ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 133: กลืนกินห้าธาตุ

ท่ามกลางสายตาที่ตื่นตะลึงของเหล่าผู้อาวุโสแห่งสำนักเมฆาคราม... ทัณฑ์สวรรค์ห้าธาตุได้เริ่มต้นการพิพากษา!

ครืนนนนนนน!

เมฆาสีเหลืองที่หนักอึ้งดุจปฐพีได้เคลื่อนไหวเป็นกลุ่มแรก! มันไม่ได้สร้างสายฟ้าขึ้นมา... แต่กลับควบแน่นกันจนกลายเป็น "อุกกาบาตทัณฑ์ปฐพี" ขนาดมหึมา! มันลุกไหม้ด้วยสายฟ้าสีเหลืองแล้วพุ่งดิ่งลงมาใส่หลินฟานด้วยพลังทำลายล้างที่สามารถบดขยี้เทือกเขาทั้งลูกให้กลายเป็นที่ราบได้!

"ท่านผู้อาวุโสหลิน!" เหล่าศิษย์ที่อยู่ห่างไกลออกไปกรีดร้องด้วยความหวาดหวั่น!

แต่หลินฟาน... กลับไม่ได้แสดงท่าทีว่าจะหลบหลีก!

"กายามังกรอสุนีบาตบรรพกาล... พยัคฆ์คำราม!"

เขาไม่ได้ใช้เคล็ดวิชา... แต่ใช้พลังดิบเถื่อนของร่างกายใหม่ของเขา!

เขาคำรามลั่น! เสียงคำรามนั้นไม่ใช่เสียงของมนุษย์อีกต่อไป... แต่คือเสียงคำรามของมังกรบรรพกาลอย่างแท้จริง!

เขาซัดหมัดขึ้นไปบนท้องฟ้า! ปรากฏเป็นเงาร่างของกรงเล็บมังกรสีม่วงทองขนาดมหึมาพุ่งขึ้นไปปะทะกับอุกกาบาตทัณฑ์ปฐพี!

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม-!

เกิดการปะทะที่รุนแรงจนฟ้าดินสั่นสะเทือน!

อุกกาบาตที่น่าสะพรึงกลัว... ถูกกรงเล็บมังกรบดขยี้จนแตกสลายกลายเป็นเศษหินนับล้านชิ้น!

แต่เรื่องที่น่าตกใจกว่านั้นคือ...

"กลืนกิน!"

หลินฟานอ้าปากสูดลมหายใจเข้า! เศษหินที่บรรจุพลังปฐพีและสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์บริสุทธิ์เอาไว้... ถูกดูดกลืนเข้ามาในร่างกายของเขาราวกับวังวน!

เขาไม่ได้แค่ทำลายมัน... แต่เขากำลัง "กิน" มัน! เพื่อใช้พลังของมันในการขัดเกลาร่างกายมังกรของเขาให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก!

เหล่าผู้อาวุโสที่เฝ้าดูอยู่ต่างก็อ้าปากค้าง... นี่มันไม่ใช่การผ่านทัณฑ์สวรรค์แล้ว... แต่มันคือการ "ปล้นสะดม" สวรรค์ชัดๆ!

ทัณฑ์สวรรค์ราวกับถูกหยามเกียรติ! มันโหมกระหน่ำลงมาอย่างบ้าคลั่ง!

เมฆาสีทอง... สร้างเป็นห่าฝนแห่งกระบี่และทวนที่ทำจากโลหะสวรรค์และสายฟ้า! หลินฟานใช้ดาบจักรพรรดิอสนีดับดาราและเจตจำนงกระบี่ของเขาสร้างเป็นขอบเขตแห่งการทำลายล้าง บดขยี้ศาสตราทัณฑ์สวรรค์ทั้งหมดแล้วดูดกลืนแก่นแท้แห่งโลหะเข้ามา!

เมฆาสีคราม... ปลดปล่อยอุทกภัยแห่ง "วารียมโลก" ที่หนักหน่วงและเย็นเยียบเข้าใส่! หลินฟานใช้สายฟ้าที่รุนแรงของเขา "ระเหย" มันจนกลายเป็นไอน้ำมหาศาล แล้วดูดซับแก่นแท้แห่งวารีเข้ามา!

