เสียงปิดประตูหนาหนักของห้องคอนโดมิเนียมชั้นสิบห้าดังขึ้นพร้อมกับเสียงลงกลอนล็อกที่ปิดกั้นเสียงะเืเลื่อนลั่นของพายุฝนภายนอก ทว่าภายในห้องพักหรูหราที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของไวน์แดงและน้ำมันหอมระเหย ความเงียบงันกลับแฝงไว้ด้วยกระแสไฟฟ้าของความปรารถนาอันขัดต่อศีลธรรมธรรมจริยา
ศิรินทร์ยืนพิงแผ่นหลังเนียนละเอียดกับประตูกระจกบานใหญ่ที่มองออกไปเห็นทิวทัศน์กรุงเทพมหานครที่ถูกบดบังด้วยม่านฝนสีขาวโพลน แสงสว่างจากนีออนโฆษณาระยะไกลกะพริบวิบวับสาดเข้ามาทางกระจกเงา ทาบทับร่างระหงในชุดเดรสลูกไม้สายเดี่ยวสีครีมบางเบาของเธอจนดูราวกับภาพวาดฝัน
อนาวิลยืนห่างจากเธอเพียงก้าวเดียว ลมหายใจของเขาหอบถี่และอัดแน่นไปด้วยกลิ่นของแอลกอฮอล์ผสมปนเปกับความน้อยใจขมขื่น สายตาอันร้อนแรงคู่นั้นกวาดมองผ่านเนินอกอิ่มรำไรที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหัวใจที่เต้นระทึกของหญิงสาวตรงหน้า เขาขยับก้าวเข้าหาเธอช้าๆ จนร่างกายอันเปียกชื้นบางส่วนเกือบจะแนบชิดกับเนื้อนวล
"ศิรินทร์..." อนาวิลเอ่ยเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ความเหงาและความ้าได้รับการเยียวยาในจิตใจสะท้อนออกมาเด่นชัด "มุกดาเขาไม่เคยรักผมจริงๆ หรอก... เขาเห็นเงินและคลับดีกว่าชีวิตคู่ของเราเสมอ"
ศิรินทร์ไม่ได้ตอบคำถามนั้นทันที เธอเงยใบหน้าหวานขึ้นสบตากับผู้กำกับหนุ่ม แววตาของเธอสั่นไหวเล็กน้อยด้วยความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่กำลังถูกกลืนกินโดยความริษยาอันลึกซึ้งที่มีต่อมุกดาเพื่อนรัก ั้แ่เยาว์วัย มุกดาเป็ฝ่ายได้สิทธิ์ในตัวเลือกที่ดีที่สุดเสมอ มุกดาแกร่ง มุกดาชนะ และมุกดาหัวใจของผู้ชายทุกคนที่เดินเข้ามาในชีวิต แต่ในค่ำคืนนี้... ชายหนุ่มผู้เป็ที่รักยิ่งของมุกดากลับมายืนคุกเข่าอ้อนวอนขอความรักและความเห็นอกเห็นใจจากเธออยู่ตรงหน้า
*ฉันขอนะมุกดา... ขอให้ฉันได้ชนะเธอสักครั้งหนึ่งเถอะ*
ความคิดดำมืดกระซิบอยู่ในหัวสมองของศิรินทร์ รอยยิ้มแ่เบาที่แสนอ่อนหวานและเอื้ออาทรแต่งแต้มบนริมฝีปากบางสีชมพูระเรื่อ มือเรียวเนียนละเอียดเอื้อมขึ้นประคองลูบไล้แก้มสากสีเข้มของอนาวิลช้าๆ ััเบาหวิวปลอบประโลมความปวดร้าวในอกของเขา
"วิลคะ... อย่าพูดถึงเื่ที่ทำให้เ็ปอีกเลยค่ะ" น้ำเสียงของศิรินทร์หวานละมุนเหมือนยาเสพติดที่ค่อยๆ ซึมเข้าสู่ขั้วหัวใจ "คืนนี้ปล่อยให้ฝนชะล้างความเศร้าไปเถอะค่ะ ศิรินทร์อยู่ตรงนี้แล้ว... ศิรินทร์จะเป็คนดูแลวิลเอง"
สิ้นประโยคนั้น อนาวิลก็ไม่อาจกักเก็บความปรารถนาและความ้าที่พลุ่งพล่านอยู่ในกายได้อีกต่อไป เขาขยับโอบกอดร่างบางของศิรินทร์เข้าหาตัวแน่น แผ่นหลังของหญิงสาวเบียดแนบชิดกับบานกระจกหนาเย็นเยียบขณะที่ด้านหน้าของเธอร้อนระอุด้วยแผงอกแกร่งของชายหนุ่ม อนาวิลก้มใบหน้าลงมาบดเบียดริมฝีปากร้อนของเขาเข้ากับเรียวปากนุ่มของศิรินทร์อย่างดุเดือดและหิวกระหาย
