ถุงมือฟ้าประทาน

บ้านพักตากอากาศสัตหีบของเจมส์ โดยก่อนหน้านี้สร้างขึ้นเพื่อไว้เดินทางมาดูโรงงานแปรรูปอาหาร 'เจมส์ฟู๊ด' ซึ่งเน้นอาหารทะเลเป็นหลักในการแปรรูป และยังมีอีกโรงงานที่อยู่ไม่ไกลกัน หรือก็คือโรงงานผลิตลูกชิ้นปลา มีหุ้นส่วนสองคนคือคุณก้องภพและอาคม

เวลาปกตินานครั้งเจมส์จะเดินทางมาที่บ้านพัก มันจึงค่อนข้างรกร้างว่างเปล่า ไม่มีคนอยู่อาศัย แต่กระนั้นก็มีคนคอยดูแลทำความสะอาดทุกซอกทุกมุม

เรื่องนี้ต้องยกเครดิตให้หุ่นแองเจิ้ล 21

นอกจากจะสวยและฉลาด เรื่องงานบ้านงานเรือนก็ถือว่าทำได้ดี เพราะงั้นแม้จะไม่มีคนอยู่อาศัยในช่วงก่อนหน้านี้ บ้านยังถูกดูแลรักษาไว้อย่างดี

ตอนนี้มีคนมาอยู่อาศัยแล้ว นั่นคือเบียร์ แฟนสาวของเจมส์ที่เรียนจบปริญญาตรีเมื่อหลายปีก่อน เข้าทำงานที่โรงงานแปรรูปอาหาร

ในตอนแรกที่ย้ายเข้ามาอยู่ ยังไม่ได้นำสุนัขพันธุ์ไซบีเรียนฮัสกี้มาด้วย เพราะต้องขนย้ายหลายสิ่งหลายอย่าง บวกกับงานที่ต้องทำ ทำให้การขนย้ายสุนัขล่าช้าไปเป็นเดือนสองเดือน

แรกเริ่มเบียร์ยังรู้สึกเหงาบ้าง แต่พอมีสุนัขอยู่ด้วยก็ดีขึ้น นอกจากนั้นเวลาว่างจึงมักเดินทางไปที่ไร่ของเจมส์ ซึ่งตอนนี้ปลูกข้าวพันธุ์ใหม่ในชื่อว่า 'ข้าวสีทอง' สร้างความสนใจให้กับเธอในฐานะหนึ่งในคณะกรรมการบริหารบริษัทเจมส์ฟู๊ดเป็นอย่างยิ่ง

วันนี้พักอยู่บ้านไม่ได้ออกไปทำงาน นั่งเล่นกับสุนัขตัวโปรด ไม่คิดเลยว่าอยู่ๆ ชายคนรักจะโผล่ออกมาจากตัวบ้าน สร้างความประหลาดใจให้กับหญิงสาวที่นั่งอยู่ในศาลากับสุนัขไม่น้อย

“มาได้ยังไงคะเนี่ย” เบียร์ลุกขึ้นยืน เดินเข้าไปหาชายคนรักพร้อมกับสุนัขที่พอเห็นพ่อของมัน ก็เห่าเสียงดังแล้วกระโดดเข้าใส่ เลียหน้าเลียตา ไม่ปล่อยให้แม่อย่างเบียร์เข้าไปใกล้

เจมส์ผลักเจ้าสุนัขตัวโตออกไปอย่างเอือมระอา ตั้งแต่บนเรือแล้ว เขาไม่ชอบสัตว์หน้าขนเลยสักนิด ดังนั้นจะเห็นได้ว่าไม่ค่อยอยากมีปฏิสัมพันธ์กับมันเท่าไหร่ แต่ดูเหมือนเจ้าสุนัขจะไม่เข้าใจ ยังคงเล่นและกวนเขาไม่เลิกรา

“เพิ่งมาถึงน่ะ พอดีมีธุระที่ไร่นิดหน่อย” ชายหนุ่มกล่าว เลือกที่จะเลี่ยงตอบด้านการเดินทาง “นี่พี่กำลังทำอะไรอยู่เหรอ”

“นั่งเล่นน่ะสิ วันนี้วันหยุดของพี่นะ” เบียร์บอก แล้วดึงเขาเข้ามานั่งในศาลา “แล้วนี่มีธุระอะไรที่ไร่ล่ะ หรือว่าผลผลิตออกแล้ว?”

