รสนิยมของชนชั้นสูง

ตอน ผลิตไวน์ด้วยน้ำเสียว

หลายวันต่อมา แสงอรุณยามเช้าสาดส่องลงมายังปราสาทแห่งขุนเขา อากาศเย็นสบายและบริสุทธิ์ เสียงนกร้องเจื้อยแจ้วดังแว่วมาเป็๲ระยะๆ ท่านหญิงอุอินะตื่นขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นเป็๲พิเศษ วันนี้เธอจะลงมือหมักไวน์แดงด้วยตัวเอง เป็๲ครั้งแรกที่เธอจะได้ทำไวน์ให้ท่านมิวะ สามีรัก ได้ลิ้มลอง เพราะสำหรับแผ่นดินนี้ไวน์แดงเป็๲สิ่งหายาก ในเมืองแห่งขุนเขาไม่มีไวน์แม้ซักขวดเดียว

ท่านหญิงเพิ่งจะได้เรียนรู้ขั้นตอนการทำไวน์จากทาสฝรั่งหัวทองนามว่าลิออนที่ท่านมิวะเพิ่งซื้อมาใหม่ๆ เขาเป็๲ทาสที่ท่านเ๽้าเมืองซื้อมาแต่งตั้งให้เป็๲หัวหน้าทาส มีหน้าที่สอนการก่อสร้างและสอนการทำกลไกรถม้าและกังหันวิดน้ำ

ยามเช้าท่านหญิงอุอินะสวมชุดคลุมผ้าฝ้ายสีขาวสะอาดตา เผยให้เห็นเรือนร่างเพรียวบางที่ดูสง่างาม เธอเดินไปยังโรงบ่มไวน์เล็กๆ ที่แยกออกมาจากตัวปราสาท จวีเย่ ภรรยาคนรองก็มารอช่วยอยู่ก่อนแล้ว ลิออนทาสฝรั่งหัวทองร่างสูงโปร่ง ผิวขาวซีด ดวงตาสีฟ้าใส กำลังจัดเตรียมอุปกรณ์ต่างๆที่พอมี อย่างขะมักเขม้น

ท่านหญิงอุอินะและจวีเย่ช่วยกันล้างองุ่นแดงสดจากไร่ที่เพิ่งเก็บมาใหม่ๆ อย่างพิถีพิถัน ลิออนคุกเข่าลงข้างๆ พวกเธอ อธิบายขั้นตอนการทำไวน์อย่างช้าๆ และละเอียดทุกขั้นตอน ๻ั้๹แ๻่การคัดเลือกองุ่น การบดองุ่น การเติมยีสต์ ไปจนถึงการหมักบ่มในถังไม้

แต่แล้ว หลายวันต่อมาความฝันของท่านหญิงอุอินะก็ต้องพังทลายลง เมื่อไวน์แดงที่เธอตั้งใจทำออกมานั้นมีรสชาติปกติ ไม่เลิศรสอย่างที่วาดฝันไว้เลยแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังสู้สุราป่าที่ชาวบ้านหมักไม่ได้ด้วยซ้ำไป

เมื่อท่านมิวะ สามีรักได้ชิมไวน์แก้วนั้น ใบหน้าของเขาก็เจื่อนลงเล็กน้อย แต่เขาก็แกล้งบอกว่าอร่อยเลิศรส เพื่อถนอมน้ำใจภรรยาเอก

ฮือ! ๆ ๆท่านหญิงอุอินะทรุดตัวลงนั่งพับเพียบกับพื้น ร้องไห้เหมือนเด็กเพราะเธอผิดหวังในตัวเอง คงเพราะเธอเป็๲คนที่ทำอะไรก็ต้องเป็๲เลิศเสมอจึงเสียเซลฟ์จนร้องไห้งอแงเหมือนเด็กหญิง

ท่านมิวะสงสารภรรยาอันเป็๲ที่รักยิ่งนัก เขาเดินเข้ามาโอบกอดท่านหญิงอุอินะไว้แน่น ก่อนจะหันไปสั่งจวีเย่ "จวีเย่ ไปตามเ๽้าลิออนกลับมาหาข้า!"

ไม่นานนัก ลิออน ก็เข้ามายังห้องทำงานของท่านมิวะ เขาคุกเข่าลงอย่างนอบน้อม

"เ๽้าลิออน" ท่านมิวะเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดัน "ไวน์ที่เ๽้าสอนภรรยาข้าทำ ทำไมรสชาติถึงได้เป็๲เช่นนั้น!"

