ระดับความเสียหายของศาสตรา: 70%
วัตถุดิบที่ต้องใช้ในการซ่อมแซม: เหล็กกล้าชั้นหนึ่ง
"..."
ข้อมูลที่ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดอย่างกะทันหันทำให้เฟิงหยางใจนแทบจะทำกระบี่สั้นในมือร่วงหล่นร่างทั้งร่างแข็งทื่ออยู่ในภวังค์
"นี่มัน...นี่มัน..."
หลังจากนิ่งงันไปหลายวินาทีในที่สุดเฟิงหยางก็ได้สติ ดวงตาเบิกกว้างเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
วิชาซ่อมแซมศาสตรา ?! นี่คือ วิชาซ่อมแซมศาสตรา !!
เฟิงหยางถึงกับสงสัยว่าตนเองกำลังเห็นภาพหลอนหรือไม่เขาตรวจสอบข้อมูลในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่กลับพบว่ามันเป็ความจริงแท้แน่นอน
"นี่...ทักษะที่เรียนรู้ในเกม...ตามข้ามายังโลกนี้ด้วยอย่างนั้นรึ?!"
เมื่อได้สติกลับคืนมาเต็มที่หัวใจของเฟิงหยางก็เปี่ยมล้นไปด้วยความยินดีอย่างไม่อาจเก็บงำไว้ได้!!
หลังจากตื่นเต้นอยู่พักใหญ่เฟิงหยางจึงค่อยสงบใจลงได้ ดวงตาเปล่งประกายเจิดจ้า ขณะที่ความคิดในหัวแล่นฉิว
"หากข้าสามารถใช้ วิชาซ่อมแซมศาสตราได้เหมือนในเกมจริงๆ ละก็...ยอดเยี่ยมไปเลย!! ทักษะนี้มีศักยภาพไร้ขีดจำกัด!ในโลกของผู้ฝึกตนมีศาสตราที่ชำรุดเสียหายมากมายจนคนอื่นใช้การไม่ได้หากข้าได้มันมา แล้วซ่อมแซมให้กลับคืนสู่สภาพเดิมละก็..."
เมื่อนึกถึงผลประโยชน์มหาศาลที่ วิชาซ่อมแซมศาสตราจะนำมาให้ เฟิงหยางก็อดที่จะตื่นเต้นจนหัวใจเต้นระรัวขึ้นมาอีกครั้งไม่ได้
ยิ่งไปกว่านั้นอย่าเพิ่งพูดถึงเื่ที่ยังไกลตัวเกินไปสิ่งสำคัญที่สุดคือการปรากฏขึ้นของทักษะนี้จะช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าที่เขากำลังเผชิญอยู่ได้อย่างมหาศาล!
ศาสตราเวทระดับต่ำในมือของเขาชำรุดไปถึงเจ็ดส่วนแล้วแม้จะยังพอเรียกได้ว่าตัดเหล็กดุจตัดโคลน แต่ก็ใช้ได้กับศาสตราของคนธรรมดาเท่านั้นหากต้องปะทะกับศาสตราเวทระดับต่ำด้วยกัน คาดว่าคงฟาดฟันได้ไม่กี่ครั้งก็คงแหลกสลายหากสามารถซ่อมแซมมันได้ ย่อมมีประโยชน์อย่างยิ่งยวด!
นอกจากศาสตราเวทเล่มนี้แล้วเฟิงหยางยังคิดไปถึงการหาศาสตราเวทที่ชำรุดเสียหายแต่มีประโยชน์และดีกว่าชิ้นอื่นมาซ่อมแซมเพื่อใช้งาน!
