บทที่ 55: สงครามเงา
ชัยชนะในการประมูลพิเศษได้สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเมืองเมฆาล่อง ชื่อของ "โอสถไร้มลทิน" และ "ผู้ขายลึกลับ" กลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุดในทุกโรงเตี๊ยมและร้านน้ำชา การปิดล้อมทางเศรษฐกิจของตระกูลเซียวได้พังทลายลงในชั่วข้ามคืน
ณ คฤหาสน์ตระกูลหลิน หลินเวยเวยกำลังตรวจสอบบัญชีที่เพิ่งได้รับมาจากหอประมูลหมื่นสมบัติด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย ตัวเลขผลกำไรมหาศาลนั้นทำให้นางรู้สึกราวกับอยู่ในความฝัน มันเป็นเงินทุนก้อนใหญ่ที่สามารถต่อชีวิตให้ตระกูลหลินไปได้อีกนาน
"เราทำสำเร็จแล้ว..." นางพึมพำกับตนเอง ก่อนจะหันไปมองเย่เฉินที่นั่งทำสมาธิอย่างสงบอยู่มุมห้อง "ทั้งหมดนี้...เป็นเพราะท่าน"
เย่เฉินลืมตาขึ้นช้าๆ "นี่เป็นเพียงการเริ่มต้น" เขากล่าวเรียบๆ "อย่าเพิ่งชะล่าใจ เซียวจ้านไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ง่ายๆ เมื่อเขาแพ้ในสงครามที่เปิดเผย...เขาก็จะหันไปใช้สงครามในเงามืด"
คำพูดของเขาราวกับเป็นคำพยากรณ์...
ในค่ำคืนเดียวกันนั้น ที่ห้องลับใต้ดินของคฤหาสน์ตระกูลเซียว...
บรรยากาศเต็มไปด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบ เซียวจ้านนั่งอยู่บนเก้าอี้ประธานด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์ แต่ดวงตาของเขากลับลุกโชนไปด้วยไฟแค้นที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่ง
"ประมุข...เราจะทำอย่างไรต่อไปขอรับ?" ผู้อาวุโสคนหนึ่งเอ่ยถามเสียงสั่น
"ในเมื่อกฎเกณฑ์ใช้ไม่ได้ผลกับพวกมัน..." เซียวจ้านเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นจนน่าขนลุก "...เราก็ไม่จำเป็นต้องเล่นตามกฎอีกต่อไป"
เขาหันไปออกคำสั่งกับเงาร่างหนึ่งที่คุกเข่าอยู่ในมุมมืดของห้อง "ไปติดต่อ 'พรรคเหยี่ยวราตรี'...บอกพวกมันว่าข้ามีงานใหญ่ให้ทำ"
ชื่อ "พรรคเหยี่ยวราตรี" ทำให้ผู้อาวุโสทุกคนในห้องต้องสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ! นี่คือกลุ่มนักฆ่ารับจ้างที่โหดเหี้ยมและไร้ร่องรอยที่สุดในแถบนี้ ว่ากันว่าตราบใดที่มีเงินจ่ายมากพอ พวกมันก็กล้าที่จะรับงานสังหารแม้กระทั่งเจ้าเมือง!
"เป้าหมายคือใครหรือขอรับ?" เงาร่างนั้นถาม
"สองคน" เซียวจ้านกล่าว "แม่นางน้อยหลินเวยเวย...และไอ้ตัวประหลาดที่อยู่ข้างกายนาง"
"ข้าไม่ต้องการให้พวกมันตายอย่างง่ายดาย..." ดวงตาของเขาฉายแววอำมหิต "ข้าต้องการให้พวกมัน 'หายตัว' ไปจากเมืองเมฆาล่อง...อย่างเงียบเชียบที่สุด นำตัวพวกมันมาที่นี่ทั้งเป็น! ข้าจะทำให้พวกมันได้ลิ้มรสชาติของนรกที่แท้จริง!"
"รับบัญชา!" เงาร่างนั้นตอบรับก่อนจะหายวับไปในความมืด
พายุลูกใหม่ที่กำลังจะพัดเข้ามา...ไม่ใช่พายุแห่งการค้าหรือการประลองอีกต่อไป...
แต่เป็นพายุแห่งการลอบสังหารที่ไร้ซึ่งกฎเกณฑ์และปรานี
ณ คฤหาสน์ตระกูลหลิน เย่เฉินที่กำลังนั่งทำสมาธิอยู่นั้น พลันลืมตาขึ้น! สัญชาตญาณอันตรายที่ถูกขัดเกลามาจากการผ่านความเป็นความตายร้องเตือนขึ้นมาอย่างรุนแรง!
เขารู้สึกได้ถึงจิตสังหารอันเจือจางแต่กลับอันตรายถึงชีวิตที่กำลังจับจ้องมายังคฤหาสน์แห่งนี้จากที่ไกลๆ
'มาเร็วกว่าที่คิด' เขาคิดในใจ แววตาของเขาพลันคมปลาบขึ้นมาทันที
เขาลุกขึ้นยืนและเดินออกจากห้องไปหาหลินเวยเวยทันที
"เตรียมพร้อมรับมือ..."
"...คืนนี้...จะมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญมาเยือน"