พิภพห้วงเวลา

คิลล์ทำเพียงพยักหน้าเบาๆ เท่านั้น ก่อนจะตอบกลับทั้งยังหัวเราะเบาๆ "ฮ่าๆ ไม่รู้ว่าเหตุใดเจ้าถึงได้รู้จักตระกูลเล็กๆ ของข้า แต่ว่าวันนี้เรามาเรื่องธุระของไทก้าเท่านั้น เรื่องตระกูลข้าช่างมันเถอะ"

แน่นอนว่าหอการค้าแห่งเมฆนี้ย่อมมีข่าวสารมากมายที่ผู้คนต่างซื้อขายกันและตัวกลางข่าวสารยังเป็นที่แห่งนี้ จึงไม่แปลกที่ฮานะและผู้ดูแลโจจะทราบถึงเรื่องราวต่างๆ มากมาย รวมถึงเรื่องตระกูลของคิลล์ด้วย

ฮานะและผู้ดูแลโจที่ได้ยินคิลล์กล่าวดังนั้นก็พอเข้าใจว่าคิลล์นั้นไม่ได้ต้องการพูดถึงตระกูลของตนเท่าใดนักจึงได้รีบกล่าวอย่างอื่นออกไป

"ว่าแต่คุณชายริวเองก็มีธุระกับข้าเช่นนั้นหรือ"

"ข้ามาเป็นเพื่อนไทก้าเท่านั้น"ริวตอบกลับทั้งยังหันมองไปที่ไทก้า

"นี่เจ้ารู้จักริวด้วยอย่างนั้นเหรอ"บีกล่าวถามออกไปด้วยความสงสัย

"อืม สำหรับศิษย์ฝ่ายในอันดับแปด ทั้งยังเป็นลูกชายของผู้นำตระกูลเฟอเคอ ไม่รู้จักสิถึงจะแปลก"ฮานะตอบกลับด้วยท่าทางสบายๆ แม้จะสงสัยว่าเหตุใดทุกคนถึงได้รู้จักกัน แต่พอคิดดูอีกครั้ง น่าจะมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นในนววิทยาในช่วงที่ฮานะยุ่งอยู่กับกิจธุระของหอการค้าในช่วงนี้

"ลูกชายผู้นำตระกูล? เจ้าหน่ะเหรอ" ทั้งสามคนต่างอุทานขึ้นพร้อมกัน

"นี่พวกเจ้าไปอยู่ไหนมาล่ะเนี่ย ข้าเองออกจะดังกระฉ่อน มีแต่พวกเจ้านี่แหละที่ไม่รู้จักข้า"ริวกล่าวขึ้นทั้งยังทำหน้าเหนื่อยๆ เจ้าพวกนี้ดีแต่ฝึกกันอย่างเดียวรึไง ถึงว่า เจ้าพวกนี้ถึงได้กล้าหลอกคนอย่างข้าก่อนหน้านี้

แม้ว่าบีและริวต่างเป็นคนที่มากจากตระกูลโบราณเหมือนกัน แต่บีนั้นกลับไม่ได้คลุกคลีกับผู้อื่นเลย จึงไม่ค่อยได้ไปงานเลี้ยงต่างๆ ของตระกูลโบราณ ทำเพียงมุ่งมั่นฝึกฝนเท่านั้น จึงไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าริวจะเป็นถึงลูกชายของผู้นำตระกูลเฟอเคอ ถึงว่า เหตุใดริวถึงยอมช่วยเรย์ในตอนนั้น อาจจะเป็นเพราะริวเห็นว่าเรย์เป็นคนของตระกูลโบราณ

"เป็นเจ้าเองสินะ ที่ใช้ลูกแก้วเข้ามาพบข้า เจ้าตัดสินใจได้แล้วอย่างนั้นหรือ?"ฮานะกล่าวถามไทก้า

"อืม ใช่แล้วล่ะ"ไทก้าตอบกลับทั้งยังพยักหน้าเล็กน้อย

"เช่นนั้นเจ้าบอกราคามาได้เลย"ฮานะไม่อ้อมค้อมและกล่าวถามอย่างตรงไปตรงมาทันที เหตุผลเดียวที่ไทก้ามาที่นี่ย่อมเป็นการขายยาบำรุงจิตเท่านั้น

ไทก้าเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวถามออกไป"ข้าขอถามตามตรง เจ้าต้องการซื้อยานี้ไปเพื่อทำสิ่งใด?"