สถานที่ทำงานของเฟิงหยางคือร้านขายศาสตราขนาดเล็กแห่งหนึ่งเขาเคยเห็นศาสตราเวทมาแล้วหลากหลายชนิดโดยเฉพาะศาสตราเวทที่ชำรุดเสียหายนั้นพบเห็นอยู่ทุกวันแม้ทั้งหมดจะเป็เพียงศาสตราเวทระดับต่ำแต่ก็ถือเป็ของล้ำค่าในหมู่ผู้ฝึกตนระดับล่าง
หาก้าเลือกศาสตราเวทที่มีประโยชน์ร้านค้าจึงเป็สถานที่ที่เหมาะสมและสะดวกที่สุด
เมื่อคิดถึงตรงนี้หัวใจของเฟิงหยางก็ร้อนรุ่มขึ้นมา อยากจะรีบไปที่ร้านเพื่อดูเสียเดี๋ยวนี้
แต่ก่อนจะไป เขาต้องทำการทดลองบางอย่างเสียก่อน
เฟิงหยางเหลือบมองกระบี่สั้นในมือแล้ววางมันไว้ข้างๆการซ่อมแซมกระบี่เล่มนี้ต้องใช้เหล็กกล้าชั้นหนึ่ง ซึ่งที่บ้านเขาไม่มีแต่เขาสามารถใช้ของอย่างอื่นทดลองได้
เขาเดินเข้าไปในครัว กวาดตามองไปรอบๆแล้วสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่มืดทำครัวที่ปักอยู่บนเขียงเขาจึงเดินเข้าไปหยิบมันขึ้นมาทันที
ระดับความเสียหายของศาสตรา: 20%
วัตถุดิบที่ต้องใช้ในการซ่อมแซม: เหล็กธรรมดา
เพียงแค่คิดในใจข้อมูลสองบรรทัดก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิด ความยินดีฉายวาบขึ้นในดวงตาของเฟิงหยางเขากวาดตามองหาของรอบๆ อีกครั้ง และพบเศษเหล็กขึ้นสนิมชิ้นหนึ่งอยู่ที่มุมห้อง เป็เศษซากจากกระทะเหล็กใบเก่าที่พังไปแล้ว
เขาลองใช้ทักษะตรวจสอบเศษเหล็กชิ้นนั้นแต่ไม่ปรากฏข้อมูลใดๆ ขึ้นมา เฟิงหยางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วนำเศษเหล็กเข้าไปใกล้กับมีดทำครัวในมือ จากนั้นจึงลองคิดคำว่า ซ่อมแซม ในใจตอนที่อยู่ในเกม วัตถุดิบจะถูกหักออกจากช่องเก็บของโดยตรงแต่ตอนนี้ไม่ได้อยู่ในเกม ไม่มีหน้าต่างระบบการจะใช้ทักษะนี้จึงทำได้เพียงคาดเดาและลองผิดลองถูกเท่านั้น
วินาทีต่อมาภาพที่ทำให้เฟิงหยางต้องประหลาดใจอย่างยิ่งก็ปรากฏขึ้นเขารู้สึกว่าพลังปราณอันน้อยนิดในร่างกายไหลเวียนออกไปเล็กน้อยจากนั้นกลุ่มแสงสีแดงฉานก็ปรากฏขึ้นราวกับเปลวเพลิงห่อหุ้มทั้งมีดทำครัวและเศษเหล็กไว้ในมือของเขา ในชั่วพริบตานั้นเขาราวกับเห็นเศษเหล็กสลายตัวอย่างรวดเร็วแล้วหลอมรวมเข้าไปในมีดทำครัว
เพียงแค่ชั่วพริบตาแสงสีแดงก็สลายหายไปพร้อมกับเศษเหล็กชิ้นนั้นในมือของเฟิงหยางเหลือเพียงมีดทำครัวที่ส่องประกายแวววาว ราวกับเพิ่งตีขึ้นมาใหม่ๆ
ซ่อมแซมสำเร็จ
ระดับความเสียหายของศาสตรา: 0
ไม่จำเป็ต้องซ่อมแซม
ทันใดนั้นข้อมูลชุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในความคิดของเขา
"สำเร็จ! ได้ผลจริงๆ!! ฮ่าๆ!!"