ศิรินทร์สะดุ้งตัวโยนในคราแรก ทว่าความกระสันอยากที่แฝงอยู่ลึกๆ และบ่วงรักบาปทำให้เธอเผยอริมฝีปากต้อนรับจุมพิตของเขาอย่างยินดี ลิ้นร้อนของอนาวิลแทรกซอนตวัดไล้เข้าสู่โพรงปากหวานชุ่มฉ่ำ ลิ้มชิมรสชาติของไวน์แดงที่เธอเพิ่งดื่มเข้าไป เสียงเฉอะแฉะของริมฝีปากและเรียวลิ้นที่บดเบียดประสานกันดังระงมท่ามกลางเสียงฟ้าร้องคำรามก้องนอกหน้าต่าง ศิรินทร์ยกแขนเรียวขึ้นโอบกอดรอบลำคอแกร่งของชายหนุ่ม ปลายลิ้นเรียวตวัดเลียตอบโต้สู้รบกับความเร่าร้อนของเขาอย่างไม่ยอมแพ้
อนาวิลเลื่อนมือหนาลงมาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนละเอียดผ่านผ้าลูกไม้บางเบา นิ้วมือยาวลากผ่านสะโพกผายเนื้อนุ่ม ก่อนจะช้อนตัวเธอขึ้นอุ้มประคองจนขาเรียวทั้งสองข้างของศิรินทร์ยกขึ้นเกี่ยวรอบสะโพกแกร่งของเขาอย่างรู้หน้าที่ อนาวิลอุ้มร่างบางของเธอเดินตรงไปยังเตียงนอนกว้างหลังใหญ่ใจกลางห้องพัก แสงไฟสลัวสีส้มจากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องผิวกายขาวนวลของศิรินทร์จนดูคล้ายงาช้างชิ้นงาม
เขากดร่างของเธอลงบนฟูกหนานุ่มอย่างแ่เบา ก่อนจะตามลงมาทาบทับร่างของเธอไว้ สายตาทั้งสองคู่สบกันอย่างเปิดเผยถึงความปรารถนาอันไม่กริ่งเกรงต่อความถูกต้องอีกต่อไป อนาวิลค่อยๆ เอื้อมมือเรียวไปรูดสายเดี่ยวเดรสลูกไม้ของศิรินทร์ให้พ้นไหล่บางทั้งสองข้าง เผยให้เห็นเนินอกขาวสล้างรูปทรงหยดน้ำงามงอน ปทุมถันสีหวานชูช่อชี้ชันต้อนรับลมหายใจร้อนผ่าวของชายหนุ่ม
อนาวิลก้มใบหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของศิรินทร์ สูดดมกลิ่นอายสาวสะพรั่งและสบู่หอมชื่นใจ ปลายลิ้นชื้นร้อนตวัดเลียไซ้เลาะเล็มจากซอกคอลงมายังไหปลาร้าบาง ก่อนจะปทุมถันยอดอกสีหวานเข้าสู่โพรงปากอุ่น ปลายลิ้นร้อนระรัวบดขยี้หยอกเย้าจนยอดอกแข็งชันรับการดูดดึง ศิรินทร์หวีดร้องครางเสียงกระเส่าแอ่นอกสล้างเข้าหาโพรงปากของเขาด้วยความกระสันอยาก มือเรียวทึ้งเส้นผมสีดำเปียกชื้นของอนาวิลเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านทั่วร่าง
"วิล... อ๊ะ... ศิรินทร์เสียวจังเลยค่ะ... อื้อออ" เสียงหวานร้องครางบอกเล่าอารมณ์รักปานขาดใจ ขณะที่มือหนาของอนาวิลเลื่อนต่ำลงไปเลิกชายกระโปรงลูกไม้สีครีมขึ้นไปกองไว้เหนือเอวคอดกิ่ว เผยให้เห็นต้นขาขาวเนียนละเอียดและกลีบเนื้อกุหลาบงามอุ่นชุ่มน้ำหวานสีใสที่เยิ้มไหลออกมาตามซอกแยก
อนาวิลผละใบหน้าออกจากหน้าอกงาม ขยับร่างกายลงต่ำไปอยู่ระหว่างขาเรียวคู่สวยของเธอ เขามองความงดงามเบื้องล่างที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำหวานด้วยสายตาหิวกระหาย ปลายลิ้นร้อนแกร่งของชายหนุ่มกดลงตรงกลางรอยแยกของกลีบเนื้ออุ่นนุ่ม ตวัดเลียเบิร์นและกดจังหวะลิ้นซอยรัวเข้าใส่จุดเสียวซ่านกึ่งกลางกายสาว
"กรี๊ดดด... วิล... อย่าแกล้งศิรินทร์แบบนั้น... อูยยย... เสียวจะตายอยู่แล้ว... อ๊ะๆๆๆ" ศิรินทร์จิกเล็บลงบนไหล่แกร่งของอนาวิล สะโพกมนสั่นระริกยกลอยขึ้นเหนือนอนราบเพื่อตอบรับปลายลิ้นร้อนที่ระดมเลียกวาดต้อนน้ำสวาทอย่างกระชั้นช่ำชอง เสียงจ๊วบจาบของการใช้ลิ้นและนิ้วมือที่เบียดแทรกเข้าสู่ร่องรักร้อนเพื่อเบิกทางตอดรับเสียงสวบสาบตอกย้ำความกระสันเสียวซ่านถึงขีดสุดจนร่างบางของศิรินทร์เกร็งกระตุกเสร็จสมปลดปล่อยหยาดน้ำหวานออกมาอาบเปียกชุ่มมือของเขา
อนาวิลลุกขึ้นยืนถอดเสื้อผ้าเปียกชื้นของตนเองออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นสรีระชายหนุ่มที่มีมัดกล้ามเนื้อตึงแน่น และแก่นกายใหญ่หรือแท่งเอ็นร้อนั์ปูดโปนด้วยเส้นเืรอบท่อนลำร้อนฉ่า ส่วนปลายหัวบานสีเข้มมีน้ำใสเยิ้มออกบ่งบอกความกระสันและอัดอั้นอยากร่วมเพศของเขา ศิรินทร์มองตัวตนอันใหญ่โตของเขาด้วยสายตาหยาดเยิ้มและตื่นเต้นปนหวาดเสียว
อนาวิลก้าวขึ้นมาบนเตียง ขยับจับแก่นกายร้อนฉ่าจ่อเข้าที่ปากทางรักอุ่นร้อนสีหวานที่บวมเป่งและเปียกเยิ้มตอดขมิบตุบๆ รอรับการบุกรุก
"วิล... ศิรินทร์รักวิลนะคะ... วิลรักศิรินทร์ไหมคะ?" ศิรินทร์ถามพลางมองดวงตาของเขาน้ำตาคลอเบ้าเพื่อหวังได้ยินคำตอบที่ชโลมจิตใจ
"รัก... ผมรักคุณ ศิรินทร์" อนาวิลกระซิบคำโกหกแสนหวานเพื่อแลกกับความสุขสมชั่วคราว ก่อนจะกดสะโพกสอบสวมกระแทกแก่นกายั์ร้อนฉ่าทะลวงเข้าไปในร่องรักที่คับแน่นตึงเปรี๊ยะของเธอในคราวเดียว
"อ๊าาาาา! แน่น... แน่นจังเลยวิล... ศิรินทร์เจ็บ... อื้อออ" ศิรินทร์ร้องครางหลับตาแน่นเมื่อความคับแน่นบีบรัดตัวตนอันใหญ่โตของเขาจนสุดความยาว ท่อนลำปูดโปนเบียดครูดกับผนังเนื้อนุ่มภายในร่องรักจนเสียงฉ่ำแฉะดังระงม
อนาวิลแช่แก่นกายแกร่งค้างไว้ในความคับแน่นที่ขมิบตอดรัดลำเอ็นร้อนั์ของเขาอย่างถี่กระชั้นระรัวจนแทบจะแตกสม เขาครางต่ำด้วยความพอใจลึกล้ำ ก่อนจะค่อยๆ ขยับสะโพกสอบถอนแก่นกายออกเกือบสุดแล้วกระทุ้งแทรกกายลึกเข้าไปใหม่ จังหวะเข้าออกค่อยๆ ทวีความดุดันและรวดเร็วขึ้นตามอารมณ์ดิบที่แผดเผา
*สวบ! ปึก! สวบ! ปึก*
เสียงผิวเนื้อกระทบกันดังสนั่นลั่นห้องนอนหรู สลับกับเสียงสะโพกแกร่งกระทบเข้ากับแก่นก้นมนสีหวานของศิรินทร์ อนาวิลโน้มตัวลงมาบดจูบปากบางของเธอเพื่อดูดซับเสียงครางและกวาดต้อนน้ำสวาทอย่างเอาแต่ใจ มือหนาล็อคสะโพกมนของเธอไว้แน่นแล้วระดมกระทุ้งแก่นกายเข้าสู่รูสวาทของเธออย่างโเี้รุนแรง
