'อะไรกันเนี่ย!! นี่มัน!!'
พอเจษเดินเข้ามาที่สนามซ้อม ภาพตรงหน้าก็ทำให้เขาต้องตกตลึง เพราะนี่ไม่ใช่ทีมนักฟุตบอลที่เขาเคยรู้จักเลย! นี่มันบ้านพักคนชราชัดๆ
ใช่! ก็ตามที่เจษคิดเพราะตรงหน้าของเจษ พวกเขามีแต่นักเตะสูงอายุทั้งหมดเลย คนที่อายุน้อยที่สุดคือ32ปี อายุประมาณ40ปีก็มี แม่เจ้า!! สมกับเป็นทีมของลีกระดับสี่จริงๆ
ในเวลาต่อมาเจษพลันคิดหนักใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวเล็กน้อย ไม่รู้ว่าตนเองตัดสินใจถูกไหมที่เลือกมาเล่นให้เบรนท์ฟอร์ดแบบนี้..
วินาทีถัดมาเจษผู้ไม่เคยย่อท้อก็ให้กำลังใจตนเองอย่างมีแรงฮึดสู้!
'เอาว่ะ!! ถึงยังไงเราก็ตัดสินใจมาที่นี่แล้ว เราจะไม่เสียใจกับสิ่งที่เราเลือก! เราต้องสู้ให้ถึงที่สุด!!'
ชายหน้าดุโรแกนผู้เป็นโค้ชยืนอยู่ไม่ไกลมองเห็นเจษยืนนิ่งตาค้างอยู่กับที่ไม่ขยับเขยื้อน เขาก็พูดขึ้นเพื่อเร่งเจษ..
"มัวยืนงงอะไรอยู่! เร็ว! รีบเขามาได้แล้ว!"
เมื่อพูดกับเจษเสร็จโรแกนก็กันไปพูดกับลูกทีมต่อ..
"อย่างที่พวกเอ็งรู้กัน นี่คือเด็กผู้ที่จะมาทดสอบฝีเท้าในสโมสรของเรา ระหว่างนั้นคอยส่งบอลให้เขาเล่นด้วยล่ะ"
".."
เหล่าลูกทีมพยักหน้าเพื่อรับรู้ในสิ่งที่โค้ชมอบหมาย ไม่ค่อยมีใครคัดค้านเขานัก
ซึ่งลูกทีมบางคนมองเจษด้วยความอยากรู้อยากเห็น บางคนไม่ชอบพอเจษเล็กน้อยเพราะมองว่าเจษเป็นเด็กจะมีฝีมือแค่ไหนกันเขียว อีกอย่างเจษเป็นคนเอเชียด้วยพวกเขาค่อนข้างดูถูกเล็กน้อย..
บางคนกระซิบกระซาบกัน..
"คิดว่าร่างกายผอมแห้งแบบนี้จะเล่นที่นี่ไหวหรอวะ!"
"ตัวเล็กขนาดนี้ฉันชมทีเดียวก็กระเด็นแล้วมั้ง"
".."
เจษก็มองไปที่พวกเขาเหมือนกันแต่ทำเป็นไม่สนใจ เขารู้อยู่เต็มอกว่าวงการฟุตบอลนั่นมีการแข่งขันกันสูงมาก การสู้กันภายในทีมเป็นเรื่องปกติที่สุดแล้ว
'..ก็มาสิลุงๆทั้งหลาย!'
แน่นอนเจษไม่เคยกลัวอยู่แล้ว.....จริงๆนะ!
..
ในเวลาต่อมาเจษก็ได้ทดสอบฝีเท้าในตำแหน่งหน้าเป้าที่ตนเองถนัด ซึ่งอยู่คนละทีมกับศูนย์หน้าตัวหลักคนปัจจุบันอย่าง แม็คโดนัลด์
ภายในสนามเจษมีสีหน้าที่มุ่งมั่น เขาสงบสติอารมณ์เพื่อทำสมาธิจดจ่ออยู่กับเกมส์อย่างเต็มร้อย ส่งผลให้ใบหน้าของเขาค่อนข้างดุดัน
ฟู่!!
เจษถอนหายใจเบาๆแล้วครุ่นคิดในใจ..
'ถ้ามีแต่คนแก่แบบนี้ ยังไงเราก็ผ่านชัวร์ป๊าบ'
เจษมั่นใจอย่างมากว่าเขาจะต้องผ่านแน่ๆ คนแก่หรือจะสู้แรงวัยรุ่นได้ ซึ่งความเร็วของปฏิกิริยานั่นอีก..
..
