จักรพรรดิผีดิบ

ตอนที่ 97 พรสวรรค์ไร้คู่เปรียบปาน แอสทารอสมองสายตาเหยียดต่ำไปทางศิษย์ลู่ผิงที่ร่างไถลยาวไปกับพื้น สายตาเย็นชาไร้ซึ่งความสนใจใยดี ชายหนุ่มพลันหันขวับกลับมาทางกาติรัส บุคคลิกที่ดูนอบน้อมสุภาพของแอสทารอส มันกลับแฝงความทรนงไว้ในส่วนลึก “ท่านกาติรัส ข้ารู้สึกเป็นเกียรติอย่างมากหากถูกชี้แนะโดยท่าน ข้าบังอาจขอ อย่าออมมือกับข้าเชียว… มิฉะนั้นท่านคงดูถูกข้าเกินไป” กาติรัสประสานสายตากับแอสทารอสเปี่ยมล้นด้วยความเยือกเย็น สายตาของจักรพรรดิที่ดูไร้อารมณ์อยู่ตลอดเวลา แต่ในขณะนี้ มันกลับเผยความมีชีวิตชีวาออกมาได้อย่างน่าเหลือเชื่อ นานแค่ไหนแล้วที่จักรพรรดิไม่รู้สึกตื่นเต้นถึงเพียงนี้ “เจ้าคู่ควรแก่ฝีมือแท้จริงของข้าหรือไม่นั้น…” กาติรัสตอบกลับด้วยท่าทีองอาจประหนึ่งราชัน สายตามองกลับไปอย่างทรนง “ฝีมือของเจ้าจะตัดสินเรื่องนั้นเอง” แอสทารอสพลันหางคิ้วกระตุก เขารู้สึกว่าอีกฝ่ายดูถูกตนเองมากเกินไป ชายหนุ่มตระหนักถึงความสามารถของตนเองเป็นอย่างดี หากมองทั่วทั้งโลกต้นกำเนิดแล้ว คงมีตัวตนแบบเขาแค่คนเดียวเท่านั้น “ข้าเตือนท่านแล้ว อย่าริดูถูกฝีมือของข้า ท่านจะได้ไม่ต้องมาหลั่งน้ำตาภายหลัง” ท่ามกลางฝูงชนผู้สมัครนับพันพันคน พวกเขาบางส่วนราวกับต้องมนต์สะกดให้จดจ่ออยู่กับบริเวณแท่นประลอง บางส่วนตกใจกับร่างของศิษย์ลู่ผิงที่ปลิวกระเด็นมา แน่นอน ลู่ผิงนอนทอดร่างหมดสติแน่นิ่งอยู่เบื้องล่าง ทั้งที่มีฝูงชนนับพันแต่กลับไม่มีเสียงเอะอะเลยแม้แต่น้อย บรรยากาศเริ่มหนาวเหน็บขึ้นทุกขณะราวกับว่าโลกใบนี้กำลังถึงกาลอวสาน ถึงกระนั้น ยังมีบางส่วนที่ถือฐิติตนเป็นใหญ่ไม่ฟังผู้ใด พวกเขากล่าวบ่นเสียงดังอย่างไม่กลัวเกรง “บัดซบ!! อัดผู้คุมสอบเช่นนั้นแล้วพวกข้าจะสอบอย่างไรเล่า!!” “เสียเวลาข้ายิ่งนัก!! ลงมาจากแท่นประลองได้แล้ว!!” “ข้าจะสอบ!! ข้าจะสอบ!!!!” เสียงเอะอะโวยวายเริ่มดังขึ้นพลันแพร่ลามดุจโรคระบาด จากหนึ่งเป็นสอง จากสองเป็นสี่ จากสี่เป็นแปด จำนวนของผู้คนที่ต่อต้านเริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆ บ้างพูดจาโอหังว่าจะเข้ามาทำร้ายสองคนบนแท่นประลอง บ้างพูดจาดูถูกเหยียดหยามบุรุษทั้งสอง แม้ความจริงแล้ว พวกมันทำได้เพียงแค่พ่นวาจาไร้สาระซึ่งมิกล้ากระทำจริงๆ ส่วนสองบุรุษราวกับตกไปในห้วงภวังค์ โลกใบนี้ที่มีแค่เจ้าและข้า! เสียงของฝูงชนราวกับผ่านทะลุหูไป