อุ้มบุญ ลุ้นรัก #15
ใครแพ้ต้องโดนลงโทษ
นับแต่วันนั้นเดซี่ก็ไม่ได้เข้ามายุ่งกับครอบครัวของเจฟฟรีย์อีกเลยรวมถึงเื่ธุรกิจด้วยที่หล่อนส่งให้คนอื่นมาดูแลต่อทำให้ชายหนุ่มโล่งอกเป็อย่างมากและหวังว่าหญิงสาวจะเจอคนที่เหมาะสมในเร็ววัน ส่วนแก้วใสเมื่อรู้เื่ทุกอย่างจากปากของสามีก็รู้สึกหดหู่เล็กน้อยแต่ไม่ได้ติดใจเอาความหรือแค้นเคืองแต่อย่างใดในเมื่อเื่มันแล้วไปแล้วก็ให้แล้วกันไป หล่อนขอเพียงเดซี่ไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับลูกและสามีของตนเองอีกเป็อันพอ
เช้านี้หลังจากตื่นขึ้นมาคนท้องแก่ใกล้คลอดยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างมีความสุขเมื่อเห็นข้าวของเครื่องใช้ภายในห้องนอนของลูกที่คนเป็พ่อขยันซื้อของมาจนเกือบจะเต็มห้องและทุกอย่างก็ล้วนเป็ของเด็กผู้หญิง หล่อนไม่รู้ว่าเขาเอาความมั่นใจมาจากไหนถึงได้ซื้อทุกอย่างเป็สีชมพู
"อรุณสวัสดิ์จ้ะหนูแก้ว ตื่นเช้าเชียวลูก"
ว่าที่คุณย่าเอ่ยทักลูกสะใภ้เสียงใสเมื่อเปิดประตูห้องนอนของหลานแล้วเจอแม่ของหลานยืนยิ้มอยู่คนเดียว
"อรุณสวัสดิ์ค่ะมัม ถืออะไรมาเยอะแยะ"
คนท้องหันกลับไปทักทายแม่สามีพร้อมกับเอ่ยถามในสิ่งที่สงสัยเพราะมาดามแป้งหอมหอบถุงหิ้วมาเต็มสองมือ หล่อนยิ้มน้อย ๆ พอจะเดาได้ว่าของที่คุณย่าซื้อมาต้องเป็ของหลานแน่ ดูเอาเถอะแค่อยู่ในท้องยังถูกตามใจ ถ้าคลอดออกมาไม่รู้จะขนาดไหน แก้วใสคิด
"ของหลานทั้งนั้นแหละ เมื่อวานไปเดินห้างมาเห็นของใช้เด็ก น่ารัก ๆ ก็เลยซื้อ"
"ไม่น่าลำบากเลย พ่อเขาซื้อมาจนเต็มห้องแล้วดูสิ"
หล่อนชี้ไปที่ข้าวของเครื่องใช้เพื่อเป็การยืนยัน มาดามแป้งหอมเห็นแบบนั้นก็ส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยใจเพราะลูกชายเล่นซื้อแต่ของเด็กผู้หญิงไม่มีของเด็กผู้ชายแม้แต่ชิ้นเดียว ถ้าหลานคลอดออกมาเป็เด็กผู้ชายจะทำยังไงกัน
"ตาเจฟซื้อของเด็กผู้หญิงทั้งนั้น มัมไปซื้อของเด็กผู้ชายมา เผื่อ ๆ เอาไว้"
"แก้วก็ว่าดีเหมือนกันค่ะ ไม่รู้คุณเจฟเอาความมั่นใจมาจากไหนถึงรู้ว่าลูกจะเป็ผู้หญิง"
"คงเป็เื่ฝันอะไรของเขานั่นแหละ อย่าสนใจเลย ตกลงหนูจะไม่อัลตราซาวด์ดูเพศของลูกจริง ๆ ใช่ไหม"
"จริงค่ะมัม คุณเจฟไม่ให้ดู เขาว่าอยากรู้ทีเดียวตอนคลอด"
"เ้าลูกคนนี้ จริง ๆ เลย งั้นก็ช่างเขาเถอะ เราลงไปกินข้าวดีกว่า ป่านนี้คงเดินตามหาเมียทั่วบ้านแล้วมั้ง"
"คิกคิก จริงด้วยแก้วลืมบอกคุณเจฟเลย"
"ฮ่า ๆ ๆ ๆ งั้นรีบไปดีกว่าเดี๋ยวจะมีคนงอน"
แม่สามีเอ่ยด้วยความหมั่นไส้ในตัวลูกชายที่ชอบงอนเวลาหาตัวลูกสะใภ้ไม่เจอเพราะั้แ่แก้วใสท้องโตขึ้นชายหนุ่มก็ไม่เคยให้ภรรยาคลาดสายตาเลยแม้แต่นาทีเดียว ถ้าเขาไม่อยู่หล่อนก็ต้องอยู่กับมารดาหรือคนรับใช้เท่านั้น ห้ามอยู่ตามลำพังโดยเด็ดขาด ไม่งั้นมีเื่แน่
อย่างเช่น่ต้นเดือนก่อนเขาตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจอเมียสาวนอนอยู่ข้าง ๆ จึงวิ่งหาทั่วคฤหาสน์อย่างคนเสียสติ กว่าจะเจอทำเอาคนในบ้านขนลุกไปตาม ๆ เพราะโดนชายหนุ่มอาละวาดใส่ด้วยความโมโห แก้วใสตื่นก่อนจึงลงไปเก็บดอกกุหลาบในสวนแต่ไม่ได้บอกเจฟฟรีย์ถึงได้เป็เื่ จากวันนั้นไม่ว่าหล่อนจะไปไหนมาไหนต้องรายงานให้สามีรู้ทุกฝีก้าว
เนื่องจากวันนี้เป็วันหยุดหลังจากที่กินข้าวกินปลากันเสร็จเรียบร้อยสมาชิกของตระกูลมิกาเรนท์ก็แยกย้ายไปทำในสิ่งที่ตนเองชื่นชอบ เ้าบ้านอย่างคุณเจสันไปอ่านหนังสือในห้องสมุด มาดามแป้งหอมเข้าไปดูซีรีส์ในห้องดูหนัง ส่วนสองคนผัวเมียก็มาคลุกอยู่ในห้องนอนของลูกน้อยที่อีกไม่นานจะออกมาเป็ขวัญใจของครอบครัว
"อะไรเนี่ย ใครซื้อของพวกนี้มา"
ชายหนุ่มเห็นถุงสินค้าวางเกลื่อนอยู่บนพื้นจึงเปิดดูข้างในแล้วทำตาโตใเพราะทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแล้วเป็ของเด็กผู้ชายซึ่งลูกของเขาใช้ไม่ได้แน่นอน เสื้อผ้า รองเท้า เบาะ และอีกสารพัดอย่างแต่ไม่มีชิ้นไหนที่เป็ของเด็กผู้หญิงเลย เขาจึงหันไปถามภรรยาที่นั่งจัดของลูกอยู่ข้าง ๆ ด้วยความสงสัย
"มัมเป็คนซื้อมาเมื่อวาน ท่านกลัวว่าหลานออกมาแล้วเป็ผู้ชายก็เลยซื้อมาเผื่อ"
คนท้องอธิบายด้วยรอยยิ้มรู้สึกดีใจมาก ๆ ที่ได้มาดามแป้งหอมมาเป็แม่สามี ขนาดหล่อนไม่ใช่ลูกเป็แค่สะใภ้ท่านยังดูแลดี ถ้าเป็ลูกเป็หลานไม่รู้จะดูแลดีถึงขนาดไหน
"ก็บอกแล้วว่าหลานเป็ผู้หญิง ไม่ต้องซื้อเผื่อหรอก ผมมั่นใจ"
เขาส่ายหัวน้อย ๆ พร้อมกับเอาชุดเดรสลายเ้าหญิงที่ซื้อมากับมือขึ้นมาดูอย่างมีความสุขเพราะมั่นใจมาก ๆ ถึงเพศของลูกจึงไม่ได้ซื้อของเด็กผู้ชายมาเผื่อตามที่มารดาและภรรยากังวล
"แก้วถามจริง ๆ นะคะคุณเจฟมั่นใจได้ยังไงว่าลูกจะเป็ผู้หญิง"
"ผมฝันเห็นตอนอยู่ที่โรงพยาบาลไง มีเด็กผู้หญิงมาหาแล้วบอกว่าเป็ลูกผมกับแก้ว"
เขาเล่าด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มเมื่อคิดถึงวันวานเพราะลูกสาวของเขาน่ารักมากจริง ๆ ถอดแบบใบหน้าจากตนเองทุกกระเบียดนิ้ว หน้าตาจิ้มลิ้ม ปากนิด จมูกหน่อย เหมือนตุ๊กตาไม่มีผิด
"แค่ฝันก็เชื่อเป็ตุเป็ตะ คุณเจฟอยากได้ลูกสาวหรือเปล่าถึงได้ฝันแบบนั้น"
"คุณไม่เชื่อผม"
"ก็มันไม่น่าเชื่อนี่ มัมกับแด๊ดรู้เื่ฝันใช่ไหมคะ"