ในวินาทีถัดมาเกมส์ได้เริ่มต้นขึ้น เจษเขี่ยบอลให้เพื่อนร่วมทีมแล้ววิ่งขึ้นไปยังแดนหน้า
ทีมฝั่งเขาต่อบอลกันไปมาอยู่ในแดนของตนเอง ทั้งกองหลังกองกลางเชื่อมบอลกันสวยงามมาก
ทว่าทันใดนั้นเซ็นเตอร์แบ็คทีมเจษก็สาดยาวขึ้นไปแดนหน้าเมื่อเห็นทีมฝั่งตรงข้ามไล่บอลในแดนตนเองจำนวนมาก เขาตั้งใจส่งบอลไปให้เจษ..
'เอาจริงดิ! ส่งจากตรงนั้นเนี่ยนะ!'เจษแปลกใจอย่างมากที่เห็นเพื่อนร่วมทีมส่งมาให้ตนเองแบบนี้
เจษที่มองเห็นบอลลอยเข้ามาใกล้ก็ได้แต่กัดฟันเล่น ในเวลาต่อมาเขากับกองกลางตัวรับฝั่งตรงข้ามก็เบียดชิงเหลี่ยมกันเพื่อที่จะเป็นคนได้เล่นฟุตบอล..
'..อะไรกันเนี่ย! เเข็งแกร่งมาก!'เจษเสียท่าทันทีที่เบียดกับเขา เจษค่อนข้างเสียเปรียบเรื่องรูปร่าง
ทว่าในเวลาต่อมาเขาที่สู้แรงชายคนนั้นไม่ได้ จึงทำได้แต่ยอมแพ้ แล้ว..
ฟึ่บ!
เจษถอยออกมานิดหน่อยแล้วชิงจังหวะกระโดดก่อนพลางใช้ศีรษะโหม่งบอลไปให้เพื่อนร่วมทีม..
ตึ่บ!
เป็นการชิงโหม่งบอลก่อนทั้งยังเป็นการโหม่งที่แม่นยำ ถึงเขาจะตัวเล็กกว่าตัวเตี้ยกว่า ถ้าชิงจังหวะดีๆก็สามารถเล่นบอลก่อนได้
บอลได้ไปถึงปีกฝั่งซ้ายทีมของเขาด้วยน้ำหนักทิศทางที่พอดิบพอดี
หลังจากนั้นเจษก็วิ่งไปที่ช่องว่าเพื่อเพิ่มช่องทางให้ปีกคนนั้น ซึ่งเขาก็ได้รับบอลในเวลาต่อมาเพราะปีกกำลังโดนฝั่งตรงข้ามเข้ามาสกัดถึงสองคน
เมื่อเจษได้รับบอลอยู่ในแดนฝ่ายตรงข้าม ตรงพื้นที่หน้ากรอบเขตโทษประมาณสิบหกหลา เขาก็พลิกตัวพลางใช้ท่าไม้ตาย..
ฟึ่บ! ซิก!ๆๆ
เจษเลี้ยงบอลจี้เซ็นเตอร์แบ็คตรงไปที่กรอบเขตโทษ บอลกับเท้าของเขาติดกันแทบจะตลอดเวลา ราวกับว่ามีกาวติดอยู่..
เมื่อเจษเลี้ยงบอลไปถึงกรอบเขตโทษแล้ว เขาก็เห็นว่ามีคนอยู่ข้างหน้าเขาถึงสองคน ด้านขวาอีกหนึ่งคน วินาทีถัดมาเขาก็ชะลอความเร็วลง
'..มาสิ! ใครจะขยับมาก่อน! คนนั้น!'
ทันทีที่เจษแผ่วความเร็วลง คนทางด้านขวาก็พุ่งตัวเขามาเพื่อสกัดบอลจากเท้าเจษ เจษที่คอยสังเกตอยู่ตลอดเวลา ก็ก้าวเท้าขวาโยกตัวแล้วก็ใช้เท้าซ้ายแตะบอลลอดขาของเขาไป..
เจษเลี้ยงผ่านคนนั้นมาแล้วในขณะนี้..
'สวย!!..มีช่องแล้ว!...แต่ว่า..'
ตึ่บ!
ในเวลาต่อมาเจษก็ได้ตัดสินใจที่จะไม่ยิง เขาพลางจ่ายบอลไปทางกาบขวาไปให้ปีกอย่างแม่นยำ เพราะมีคนรอสกัดหน้าประตูถึงสองคน..
ปีกฝั่งนั้นที่เจษส่งบอลให้เขายืนอยู่ค่อนข้างโล่ง เนื่องจากแบ็คของศัตรูฝั่งนั้นได้บีบเข้ามาด้านในเพื่อโฟกัสเจษ
หลังจากที่ส่งบอลไปเจษก็ยืนอยู่กับที่เพราะศัตรูเบี่ยงความสนใจไปทางลูกบอลกันหมดแล้ว
เจษค่อนข้างที่จะยืนโล่งหน้ากรอบเขตโทษในขณะนี้..
