ตอนที่14 กลุ่มวีแชตสตาร์
“เฮ้อ! หัวหน้านะหัวหน้าให้บรรยากาศในกลุ่มผ่อนคลายหน่อยก็ไม่ได้ เข้มงวดเสียจริงแล้วอย่างนี้จะหาแฟนได้เมื่อไหร่ละเนี่ย?ขอให้เจอคนที่ปราบหัวหน้าอยู่หมัดด้วยเถอะจะสมน้ำหน้าและหัวเราะสักเจ็ดวันเจ็ดคืน”
หลีอี้เฉินบ่นพึมพำให้หยางจุ้นอย่างไม่เข้าใจเขาพบว่าหัวหน้าปิดกั้นตนเองโดยไม่ยินยอมแม้แต่จะสนทนากับหญิงสาวทั้งหลายที่พยายามทอดสะพานให้ทั้งที่หยางจุ้นเป็ชายหนุ่มหล่อเหลามากในมหาวิทยาลัยชิงหวา
เย็นนี้เสิ่นลี่อิงรีบสอนการบ้านน้องชายก่อนที่เธอจะรีบเข้าห้องนอนไปศึกษาตำราเล่มหนาของหลีอี้เฉิน
เมื่อเปิดอ่านได้หนึ่งในสามของเล่มอย่างรวดเร็วพลันพบเข้ากับข้อความรหัสลับภายในหนังสือเล่มนั้นเธออ่านซ้ำไปซ้ำมาหลายครั้งด้วยความแปลกใจ
“เอ!ข้อความพวกนี้.....ไม่เหมือนว่าจะเป็การสอนเขียนโค้ดเลยนี่นามันหมายถึงอะไรกันแน่?”
เสิ่นลี่อิงพึมพำอย่างแปลกใจในข้อความเ่าั้เธอรู้สึกสนใจอยากทดลองทำตามขั้นตอนของข้อความประหลาดนั่นจึงเปิดคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะในห้อง ซึ่งพ่อลงทุนซื้อไว้ให้ลูกชายหญิงได้เรียนรู้เมื่อห้าปีก่อน
เด็กสาวพิมพ์คำสั่งบางอย่างบนแป้นพิมพ์ซึ่งเป็คำสั่งที่เธอถอดรหัสได้จากตำราภาษาอังกฤษเล่มหนาพลางจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยความสงสัยใคร่รู้
เธอพบว่าเป็โค้ดคำสั่งเพื่อเข้าสู่เว็บหรือกลุ่มลับสักกลุ่มจนกระทั่งมีเสียงเตือนดังขึ้นพร้อมกับหน้าต่างคอมพิวเตอร์พาเธอเข้าสู่กลุ่มแชตหนึ่งโดยไม่ได้ตั้งใจ
ติ๊ด !
“เอ๊ะ!ทำไมฉันเข้ามาอยู่ในกลุ่มแชตชื่อสตาร์ได้ละ?หมายความว่ายังไง? เป็กลุ่มลับหรือ?มีตั้งเจ็ดคนแน่ะ ลองทักทายดูก่อนละกัน หวังว่าคงไม่ใช่พวกมิจฉาชีพหรอกนะ”
เสิ่นลี่อิงอุทานด้วยความประหลาดใจพลางกวาดสายตาสำรวจคร่าว ๆ เธอพบว่าเป็กลุ่มวีแชตชื่อว่าสตาร์โดยมีสมาชิกอยู่ก่อนหน้าแล้วเจ็ดคน ประกอบด้วย ัดำ เอไอ พ่อครัว สุนัขตัวน้อยส้มยิ้ม มีดคม และจิตรกร พอเธอเข้ามาก็เป็คนที่แปดพอดี
ทั้งนี้เด็กสาวตั้งชื่อไอดีของตัวเองก่อนที่จะหลุดเข้ามาในกลุ่มวีแชตสตาร์ในชื่อ รีเทิร์น เป็ความหมายที่เธอรับรู้อยู่คนเดียวว่าตนได้เกิดใหม่เพื่อกลับมาแก้ไขอดีตอันผิดพลาดไป
อย่างไรก็ตามมีคนมองเห็นไอดีรีเทิร์นเป็คนแรกคือหยางจุ้นเขาหรี่ตามองไอดีใหม่ด้วยความสนใจก่อนที่จะพิมพ์คำสั่งค้นหาที่อยู่ปลายทางเพื่อให้ล่วงรู้ว่าเป็ใครอย่างรวดเร็ว
กระทั่งเขาหยุดมือเมื่อพบคำตอบที่อยู่ของเครื่องคอมพิวเตอร์เสิ่นลี่อิงแล้วพลางพึมพำอย่างไม่เชื่อสายตาว่า