เมื่อได้ยินที่ไทก้าถามออกมา ฮานะกลับชะงักไปครู่หนึ่งทั้งยังลังเลที่จะบอกออกมา

"บอกเขาไปตามตรงเถอะ ตอนนี้ไทก้าเป็นถึงศิษย์หอแพทย์ และยังสามารถสร้างยาขึ้นมาได้ด้วย บางทีเขาอาจจะช่วยพ่อของเจ้าได้"บีที่เห็นฮานะลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงได้บอกฮานะออกไปด้วยความจริงใจ

เมื่อได้ยินดังนั้นฮานะเงียบไปครู่หนึ่ง ไม่แน่ว่าเรื่องที่ฮานะต้องการยาเพื่อไปรักษาพ่อ บีอาจจะบอกกับไทก้าไปคร่าวๆ แล้วก็เป็นได้ ก่อนจะค่อยๆ กล่าวออกมา"ข้าบอกเจ้าตามตรงก็ได้ ข้านั้นต้องการยานี้เพื่อฟื้นสติของท่านพ่อของข้า ก่อนหน้านี้ท่านพ่อของข้าบาดเจ็บกระทันหันโดยไม่ทราบสาเหตุ และข้าก็ได้เชิญแพทย์มาจากสถานที่ต่างๆ มากมาย แต่ว่ากลับไม่สามารถรักษาได้เลย ทำได้เพียงตรวจดูอาการของพ่อข้าว่าเกิดจากการฝืนเลื่อนระดับพลัง ซึ่งยากต่อการรักษา ส่วนยาบำรุงจิตนั้น ที่ข้าต้องการซื้อมาจากเจ้านั้นก็เป็นเพราะว่า มันสามารถทำให้พ่อข้าฟื้นขึ้นมาได้ชั่วคราว ด้วยพลังของยาที่อยู่ภายใน แม้ว่าจะไม่อาจรักษาให้หายได้ แต่อย่างน้อยข้าก็อยากจะพูดคุยกลับท่านบ้าง แม้ว่าจะเป็นเวลาเพียงไม่กี่วันก็ตาม"

ไทก้าคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวออกไป"จะเป็นอะไรรึไม่หากข้าจะขอตรวจดูอาการของพ่อเจ้าสักครู่ ข้าเองก็พอจะมีความรู้ด้านการรักษาอยู่บ้าง และข้ายังต้องการศึกษาอาการที่แปลกประหลาดเจ้าจะว่าอย่างไร ส่วนยานี่ ข้าจะใช้เป็นการแลกเปลี่ยนในการตรวจดูครั้งนี้"พูดจบไทก้าจึงหยิบยาบำรุงจิตออกมาและวางไว้ด้านหน้าของฮานะเบาๆ

ทั้งหมดต่างมองหน้ากันในทันที นี่ไทก้าไม่ได้คิดจะมาขายยางั้นเหรอ แต่ว่าจะใช้ยาในการแลกเปลี่ยนเพื่อขอดูคนป่วยแทน นี่มันอะไรกันเนี่ย?

แม้แต่ผู้ดูแลโจเองยังรู้สึกสงสัยแต่ก็ไม่ได้ถามออกไป

"เจ้ามีจุดประสงค์อะไรกันแน่ ข้าเพิ่งจะเคยเห็นการแลกเปลี่ยนที่ประหลาดแบบนี้ หากว่าเจ้าบอกว่าจะขายยาเม็ดนี้ข้าจะไม่แปลกใจแม้แต่น้อย"ฮานะกล่าวออกมาด้วยความสงสัย

"นี่เป็นวิถีแพทย์ของข้า การจะศึกษาสิ่งใดย่อมมีการลงทุนกันบ้าง หากเจ้ารับข้อเสนอของข้า ข้าจะแลกเปลี่ยนตามที่บอกไป แต่หากเจ้า ไม่รับข้อเสนอของข้า เจ้าสามารถซื้อยานี้ไปในราคาหกหมื่นเหรียญตามที่เจ้าบอกก่อนหน้านี้ได้เลย อีกอย่างระดับพลังของข้านั้นยังน้อยกว่าท่านผู้ดูแลโจตั้งหลายเท่า หากมีอะไรที่ผิดปกติ ข้าเชื่อว่าผู้ดูแลโจย่อมต้องตรวจพบอย่างแน่นอน"ไทก้ากล่าวด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

ฮานะลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันมองไปที่บีที่พยักหน้าให้

บีนั้นรู้จักฮานะมาก่อนที่จะพบกับไทก้า และยังสนิทกันในตอนเด็ก แต่เมื่อบีพบกับไทก้าจึงมั่นใจได้ว่าไทก้านั้นแม้ว่าจะเป็นคนฉลาดหลักแหลมแต่ก็ไม่เคยคิดร้ายต่อผู้ใดแม้แต่น้อย

"เช่นนั้นเชิญตามข้ามา"หลังจากฮานะเงียบไปครู่หนึ่งจึงกล่าวขึ้นทั้งยังเดินนำไปก่อนที่ผู้ดูแลโจและคนอื่นๆ จะเดินตามหลังไป

