บทที่ 55 จุดสูงสุดระดับหนึ่งทั้งสอง
ในตอนนั้นสายฝนคิดจะใช้ความสามารถของเสื้อคลุมสายฟ้าทมิฬเพื่อป้องกันพลังหอกสีทอง วินาทีนั้นเขาพลันหยิบเสื้อคลุมสายฟ้าทมิฬขึ้นมาเตรียมใส่ ตอนแรกที่พวกนิวลินเห็นสายฝนพวกมันก็เห็นเสื้อคลุมสายฟ้าทมิฬด้วยแต่เพราะพวกมันไม่มีความสามารถดูข้อมูลสิ่งของเหมือนโปรแกรมกล้องถ่ายรูปพวกนิวลินจึงไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะดูยังไงมันก็เป็นแค่เสื้อคลุมสีดำธรรมดาเท่านั้น ไม่ได้พิเศษอะไร ถ้าความสามารถของเสื้อคลุมสายฟ้าทมิฬดูออกง่ายๆมันจะเป็นสิ่งของคุณภาพดีได้อย่างไร? เจ้าของคนก่อนอย่างซีลจะรักษาสิ่งของระดับนี้ใว้ได้โดยไม่โดนพวกระดับสูงในกลุ่มโจรเอาไปได้อย่างไร?
จังหวะเดียวกับที่สายฝนกำลังจะใช้ความสามารถของเสื้อคลุมสายฟ้าทมิฬนิวลินพลันเคลื่อนไหว มันดึงดาบออกจากฝักและใช้พลังออร่าเสริมความแข็งแกร่งให้ดาบ ออร่าสีเทาปรากฏขึ้นที่มือทั้งสองของนิวลินซึ่งกำลังจับด้ามดาบอยู่ ออร่าสีเทาขยับเคลื่อนที่ไปยังใบดาบ เพียงไม่นานทั่วทั้งใบดาบก็ถูกคลุมไปด้วยพลังงานออร่า ความสามารถออร่าของนิวลินคล้ายกับความสามารถออร่าของราชันย์หมีปฐพี ใบดาบมีความแข็งแกร่งมากกว่าเดิม
ตูมม!
นิวลินตวัดดาบของมันออกไปปะทะเข้ากับหอกสีทอง เกิดเสียงดังลั่น การปะทะกันระหว่างดาบของนิวลินกับหอกสีทองเป็นผลให้ต้นไม้บริเวณรอบข้างล้มลง ร่างสายฝนกระเด็นไปไกลเพราะความรุนแรงของการปะทะครั้งนี้ ไม่ใช่เพียงแค่สายฝนเท่านั้น กระทั่งลูกน้องนิวลินสี่คนก็ยังกระเด็นไปไกล โชคดีอย่างมาก สายฝนกระเด็นอย่างเดียว เขาไม่ได้รับบาดเจ็บ ถ้าสายฝนอยู่ใกล้กับนิวลินมากกว่านี้คาดว่าเขาคงได้รับบาดเจ็บหนักอย่างแน่นอน
‘ทรงพลังจริงๆ!’ สายฝนอดคิดไม่ได้หลังเห็นการปะทะกันของดาบและหอกเมื่อครู่ เขามองไปยังนิวลินซึ่งกำลังทำท่าทางจริงจังอยู่ นิวลินมองหอกสีทองบนพื้น แม้ว่าหอกเล่มนี้จะปะทะกับดาบของมันไปแล้วครั้งหนึ่งทว่าหอกกลับไม่มีร่องรอยว่าจะพังเลย มันเชื่อว่าหอกสีทองเล่มนี้ต้องเป็นอาวุธระดับเดียวกันหรือมากกว่าดาบของมันแน่ เมื่อครู่ที่มันโจมตีนิวลินได้ใช้พลังไปห้าส่วนสิบ พลังระดับนั้นมันสามารถพังอาวุธทั่วไปได้หลายสิบชิ้น แต่พลังระดับนั้นกลับไม่สามารถสร้างความเสียหายให้หอกสีทองได้ หากไม่ใช่เพราะระดับของหอกสีทองเท่ากับดาบของมันแล้วจะเป็นเหตุผลอื่นอื่นไปได้อย่างไร?
