เหรียญ แล้วไหนจะดอกเบี้ยอีก... ยังไงข้าก็จะไม่ใจดีกับแกอีกต่อไป รีบๆหามาคืนข้าภายในสามวัน ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าข้าโหดร้ายเลย ยิ่งเพื่อนของแกมาทำธุรกิจเสียหายอีก น่าจะราวๆ 2,000 เหรียญ... แกไปได้แล้ว และก็ระวังตัวไว้ให้ดีๆเถอะ” หัวหน้าเก่าของโนเบิลพูดจบก็เดินออกไป“อย่างนั้นเหรอ... เอาเลขที่บัญชีของแกมาซิ” นทีพูดออกไป มันทำให้ตัวหัวหน้าเก่าที่อารมณ์เสียมากแล้ว ยิ่งอารมณ์เสียขึ้นไปอีก“เลขบัญชีเหรอ... ข้าต้องการเงินสดเว้ยย.. ถ้าแกไม่มีก็ไม่ต้องพูดให้มาก... ส่วนแกอย่าลืมก็แล้วกันว่าสามวันเท่านั้น” ครั้งนี้ตัวหัวหน้าเก่าเดินออกไปจากท่าเรือจริงๆ เหลือทิ้งไว้แค่นทีกับโนเบิลที่กำลังทำอะไรไม่ถูก เขาไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปดี นทีที่ไม่ได้เดือดร้อนอะไรเลย เขาได้ใช้พลังบางอย่างออกมา มันเป็นการตรวจจับวิญญาณของอาชีพยมทูตที่เคยใช้ไปแล้วรอบหนึ่ง แต่ตอนนี้เขามีประสบการณ์เทพโดยตรง นทีหลับตาลง แล้วหยิบเส้นวิญญาณของกานต์พร้อมกับกระชากมันลงมาอย่างรุนแรง หลังจากนั้นยมทูตกานต์ก็ปรากฏตัวขึ้นมา “เฮ้ยยยย!! เกิดอะไรขึ้น”x2 แน่นอนว่ามันเป็นเสียงของทั้งสองคน หนึ่งคือยมทูตกานต์ที่สงสัยว่าตัวเองอยู่ที่ไหนแล้วใครเรียกตัวของเขามา ส่วนอีกคนหนึ่งก็คือโนเบิลที่กำลังงงกับเหตุการณ์ตรงหน้า จู่ๆก็มีผู้ชายคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาจากอากาศธาตุ “กานต์ เจ้ารีบติดต่อศูนย์ใหญ่ให้เตรียมเงินมาทั้งหมด 15,000 เหรียญดอลล่า หามาให้ได้ก่อน 1 ชั่วโมงหลังจากนี้... ส่วนนาย โนเบิลมานี่ซิเราต้องไปคุยกันสักหน่อย พาไปที่พักของนายที” นทีกล่าวกับยมทูตกานต์ที่กำลังปรับตัวว่าตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้น เสร็จก็หันมาพูดกล่าวกับโนเบิลต่อทันที“ขอรับ ท่านผู้แทน” กานต์ที่พึ่งจะรู้ตัวว่าใครเรียกมา ก็โค้งตัวให้เล็กน้อยก่อนจะหายตัวไปอย่างรวดเร็ว โนเบิลที่กำลังสงสัยเช่นกันก็ได้แต่เดินตามนทีไป แต่จู่ๆนทีก็หยุดแล้วก็พูดขึ้นมาว่า“โนเบิล... ทำไมนายไม่นำทางไปล่ะ แล้วฉันจะรู้ไหมล่ะว่าที่พักนายอยู่ไหน” นทีกล่าว โนเบิลที่ได้ยินก็ได้แต่เดินนำไปอย่างงงๆ เมื่อพวกเขามาถึงที่พักก็พบกับสาวน้อยวัย 17 ปีกำลังนั่งเย็บ และปักผ้าใส่ถุงกระสอบอยู่ โนเบิลก้าวเท้าเข้ามายังตัวบ้านเช่าของตัวเอง เมื่อน้องสาวเห็นว่ามีคนมาก็รีบหันไปมอง “อ่าวพี่ ทำไมวันนี้กลับเร็วจังล่ะ” น้องสาวกล่าวทัก โนเบิลที่ไม่รู้จะตอบอย่างไงก็ได้แต่อ้ำอึ้ง แต่จู่ๆเธอก็สังเกตไปเห็นชายคนหนึ่งที่ดูจากทรงแล้วอายุคงไม่ได้หนีกันมากเท่าไหร่ เธอทำหน้าสงสัยขึ้นมา เธอหันไปมองโนเบิลพี่ชายของเธออีกครั้ง แต่ในขณะนั้นเอง นทีก็กล่าวขึ้นมาก่อน“เธอคงจะเป็นน้องสาวของโนเบิลซินะ ไม่ต้องห่วงไปหรอก ตอนนี้พี่ชายของเธอกำลังตกงานน่ะ” นทีก็ยังมีอารมณ์ขันเล็กน้อย เหมือนว่าเขาต้องการที่จะระบายความเครียดจากตอนเมื่อกี้ น้องสาวที่ได้ยินก็หันไปจ้องโนเบิลที่ตอนนี้หน้าซีดเป็นไก่ต้มอยู่แล้ว“แล้วหนี้ล่ะพี่ พวกเราจะทำอย่างไงกัน... หนูไม่อยากไปเป็นของเล่นของเจ้าเฒ่าหัวงูนั้น.. ทำไมทำอะไรไม่ยอมคิด..” เธอไม่ทันได้พูดจบก็เหมือนว่าน้ำตาของเธอจะไหลออกมาเป็นทาง ก่อนจะวิ่งหนีออกไปยังนอกตัวบ้าน“เดี๋ยวก่อนซิ...” โนเบิลก็เป็นอีกคนที่วิ่งออกไปตามน้องสาวของตัวเอง ส่วนนที เขาไม่ได้สนใจอะไรมากนัก เขาค่อยเดินสำรวจสิ่งของภายในบ้าน ไม่นาน เขาก็มาหยุด และนั่งลงรออยู่ตรงเก้าอี้ตัวหนึ่งกลางบ้าน นอนพิงมัน และหลับตาลงไป สักพักกานต์ และสมาชิกเนเมสันบางส่วนก็ปรากฏตัวอยู่หน้าบ้านของโนเบิล และมันเป็นเวลาเดียวกันกับโนเบิล และน้องสาวเดินทางกลับมาพอดี นทีที่รู้ตัวก็ลืมตาตื่นขึ้น แล้วลุกเดินออกมาข้างนอก ก่อนจะพูดขึ้นมาว่า “กานต์ ข้าฝากจัดการให้สองคนนี้ด้วย พาไปพบกับข้าที่ประเทศไทย ตอนนี้ข้ามีธุระที่อื่น และอย่าได้หลงลืมไปว่านั่นคือ บุตรแห่งเทพ” นทีพูดจบก็หายตัวไป กานต์ยังไม่ทันที่จะตอบอะไรเลย ก็ได้แต่โค้งให้กับอากาศไปช็อตหนึ่ง และกานต์ก็หันมาโค้งให้กับโนเบิลต่อทันที“ยินดีที่ได้พบขอรับ บุตรแห่งเทพ ข้ายมทูตกานต์ รุ่นที่ 27 ขอรับ.. หลังจากนี้ข้าจะเป็นผู้เล่าเรื่องราวต่างๆ และคอยดูแลพวกท่านตามคำสั่งของท่านผู้แทนเองขอรับ...” โนเบิลที่ได้ยินก็ยิ่งงงเข้าไปใหญ่ แต่ความมึนงงยังไม่จบเพียงเท่านั้น จู่ๆนักเลงที่ไหนไม่รู้อีกกลุ่มหนึ่งก็เดินเข้ามาเหมือนจะมาหาเรื่องโนเบิล “พวกแกเป็นใคร ถอยๆไปหน่อย รู้มั้ยว่านี่มันถิ่นใคร...ฮ่าๆ” นักเลงคนนั้นพูดออกมาอย่างกร่างๆ ก่อนที่นักเลงลูกน้องจะพูดกับโนเบิลต่อ“เฮ้ยๆๆ โนเบิลหวังว่านายจะไม่โกธรพวกเรา ถึงเราจะเคยเป็นเพื่อนแก๊งเดียวกัน แต่งานมันก็ต้องเป็นงานว่ะ... คุณจอร์ทให้มาเก็บหนี้เว้ย... ไม่มีจ่ายก็เจ็บ” อดีตเพื่อนแก๊งกล่าบอก“เห้ย.. ไหนว่าให้เวลาสามวันไง” โนเบิลกล่าวออกมา“พวกข้าไม่รู้เว้ย คุณจอร์ทสั่งมา... ข้าก็ต้องทำตาม.... เอ้า จ่ายมาได้แล้ว” อดีตเพื่อนแก๊งคนเดิมพูดออกมา ในขณะที่ลูกน้องนักเลงที่มีมากกว่า 20 คนเตรียมพร้อมที่จะบวกอยู่ตลอดเวลา กานต์ที่ได้ยินก็ยื่นเงินออกไปให้ 15,000 เหรียญ เขาไม่ได้พูดอะไรออกมากับนักเลงพวกนั้นเลย แม้แต่คำเดียว กานต์หันไปโค้งให้กับโนเบิลก่อนที่จะเอ่ยกับเขา “คุณท่านได้สั่งให้ท่านเดินทางไปยังประเทศไทย ขอให้ท่านทั้งสองเตรียมตัว เก็บของที่จำเป็นด้วยขอรับ” โนเบิลที่ได้ยินดังนั้นก็คิด และพูดกับตัวเองอีกหลายๆครั้งในวันนี้‘มันเกิดอะไรขึ้นกันวะเนี้ย... ทำไมวันนี้มีแต่เรื่องที่ไม่เข้าใจอะไรสักอย่างเลยเว้ยยยยยยยย’ เขาร้องออกมาภายในจิตใจ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 54

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

Chat เปลี่ยนโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 54

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้