หลังจากนั้นไม่นานพ่อของอัยยะก็มาถึงโรงพยาบาล และเดินเข้าไปในห้องพักฟื้นของลูกสาว
"คุณพ่องานที่บริษัทเรียบร้อยดีนะครับ" ลีอองถามเจสัน พ่อตาของเขา
"อือ ... เรียบร้อยดี แล้วนี่น้องเป็ไงบ้างละ"เจสันถามลีอองเกี่ยวกับอัยยะลูกสาวของเขา
"เธอเพิ่งถูกนำตัวไปที่แผนกตรวจซีทีสแกนเมื่อสักครู่นี้ครับ อีก 30 นาที น่าจะเสร็จครับ"ลีอองตอบกลับ
"งั้นพ่อว่าเราตามไปที่ห้องแผนกตรวจกันเถอะ"เจสันชวนลูกเขยตามไปดูสถานการณ์ของอัยยะ
"อือ ... ครับคุณพ่อ" ลีอองตอบตกลงพ่อตาของเขาที่จะไปดูอัยยะที่แผนกรังสีวิทยา
จากนั้นทั้งสองคนก็เดินไปยังแผนกตรวจซีทีสแกนด้านหน้าของแผนกมีเ้าหน้าที่คอยพวกเขาอยู่แล้ว ส่วนแพทย์และพยาบาลที่ดูแลอัยยะยังคงอยู่ในห้องตรวจ
"สวัสดีค่ะ คุณเจสัน คุณลีอองเชิญนั่งรอด้านนี้เลยค่ะ" เ้าหน้าที่ที่ดูแลแผนกรังสีวิทยาเชิญทั้งสองนั่งรอคนไข้ที่กำลังตรวจอยู่ภายในห้อง จากนั้นเธอก็เดินไปเตรียมน้ำดื่มมาให้ทั้งคู่
"ทั้งสองท่านเชิญดื่มน้ำก่อนค่ะ อีกสักครู่คนไข้ก็ออกมาแล้วละค่ะ"เ้าหน้าที่บอกพวกเขาเกี่ยวกับเวลาที่พวกเขาต้องรอคนไข้
"ครับ ขอบคุณนะครับ"ลีอองกล่าวขอบคุณเ้าหน้าที่ เมื่อเ้าหน้าที่ได้รับคำขอบคุณเธอก็กลับไปยังจุดเดิมของเธอ
ทั้งสองคนรอไม่นานตามที่เ้าหน้าที่บอกกล่าวหมอที่ดูแลอัยยะก็เปิดประตูออกมาพร้อมกับเดินตรงมายังชายทั้งสองคนที่นั่งรอฟังผลการตรวจอยู่
"สวัสดีครับคุณเจสัน คุณลีออง"หมอกล่าวทักทายคนทั้งสอง
"ครับ สวัสดีครับ"
"ครับ สวัสดีครับ" เจสันและลีออง กล่าวทักทายกลับหมอพร้อมกัน
"เชิญคุณทั้งสองรอที่ห้องพักฟื้นก่อนนะครับผลการตรวจอีก 3 วันถึงจะออกครับ เดียวหมอตามไปครับ ส่วนคนไข้อีกสักครู่พยาบาลจะพาเธอไปส่งที่ห้องพักฟื้นครับ"หมอที่ดูแลอัยยะแจ้งให้ชายทั้งคู่ไปรอคนไข้ที่ห้องพักฟื้น
"ครับ ขอบคุณ คุณหมอมากๆนะครับ" ลีอองกล่าวขอบคุณ คุณหมอ
"ผมก็ขอบคุณ คุณหมอมากเช่นกันครับที่คุณหมอช่วยยายอัยย์ ลูกสาวของผม ขอบคุณนะครับ" เจสันกล่าวขอบคุณหมอเช่นกัน
"ไม่เป็ไรครับเป็หน้าที่ของหมอทุกคนที่ต้องช่วยชีวิตคนไข้ทุกคนครับคุณอัยยะเป็ผู้หญิงที่น่ารัก เธอย่อมแคล้วคลาดปลอดภัยครับ" หมอที่ดูแลอัยยะกล่าวเป็เชิงว่าคนดี์ย่อมคุ้มครองเทวดาย่อมรักษา พระเ้าย่อมอวยพร เธอต้องปลอดภัย อะไรประมาณนี้
แต่ .... คำพูดของหมอมันทำให้ชายทั้งสองหันหน้าไปมองกัน พร้อมกับยิ้มแห้งๆ แบบฝืนๆ ให้หมอ พร้อมตอบกลับหมอเป็เชิงขอบคุณเช่นเดิม
"ครับคุณหมอ ...ถึงอย่างไรพวกเราก็ต้องขอบคุณคุณหมอ ไม่อย่างงั้นลูกสาวของผมก็คงไม่รอดครับ"เจสันเป็คนกล่าวคนแรกในรอบนี้ เพราะเขาเห็นหน้าตาของชายหนุ่มที่เป็ลูกเขยของเขาที่รู้สึกกระอักกระอ่วนจากคำชมคนไข้ของหมอ
หลังจากที่ลีอองเห็นเจสันกล่าวขอบคุณหมอเขาก็กล่าวขอบคุณหมอกลับเช่นกัน "ครับคุณหมอ ... ขอบคุณหมอมากครับ"
จากทั้งเจสัน และลีออง ที่เห็นการกล่าวชมอัยยะว่าเป็คนไข้ที่น่ารักพวกเขาก็รู้สึกฝืนๆ ในใจอย่างไรชอบกลเพราะจากที่พวกเขาทั้งคู่เป็คนใกล้ชิดกับเธอมากที่สุดโดยชายคนแรกคือพ่อผู้ให้กำเนิดที่เขารู้จักลูกสาวของเขาเป็อย่างดี