ช่วงที่ผ่านมาเบียร์ค่อนข้างยุ่งกับงานในโรงงาน จึงไม่ค่อยมีเวลาเดินทางไปไร่ ดังนั้นจึงไม่แปลกหากจะไม่รู้เรื่องราวที่เพิ่งเกิด

“ผลผลิตออกแล้วครับพี่ เพียงแต่ว่ามันมีคนแย่ๆ อยู่คนหนึ่งน่ะสิ แอบย่องเข้าไปในไร่แล้ววางเพลิง ผมเลยรีบเดินทางมาจากพัทยาวันนี้ก็เพื่อสะสางเรื่องราว” ชายหนุ่มอธิบาย ก่อนจะยื่นมือหยิบคุกกี้บนโต๊ะขึ้นมาทาน

เบียร์ค่อนข้างตกใจเมื่อรู้ว่าเกิดเหตุที่ไร่ โพล่งออกไปว่า “แล้วทำไมข้าวถึงไม่บอกอะไรพี่บ้างเลย แบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน”

ฟังจากน้ำเสียง มีความแง่งอนหลายส่วน

เจมส์ป้อนคุกกี้ให้หญิงสาว ปลอบใจว่า “อย่าโกรธไปเลยครับ บางทีเธออาจจะตกใจกลัวจนไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี ก็เลยติดต่อผมมาเป็นคนแรก”

เบียร์เคี้ยวคุกกี้ บอกไปว่า “ก็นะ เจมส์เป็นเจ้าของนี่นา หากพี่เป็นผู้ดูแลไร่อย่างข้าว ก็คงต้องบอกเจมส์นั่นแหละคนแรก ว่าแต่จะเดินทางไปไร่ตอนไหนล่ะ”

“ว่าจะเดินทางไปเลยครับ”

“งั้นดีเลย เดี๋ยวเดินทางไปพร้อมกับพี่แล้วกัน”

“ได้สิ แต่เจ้าตัวโตนี่ เอาไว้ที่บ้านดีกว่านะ เดี๋ยวมันจะไปไล่กัดข้าวในไร่”

สุนัขพันธุ์ไซบีเรียนฮัสกี้ดูไม่ค่อยพอใจในคำพูดของเขา มันถึงได้เห่าด้วยเสียงอันน่ารำคาญ กระทั่งเข้ามานั่งในรถเขาจึงได้ถอนหายใจ ในที่สุดก็สบายหูสักที

........

รถมินิคูเปอร์คันสีเหลืองขับเข้ามาถึงไร่ของเจมส์ในเวลา 15 นาที มันเป็นรถที่เจมส์ให้เธอเป็นของขวัญเรียนจบปริญญาตรี ส่วนรถคันเก่าสมัยเรียนอยู่ที่พัทยาอย่าง Nissan gtr ก็ยังใช้อยู่ เพียงแต่หลักๆ เบียร์ชอบเจ้ามินิมากกว่า

ข้าวมองเห็นรถวิ่งแต่ไกลๆ ใบหน้าถึงกับดูไม่จืด เมื่อพบว่าเป็นรถของเบียร์ แฟนของคุณเจมส์

เมื่อรถจอดคนเดินลงมา ข้าวปั้นหน้ายิ้มเดินเข้าไปรับหน้า

“สวัสดีค่ะคุณเจมส์ คุณเบียร์ อาหารเช้าเตรียมพร้อมแล้วค่ะ เชิญข้างในบ้านก่อนนะคะ”

เจมส์สำรวจหญิงสาวตรงหน้า เธอยังน่ารักสดใสเช่นเดียวกับที่ผ่านมา เขาพยักหน้าให้เธอ ก่อนจะสาวเท้าเดินเข้าไปในบ้านกับเบียร์