“อ๊ะ! เด็กน้อยคนนั้นหรือเนี่ย?เธอถอดรหัสจากหนังสือของเสี่ยวเฉินได้แล้วหรือ?เขาเพิ่งจะโพสต์คลิปเธอไปไม่นานเอง ทักษะเก่งกาจไม่เบาเลยนี่”
หยางจุ้นพยักหน้าพลางเอ่ยชื่นชมเสิ่นลี่อิงจากใจจริงเขาไม่คาดคิดว่าเด็กนักเรียนหญิงที่ดูธรรมดาจะสามารถถอดรหัสเข้าร่วมกลุ่มได้ถึงแม้จะมีคลิปแสดงความสามารถของเธอก่อนหน้าแล้วก็ตาม
คนที่สองที่มองเห็นไอดีของเสิ่นลี่อิงแสดงขึ้นมาในกลุ่มแชตสตาร์เขาตาโตเป็ประกายพลางพึมพำอย่างไม่เชื่อสายตาว่า
“ฮ้า! นักเรียนเสิ่นถอดรหัสได้แล้วหรือ? ตายละ!.....หัวหน้าก็อยู่ในสถานะออนด้วยหัวหน้าจะโกรธให้ฉันไหมละเนี่ย?”
หลีอี้เฉินรู้สึกกังวลใจขึ้นทันทีทันใดเนื่องด้วยหนังสือเล่มหนาที่เขามอบให้เสิ่นลี่อิงไปเรียนรู้หนึ่งสัปดาห์นั้นเป็หนังสือที่เ้านายเขียนขึ้นมาเองเพื่อสอนคนสนใจในกลุ่มโดยเ้านายเขียนเสร็จสิ้นตอนที่ปลดประจำการจากกองกำลังพิเศษพอดี
ถึงอย่างนั้นหลีอี้เฉินกำลังลุ้นว่าระหว่างเสิ่นลี่อิงและเ้านายจะมีปฏิกิริยาระหว่างกันอย่างไรจึงจ้องมองโทรศัพท์ไม่วางตา
เสิ่นลี่อิงคิดว่าควรทักทายผู้คนในกลุ่มสตาร์ไว้ก่อนเพราะอย่างน้อยเธอก็เป็คนใหม่ที่เพิ่งเข้ามาโดยยังไม่รู้ว่าใครเป็ใครบ้าง ไม่รู้แม้แต่ไอดีของหลีอี้เฉินเธอจึงพิมพ์ข้อความทักทายอย่างเป็กลางไปว่า
“สวัสดีค่ะฉันเพิ่งเข้ามาในชื่อรีเทิร์น ขอทักทายผู้าุโทุกท่านด้วยนะคะ”
หลีอี้เฉินพลันส่งเสียงหัวเราะดังลั่นห้องพักในคอนโดหรูอย่างขำขันเขากำลังนึกถึงใบหน้าถมึงทึงของหัวหน้าอยู่ว่าจะเป็อย่างไรเนื่องด้วยหยางจุ้นเป็คนไม่ยิ้มแย้มสักนิด มีเพียงใบหน้าเดียวคือหน้าบึ้งตึง
หยางจุ้นรู้สึกแปลกใจตัวเองที่ไม่รู้สึกโกรธในคำทักทายไร้มารยาทด้วยการกล่าวหาคนในกลุ่มว่าเป็คนชราเขาพิมพ์ข้อความตอบกลับเองเพราะรับรู้ดีว่าลูกน้องไม่มีใครกล้าเสนอตัวตอบข้อความเด็กสาวแน่นอนโดยเฉพาะเมื่อเขาแสดงสถานะออนหรือกำลังใช้งานอยู่
“ยินดีต้อนรับเข้ากลุ่มสนใจอยากเรียนรู้อะไรก็บอกได้”
หยางจุ้นพิมพ์ประโยคที่สองส่งไปโดยไม่ได้ตั้งใจเขาอยากจะลบข้อความสนทนานั้นทิ้งไป ทว่าเสิ่นลี่อิงกลับอ่านไปแล้วทำให้เขารู้สึกปวดหัวทันทีทันใดเพราะไม่ใช่พฤติกรรมปกติของเขาที่จะแสดงความเมตตาหรือใจดีกับฝ่ายตรงข้ามโดยเฉพาะการที่อีกฝ่ายเป็เด็กหญิงเช่นนี้
อย่างไรก็ตามข้อความของหยางจุ้นที่ส่งตอบกลับเสิ่นลี่อิงก่อให้เกิดความโกลาหลขึ้นกับสมาชิกทีมัดำทันทีมีการโทรหากันโดยตรงซึ่งไม่ผ่านการใช้งานวีแชตเพราะกังวลว่าหัวหน้าจะรับรู้แล้วพาลโกรธให้กับลูกน้องทั้งหลาย
“เสี่ยวเฉิน! เกิดอะไรขึ้นกับหัวหน้า? หัวหน้าไม่เคยใจดีกับผู้หญิงเลยนี่นาทำไมหัวหน้าถึงใจดีกับเด็กคนนั้น?”