"ไม่น่าแปลกไปหน่อยหรือขอรับคุณหนู"ผู้ดูแลโจกล่าวขึ้นด้วยความสงสัย

"อืม แม้ว่าข้าจะไม่มั่นใจ แต่ข้าก็เชื่อในตัวของบี ตั้งแต่เด็กแล้ว หากบีไม่เชื่อใจในสิ่งใดเขาจะไม่ยอมทำสิ่งนั้นเป็นอันขาด"ฮานะกล่าวขึ้นทั้งยังพยักหน้าเล็กน้อย

เมื่อทั้งห้าคนเดินมาถึงห้องขนาดใหญ่แห่งหนึ่งที่อยู่ในชั้นเดียวกัน ด้านหน้าห้องมีผู้คุ้มกันระดับขั้นจิตนภาอยู่ถึงสี่คน บ่งบอกว่าห้องนี้ได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนา

เมื่อเข้ามาถึงด้านใน ไทก้าได้มองไปยังร่างๆ หนึ่ง ทั้งยังดูผอมไม่ใช่น้อย นอนอยู่บนเตียงที่ด้านล่างมีแกนอสูรจำนวนมากปล่อยพลังออกมาเพื่อให้ร่างนั้นดูดซับเข้าไป จากนั้นจึงยืนห่างจากเตียงไม่ไกลนักครู่หนึ่ง

"ท่านลุง...."บีที่เห็นร่างนั้นกลับอุทานขึ้นมาเบาๆ ดูเหมือนว่าร่างกายนี้จะมีพลังเหลือน้อยทั้งยังยื้อชีวิตด้วยแกนอสูรอยู่เรื่อยๆ

"รบกวนคุณหนูนำผ้าห่มของท่านพ่อออกได้รึไม่"ไทก้ากล่าวขึ้น

ได้ยินดังนั้นผู้ดูแลโจก็พยักหน้าและนำผ้าห่มที่คลุมร่างออกช้าๆ

"จุดพลังจิตเสียหายสี่จุด ทั้งยังฝืนใช้พลังก่อนหน้านี้อีก"ไทก้ากล่าวขึ้นหลังจากมองแค่ครู่เดียวเท่านั้น

"นี่เจ้ารู้ได้อย่างไรกัน?" ผู้ดูแลโจกล่าวขึ้นด้วยความตกใจ ไทก้าที่ดูอยู่ครู่เดียวทั้งยังไม่ได้สัมผัสใดๆ กลับกล่าวออกมาได้ถูกต้อง แม้แต่ฮานะและคนอื่นๆ เองยังตกใจตามไปด้วย

"ทั่วร่างนี้ จะมีจุดสีแดงขึ้นมาทั้งหมดสี่จุด ถ้ามองผ่านๆ อาจจะดูเหมือนปุ่มเนื้อขนาดเล็กเท่านั้น แต่ว่าสำหรับร่างกายของมนูษย์นั้น มันไม่ใช่เรื่องปกติ"ไทก้าอธิบายช้าๆ

แม้ว่าเรื่องพลังจิตนั้นไทก้าเพิ่งจะเรียนรู้มา แต่ว่าสำหรับเรื่องร่างกายนั้นไทก้าย่อมมีความชำนาญเป็นอย่างมากอยู่แล้ว เนื่องจากที่โลกโน้นเขาเป็นถึงแพทย์หนุ่มอัจฉริยะ สำหรับด้านพลังจิตนั้นเขาอ่านตำราเพียงไม่นานก็เข้าใจได้ เนื่องจากการรักษากายหรือจิตนั้นไม่ได้ต่างกันเลยนั่นก็คือการทำให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมในทุกส่วนของร่างกายหรือจิตนั่นเอง

ได้ยินดังนั้นผู้ดูแลโจจึงตรวจดูทันทีและพบว่ามีปุ่มเนื้อขนาดเล็กขึ้นมาสี่จุด ตรงแขนสองด้าน ตรงท้องหนึ่งจุด และตรงใต้คางหนึ่งจุดจริงๆ ก่อนที่ผู้ดุแลโจจะมองไปยังไทก้าและกล่าวขึ้น" เป็นอย่างที่เจ้าว่าจริงๆด้วย แม้ว่าก่อนหน้านี้จะมีแพทย์หลายคนเข้ามาตรวจดู แต่กลับตรวจเพียงกำลังจิตภายในเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะมองเพียงภายนอกและเห็นได้ทันทีแบบนี้ เช่นนั้นเจ้า.. ไม่สิ ท่านพอจะมีวิธีรักษารึไม่" จู่ๆ ผู้ดูแลโจกลับเปลี่ยนวิธีการเรียกไทก้าขึ้นมาในทันใด แม้แต่ฮานะเองยังตกใจในท่าทางของผู้ดูแลโจ