ดวงตาของเฟิงหยางเปล่งประกายเจิดจ้าหัวเราะออกมาเสียงดัง
เมื่อสิ้นข้อสงสัยใน วิชาซ่อมแซมศาสตรา แล้วเฟิงหยางจึงรวบรวมความคิดกลับเข้าไปในห้องนอนเพื่อนำหินิญญาระดับต่ำทั้งเจ็ดก้อนออกมาจัดการเสื้อผ้าหน้าผมให้เรียบร้อย เปลี่ยนเป็ชุดที่สะอาดสะอ้านแล้วจึงออกจากที่พัก แล้วมุ่งหน้าไปยังร้านค้า
ตอนนี้เขาไม่รีบร้อนที่จะใช้หินิญญาเหล่านี้ในการฝึกตนอีกต่อไปแต่ตั้งใจจะนำไปซื้อศาสตราเวทที่ชำรุดสักชิ้นสองชิ้นพร้อมกับวัตถุดิบบางอย่างเขาคิดว่าจะลองดูที่ร้านก่อน หากไม่มีชิ้นที่เหมาะสมก็จะเดินทางไปยังตลาดค้าเสรีทางตะวันออกของเมือง เพื่อเสี่ยงโชคดูว่าพอจะหาของดีๆได้บ้างหรือไม่
"ไม่มีหน้าต่างสถานะแล้วก็ไม่รู้ว่ารายละเอียดของทักษะนี้เป็อย่างไร ในเกมทักษะนี้มีระดับด้วยหากในโลกนี้ก็เป็เช่นเดียวกัน ตอนนี้ข้าคงซ่อมแซมได้แค่ศาสตราเวทระดับต่ำเท่านั้นถ้าเป็เช่นนั้นจริง ก็คงต้องยกระดับทักษะนี้ด้วยสินะ"
ขณะที่ในใจกำลังครุ่นคิดเฟิงหยางก็เร่งฝีเท้าเดินตรงไปยังร้านค้า
หอศาสตราล้ำค่า
นี่คือสถานที่ทำงานของเฟิงหยางตั้งอยู่บนถนนที่ค่อนข้างคึกคักทางตอนใต้ของเมือง มีพื้นที่หลายร้อยตารางเมตรถือได้ว่ามีชื่อเสียงพอสมควรในย่านเมืองใต้
หอศาสตราล้ำค่า ดำเนินธุรกิจขายศาสตราเป็หลักโดยมีกลุ่มเป้าหมายเป็ผู้ฝึกตนระดับรวบรวมลมปราณซึ่งเป็ระดับต่ำสุดศาสตราภายในร้านโดยพื้นฐานแล้วล้วนเป็ระดับศาสตราเวทและส่วนใหญ่เป็ระดับต่ำและระดับกลาง ส่วนระดับสูงและระดับสุดยอดนั้นมีไม่มากนักสำหรับระดับที่สูงกว่าศาสตราเวท ก็พอมีศาสตราล้ำค่าระดับต่ำอยู่สองชิ้น ที่ถูกใช้เป็ของล้ำค่าประจำร้าน
ในโลกของผู้ฝึกตน ระดับของศาสตราแบ่งออกเป็ ศาสตราเวท,ศาสตราล้ำค่า, ศาสตราจิต, ศาสตราเต๋า, และศาสตราเซียน แต่ละระดับยังแบ่งย่อยออกเป็สี่ขั้นคือ ระดับต่ำ ระดับกลาง ระดับสูงและระดับสุดยอดโดยทั่วไปแล้วศาสตราที่พบเห็นได้บ่อยที่สุดคือศาสตราเวทและศาสตราล้ำค่าซึ่งเป็ระดับต่ำสุดด้วยเหตุนี้จึงมักเรียกอาวุธที่ผู้ฝึกตนใช้โดยรวมว่าศาสตรา สำหรับศาสตราจิตนั้นในหมู่ผู้ฝึกตนระดับล่างถือเป็ของวิเศษที่แสวงหาได้ยากยิ่ง
โดยทั่วไปแล้วต้องเป็ยอดฝีมือระดับแก่นทองคำขึ้นไปจึงจะได้ส่วนศาสตราเต๋าที่สูงขึ้นไปอีกนั้นยิ่งหายากขึ้นไปอีกแม้แต่ผู้เฒ่าระดับิญญาแรกกำเนิดก็อาจจะยังไม่มี ส่วนศาสตราเซียนนั้นโดยพื้นฐานแล้วจัดเป็ศาสตราในตำนาน ทั่วทั้งทวีปจันทราเมฆาก็มีอยู่ไม่มากนักทุกครั้งที่มีศาสตราเซียนปรากฏขึ้น ย่อมต้องเกิดการนองเืเพื่อแย่งชิง