สองบุรุษไม่คิดจะเก็บมาใส่ใจ อย่างไรเสีย ในสายตาของกาติรัสและแอสทารอส บุคคลอื่นล้วนไม่มีค่าพอที่จะมอง!! ทันใดนั้นเอง ปลายกระบี่ของแอสทารอสชี้ชันหน้าของกาติรัส คมกระบี่แวววาววาบผ่านด้วยแสงตะวันหนึ่งครา อากัปกิริยาถ่อมตนสุภาพถูกเก็บกลืนหายไปพร้อมกับบุคคลิกองอาจทรนง ความเย่อหยิ่งพรั่งพรูออกมาจากส่วนลึกของจิตใจ สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจอย่างสุดแสน “ศาสตราวุธของท่าน” กาติรัสเผยอยิ้มเล็กน้อยชายหนุ่มผายมือออกทั้งสองข้าง “กายาข้าคือศาสตราวุธหนึ่งเดียวในโลกหล้า” สายตาเย้ยหยันทอดมองลงมาประหนึ่งราชันแห่งโลกหล้า จักรพรรดิรู้สึกสนใจแอสทารอสเป็นความจริง แต่ความจริงหนึ่งเดียวที่ว่า จักรพรรดิคือจักรพรรดิย่อมมิแปรเปลี่ยน… ความองอาจทรนง ความเย่อหยิ่งและความแข็งแกร่ง… เป็นครั้งแรกที่แอสทารอสบังเกิดความรู้สึกประหลาด สัญชาตญาณของเขากำลังกรีดร้องถึงความอันตรายที่น่าสะพรึง ถึงกระนั้น แอสทารอสย่อมรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก กาติรัสไม่นำศาสตราวุธขึ้นมาแล้วจะเรียกว่าการประมือแลกวรยุทธได้เยี่ยงไร? แอสทารอสเก็บกระบี่ลงในฝัก อย่างน้อย เขาไม่อยากเอาเปรียบอีกฝ่าย ทันใดนั้น กาติรัสขมวดคิ้วมุ่น “เจ้าทำอะไร?” “หมัดต่อหมัด ศาสตราต่อศาสตรา” แอสทารอสเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง สายตาจับจ้องกาติรัสด้วยความเยือกเย็นสุขุม มันเป็นช่วงเวลาที่ชายหนุ่มเปี่ยมล้นไปด้วยสมาธิ “ฮะฮ่าฮ่าฮ่า หาญกล้านัก! แล้วเจ้าจะเข้าใจว่าข้าได้เปรียบเพียงใด!!” กาติรัสแผดเสียงกึกก้อง สายตาของจักรพรรดิทอดมองแอสทารอสราวกับคนโง่งม หากเขารู้ความจริงที่ว่ากายาของกาติรัสมิใช่กายาธรรมดา เขาคงไม่ลดกระบี่ลง… “ท่านด้วยเช่นกัน” แอสทารอสกล่าวด้วยสีหน้าไม่พอใจ “ท่านจะได้เข้าใจว่าฝีมือข้าร้ายกาจเพียงใด” “ดี!!” ฉับพลันนั้นเอง กาติรัสพลันหายวับไปจากครรลองสายตา แววตาของแอสทารอสเบิกโตกว้างด้วยความตะลึง ชายหนุ่มไม่คิดว่าระดับพลังจะห่างชั้นกันถึงเพียงนี้ ในชั่วเสี้ยววินาที แอสทารอสสดับฟังสรรพสิ่งรอบข้างอย่างตั้งใจยิ่ง เพียงพริบตาเดียว กาติรัสพลันปรากฏกายอยู่ต่อหน้าราวกับทะลุมิติ ด้วยระยะห่างเพียงเอื้อมมือมันทำให้หัวใจของแอสทารอสคล้ายหยุดเต้นด้วยความตกตะลึงลาน หมัดของจักรพรรดิพุ่งเข้าใส่ใบหน้าของแอสทารอสพลางเสียงแหวกอากาศดังสูงเสียดบาดแก้วหู