เมฆาสีแดงฉาน... ส่งเพลิงกาฬสุริยันที่สามารถเผาผลาญได้แม้กระทั่งวิญญาณลงมา! หลินฟานเดินฝ่าทะเลเพลิงนั้นราวกับเทพเจ้า! เกล็ดมังกรราชันย์ปกป้องเขาจากความร้อนทั้งหมด และเขาก็ดูดกลืนพลังเพลิงนั้นเข้าไปขัดเกลาวิญญาณแรกก่อตั้งของเขา!

เมฆาสีเขียว... สร้างเป็นเถาวัลย์สายฟ้าขนาดมหึมานับพันเส้นพุ่งออกมาจากความว่างเปล่า! พยายามจะพันธนาการและดูดกลืนพลังชีวิตของเขา! แต่กลับถูกพลังทำลายล้างของหลินฟานตัดทำลายจนสิ้นซาก! แล้วเขาก็ดูดกลืนพลังชีวิตอันมหาศาลนั้นกลับมาฟื้นฟูพลังของตนเอง!

เขาเอาชนะทัณฑ์สวรรค์ทั้งห้าธาตุได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

แต่แล้ว... สวรรค์ก็ดูเหมือนจะหมดความอดทน...

เมฆาทัณฑ์สวรรค์ทั้งห้าสีที่เหลืออยู่... พลันหมุนคว้างแล้วหลอมรวมเข้าด้วยกัน! กลายเป็นวังวนเมฆาห้าสีที่น่าสะพรึงกลัวและปั่นป่วนอย่างถึงขีดสุด!

นี่คือบททดสอบสุดท้ายที่แท้จริง!

วังวนเมฆานั้นค่อยๆ ควบแน่น... ก่อตัวขึ้นเป็น "มังกร" อีกตัวหนึ่ง!

แต่มันคือมังกรที่สร้างขึ้นจากหายนะโดยแท้! ร่างของมันคือสายน้ำที่เชี่ยวกราก, เกล็ดของมันคือโลหะที่แหลมคม, เขาของมันคือเถาวัลย์ที่พันธนาการ, ลมหายใจของมันคือเพลิงโลกันตร์, และกรงเล็บของมันคือปฐพีที่หนักอึ้ง! และทั้งหมด... ถูกหลอมรวมเข้าด้วยกันด้วยสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์!

มันคือ "มังกรทัณฑ์สวรรค์ห้าธาตุ"!

มันคำรามลั่น... แล้วพุ่งดิ่งลงมาใส่หลินฟาน!

หลินฟานเงยหน้าขึ้นมองมังกรหายนะตนนั้น... แววตาของเขาไม่ได้มีความตื่นตระหนก... แต่กลับลุกโชนไปด้วยจิตต่อสู้ที่รุนแรงที่สุด!
"ในที่สุด... ก็มีคู่ต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อโผล่ออกมาแล้วสินะ!"

เขาไม่ได้คิดจะใช้ร่างกายเข้าปะทะอีกต่อไป...
พรึ่บ!

ร่างขนาดจิ๋วที่ดูเหมือนตัวเขาเองทุกกระเบียดนิ้ว... แต่มีเขาเล็กๆ และเกล็ดสีม่วงทองปกคลุมอยู่... ได้ลอยออกมาจากกลางกระหม่อมของเขาเป็นครั้งแรก!

"วิญญาณแรกก่อตั้งจักรพรรดิมังกรอสุนีบาตบรรพกาล"!

วิญญาณแรกก่อตั้งของหลินฟานเงยหน้าขึ้นมองมังกรทัณฑ์สวรรค์ที่ใหญ่กว่าตัวเองนับพันเท่า... ดวงตาสีม่วงทองของมันสาดประกายแห่งอำนาจราชันย์!

มังกรแห่งทัณฑ์สวรรค์... ปะทะกับมังกรแห่งเจตจำนงมนุษย์!

การต่อสู้เพื่อชี้ชะตา... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!