อาหารที่ถูกจัดเตรียมไว้หลักๆ ก็คืออาหารทะเล ส่วนหนึ่งคืออาหารแปรรูปจากโรงงานของเขา เป็นต้นว่าแซลมอนดองซอสเกาหลี ตอนนี้ขายดีมากในต่างประเทศ โดยเฉพาะเกาหลี เรียกได้ว่าสร้างรายได้มหาศาลเป็นที่หนึ่ง

ถัดจากแซลมอนดองก็เป็นแมงกระพรุนลวกจิ้มกับซีฟู้ด กุ้งดองน้ำปลา พูดถึงเรื่องน้ำปลาบริษัทของเจมส์เรียกได้ว่ากำลังผลิตน้ำปลาเพื่อของหมักของดองโดยเฉพาะ ลูกค้าที่กินเข้าไปโดยส่วนใหญ่ถึงกับถามหาน้ำปลา เป็นเหตุให้ภายหลังเริ่มโครงการน้ำปลากวนอย่างที่เห็น

อาหารถูกรับประทานช้าๆ ระหว่างนั่งอยู่บนโต๊ะเจมส์กล่าวถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในไร่

ข้าววางช้อนลง เช็ดปากเล็กน้อย บอกว่า “หลังจากตรวจสอบจากกล้อง พบว่าเป็นหนึ่งในคนงานชายจากไร่ของคุณเส้นด้าย ความจริงการสืบสวนต้องนานกว่านี้กว่าจะรู้ว่าเป็นใครที่ไหน แต่บังเอิญว่านั่นคือที่ทำงานเก่าของฉัน ฉันก็เลยคุ้นเคยกับหน้าตาคนงานที่ไร่ เขาชื่อว่าดำ เรียนจบแค่ป.6 ทำงานในไร่ของเส้นด้ายตั้งแต่รุ่นพ่อรุ่นแม่ ตอนนี้เขาอายุได้ 36 ปี ยังไม่แต่งงานหรือมีครอบครัว”

“แล้วเหตุผลที่เขาอยากจะเผาไร่ เป็นเพราะอะไรล่ะ” เบียร์ถาม ลึกๆ ค่อนข้างประหลาดใจเกี่ยวกับแรงจูงใจ เพราะเธอเองก็มีเพื่อนที่เป็นลูกสาวชาวไร่ รู้ดีว่าพื้นฐานของพวกเขาไม่ค่อยดีนัก ดังนั้นมันต้องมีเหตุผลสิถึงต้องการเผาไร่

ข้าวส่ายหน้า บอกไปว่า “ฉันเองก็ไม่รู้ แต่เรื่องนี้แจ้งตำรวจไปแล้ว อีกไม่นานตำรวจก็เดินทางมาถึง คิดว่าคุณเจมส์กับคุณเบียร์หากมีเวลาก็ควรเดินทางไปพูดคุยที่ สน. ด้วยกันค่ะ”

“ก็คงจะต้องอย่างนั้น งั้นตอนนี้เรามากินข้าวให้อิ่มกันดีกว่า ดูเหมือนว่าวันนี้จะวุ่นทั้งวันนะ”

เจมส์พยักหน้าเห็นด้วยกับแฟนสาว

หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยเขาก็เดินไปยังที่เกิดเหตุ พบว่าเป็นตำแหน่งติดกับกำแพง แค่ปีนขึ้นไปก็โผล่ไร่ของเส้นด้าย

จากกล้องวงจรปิดที่ถูกติดไว้โดยรอบ ฝ่ายนั้นนำถังน้ำมันปีนป่ายกำแพงเข้ามา หวังจะวางเพลิงที่ข้าวสีทอง บังเอิญพบกับหุ่นแบนเนอร์ที่ลาดตระเวนจึงวางของทิ้งไว้แล้วหนีไป

แม้จะกระทำการไม่สำเร็จ แต่หลักฐานก็มีอยู่ชัดเจน ดังนั้นข้าวจึงดำเนินการแจ้งความกับตำรวจ เพื่อให้มาดำเนินคดีกับนายดำ

.........