'..ส่งมาสิลุง! ส่งมา!!'
ในวินาทีถัดมาเจษก็ได้แต่โบกไม้โบกมือทั้งสองข้าง ไม่กล้าส่งเสียงนักเพราะเดี๋ยวทีมฝั่งตรงข้ามจะรับรู้ว่าตนเองอยู่ตรงนี้
อย่างไรก็ตามมันก็เป็นไปตามคาด ปีกฝั่งขวาทีมของเจษค่อนข้างสายตาดี เขาเลี้ยงบอลหนึ่งจังหวะก็สังเกตเห็นเจษยืนอยู่ในตำแหน่งที่ดี เขาก็ส่งบอลเลียดมาให้เจะในทันที..
'..จ่ายได้สวยลุง!..ฮึบ!!!'
ในวินาทีถัดมา เจษก็กลั้นหายใจพลางเกรงเท้าแกร่งหวดฟุตบอลเต็มแรง..
ตู้มมมม!!
สวบ!!!!
บอลพุ่งโด่งไปที่สามเหลี่ยมเสาไกลอย่างรุนแรง..ในเสี้ยววิถัดมาบอลได้ลอยเข้าประตูไปอย่างรวดเร็ว แม้แต่ผู้รักษาประตูก็ได้แต่ยืนมองขาตาย..
'เยส!!!'
เจษกำกำปั้นชกลมขึ้นไปบนฟ้าอย่างดีใจ..
..
ที่ด้านข้างสนาม โรแกนที่เห็นเจษทำประตูได้เขาก็หันกลับมามองอดัม ทั้งคู่สบตากันอย่างช่วยไม่ได้
"เห็นไหม บอกแล้วเด็กนี่มันเก่ง!"
"เออ!ๆ เก่งก็เก่ง ทั้งการจ่ายบอลทั้งการจบสกอร์ขนาดนั้น.. แต่ว่าข้าอยากดูฝีมือมันอีกว่ะ มันจะมีอาวุธอะไรเพิ่มอีกไหม!"
"..ตกลงจะเซ็นสัญญากับเขาเลยใช่ไหม ฉันจะได้ไปเตรียมเอกสารก่อน"
"อืม! ก็เด็กมันเก่งขนาดนั้น เราต้องรีบคว้าไว้"
..
หลังจากนั้นไม่นานการทดสอบฝีเท้าก็ได้จบลง โดยผลงานของเจษตือสองประตูกับสองแอสซิสต์ เขาใช้โอกาสไม่เปลืองมากนักเลยทำผลงานได้ดี
การเล่นฟุตบอลของเจษโดดเด่นมากจนทำให้เพื่อนร่วมทีมแม้กระทั่งพวกโค้ชยอมรับในตัวเขา
โรแกน ดิกเกอร์สัน ผู้ที่เป็นโค้ชหน้าโหดพลางจับคางเพื่อคิดวิเคราะห์เจษอย่างจริงจัง
'เขาครอบครองบอลเหนียวแน่น ไม่เสียบอลง่ายๆ ทั้งยังเล่นกับปีกกับกองกลางได้ดี..การจบสกอร์ก็คมกริบ การช่วยเพื่อนทำประตูที่ฝ่ายตรงข้ามคาดไม่ถึง...นี่มันเก่งกว่าแม็คโดนัลด์เสียอีก! ไอ้ลูกม้อคนนี้มันหลุดมาถึงมือเราได้ไง!'
โรแกนรู้สึกพอใจในตัวเจษอย่างมาก บางทีปีหน้าพวกเราอาจเข้าไปเล่นในลีกวันก็เป็นได้..
..
หลังจากนั้นไม่นาน เจษก็ได้รับสัญญานักเตะเยาวชนเพราะเขาอายุยังน้อย เมื่อเดวิดเห็นว่าเอกสารสัญญาไม่มีปัญหา เจษก็เซ็นมันในทันที..
ขณะที่เจษเซ็นสัญญาเสร็จแล้วนั้น ก็ได้มีข้อความในกรอบสี่เหลี่ยมสีฟ้าเด้งขึ้นมาต่อหน้าเขา..
[ภารกิจสำเร็จ]
[เลเวลของขึ้นเพิ่มขึ้น]
[คุณได้รับรางวัล..]
เจษเห็นแบบนั้นก็ยกแก้มยิ้มในเวลาต่อมา..
'..ต้องอย่างนี้สิ!'
I’m number 4