แอสทารอสตอบโต้ในฉับพลันด้วยปฏิกิริยาตอบสนองสูงล้ำราวกับปาฏิหาริย์ มือขวาของชายหนุ่มเลื้อยบนแขนกาติรัสดุจอสรพิษ เพียงใช้แรงอันน้อยนิดในทุกการเคลื่อนที่อย่างแม่นยำ มันกลับกลายเป็นผลร้ายต่อทิศทางของหมัดศัตรู ในเศษเสี้ยววินาที หมัดของจักรพรรดิเริ่มเปลี่ยนทิศทางทีละเล็กทีละน้อย จนในที่สุด หมัดนั้นได้ถูกเบี่ยงทิศทางโดยสมบูรณ์ ทำให้การโจมตีของกาติรัสพลาดเป้า… หมัดของจักรพรรดิกลับพุ่งผ่านไปด้านหลังใกล้ใบหูของแอสทารอส แน่นอน การจู่โจมนี้รวดเร็วจนเกินไป เร็วเสียจนผู้คนมองตามกันไม่ทัน ทุกการเคลื่อนไหวมันกลายเป็นภาพติดตา ในช่วงเวลานี้เองที่กาติรัสคิ้วเลิกขึ้นสูงด้วยความประหลาดใจ ไม่เคยมีรอดพ้นจากหมัดของจักรพรรดิมาก่อน!! ถึงแม้หมัดของกาติรัสจะมีอนุภาพและพลังจนน่าสะพรึงกลัว แต่ในขณะที่ฝ่ามือของแอสทารอสเคลื่อนไหว แรงพลังเหล่านั้นล้วนไม่เป็นผลร้ายต่อเขา ในชั่วขณะนี้เองที่ชายหนุ่มทั้งสองล้วนประจักษ์ได้ถึงพลังของกันและกัน กาติรัสอึ้งทึ่งกับทักษะการต่อสู้ของเขา ในขณะที่แอสทารอสตกตะลึงในพลังอันน่าสะพรึงกลัวของจักรพรรดิ แอสทารอสล้วนสัมผัสได้ถึงเส้นขนที่ลุกชูชันขึ้นทั่วทั้งร่าง ในจังหวะที่ฝ่ามือของเขาเลื้อยผ่านบนแขนของกาติรัส แรงกำลังของเขาช่างน่าประหวั่นพรั่นพรึงเกินจะพรรณาออกมา หากโดนหมัดแบบนั้นเข้าได้ ต่อให้มียันต์ป้องกันระดับราชันจักรพรรดิก็มิอาจช่วยท่านได้!! “ความสามารถนั่นคืออะไร?” กาติรัสเอ่ยถามด้วยความสนใจอย่างยิ่ง “ข้าเรียกมันว่าศาสตร์แห่งการปัดป้อง” แอสทารอสกล่าวตอบก่อนจะเอ่ยต่อด้วยใบหน้าเคร่งเครียด “ท่านไปได้พลังอันมหาศาลนั่นมาจากไหน… มากมายจนน่าขนลุกเลยทีเดียว…” “ข้าเลยบอกให้เจ้าใช้กระบี่!!” กาติรัสลั่นวาจาสุดท้ายก่อนเรือนร่างของชายหนุ่มจะอันตรธานหายไป ในชั่วเสี้ยวอึดใจ กาติรัสพลันมาปรากฏอยู่ข้างหลังของแอสทารอส คราวนี้กลับสร้างความประหลาดใจให้กับจักรพรรดิเป็นอย่างมาก แอสทารอสกลับหันกายมาข้างหลังในฉับพลันราวกับล่วงรู้การเคลื่อนไหวของกาติรัสอยู่แล้ว กาติรัสซัดหมัดเข้าใส่ด้วยความเร็วประดุจสายฟ้าฟาด แอสทารอสใช้ฝ่ามือปัดป้องการโจมตีนั้นได้อย่างง่ายดาย เพียงอึดใจ แอสทารอสกลับสวนการโจมตีกลับมาด้วยความเร็วดุจสายอัสนี หมัดของแอสทารอสพุ่งใส่กาติรัสอย่างสุดแรง แน่นอน จักรพรรดิเบี่ยงหน้าหลบได้อย่างพอดิบพอดีทำให้หมัดนั้นพลาดเป้า