นอกจากการขายแล้วหอศาสตราล้ำค่ายังรับซื้อศาสตราอีกด้วย ซึ่งธุรกิจส่วนนี้ดีกว่าการขายเสียอีกบ่อยครั้งที่จะมีผู้ฝึกตนนำศาสตราที่ไม่ได้ใช้หรือชำรุดเสียหายมาขายหากยังพอใช้งานได้ก็จะถูกนำมาวางขายต่อให้ผู้ฝึกตนคนอื่นแต่หากใช้การไม่ได้แล้วจริงๆ ก็จะถูกนำไปขายให้กับพวกนักสะสมที่เป็คนธรรมดาซึ่งก็ยังได้ราคาดีพอสมควร
นอกจากนี้ หอศาสตราล้ำค่ายังรับซื้อของจิปาถะ อื่นๆเช่น สมบัติล้ำค่าจาก์และปฐี วัตถุดิบจากสัตว์อสูรซึ่งส่วนใหญ่เป็วัตถุดิบในการหลอมศาสตราและปรุงยา แน่นอนว่าหอศาสตราล้ำค่าไม่มีความสามารถที่จะใช้วัตถุดิบเหล่านี้ได้แต่จะรวบรวมไว้เพื่อขายต่อให้กับ หอหมื่นศาสตรา ร้านขายศาสตราที่ใหญ่ที่สุดในเมืองและ โรงปรุงโอสถหอม ร้านขายยาที่ใหญ่ที่สุดในเมือง
และเฟิงหยางก็คือพนักงานขาย คนหนึ่งในหอศาสตราล้ำค่าแห่งนี้มีหน้าที่รับผิดชอบในการรับซื้อและขายศาสตรามือสองโดยเฉพาะ
แม้ในใจจะครุ่นคิดเื่ต่างๆ แต่ฝีเท้าของเฟิงหยางก็ไม่ได้ช้าลงใช้เวลาไม่นานก็มาถึงหอศาสตราล้ำค่า เขาพบว่าประตูร้านเปิดอยู่แล้วเริ่มทำการค้าแล้ว เขาจึงรีบเดินเข้าไปข้างในทันที
"ยินดีต้อนรับขอรับท่านผู้าุโต้องกา...เอ๊ะ? เฟิงหยาง? ในที่สุดเ้าก็มา! เ้ามาสายได้ยังไงเนี่ย ไม่เหมือนเ้าเลยนะ"
เมื่อเดินเข้าไปในร้าน เสียงใสๆที่แฝงความนอบน้อมก็ดังมาจากทางขวา แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็ความประหลาดใจเฟิงหยางหันไปมอง เห็นเพียงเด็กสาวอายุราวๆยี่สิบปีหน้าตาสะสวยกำลังมองมาที่เขาด้วยความใ
เด็กสาวผู้นี้เป็หนึ่งในเพื่อนร่วมงาน ของเขานามว่า หลิวชุ่ย รับผิดชอบการขายศาสตราใหม่ มีนิสัยค่อนข้างดี
เฟิงหยางยิ้มอย่างกระอักกระอ่วนแล้วกล่าวว่า
"อืม เมื่อเช้าข้าตื่นสายไปหน่อยไม่ได้ดูเวลา เถ้าแก่ยังไม่มาใช่ไหม?"
หลิวชุ่ยยกมือขึ้นปิดปากหัวเราะเบาๆ
"เมื่อวานเพิ่งรับค่าจ้างเดือนที่แล้วไปคงจะมัวแต่ฝึกตนจนลืมเวลาสินะ? ถือว่าวันนี้เ้าโชคดีเถ้าแก่ก็ยังไม่มาเหมือนกัน แต่เมื่อครู่พ่อบ้านหลี่เพิ่งจะตามหาเ้าอยู่เลยเดี๋ยวคงโดนเทศน์อีกแน่"
เถ้าแก่ของหอศาสตราล้ำค่าเป็ชายวัยกลางคนอายุสามสิบกว่าปีมีระดับพลังรวบรวมลมปราณขั้นสมบูรณ์แล้ว่นี้กำลังเตรียมตัวทะลวงสู่ระดับสร้างฐาน จึงไม่ค่อยได้มาที่ร้าน เื่ต่างๆในร้านจึงเป็หน้าที่ของพ่อบ้านหลี่
"เฮ้อ จะเทศน์ก็เทศน์ไปเถอะขอแค่ไม่หักเงินเดือนข้าก็พอ...เอาล่ะ ข้าไปทำงานก่อนนะ"
เฟิงหยางยักไหล่ ยิ้มให้หลิวชุ่ยแล้วหันหลังกลับไป แต่กลับเห็นคนผู้หนึ่งทางซ้ายกำลังมองมาที่เขาด้วยความตกตะลึง
"พี่เฉา เป็อะไรรึเปล่า?"
