ตอนที่ 13
เวทย์ลม 1ใน5เวทย์ธาตุ มีความโดดเด่นในเื่ของความเร็ว และนักเวทย์ขั้นที่9สามารถสร้างภัยพิบัติอย่างพายุทอนาโดได้
“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””’
หลายวันต่อมา.....
หอคอยนักเวทย์....
“เร็วเร็วกว่านี้”
“การเสริมเวทย์ความแข็งแกร่งให้หอคอยล่ะ”
“เสริมไปได้80%แล้วครับ”
“ปืนใหญ่พลังเวทย์เตรียมพร้อมรึยัง?”
“ปืนใหญ่พลังเวทย์100กระบอกติดตั้งพร้อมใช้งานแล้วครับ”
“ดี นักเวทย์ขั้นที่9 ล่ะ??”
“จากนักเวทย์ขั้นที่9 ทั้งหมด13คนของทวีป มารวมตัวได้ 7 นาย อีก3นายอยู่ที่ทางตะวันออก อีก2นายอยู่ทางตะวันตกซึ่งมาไม่ทันและ1นายหาย
สาบสูญครับ”
“7 คนถือว่าดี”
ปกตินักเวทย์ขั้นที่9ถือเป็บุคลสำคัญของแต่ล่ะกองกำลังการที่จะมารวมตัวกันเช่นนี้ถือเป็เื่ยากมากแต่ด้วยสถานการณ์วิกฤตขั้นสูญสิ้นเผ่าพันธ์ทำให้แต่ล่ะกองกำลังยินดีส่งพวกเขามาช่วยเหลือ
3คนเป็นักเวทย์จากหอคอยเวทย์ที่เหลือมาจากกองกำลังต่างๆ
ส่วนตัวหัวหน้าจอมเวทย์ไม่ได้ถูกนับรวมด้วยเพราะว่า...
ตัวเขาได้ขึ้นสู่ขั้นที่10 แล้ว!!
“อ่ะท่านมหาจอมเวทย์”
“ท่านมหาจอมเวทย์”
เหล่านักเวทย์ทุกคนเมื่อเห็นชายแก่ในชุดคลุมสีม่วงเดินเข้ามาก็แสดงความเคารพออกมาทันที
ชายแก่คนนี้ก็คือมหาจอมเวทย์ ผู้มีอำนาจสูงสุดแห่งหอคอยเวทย์และจุดสูงสุดของนักเวทย์แห่งเผ่าพันธ์มนุษย์
ลูเซียโน่!
“อืม”
ลูเซียโน่เงียบไปสักพักก่อนจะพูดต่อว่า
“ทุกคนคงรู้อยู่แล้วว่าสิ่งที่เรากำลังเผชิญนั้นเลวร้ายกว่าครั้งก่อนมาก”
“ถ้าพวกเราไม่สามารถหยุดหายนะไว้ได้ตอนกลางของทวีปก็อาจจะกลายเป็ดินแดนแห่งความตายที่สูญสิ้นสรรพชีวิตไปเลยก็ได้”
“เพราะงั้นาครั้งนี้ขอให้พวกเ้าทุกคนจงทุ่มทุกอย่างที่มี”
“ขอรับ”
ทุกคนตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและจริงจัง
านี่จะเป็หนึ่งในตัวตัดสินชะตาของทุกเผ่าพันธ์เลยก็เป็ได้
ถ้าชนะโลกก็จะกลับสู่ความสงบสุข
ถ้าพ่ายแพ้ดินแดนแห่งความตายก็จะแพร่ขยายไปยังตะวันตกและตะวันออก
เช่นนั้นคงจะเป็จุดจบแห่งทุกเผ่าพันธุ์แล้ว
“ท่านมหาจอมเวทย์ผู้นำสมาคมนักผจญภัยแห่งทวีป ได้นำนักผจญภัยทั้งหมดจากตอนกลางและนักผจญภัยจากด้านตะวันตกบางส่วนที่รวบรวมมาได้บางส่วนมาร่วมแล้วขอรับ”
“ท่านมหาจอมเวทย์ดินแดนคนเถื่อน ได้ส่งเทพนักรบทั้ง 3 และนักรบคนเถื่อน150,000 นายมาร่วมกับเราแล้วขอรับ”
“อาณาจักรทั้งหมดของตอนกลางทวีปได้ประกาศว่าจะส่งทหารเข้าต่อสู้ด้วยขอรับ”
“ปราสาทัก็ได้ส่งอัศวินัสูงสุดและอัศวินัระดับสูง1500นายมาขอรับ”
“ป่าเอลฟ์ได้ส่งนักธนูเวทย์4000นายมาขอรับ”
“อาณาจักรคนแคระได้ส่งกองกำลังประจัญบาน3000 นายมาขอรับ
“โอ้เหลือเชื่อแม้แต่ป่าเอลฟ์กับอาณาจักรคนแคระก็ส่งคนมาเข้าร่วม”
“ด้วยกำลังสนับสนุนนี้พวกเราต้องชนะแน่”
มหาเวทย์จอมเวทย์พยักหน้าเบาๆ
ความจริงถ้าดินแดนคนเถื่อนเลือกที่จะส่งกำลังไปสนับสนุนต้องแต่แรกเราอาจจะหยุดพวกมันไว้ที่อาณาจักรพยัคฆ์คำรามก็ได้
แต่ช่างเถอะอย่างน้อยตอนนี้พวกเขาก็ร่มมือกัน
ที่น่าเป็ห่วงก็คือเราถูกตัดข่าวสารจากทางฝั่งตะวันออกเพราะโดนกองทัพแมลงปิดทางผ่านสู่ตะวันออกทั้งหมดและที่น่ากังวลที่สุดคือหายนะอีกคนที่ยังไม่เคลื่อนไหว
ช่างเป็บุคคลที่น่ากลัวจริงๆ