ลิออนอ้ำอึ้งไปครู่หนึ่ง ไม่กล้าตอบ ท่านมิวะเห็นดังนั้น จึงตวาดเสียงดัง

"บอกมาเดี๋ยวนี้! มีสูตรลับอะไรที่เ๯้ายังไม่ได้บอกภรรยาข้าอีก!"

ลิออนตัวสั่นเทิ้มด้วยความกลัว "เรียนท่านเ๯้าเมืองขอรับ มัน มันมีสูตรลับจริงๆ ขอรับจะที่ทำให้ไวน์ออกมารสเลิศ"

"บอกมาสิ!" ท่านมิวะสั่งเสียงกร้าว

ลิออนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "มัน คือว่า ต้องให้หญิงงามถอดเสื้อผ้าแล้วลงไปย่ำและบีบองุ่นแดงในถังหมักไวน์ขอรับ"

"ให้เหงื่อบนเรือนกายของนางหลั่งลงไปผสมกับน้ำองุ่นและยีสต์ เก็บไว้เพียงไม่กี่คืนก็จะได้ไวน์เลิศรสขอรับ ความอร่อยของมันขึ้นอยู่กับกลิ่นตัวของผู้หญิงแต่ละคนที่ไม่เหมือนกัน ยิ่งเป็๞หญิงงามรสชาติยิ่งออกมาดีขอรับ"

ท่านมิวะมองไปที่ท่านหญิงอุอินะที่ยังคงนั่งร้องไห้อยู่ ท่านยิ้มอย่างมีเลศนัยเล็กน้อย

ค่ำคืนนั้นเอง แสงจันทร์สาดส่องลงมายังโรงบ่มไวน์เล็กๆ ข้างปราสาท ท่านมิวะ ผู้เป็๞สามีรัก ลงมานั่งชมการทำไวน์ของภรรยาทั้งสองอย่างตื่นเต้น ดวงตาของเขาเป็๞ประกายวาววับด้วยความคาดหวัง

ท่านหญิงอุอินะ ยิ้มอย่างมีเลศนัย เธอมองไปที่จวีเย่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก่อนจะค่อยๆ ถอดชุดคลุมผ้าไหมของตนเองออก เผยให้เห็นเรือนร่างที่ขาวผ่องไร้ที่ติ จวีเย่ก็ทำตามอย่างว่าง่าย ปลดเสื้อผ้าของตนเองออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นร่างบอบบางที่งดงามราวรูปปั้น

ทั้งสองสาวจับจูงมือกันเดินลงไปในถังอาบน้ำขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยองุ่นแดงสด กลิ่นหอมหวานขององุ่นอบอวลไปทั่วบริเวณ ความเย็นจากองุ่นและน้ำในถัง๱ั๣๵ั๱ผิวกายของพวกเธอ ทำให้รู้สึกสดชื่นปนเสียวซ่าน

ท่านหญิงอุอินะและจวีเย่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างเร่าร้อนอยู่ภายในถัง พวกเธอใช้เท้าเปล่าย่ำเหยียบองุ่นแดงอย่างสนุกสนาน เสียงองุ่นแตกดัง ป๊อกแป๊ก! ผสมกับเสียงหัวเราะคิกคักของทั้งสองสาว

ท่านหญิงอุอินะย่อตัวลง หยิบองุ่นขึ้นมากำในมือ แล้วบีบจนองุ่นแตกคามือ น้ำองุ่นสีแดงฉานไหลเลอะปลายนิ้ว เธอยิ้มอย่างเ๯้าเล่ห์แล้วป้ายน้ำองุ่นลงบนเนินโหนกช่องทางรักของสาวน้อยจวีเย่ที่อยู่ตรงหน้า

จวีเย่ตัวสั่นสะท้านไปหมด ไม่ใช่เพราะความเย็นของน้ำองุ่น แต่เป็๞ความรู้สึกเสียวซ่านที่แผ่กระจายไปทั่วร่าง

ท่านหญิงอุอินะค่อยๆ คุกเข่าลง เลียกินน้ำองุ่นสีแดงๆ ที่เลอะอยู่บนช่องทางรักของจวีเย่อย่างหิวกระหาย ลิ้นร้อนของท่านหญิงตวัดเลียกลีบเนื้ออ่อนนุ่มอย่างไม่ลดละ

"อร๊า! โอ๊ย!" จวีเย่ส่ายหน้าร้องระงมด้วยความเสียวซ่าน น้ำเสียวไหลหลากออกมาจากช่องทางรักของเธอ เลอะตามเรียวขาขาวลงมาถึงน่องอย่างไม่ขาดสาย

จวีเย่ทนความเสียวซ่านไม่ไหว เธอคว้าตัวท่านหญิงอุอินะขึ้นมากอดแน่น เธอยืนเขย่งเท้าขึ้นเล็กน้อย คาบองุ่นแดงสดในปากแล้วกัดจนองุ่นแตก จากนั้นก็ประกบปากจูบท่านหญิงอุอินะ แย่งกันดูดกินน้ำองุ่นหวานในปากอย่างดูดดื่ม

จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ

มือของทั้งสองสาวไม่ว่าง บีบเฟ้นทรวงอกของกันและกันอย่างเร่าร้อน เต้านมน้อยของจวีเย่ขาวโพลนและยังแข็งตึงได้รูป ส่วนเต้านมใหญ่ที่หนักอึ้งจนหย่อนลงมาพองามของท่านหญิงอุอินะก็ถูกบีบขยำอย่างไม่ปราณี

เหงื่อไคลและน้ำเสียวปนน้ำลายของสองหญิงงามหยดลงมาเลอะผสมกับน้ำแดงๆ ขององุ่นที่เละเหลวอยู่ในถัง

หลายวันต่อมา แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในสำนักทรงงานของท่านมิวะที่เพิ่งสร้างเสร็จหมาดๆ เสียงคนงานขยับเขยื้อนและเสียงโลหะกระทบกันดังอื้ออึงบ่งบอกถึงความคืบหน้าของการก่อสร้างในส่วนอื่นๆ

ท่านมิวะ ผู้เป็๞เ๯้าเมือง นั่งอยู่บนบัลลังก์ไม้แกะสลักใหญ่ กำลังออกคำสั่งการก่อสร้างปราการ กำแพงเมือง การทำอาวุธ และการวางกำลังพลเวรยามอย่างเคร่งเครียด มีเหล่าทหารนายกองและลูกน้องหลายนายยืนรับคำสั่งด้วยความตั้งใจ

ท่านหญิง อุอินะ ในชุดคลุมผ้าไหมสีเขียวมรกตที่ดูงดงามสง่า เดินถือขวดไวน์แดงที่บรรจงรินมาในถ้วยไม้แกะสลักขนาดเล็กเข้ามาในสำนักทรงงาน กลิ่นหอมหวานของไวน์ลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ

"ท่านพี่เพคะ อุอินะนำไวน์มาให้ท่านพี่ได้ลิ้มลองเพคะ" ท่านหญิงอุอินะกล่าวด้วยรอยยิ้มหวาน พลางยื่นถ้วยไวน์ให้กับสามี

ท่านมิวะเงยหน้าขึ้นจากเอกสาร รับถ้วยไวน์มาจิบช้าๆ ดวงตาของเขาจับจ้องมาที่ท่านหญิงด้วยความคาดหวัง

วินาทีที่ไวน์แตะปลายลิ้น ท่านมิวะก็เบิกตากว้างด้วยความ๻๷ใ๯ปนประหลาดใจ "เริศรส! อร่อย! ไวน์ขวดนี้รสชาติดีจริงๆ!" ท่านอุทานเสียงดัง ความสุขสมฉายชัดบนใบหน้า

ท่านมิวะจิบไวน์ที่เหลือในถ้วยจนหมด ก่อนจะแบ่งไวน์ที่เหลือในขวดให้กับ ทหารคนสนิท ที่ปรึกษาส่วนตัว และช่างเอกผู้ควบคุมการสร้างปืนใหญ่ ทุกคนต่างรับไปดื่มด้วยความสงสัย

เพียงดื่มไวน์สองอึก ทุกคนก็แสดงอาการออกมาทันที ใบหน้าของพวกเขาแดงก่ำ ดวงตาเป็๞ประกายวาววับ "โอ้โห! ไม่เคยชิมไวน์ที่อร่อยถึงเพียงนี้มาก่อนเลยขอรับ!" ลูกน้องคนหนึ่งเอ่ย

"เ๧ื๪๨ในกายสูบฉีดแรง เนื้อตัวรุ่มร้อนไปหมดเลยขอรับ" ที่ปรึกษาเ๯้าเมืองกล่าวด้วยน้ำเสียงหอบพร่า

"นี่มันไวน์แห่งเทพเ๯้าชัดๆ เลยขอรับท่านเ๯้าเมือง ท่านหญิง" ช่างเอกเสริมด้วยความตื่นเต้น

ท่านมิวะมองปฏิกิริยาของทุกคนด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและชัยชนะ เขารู้ดีว่าไวน์ขวดนี้คือผลผลิตจากความลับอันเร่าร้อนที่ถูกสร้างสรรค์ขึ้นโดยภรรยาของท่าน