ชายหนุ่มทั้งสองเร่งกระโดดออกห่างจากกันและกันราวสิบก้าว จักรพรรดิล้วนตกตะลึงอยู่นานราวกับว่ายิ่งต่อสู้มันกลับยิ่งพัฒนามากขึ้น กาติรัสเพียงแค่ตั้งข้อสันนิษฐาน ในการโจมตีถัดไปจะเป็นตัวพิสูจน์ว่าสิ่งที่เขาคิดเป็นจริงหรือเท็จ! เหตุการณ์บังเกิดขึ้นอีกครั้ง กาติรัสหายวับไปราวกับทะลุมิติ แต่ทว่า… คราวนี้แอสทารอสกลับทะยานร่างพุ่งเข้าใส่บางสิ่ง ทั้งที่ไม่ปรากฏสิ่งใดเบื้องหน้าเลย… แต่เขายังทะยานร่างออกไปราวกับมีศัตรูอยู่เบื้องหน้า ฟิ้ววววววว---- ฟิ้ววววว------ ในจังหวะที่แอสทารอสทะยานร่างออกไปนั้นเอง เป็นจังหวะเดียวกันกับที่กาติรัสปล่อยหมัดออกไปถึงสองครั้งคราว ความเร็วนี้ทัดเทียมกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในร้านอาหารมังกรคู่ ถึงกระนั้น แอสทารอสกลับใช้ฝ่ามือเลื้อยผ่านประหนึ่งอสรพิษพลันปัดป้องสองหมัดที่สาดเข้ามาได้อย่างง่ายดาย ก่อนแอสทารอสจะปล่อยหมัดออกไปด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นยิ่งกว่าเดิม ฟู่ว ฟู่ว เสียงหมัดหนักอันรวดเร็วพุ่งผ่านทะลวงบังเกิดเสียงคำรามต่ำของคลื่นอากาศ สองหมัดของแอสทารอสกระทบเข้ากับหน้าท้องของกาติรัสทุกการโจมตี… สองครั้ง… มันมากถึงสองครั้งด้วยกันและเป็นสองครั้งที่เปี่ยมไปด้วยพลังกายเต็มสิบส่วน เสียงกรีดร้องของบุรุษดังสะท้านกัมปนาท แอสทารอสกลับเข่าทรุดติดพื้น “อ๊ากกกกกก” ชายหนุ่มจับหมัดข้างขวาด้วยความเจ็ดปวดอย่างยิ่งยวด สองหมัดที่ได้ปล่อยออกไปราวกับกระทบเข้ากับขุนเขามหึมา ความเจ็บปวดแล่นผ่านทั่วทั้งแขน แอสทารอสกัดฟันแน่นพลางเอ่ยขึ้น “ท่านเป็นตัวอะไร! ร่างกายนั้นมันอะไรกัน!!” ชายหนุ่มประมือกับกาติรัสถึงสามกระบวนท่า ทุกการโจมตีล้วนเป็นการหยั่งเชิงฝีมือของคู่ต่อสู้ สิ่งหนึ่งที่ได้จากการแลกวรยุทธในครั้งนี้ แอสทารอสได้ค้นพบความเป็นสัตว์ประหลาดอีกฝ่าย เขาไม่เคยพบใครที่มีร่างกายแข็งแกร่งขนาดนี้มาก่อน!! อย่างน้อยที่สุดก็ไม่ใช่แค่ฝ่ายของแอสทารอสที่ประหลาดใจ กาติรัสนั้นกลับประหลาดใจยิ่งกว่า การประมือครั้งแรกได้บ่งบอกว่าเขาถือไพ่เหนืออยู่กว่าชัดเจน ครั้งที่สองผลกลับเสมอกันและครั้งที่สาม แอสทารอสกลับกลายเป็นฝ่ายได้เปรียบ!! ประหนึ่งว่าแอสทารอสเติบโตไปกับการต่อสู้ แก้ไขข้อผิดพลาดและปรับเปลี่ยนให้มันสมบูรณ์แบบเพียงการมองแค่ครั้งเดียว ท่านต้องเข้าใจก่อนว่ากาติรัสใช้แรงเท่าเดิมความเร็วเท่าเดิมมิแปรเปลี่ยน