ถังเหอตี้เป็คนแรกที่โทรมาหาหลีอี้เฉินเขาแสดงความแปลกใจในข้อความที่หัวหน้าส่งไป โดยที่ข้อความนั้นไม่ได้ถูกลบหรือแก้ไขบ่งบอกว่าหยางจุ้นตั้งใจพิมพ์ส่งโต้ตอบกับเสิ่นลี่อิงอย่างแท้จริง
หลีอี้เฉินรู้สึกอยากร้องไห้ขึ้นมากะทันหันที่พบว่าตนทำผิดพลาดครั้งใหญ่อย่างไม่น่าให้อภัยเขาตอบกลับเพื่อนด้วยน้ำเสียงเศร้าหดหู่อย่างไม่รู้ชะตากรรมตนเองว่า
“เสี่ยวตี้.....นายอย่าถามอะไรฉันเลยฉันกำลังใจคอไม่ดีอยู่เนี่ย ไม่รู้ว่าหัวหน้าจะหันกลับมาจัดการฉันเมื่อไหร่?”
หลังจากนั้นมีอีกหลายสายโทรเข้ามาโดยเขาตอบกลับไปอย่างเศร้าสร้อยทำให้เพื่อนแต่ละคนหันกลับไปสนใจการสนทนาในกลุ่มแชตสตาร์ต่อไปอย่างใจจดจ่อ
..........
ด้านเสิ่นลี่อิงยิ้มให้กับตัวเองอย่างมีความสุขที่พบว่ามีคนใจดีพร้อมจะให้ความช่วยเหลือตนเองเธอจึงร้องขอในสิ่งที่เป็ไปได้ ซึ่งเป็เื่เร่งด่วนเฉพาะหน้าที่ตนกำลังให้ความสนใจว่า
“ขอบคุณมากค่ะผู้าุโัดำฉันอยากสอบเข้ามหาลัยชิงหวาให้ได้ ถ้าผู้าุโพอจะมีแนวข้อสอบเก่าหรือโน้ตสรุปจากใครก็ได้ ฉันจะขอบคุณมาก ๆ ค่ะ”
เสิ่นลี่อิงยังไม่รู้ตัวว่าตนเองกำลังโต้ตอบอยู่กับหยางจุ้นชายหนุ่มหล่อเหลาอายุเพียงยี่สิบหกปีจากทีมัดำแห่งกองกำลังพิเศษเธอนึกว่าตนเองกำลังสื่อสารอยู่กับอาจารย์ของหลีอี้เฉินที่น่าจะเป็ชายชราอย่างแน่นอน
อย่างไรก็ตามข้อความที่เสิ่นลี่อิงแสดงความนอบน้อมกับหยางจุ้นกลับทำให้ใครหลายคนในกลุ่มัดำต่างส่งเสียงหัวเราะอย่างอดใจไม่อยู่ไม่เว้นแม้แต่หานหลางและเหลียงฟาหยงคนเคร่งขรึมพูดน้อย ทั้งคู่หัวเราะลั่นห้องพักอย่างไม่เกรงใจข้างห้องสักนิด
หยางจุ้นรู้สึกแปลกใจที่เด็กสาวให้ความสนใจมหาวิทยาลัยชิงหวาทว่าเขาเข้าใจได้ว่ามหาวิทยาลัยที่เขาเป็ศิษย์เก่านั้นเป็มหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของนักเรียนที่ต่างใฝ่ฝันจะมีโอกาสเข้าไปเป็นักศึกษาที่นั่น
เขาอยากทดสอบเด็กสาวเพื่อดูว่ามีความสามารถมากพอที่เขาจะเสียสละเวลาให้ความช่วยเหลือด้วยการกลับไปรื้อค้นโน้ตย่อสรุปที่เคยทำไว้หรือไม่ซึ่งเขาคิดว่าโน้ตย่อของตนยังทันสมัยอยู่