ไทก้าคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวออกมา"วิธีที่จะรักษาหน่ะมีอย่างแน่นอนและยังจะทำให้ฟื้นขึ้นมาได้อีกด้วย เพียงแต่ว่า ข้าต้องการสองสิ่งในการรักษา ท่านพอจะหาให้ข้าได้รึไม่"

"เชิญกล่าวมาได้เลย"เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้ดูแลโจจึงกล่าวตอบรับโดยไม่ลังเลทันที

"เช่นนั้น ท่านรู้จักยาฟื้นพลังจิตรึไม่ ข้าต้องการทั้งหมดสามเม็ด และอย่างที่สองในขณะที่ข้ารักษาข้าต้องการคนผู้หนึ่งที่สามารถส่งพลังให้ข้ารักษาได้อย่างต่อเนื่อง"ไทก้ากล่าวทั้งยังยิ้มเล็กน้อย

เมื่อได้ยินดังนั้นผู้ดูแลโจจึงกล่าวขึ้นทันที "ข้าจะให้คนไปนำยาฟื้นพลังจิตมาในทันที ท่านรอสักครู่ ส่วนผู้ที่จะส่งพลังจิตให้กับท่านในการรักษานั้นคือข้าเองจะได้รึไม่"

"ขอรับ เช่นนั้นต้องรบกวนท่านแล้ว"ไทก้าตอบกลับทั้งยังพยักหน้ารับเล็กน้อย

"นี่เจ้ารักษาท่านลุงได้จริงๆ อย่างนั้นเหรอ"บีที่มองดูเงียบๆ กล่าวถามไทก้าขึ้นทั้งยังไม่แน่ใจเท่าใดนัก

"แน่นอน แต่ว่าอัตราความสำเร็จนั้นอยู่ที่ราวๆ เจ็ดสิบถึงแปดสิบเปอร์เซ็น"ไทก้าตอบกลับเบาๆ

"เปอร์เซ็น? คืออะไรงั้นรึ?"บีที่ได้ยินไทก้ากล่าวคำพูดประหลาดจึงถามขึ้นด้วยความสงสัย

"อะอื้ม.. คือว่ามันหมายถึงแปดในสิบส่วนหน่ะ"ไทก้ารีบแก้ทันที ดูท่าคำศัพท์ของที่นี่น่าจะต้องใช้คำโบราณแบบนี้ตลอดถึงจะเข้าใจกันง่ายขึ้น

"อ้อ ข้าเข้าใจแล้ว"

ทั้งสี่คนที่เหลือรวมฮานะด้วยต่างก็อุทานขึ้นในใจกับคำที่ไทก้าเพิ่งอธิบายไป ก่อนจะพยักหน้าอีกรอบ

"แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว ขอบคุณท่านมาก"ฮานะตอบกลับด้วยรอยยิ้ม ในตอนแรกฮานะนั้นไม่ได้มั่นใจในตัวไทก้าเท่าใดนัก เพียงแต่เชื่อมั่นในตัวบีเท่านั้น ทั้งยังมีความสงสัยอยู่อีกครึ่งหนึ่ง แต่เมื่อไทก้ามองเพียงครู่เดียวก็รู้ได้ทันที พร้อมกับกล่าวว่ามีวิธีรักษาทั้งยังสูงถึงแปดส่วนจึงทำให้ความคิดที่ฮานะมีก่อนหน้านี้หายไปบ้าง คงต้องรอให้การรักษาเสร็จสิ้นและดูผลลัพธ์อีกที ฮานะถึงจะเชื่ออย่างสนิทใจ

"อืม เจ้าไม่ต้องเรียกข้าว่าท่านหรอกนะ เรียกข้าไทก้าก็พอแล้ว แต่ว่าการรักษาในครั้งนี้อาจจะทำให้ระดับพลังของท่านพ่อของเจ้าต่ำลงเล็กน้อย"ไทก้ากล่าวอธิบายต่อ

"ขอแค่ท่านพ่อของข้าหายกลับมาเป็นปกติ ข้าก็พอใจแล้ว เรื่องนั้นยังไงข้าก็ไม่ใส่ใจเท่าใด"ฮานะตอบกลับทั้งยังยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้กับบีเบาๆ และบีก็ยังพยักหน้าตอบกลับด้วย

ทั้งไทก้า คิลล์ และริวที่เห็นแบบนั้นก็ต่างหันมองหน้ากันทั้งยังส่งสายตาไปมาเป็นนัยๆ

เมื่อบีเห็นแบบนั้นเข้าจึงกระแอ้มไอเบาๆ ขึ้นมา

"อะอื้ม.."

ทั้งไทก้า คิลล์และริว ต่างหยุดยืนนิ่งอย่างเงียบๆ อีกครั้ง