หากแต่ยิ่งสู้แอสทารอสกลับเริ่มยืนเหนือกว่า มันบ่งบอกว่า เขาเติบโตไปกับการต่อสู้ในทุกขณะ สิ่งมหัศจรรย์ยิ่งกว่านั้นกลับปรากฏต่อหน้าจักรพรรดิ ชื่อ:แอสทารอส(เพศชาย) อายุ:15ปี เผ่าพันธุ์:ไม่มีปรากฏ อายุขัยโดยธรรมชาติ:อนันต์ เลเวล:13 พลังกาย:1,300,000 พลังเวทย์:1,300,000 อาชีพ:ไม่มีปรากฏ คุณสมบัติพิเศษ:หยั่งรู้ อดีต ปัจจุบัน อนาคต,ความสามารถด้านการเรียนรู้(อนันต์) [เนื่องจากแอสทารอสมีความสามารถในการปกปิดระดับอนันต์ ทันทีที่แอสทารอสแข็งแกร่งกว่า การส่องค่าสเตตัสจะไม่เป็นผลอีกต่อไป] “ระดับพลังของมันเพิ่มขึ้น!!” กาติรัสครุ่นคิดด้วยความตะลึง โดยปกติแล้ว มนุษย์จะเพิ่มเลเวลของตัวเองผ่านการสังหารสิ่งมีชิวตทุกชนิด โดยแต่ละเผ่าพันธุ์จะมีเงื่อนไขเฉพาะต่างกันไป บ้างใช้เวลาในการจำศีลก็เก่งขึ้นเป็นกอง บ้างแค่กินก็ยิ่งแข็งแกร่ง บ้างสายเลือดก็แข็งแกร่งมาโดยแต่กำเนิด แต่ทว่า บนโลกใบนี้มีเพียงแค่สามเผ่าพันธุ์เท่านั้นที่เพิ่มเลเวลด้วยการสังหารสิ่งมีชีวิต ได้แก่ มนุษย์(ทุกประเภท) ทวยเทพ(ทุกประเภท) ปีศาจ(ทุกประเภท) ถึงกระนั้น สามเผ่าพันธ์ุนี้เป็นเพียงแค่สิ่งที่จักรพรรดิล่วงรู้ มันอาจมีเผ่าพันธุ์ลึกลับที่สามารถเพิ่มเลเวลผ่านการสังหารอยู่อีกก็เป็นได้ เพียงแต่ว่า ยังไม่ถูกค้นพบก็เท่านั้น ในขณะนี้เองที่ฝูงชนต่างเงียบสงัดดุจป่าช้า ไม่มีซุ่มเสียงใดๆอีกเลย แม้เพียงคำกล่าวบ่นเบาๆยังมิใครห้าวหาญกล้ากระทำ บรรยากาศกลับกลายเป็นเงียบสงบ เสียงดังโวยวายคงมีแต่บนแท่นประลอง… “ข้าจะทุ่มสุดกำลัง!!” แอสทารอสแผดเสียงดังสะท้านก้อง ชายหนุ่มหยิบกระบี่ออกจากฝักไร้ซึ่งความลังเลอีกต่อไป แววตาของชายหนุ่มกลับกลายเป็นคมกริบดุจใบมีด ความขึงขังบนใบหน้ากลับกลายเป็นความหนาวเหน็บเสียดแทงกระดูกแด่ผู้พบเห็น “เป็นสิ่งที่เจ้าควรกระทำตั้งนานแล้ว” กาติรัสเอ่ยขึ้นอย่างไร้อารมณ์ สายตาของจักรพรรดิทอประกายด้วยความหวัง ชายหนุ่มหวังที่จะได้สนุกกับการต่อสู้อีกครั้ง… มันนานเหลือเกิน… นานจนจักรพรรดิลืมความรู้สึกตื่นเต้นระหว่างต่อสู้ไปแล้ว ยิ่งแข็งแกร่งค้ำฟ้าเพียงใด ความรู้สึกยิ่งกลับกลายเป็นว่างเปล่าพร้อมกับความสุขในชีวิตที่เลือนหายไปทีละน้อย… ทันใดนั้นเองที่แอสทารอสหายวับไปจากแท่นประลอง กาติรัสเบิกตาโพลงกว้างด้วยความตกตะลึงลาน “ท่าเท้าข้ามจักรวาล!!” ชายหนุ่มลอบสถบใจในด้วยความตะลึงอย่างสุดแสน ท่าเท้าที่จักรพรรดิล้วนใช้มาโดยตลอด