เฟิงหยางชะงักไปเล็กน้อยแล้วเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม
ชายผู้นี้รูปร่างค่อนข้างผอม คางแหลมริมฝีปากบาง เขาคือ เพื่อนร่วมงานอีกคนของเฟิงหยาง นามว่า เฉาหยาง รับผิดชอบการรับซื้อวัตถุดิบต่างๆเป็คนค่อนข้างขี้เหนียว ความสัมพันธ์กับเฟิงหยางไม่นับว่าดีแต่ก็ไม่ถึงกับเลวร้าย
เฉาหยางดูเหมือนจะเหม่อลอยไปชั่วขณะเมื่อได้ยินคำถามของเฟิงหยางจึงสะดุ้งตื่น เขายิ้มอย่างไม่เป็ธรรมชาติแล้วโบกมือ
"อ้อ...ไม่มีอะไรแค่แปลกใจนิดหน่อยที่น้องเฟิงผู้ตรงต่อเวลาเสมอวันนี้กลับมาสายมันน่าประหลาดใจจริงๆ ฮ่าๆ! เอาล่ะ ในเมื่อมาแล้วก็รีบไปทำงานเถอะเมื่อครู่มีลูกค้ามาขายศาสตราเวทชำรุดชิ้นหนึ่งข้าช่วยเ้ารับเื่ไว้ให้แล้วนะ!"
เฟิงหยางยิ้ม
"โอ้? เช่นนั้นก็ต้องขอบคุณพี่เฉาแล้ว"
"ไม่เป็ไรๆ แค่เื่เล็กน้อย ไม่คุยแล้วข้าไปทำงานก่อนล่ะ"
เฉาหยางโบกมือแล้วหันหลังเดินกลับไปยังเคาน์เตอร์ของตน
เฟิงหยางไม่ได้กล่าวอะไรต่อหันหลังเดินไปยังเคาน์เตอร์ของตนทางซ้ายเช่นกันเพียงแต่ไม่มีผู้ใดเห็นว่าหลังจากที่เขาหันหลังกลับไปนั้นในดวงตาของเขามีประกายเย็นเยียบวาบผ่านไปชั่วพริบตา
"เป็เ้าจริงๆสินะ"
ตู้กระจกจัดแสดงสินค้าสูงประมาณหนึ่งเมตรครึ่งกว้างราวสองเมตร และยาวกว่าสิบเมตร คือตำแหน่งของเฟิงหยางมันดูคล้ายกับเคาน์เตอร์ในร้านขายเครื่องประดับบนโลก ประกอบขึ้นจากกระจกโปร่งใสเช่นเดียวกัน
ภายในตู้จัดแสดงมีศาสตราหลากหลายชนิดวางเรียงรายอยู่อย่างเป็ระเบียบนับสิบชิ้น ทั้งกระบี่สั้นสนับมือ ปลอกแขน เกราะ และอื่นๆ อีกมากมายแต่ทั้งหมดมีลักษณะร่วมกันอยู่อย่างหนึ่ง คือล้วนดูเก่าคร่ำคร่าบางชิ้นถึงกับมีร่องรอยความเสียหายในระดับที่แตกต่างกันไป
นี่คือศาสตรามือสองที่หอศาสตราล้ำค่ารับซื้อมาเพื่อขายต่อ
แม้ศาสตราเหล่านี้จะไม่ใช่ของตนเองแต่เฟิงหยางก็เห็นจนชินตาแล้ว ทว่าในวันนี้เมื่อเขาได้เห็นศาสตรามือสองเหล่านี้อีกครั้งกลับรู้สึกตื่นเต้นและคาดหวังอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
เฟิงหยางยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์แสร้งทำเป็ตรวจสอบสินค้า แล้วหยิบสนับมือสีดำขึ้นมาชิ้นหนึ่ง
ระดับความเสียหายของศาสตรา: 60%
วัตถุดิบที่ต้องใช้ในการซ่อมแซม: ใยไหมร้อยเท้าทมิฬชั้นหนึ่ง
"เอ๊ะ? เสียหายเกินครึ่งแล้วรึนี่?ดูจากภายนอกนึกว่าเสียหายแค่สองสามส่วนเสียอีก"
แววตาของเฟิงหยางฉายประกายประหลาดใจขณะเดียวกันก็ครุ่นคิดในใจ
"วัตถุดิบซ่อมแซมคือใยไหมร้อยเท้าทมิฬ แสดงว่าศาสตราเวทชิ้นนี้สร้างขึ้นจากวัตถุดิบชนิดนี้สินะ?"