‘จุดสูงจุดของนักรบแห่งท้องทะเล!’ เวลานั้นสัมผัสรับรู้ของนิวลินก็รับรู้ได้ถึงสิ่งมีชีวิต สิ่งมีชีวิตที่มันสัมผัสได้คือมนุษย์ ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา สิ่งมีชีวิตที่นิวลินสัมผัสได้มีพลังระดับเดียวกับมัน! ฉับพลันมันจริงจังมากกว่าเดิม นิวลินสั่งให้ลูกน้องทั้งสี่และสายฝนให้ออกห่างจากมัน วันนี้ลูกน้องทั้งสี่ของมันและคิงเป็นยังคงระดับตํ่าอยู่ทว่านิวลินเชื่อว่าในวันข้างหน้าพวกนี้จะต้องกลายเป็นพวกระดับสูงเหมือนมันตอนนี้แน่โดยเฉพาะฉี ความรู้สึกนิวลินมันบอกว่าฉีในอนาคตจะต้องเป็นกำลังสำคัญของกลุ่มโจรภูเขาศักดิ์สิทธิ์อย่างแน่นอน เพราะงั้นมันต้องปกป้องพวกนี้ใว้ให้ได้ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม นี่คือความจงรักภักดีที่นิวลินมีต่ออาร์ครีเวอร์หรือก็คือหัวหน้ากลุ่มโจรภูเขาวายุศักดิ์สิทธิ์!
หลังได้ยินคำกล่าวจากนิวลินสายฝนก็อดแปลกใจไม่ได้ ทำไมนิวลินถึงต้องปกป้องเขาด้วย? เขาไม่ใช่แม้แต่ลูกน้องของมันด้วยซํ้า เขาเป็นเพียงคนในกลุ่มโจรภูเขาศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น แน่นอนสายฝนไม่เชื่อว่านิวลินทำไปเพราะมันสงสารเขา สุดท้ายโจรก็ยังเป็นโจร โจรจะไม่มีวันช่วยคนอื่นเพราะเกิดรู้สึกสงสาร การที่นิวลินช่วยเขาสายฝนคิดว่ามันต้องมีเหตุผลอื่นอยู่ แม้สายฝนจะสงสัยเหตุผลที่นิวลินปกป้องเขาทว่าสายฝนก็ทำตามที่นิวลินกล่าว เขารีบถอยออกห่างจากนิวลิน
“แกเป็นใคร? แล้วทำไมถึงโจมตีฉัน?” นิวลินเปิดปากถาม ถึงจะไม่เห็นตัวอีกฝ่ายแต่มันก็รู้ว่าอีกฝ่ายอยู่ไม่ห่างจากมันมากนัก นิวลินใช้พลังออร่าคลุมทั้งตัวทำให้ร่างกายมันแข็งแกร่งขึ้นกว่าก่อน มันรวบรวมพลังงานท้องทะเลดูดเข้ามาในร่างกาย นิวลินเตรียมพร้อมต่อสู้ตลอดเวลา
“ฮ่าาๆๆ ไม่ได้เจอกันนานนิวลิน” วินาทีนั้นชายคนหนึ่งพลันปรากฏไม่ไกลจากที่นิวลินยืนอยู่ ชายที่เพิ่งมาใหม่หัวเราะก่อนเอ่ยขึ้นพร้อมส่งสายตาดูถูกมาทางนิวลิน พลังงานท้องทะเลถูกดูดเข้าร่างมัน สายฝนสามารถรู้ได้ทันทีเลยว่าชายคนนี้ต้องมีระดับหนึ่งเป็นอย่างน้อยแน่นอน ระดับศูนย์ไม่มีทางดึงเอาพลังงานท้องทะเลเข้ามาในร่างได้ สายฝนลอบเช็ดเหงื่อที่ใบหน้า ตัวเขามาดาวแห่งนี้ได้ไม่ถึงเดือนก็เจอเข้ากับจุดสูงสุดของระดับหนึ่งสองคนแล้ว รอบตัวเขามีแต่อันตรายเต็มไปหมด!