"รู้แต่คงไม่เชื่อเหมือนกันถึงได้ซื้อของเด็กผู้ชายมา"
ชายหนุ่มทำหน้ามุ่ยมองข้าวของเครื่องใช้ที่มารดาซื้อด้วยความเซ็ง
"แก้วว่ามัมทำถูกแล้วนะคะ เื่ที่คุณเจฟฝันมันไม่น่าเชื่อถือ ถ้าลูกออกเป็เด็กผู้ชายเราต้องวุ่นวายแน่"
"แต่ผมมั่นใจ เอาแบบนี้เรามาพนันกันไหม" คนเ้าแผนการคิดอะไรสนุก ๆ ออกจึงท้าภรรยาพนันและเขามั่นใจในผลลัพธ์ไม่มีคำว่าแพ้อย่างแน่นอน
"พนัน พนันอะไร" หล่อนถามด้วยความสงสัยพร้อมกับหรี่ตามองสามีแบบจับผิด เหมือนเห็นแววตาของเขามีประกายวิบวับอย่างไม่น่าไว้ใจ
"หึหึ ใครแพ้ต้องถูกลงโทษ ผมพนันว่าลูกต้องเป็ผู้หญิง กล้าพนันไหม" เพราะรู้จักนิสัยของภรรยาเป็อย่างดีจึงพูดท้าทายและรู้ด้วยว่าหล่อนต้องไม่ปฏิเสธ
"กล้าสิ งั้นแก้วพนันว่าลูกเป็ผู้ชาย" คนกล้าได้กล้าเสียอย่างแก้วใสมีเหรอจะกลัวจึงตอบตกลงโดยไม่ได้ไตร่ตรองให้ดีถึงผลของการแพ้ชนะ
"แล้วคุณจะเสียใจ แก้วใส หึหึ"
ชายหนุ่มหัวเราะอย่างมีเลศนัยมีมั่นใจในคำตอบของตนเองเป็ที่สุด ก่อนจะหันไปจัดข้าวของที่มารดาซื้อเก็บเข้ากล่องเพราะไม่ได้ใช้แน่นอนหรือได้ใช้ก็เป็ไปได้ถ้าเขาสามารถปั๊มลูกคนที่สองออกมาเป็ผู้ชาย
พฤติกรรมเก็บของไปหัวเราะราวกับคนเสียสติของสามีตกอยู่ในสายตาของแก้วใสตลอดเวลาทำให้คนท้องเริ่มรู้สึกหนาว ๆ ร้อน ๆ ไม่รู้คิดถูกหรือคิดผิดที่ไปรับท้าพนัน หรือว่าหล่อนควรไปตรวจเพศของลูกให้มันรู้ดำรู้แดงกันไปเลยเื่จะได้จบ ๆ หญิงสาวคิดในใจอย่างเงียบ ๆ แต่ต้องสะดุ้งด้วยความใเมื่อสามีหันมาทักอย่างคนรู้ทัน สั่งห้ามตรวจเพศของลูกเด็ดขาดเพราะ้ารู้พร้อมกันในห้องคลอดเท่านั้น
"แด๊ดดี้ขา แด๊ดดี้ขา"
"น้องเลิฟ หนูมาหาแด๊ดดี้หรือลูก"
"คิกคิก หนูมาบอก"
"บอกอะไรครับลูก"
"คิกคิก แด๊ดดี้ชนะ"
"เยสสสสส"
"หนูไปก่อนนะคะแล้วเจอกัน"
"เลิฟ"
ชื่อของลูกสาวหลุดออกมาจากปากของเจฟฟรีย์ใน่กลางดึกของวันนั้น เขาลืมตาขึ้นมาแล้วหันไปมองรอบ ๆ เมื่อเห็นห้องนอนยังมืดสนิทคนท้องก็หลับสบายอยู่ข้าง ๆ ก็ระบายยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ลูกสาวของเขาเป็เด็กดีเหลือเกินมาเข้าฝันแถมยังมาบอกว่าแด๊ดดี้ชนะอีกแบบนี้จะไม่รักไม่หลงได้อย่างไร
"คุณแพ้แน่นอนที่รัก"
เขายิ้มอย่างผู้มีชัยก่อนจะจูบไปที่หน้าผากเกลี้ยงเกลาของภรรยาอย่างแ่เบาแล้วล้มตัวลงนอนอีกครั้งพร้อมกับจินตนาการถึงบทลงโทษที่จะมอบให้เมียสาว ทั้งสถานที่ ท่วงท่า ลีลา หรืออุปกรณ์เสริมต่าง ๆ ทำให้ใบหน้าของคนเพิ่งหลับประดับไปด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์และเต็มไปด้วยความอิ่มใจ
***************