เขาวางสนับมือลงแล้วหยิบปลอกแขนสีทองอีกชิ้นขึ้นมา
ระดับความเสียหายของศาสตรา: 40%
วัตถุดิบที่ต้องใช้ในการซ่อมแซม: แร่ธาตุทองชั้นสอง
นี่คือศาสตราเวทระดับกลางสูงกว่าสนับมือชิ้นนั้นหนึ่งขั้น วัตถุดิบที่ต้องใช้จึงสูงกว่าด้วย
ระดับความเสียหายของศาสตรา: 30%
วัตถุดิบที่ต้องใช้ในการซ่อมแซม: หนังงูหินชั้นหนึ่ง
ระดับความเสียหายของศาสตรา: 55%
วัตถุดิบที่ต้องใช้ในการซ่อมแซม: ไม้เหล็กชั้นสอง
ระดับความเสียหายของศาสตรา: 75%
วัตถุดิบที่ต้องใช้ในการซ่อมแซม: กระดองหลังสัตว์อสูรกินเหล็กชั้นสอง
เฟิงหยางเป็ดั่งเด็กน้อยที่ได้ของเล่นชิ้นใหม่เขาหยิบศาสตราในตู้จัดแสดงขึ้นมาตรวจสอบทีละชิ้นอย่างสนุกสนานไม่รู้จักเบื่อ
เขาพบว่าระดับความเสียหายของศาสตราบางชิ้นไม่ได้เป็อย่างที่เห็นภายนอกบางชิ้นดูเหมือนจะยังสมบูรณ์ดี แต่แท้จริงแล้วเสียหายไปกว่าครึ่งบางชิ้นดูเก่าซอมซ่อ แต่กลับเสียหายเพียงสองสามส่วนเท่านั้น นอกจากนี้ การใช้ วิชาซ่อมแซมศาสตราตรวจสอบยังทำให้รู้ถึงวัตถุดิบที่ใช้สร้างศาสตราเ่าั้ได้อีกด้วยถือเป็ความสามารถเล็กๆ ที่ไม่เลวเลยทีเดียว
ขณะที่ตรวจสอบศาสตราเหล่านี้เฟิงหยางก็กำลังพิจารณาอย่างถี่ถ้วนในใจว่าศาสตราแบบใดที่จะเป็ประโยชน์ต่อตนเองในตอนนี้มากที่สุด
"เอ๊ะ? ศาสตราเวทชิ้นนี้คือ"
ทันใดนั้นเฟิงหยางก็เห็นศาสตราเวทที่ไม่คุ้นตาวางอยู่ที่มุมขวาสุดของตู้จัดแสดงเขาถึงกับชะงักไป ก่อนจะนึกขึ้นได้
"อ้อนี่คือศาสตราเวทชำรุดที่เฉาหยางบอกว่าเพิ่งช่วยข้ารับซื้อมาสินะ?"
เมื่อเห็นว่าศาสตราเวทชิ้นนี้ดูค่อนข้างพิเศษเฟิงหยางจึงเอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมา ใต้ศาสตราเวทมีกระดาษแผ่นเล็กๆ วางทับอยู่บนนั้นเขียนอธิบายคุณลักษณะของศาสตราเวทชิ้นนี้ไว้
174