“แกคือเดรกจากกลุ่มโจรภูเขาเขียวสินะ” นิวลินกล่าวด้วยนํ้าเสียงไม่เป็นมิตร มันรู้จักชายผู้มาใหม่ ชายคนนี้มีชื่อว่าเดรก ชายคนนี้เป็นคนระดับสูงของกลุ่มโจรภูเขาเขียว กลุ่มโจรภูเขาเขียวมีความสัมพันธ์กับกลุ่มโจรภูเขาวายุศักดิ์สิทธิ์ลักษณะศัตรู ทั้งสองเป็นศัตรูกันมาอย่างยาวนานนับตั้งแต่กลุ่มทั้งสองจัดตั้งขึ้น หัวหน้าของทั้งสองกลุ่มเป็นศัตรูกันมาตั้งแต่ยังไม่สร้างกลุ่มโจรภูเขาเลย
“ใช่ ฉันคือเดรก” เดรกยอมรับพลางยิ้ม มันขยับมือเล็กน้อย วินาทีนั้นหอกสีทองซึ่งอยู่บนพื้นพลันพุ่งเข้าจู่โจมนิวลิน นิวลินเตรียมตัวต่อสู้เอาใว้อยู่แล้ว เพียงการวาดดาบเป็นเส้นแนวเฉียงมันก็สามารถป้องกันการโจมตีกะทันหันจากหอกสีทองได้ หลังจากหอกสีทองจู่โจมพลาดมันก็ไม่ได้โจมตีนิวลินอีก หอกสีทองเคลื่อนที่ผ่านอากาศอย่างรวดเร็วไปทางเดรก
“เป็นไงบ้าง? นี่คืออาวุธระดับหนึ่งดวงดาว มันเรียกว่าหอกทองคำ” เดรกกล่าว มันใช้มือจับหอกสีทองหรือก็คือหอกทองคำและส่งสายตาดูถูกไปยังนิวลิน เดรกใช้พลังออร่าเป็นผลให้สีดวงตาของมันเปลี่ยนเป็นสีแดงดั่งเลือด เมื่อสีตาเปลี่ยนเป็นสีแดงเดรกก็เห็นทุกอย่างช้าลงหลายเท่า นี่คือความสามารถพลังออร่าของเดรก! พลังงานท้องทะเลที่ถูกดูดรวบรวมใว้ภายในกายพลันถูกเดรกดึงออกมาใช้
“วันนี้แกจะต้องตายนิวลิน!” เดรกคำรามพร้อมกับเตะพื้นส่งตัวพุ่งเข้าหานิวลิน พลังงานท้องทะเลถูกแปรเปลี่ยนให้เป็นความเร็ว ดังนั้นความเร็วของเดรกจึงมีสูงมาก กระทั่งนิวลินก็ยังไม่มีความเร็วระดับนี้ เดรกใช้หอกทองคำโจมตีนิวลินอยู่หลายครั้งแต่ทุกครั้งก็จะถูกดาบของนิวลินปัดป้องเอาใว้ได้ หลังจากนั้นนิวลินก็จะใช้จังหวะที่ปัดป้องสำเร็จโจมตีสวนกลับ ด้วยดวงตาที่ถูกยกระดับโดยพลังออร่าบวกกับความเร็วที่ได้รับมาจากพลังงานท้องทะเลเป็นผลให้เดรกสามารถหลบการโจมตีสวนกลับของนิวลินได้
ทั้งคู่สู้กันอย่างจริงจัง ไม่มีใครทำเป็นเล่น ทั้งสองต่างก็ปลดปล่อยความต้องการฆ่าออกมาอย่างชัดเจนโดยไม่ได้ปิดบังใว้แม้แต่น้อย แม้เวลาจะผ่านไปหลายนาทีแล้วแต่การต่อสู้ก็ยังไม่จบ การต่อสู้นี้ยังไม่มีใครได้เปรียบเสียเปรียบ ทั้งสองมีความสามารถด้านการต่อสู้ใกล้เคียง อาวุธระดับเดียวกัน ระดับเท่ากัน ไม่แปลกที่จะไม่มีใครได้เปรียบเสียเปรียบในการต่อสู้ครั้งนี้
---
จบบทที่ 55 จุดสูงสุดระดับหนึ่งทั้งสอง