ส่วนชายคนที่สอง ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็สามีของเธอถึงแม้เขาจะแต่งงานกับเธอยังไม่ถึง 2 ปีดีนัก ขาดอีกไม่กี่เดือนเท่านั้นเข้าก็คิดว่าตัวเองน่าจะรู้จักว่าผู้หญิงคนนี้เป็คนอย่าง
แล้วนี่ หมอที่เพิ่งเห็นเธอไม่กี่วันส่วนใหญ่เธอก็ยังนอนหมดสติอยู่ และเพิ่งฟื้นมาเมื่อเช้านี้เอง และได้พูดคุยกับเธอไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้นดังนั้นอย่าดูเพียงแค่สิ่งที่เห็นต่อหน้าเท่านั้น
จากนั้นหมอก็ขอตัวเพื่อไปติดตามผลการตรวจส่วนเจสัน และลีอองก็เดินกลับไปยังห้องพักฟื้นเพื่อรออัยยะและรอฟังผลการตรวจของเธอ
หลังจากที่เจสันและลีอองกลับถึงห้องพักฟื้นได้ไม่นาน ประตูห้องก็เปิดออกโดยมีอัยยะที่นั่งอยู่ในรถเข็น
เสียงใสๆ ของหญิงสาวดังแว่วมาจากประตู "ว้าวววววว... พี่มาลีสุดยอดเลยค่ะงานดูแลคนไข้เป็งานหนักน่าดูเลยนะคะ"
"ค่ะ ... ถึงห้องพักแล้วนะคะ อีกสักครูคุณหมอก็คงมา เพื่อแจ้งผลการตรวจของคุณนะคะ"พยาบาลตอบรับการพูดคุยของคนไข้สาวที่เธอดูแลพร้อมกับเข็นรถเข็นพาเธอเข้ามายังห้องพักฟื้นของเธอ
เมื่ออัยยะรู้ว่ามีคนอยู่ในห้องรอเธออยู่จากที่เธอยิ้มแย้มกับนางพยาบาล ก็มีสีหน้าในิดๆแต่ก็กลับมายิ้มให้กับชายทั้งสองที่กำลังมองมายังเธอ จากนั้นเธอก็หันไปหาพยาบาลและพูดขอบคุณเธอที่ดูแลและพาเธอมาส่ง "ส่งไอซ์แค่ตรงนี้ก็พอค่ะเดียวไอซ์เดินไปยังเตียงเองได้ค่ะ ขอบคุณพี่มาลีมากนะคะ"
"ไม่เป็ไรค่ะเป็หน้าที่ของพวกเราทุกคนค่ะ แค่เห็นคุณอัยยะหายดี พี่ก็ดีใจแล้วละค่ะ งั้นพี่ขอตัวก่อนนะคะ"พยาบาลกล่าวลาไอรดา จากนั้นพยาบาลก็มองไปยังชายทั้งสองที่กำลังเดินมายังพวกเธอ
พยาบาลยิ้มให้ชายทั้งสองและกล่าวลาคนที่อยู่ในห้องพักฟื้น "ขอตัวก่อนนะคะ คุณเจสัน คุณลีออง เดี๋ยวคุณหมอก็มาค่ะ ... พี่ไปก่อนนะคะ เดี๋ยวถึงเวลาพี่จะมาตรวจอีกครั้งนะคะ"
เมื่อพยาบาลออกจากห้องไปเจสันก็ยิ้มให้ลูกสาว ส่วนลีอองยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้ยิ้มอะไรไอรดาเห็นชายทั้งสองก็รู้ว่าเจสันคือใคร เธอยิ้มตอบเจสัน และกล่าวทักทายพ่อของเธอ"พะ พ่อค่ะ" เธอกล่าวสั้นๆ ไม่รู้จะพูดอะไรดี เพราะเธอยังไม่คุ้นกับการมีพ่อในสถานการณ์แบบนี้
ส่วนผู้ชายอีกคนที่ยืนอยู่ข้างพ่อของเธอมองไปยังเขาเห็นสีหน้าของเขาที่เรียบเฉย เธอก็ไม่ได้กล่าวอะไรกับเขาและไม่ได้ยิ้มให้เขาเช่นกันกับที่เขาไม่ได้ยิ้มให้เธอ
ไอรดาเดินไปยังเตียงของเธอพ่อของเธอก็เดินตามเธอโดยมีลีอองเดินตามมาด้วย พ่อของเธอถามเกี่ยวกับอาการของเธอเมื่อเธอนั่งลงที่เตียง
"เป็ไงบ้างลูกมีอาการผิดปกติอะไรหรือเปล่า" เจสัน ถามลูกสาว
"ไอซ์สบายดีค่ะ ไม่เป็อะไรแล้วพ่อไม่ต้องเป็ห่วงนะคะ" เธอตอบกลับผู้เป็พ่อ เจสัน มองลูกสาวแปลกๆแต่ก็ยิ้มให้กับเธอ
"อือ .. ไม่เป็ไรก็ดีแล้วละ"เจสันบอกลูกสาวของเขา
"พ่อนั่งก่อนค่ะ เดี๋ยวคุณหมอก็มาแล้วค่ะ" ไอรดาเห็นพ่อของเธอยืนไม่ยอมนั่งซักที เธอจึงบอกให้เขานั่ง แต่ไม่ได้บอกชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างเขานั่งลงด้วย แถมเธอยังไม่มองเขาด้วย
เธอพูดไม่ทันขาดคำเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น คุณหมอเ้าของไข้ที่ดูแลอัยยะก็เดินเข้ามาเพื่อชี้แจงการดูแลตัวเองหลังจากทำทีซีสแกน
4K