มันกลับถูกลอกเลียนแบบได้อย่างง่ายดาย ถึงกระนั้น แอสทารอสกลับดึงความสามารถออกมาใช้ได้เพียงหนึ่งในร้อยส่วนจากที่กาติรัสเผยให้เห็น ของปลอมรึจะต่อต้านของแท้!! หากแต่… มันยังอดไม่ได้ที่จะชื่นชมพรสวรรค์ในการเรียนรู้อันน่าสะพรึงกลัว!! แอสทารอสพลันมาปรากฏกายอยู่ต่อหน้ากาติรัส ชายหนุ่มเผยรอยยิ้มกว้างอย่างหุบไม่อยู่ หัวใจเต้นกระส่ำราวกับกระเด็นออกจากอก ชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงมวลโลหิตที่เดือดพลุ่งพล่านทั่วทั้งร่าง “เป็นท่าท้าวที่สุดยอดอะไรเยี่ยงนี้ ช่างน่านับถือ! ช่างน่านับถือจริงๆ!!” แอสทารอสกลับมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าสามารถลอกเลียนแบบท่าท้าวข้ามจักรวาลได้อย่างสมบูรณ์แบบ ชายหนุ่มไม่รู้ตัวเลยว่าตนเองนั้นเป็นเพียงกบในก้นบ่อลึกที่แหงนมองขึ้นท้องฟ้าแล้วคิดว่าสิ่งนี้เป็นโลกทั้งใบ ด้วยความฮึกเหิมอยากลองวิชา แอสทารอสใช้ท่าท้าวข้ามจักรวาลหายวิบวับไปมาทั่วแท่นประลอง มันกลับสร้างความหงุดหงิดให้กับจักรพรรดิขึ้นมา ทันใดนั้นเองที่แอสทารอสได้หยุดลงข้างหลังของกาติรัส “อย่าถือโทษโกรธข้า ถ้าข้าจะขอเอาจริง” แอสทารอสกล่าวเสร็จ ชายหนุ่มพลันตวัดวาดคมกระบี่อย่างรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาดนับสิบเส้น บังเกิดคลื่นลมกรรโชกพัดโบกอย่างรุนแรงและรวดเร็วดุจลมเฉือน เพียงสามลมหายใจ รอบกายของกาติรัสบริเวณพื้นแท่นประลองบังเกิดรอยลึกดุจถูกของมีคมตัดผ่าน แต่ทว่า กาติรัสกลับไร้ซึ่งบาดแผลใดๆ มันกลับมีรอยสีแดงบริเวณแขนทั้งสองข้าง ขาทั้งสองข้าง บริเวณคอและบริเวณหน้าท้องที่บังเกิดรอยเสื้อขาดวิ่นถึงห้าเส้นด้วยกัน ภายใต้อาภรณ์นั้น มันมีรอยสีแดงประทับอยู่ถึงห้าเส้น แอสทารอสเบิกตาโพลงกว้างปานถลน “สวรรค์…” ..สเตตัสปัจจุบัน...
ชื่อ:กาติรัส อันเดลัส(เพศชาย) อายุ:15ปี เผ่าพันธุ์:มนุษย์กึ่งอันเดด อายุขัยโดยธรรมชาติ:อนันต์เลเวล:11,121 พลังกาย:79,567,971 พลังเวทย์:81,229,719 อาชีพ:จักรพรรดิผีดิบ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 97 พรสวรรค์ไร้คู่เปรียบปาน

คล้ายกับเรื่องจักรพรรดิผีดิบ ที่คุณอ่าน

จักรพรรดิผีดิบ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 97 พรสวรรค์ไร้คู่เปรียบปาน

คล้ายกับเรื่องจักรพรรดิผีดิบ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้