“ถ้าอยากได้โน้ตย่อก็พอมีอยู่แต่ลองแก้โจทย์เหล่านี้ให้ดูก่อน หากทำได้ถูกต้องทุกข้อไว้จะหาเอามาให้ในสัปดาห์หน้า หวังว่าจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง”
เมื่อกดส่งไปแล้วอย่างไม่ระมัดระวังหยางจุ้นตบหน้าผากเป็การลงโทษตัวเองทันทีพร้อมกับบ่นพึมพำอย่างไม่เข้าใจพฤติกรรมของตนว่า
“บ้าจริง! ส่งไปผิดอีกแล้วเดี๋ยวจะกลายเป็ว่า.....ฉันไปให้กำลังใจทางอ้อมอีกละ”
เขาส่ายหน้าให้ตนเองอย่างโมโหก่อนที่จะพิมพ์ข้อความจำนวนมากในเอกสารอีกชุด เป็ตัวอย่างคำถามหรือโจทย์ที่เขาออกแบบเองและคิดว่ายากพอที่จะสกัดคนไม่คู่ควรหรือเก่งพอที่จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยชิงหวาได้
ทั้งนี้เขาไม่้าให้เด็กสาววาดฝันไว้เกินตัวจึง้าสกัดกั้นไว้ก่อนด้วยโจทย์ที่เขาคิดขึ้นมาอย่างปัจจุบันทันด่วน
เมื่อเขาส่งคำถามไปแล้วทั้งหมดสามสิบข้อเป็คำถามสำหรับวิชาภาษาจีน ภาษาอังกฤษ คณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ เคมีและชีววิทยาอย่างละห้าข้อ ซึ่งคิดว่ามากพอสำหรับการทดสอบเบื้องต้น
อย่างไรก็ตามเมื่อเขากดส่งข้อความโดยแนบไฟล์คำถามของโจทย์ทั้งสามสิบข้อไปแล้วพลันมีข้อความตอบกลับทันทีว่า
“ผู้าุโัดำให้เวลาฉันกี่วันหรือคะ?”เสิ่นลี่อิงถามกลับคืนมาอย่างกระตือรือร้น
เธอพบว่าโจทย์จากอาจารย์ของหลีอี้เฉินเป็โจทย์ยากที่กระตุ้นต่อมความสนใจของเธอเข้าอย่างจังทว่าเธออยากรู้เงื่อนเวลาที่อาจารย์ชราจะขีดเส้นตายให้ตัวเองจึงสอบถามด้วยความอยากรู้
หยางจุ้นขมวดคิ้วเล็กน้อยที่พบว่าเด็กสาวยังคงมุ่งมั่นที่จะแก้โจทย์จากตนเองจึงตอบกลับอย่างผ่อนคลายว่า
“สองวัน.....ไม่เกินนี้หวังว่าจะทำให้ได้”
หยางจุ้นตาโตด้วยความโมโหให้ตัวเองอีกครั้งที่พิมพ์ข้อความให้กำลังใจเด็กสาวไปอีกเขาปิดเครื่องหนีโดยไม่คิดที่จะสนทนากับเสิ่นลี่อิงอีกเพราะกลัวว่าตนเองจะเผลอหลุดพิมพ์คำพูดที่ไม่สมควรออกไป
ทั้งนี้เขามองเห็นชัดเจนว่าลูกน้องอยู่ในสถานะออนกันทุกคนแต่ไม่มีใครกล้าแสดงตัวออกมาสักคน
“ฮึ่ม! ไอ้พวกนี้.....ถ้าอยู่ใกล้ ๆ ละก็จะสั่งให้วิดพื้นสักร้อยทีเลย” หยางจุ้นบ่นพึมพำอย่างไม่จริงจัง
2K