อีกฟากของกำแพงไร่ เส้นด้ายนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ข้างกายมีผู้ชายรายล้อม 5 คน แต่ละคนท่าทางดุดัน ผิวหยาบกร้าน คล้ายกับพวกใช้แรงงานกลางแดดเป็นหลัก

มีหนึ่งในคนจากกล้องวงจรปิดยืนอยู่ในกลุ่ม คือนายดำนั่นเอง

ดำก้มหน้างุด เมื่อถูกสายตาหลายคู่จับจ้อง ทำเอากลัวจนไม่กล้าสู้หน้าใคร

“เมียจ๋า ถึงแม้ผัวคนนี้จะวางเพลิงล้มเหลว แต่ขอสัญญาว่าจะไม่นำความเดือดร้อนมาให้เมีย หลังจากที่ตำรวจบุกเข้ามาจับ รับรองว่าจะไม่พูดถึงเมียอย่างเสียๆหายๆ โดยเด็ดขาด!”

ถ้อยคำของดำฟังดูน่าประหลาดใจ กล้าดียังไงมาเรียกเจ้าของที่นี่ว่าเมีย ทั้งที่เขาเป็นแค่คนงานกระจอกๆ คนหนึ่งเท่านั้น

แต่อย่างใดก็ตาม แทนที่เส้นด้ายจะโกรธหรือด่าทอเธอกลับยิ้มเฉยเมย บอกไปว่า “รู้ตัวก็ดีแล้ว พวกนายถึงแม้จะเป็นผัวของฉ้น มีอะไรกับฉัน แต่ในความจริงก็แค่สุนัขตัวหนึ่ง และสุนัขอย่างพวกนายก็ต้องทำตามคำสั่งของเจ้านาย เข้าใจไหมดำ”

“เข้าใจครับ เพียงแต่ว่าเข้าไปในคุกแบบนี้ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้กลับออกมา เพราะงั้นได้โปรดเถอะเมียจ๋า ขอให้ผัวคนนี้ได้เอาเมียสักน้ำสองน้ำ ก่อนจะเข้าคุกเพื่อเมีย” พูดไปดำก็น้ำลายไหลไป ก็นะใครใช้ให้เส้นด้ายรูปงามเหมือนกับนางแบบพริตตี้

ดำเป็นคนไม่หล่อไม่เคยมีเมีย พอได้ลิ้มลองรสสวาทจากร่างกายอันสมบูรณ์แบบของเส้นด้าย จึงหลงรักหัวปักหัวปลำ กระทั่งทำเรื่องใหญ่โตอย่างการวางเพลิงเพื่อเธอได้

ยังไม่ทันที่เส้นด้ายจะพูดอะไร หนึ่งในชาย 5 คนชื่อว่านัทก็โพล่งขึ้นว่า “ไอ้ดำ ทำงานให้กับเมียพลาดแต่ยังกล้ามาเรียกร้องอีกนะมึง มึงไม่มีสิทธิ์มาเอาเธอ ช่วยตัวเองไปเถอะ แล้วคอยดูพวกกูผัวๆ เอาเมียคนนี้จากในคุกแล้วกัน!”

“ว่ายังไงนะ!” ดำโกรธจนมือไม้สั่น ชายที่กำลังดุด่าว่าเขาคือหนึ่งในผัว 5 คนของเส้นด้ายเจ้าของไร่ เรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในคนที่ดำเกลียดเป็นอย่างมาก พลันที่ได้ยินคำกล่าวเขาก็รู้สึกเหมือนไม่ได้รับความยุติธรรม

หากการติดคุกครั้งนี้สูญเสียโอกาสในการอยู่กับเส้นด้าย ให้กับไอ้ระยำทั้ง 4 ดำขอสู้ตายดีกว่าจะอยู่ในคุก

เห็นว่าบรรยากาศไม่ค่อยดี เส้นด้ายที่นั่งอยู่จึงได้อ้าขา ดึงกระโปรงขึ้นแล้วบอกว่า “ไม่เอาน่า อย่ากัดกันเพราะฉันเลย ดำทำความผิดไม่มีสิทธิ์เอา แต่เห็นว่าความซื่อสัตย์ของนายเป็นของจริงงั้นฉันจะให้รางวัล...เลียสิ”