"อ๊ะๆๆๆ... วิล... แรงไป... แรงไปแล้ว... อูยยย... เสียวเหลือเกิน... อ๊าๆๆๆ" ศิรินทร์ครางระงมแทบไม่เป็ภาษา ร่างระหงสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกกระทั้นอันหนักหน่วงของชายหนุ่ม ความคับแน่นและเสียงสวบสาบของการเบียดแทรกทำให้จิตใจของเธอเตลิดเปิดเปิง ลืมสิ้นทุกอย่างเกี่ยวกับความภักดี ความเป็เพื่อน และมิตรภาพของมุกดา มีเพียงความกระสันอยากและความพึงพอใจในการเอาชนะเท่านั้นที่ยังคงหลงเหลืออยู่
อนาวิลพลิกร่างบางของศิรินทร์ให้อยู่ในท่าคุกเข่าโก้งโค้งคลานเข่าหันหลังให้เขา สะโพกมนงามงอนยกขึ้นเด่นชัดชวนให้ตัณหาร้อนแรงขึ้น อนาวิลประคองสะโพกกลมกลึงไว้มั่น ขยับจ่อแท่นเอ็นร้อนใหญ่ยาวกระแทกกระทุ้งทะลวงเข้าไปในร่องสวาทที่ชุ่มฉ่ำน้ำหวานจากทางด้านหลังอย่างรุนแรงล้ำลึกจนมิดด้าม
"โอ๊ยยย... ลึก... ลึกเกินไปแล้ววิล... อ๊าๆๆๆ... ร่องจะฉีกแล้ว... อื้ออออ" ศิรินทร์ครางลั่นหลังแอ่นคุดบิดเร่า ใบหน้าหวานฟุบลงกับหมอนหนา มือจับผ้าปูเตียงไว้แน่นจนยับย่น
อนาวิลไม่ฟังคำร้องขอ ลำเอ็นร้อนผ่าวเบียดแทรกตอดรัดตึงเปรี๊ยะ ยิ่งถูกกระตุ้นเขายิ่งคึกโถมกระแทกสะโพกสอบเข้าใส่ซอยยิบถี่ระรัวราวกับพายุฝนภายนอกที่กำลังบดขยี้แผ่นดิน บรรยายท่วงท่าการกระแทกเน้นย้ำสลับความเสียวซ่านรัญจวนใจ ศิรินทร์ครางสั่นระริกขมิบตูดและร่องสวาทอย่างตื่นตัวต้อนรับท่อนเนื้อร้อนั์ที่เบียดอัดความคับแคบจนส่งความสั่นระริกเข้าถึงหัวใจของเธอลึกซึ้ง
"วิล... ศิรินทร์จะเสร็จ... จะเสร็จแล้ว... อ๊ะๆๆๆ... กรี๊ดดด!"
เสียงกรีดร้องหวานสนั่นพร้อมกับร่างกายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงของศิรินทร์เมื่อเธอแตะ์รอบที่สอง ร่องรักขมิบตอดรัดลำเอ็นร้อนั์ของอนาวิลถี่กระชั้นและรุนแรงจนชายหนุ่มครางต่ำคำรามลั่นสลัดทิ้งทุกการควบคุมตัว เขาระดมกระแทกสะโพกสอบเน้นๆ อีกสี่ห้าครั้งเพื่อส่งแก่นกายเข้าไปลึกที่สุดก่อนจะปล่อยธารรักสีขาวขุ่นฉีดพุ่งเข้าไปจนเต็มช่องทางรักของศิรินทร์จนเอ่อล้นทะลักไหลออกมาตามง่ามขาขาวนวล
อนาวิลทรุดตัวลงนอนทับร่างบางที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อและหยาดน้ำหวานของศิรินทร์ ลมหายใจของทั้งสองคนยังคงหอบกระเส่าปะปนกัน เสียงสายฝนภายนอกเริ่มซาลงเหลือเพียงหยดน้ำที่ไหลเอื่อยๆ ตามผิวกระจกบานใหญ่
ในเงามืดสลัวหลังฉากรักอันเร่าร้อนป่าเถื่อน... ศิรินทร์นอนหงายมองดูเพดานห้องพักด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย แววตากลมโตสว่างวาบด้วยความพึงใจลึกๆ มือเรียวลูบไล้สะโพกของอนาวิลที่กำลังนอนกอดซุกไซ้หน้าอกของเธอราวกับเด็กน้อยที่โหยหาความอบอุ่น
*ในที่สุด... ฉันก็มีสิ่งที่เป็ของเธอแล้วนะมุกดา*
ศิรินทร์ยิ้มกริ่มในใจท่ามกลางบรรยากาศแสนสุขสมปนร้ายกาจ ความสัมพันธ์ชู้สาวที่เริ่มต้นขึ้นในคืนพายุฝนนี้ จะไม่ใช่แค่ชั่วครู่ชั่วยาม แต่มันคือปมผูกมัดสีแดงที่จะผูกโยงพวกเขาทั้งสามคนเข้าสู่โศกนาฏกรรมฆาตกรรมครั้งใหญ่ที่จะตามมาในอนาคตอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้