ตอนนี้ทั้งหมดย้ายมานั่งที่โต๊ะ ปุณณดาทำหน้าที่เป็บอดีการ์ดได้ดีโดยไม่ขาดตกบกพร่อง และยังคงยืนประกบดูแลนายน้อยที่เธอไม่อยากดูอยู่ไม่ห่าง ไม่ว่าจะมีสาว ๆ คนไหนเข้ามาขอชนแก้วหรือนั่งร่วมโต๊ะปุณณดาก็คอยจับตาดูไว้อย่างดี
ทั้งอชิระและคริสเตียนต่างก็แสดงความเป็มิตรต่อบอดีการ์ดสาวเช่นกัน คนที่ตั้งแง่กับเธอจะมีก็แต่...
เจอราร์ด รัสเซลล์
“มองอะไร” ปุณณดาถามพลางถลึงตามองคนที่นั่งอยู่ตรงหน้า เขาเอาแต่มองเธอด้วยสายตาไม่ชอบใจมาสักพักแล้ว
“ทำไมล่ะ เป็ลูกตาฉันเหรอ ทำไมฉันถึงจะมองเธอไม่ได้” เจอราร์ดเหลือกตาตอบกลับไปอย่างหาเื่
“ไม่ได้อยากให้มอง”
“ก็ฉันจะมอง เธอจะทำไม”
“เดี๋ยวปั๊ดจิ้มตาแตก” ปุณณดาไม่ว่าเปล่า พูดจบก็ทำท่ายกนิ้วขึ้นมาขู่จะจิ้มตาเขาจริง ๆ เพราะหมั่นไส้ที่อีกฝ่ายยังทำตาเหลือกไม่เลิก
เมื่อเจอราร์ดเห็นท่าทีเอาจริงก็เผลอยกมือขึ้นมาปิดดวงตาตัวเองอย่างไม่รู้ตัว จนอชิระและคริสเตียนต้องกระทุ้งศอกหันหน้ามาหัวเราะกันใหญ่
แต่เถียงกันไม่ทันไรสมาชิกใหม่บนโต๊ะก็เดินเข้ามาทักทายอีกแล้ว ปุณณดาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็ใคร แต่มองเพียงแวบเดียวก็รู้ว่าหญิงสาวที่เดินเข้ามาสวยมาก หุ่นดีจนชุดที่รัดแน่นไปทั้งตัวเผยสัดส่วนเว้าโค้งแบบนาฬิกาทราย ยังไม่ทันทักทายใครเ้าตัวก็รีบแล่นเข้าไปนั่งคลอเคลียข้าง ๆ เจอราร์ดทันที
“ไม่คิดว่าเฌอจะมาเจอคุณที่นี่นะคะ คิดถึงจังเลย” เฌอริตาร์พูดจบก็ซบหน้าลงกับแผงอกกว้างอย่างออดอ้อนตามประสาคนที่เคยเจอกันตามงานสังสรรค์บ่อย ๆ
เจอราร์ดก็ยกมือขึ้นลูบแผ่นหลังเนียนของเธออย่างเอาอกเอาใจ ไม่ใช่ว่าทำเพราะหลงเสน่ห์เฌอริตาร์ หากแต่อยากจะยั่วโมโหปุณณดาที่นั่งไม่ทุกข์ร้อนมากกว่า แถมยัง...
“ชนแก้วกันหน่อยไหมครับ”
มีหนุ่ม ๆ แวะเวียนมาขอชนแก้วไม่ขาดสาย
เห็นแบบนั้นเจอราร์ดก็ยิ่งขบเขี้ยวเคี้ยวฟันมากขึ้นกว่าเดิม และยิ่งทวีความหงุดหงิดงุ่นง่านขึ้นไปอีกเมื่อเพื่อนตัวดีทั้งสองของเขาเออออห่อหมกไปด้วย
“เอ่อ คือว่า...” ปุณณดากำลังจะแย้ง
“เอาแก้วนี้ไปเลยครับน้องพริกแกง เอาไปชนกับเขาเลย เต็มที่” อริชะรีบพุ่งเอาแก้ววิสกี้ไปยัดใส่มือปุณณดาเพื่อให้เธอได้มีแก้วไปชนกับหนุ่ม ๆ ที่แวะเวียนเข้ามาไม่ขาดสาย
เจอราร์ดถลึงตามองใส่ แต่อชิระทำเพียงยักไหล่ไปเบา ๆ หนึ่งที
“นี่มันเวลางานนะ” คริสเตียนเสริมทัพ
“ในกฎมันมีระบุด้วยเหรอว่าห้ามชนแก้วกับใคร” ปุณณดาได้ทีจึงยื่นแก้วเข้าไปชนกับคนแปลกหน้า แล้วจิบวิสกี้ให้เ้านายได้เห็นต่อหน้าต่อตา
“อย่าไปสนใจเลยค่ะ คุณสนใจเฌอดีกว่านะ” พุดจบมือเรียวเล็กก็จับปลายคางของคนข้างตัวให้หันก้มลงไปมองหน้าอกหน้าใจขนาดคัพซีให้เต็ม ๆ ตา
ทำเอาเจอราร์ดตาสว่างวาบทันที แต่ถึงยังไงก็ยังไม่เลิกกระวนกระวายใจกับบอดีการ์ดสาว เจอราร์ดจึงตัดสินใจกระดิกนิ้วเรียกปุณณดาให้มานั่งลงใกล้ ๆ เพราะไม่อยากปล่อยให้ไปอยู่ไกลหูไกลตา เดี๋ยวเธอจะเสียงานเสียการหมด
“ว่าแต่คืนนี้คุณจะยอมไปกับเฌอได้หรือยังคะ เฌอเตรียมห้องเชือดรอคุณนานแล้วนะ”
“ห้องเชือดเลยเหรอ” ได้ยินน้ำเสียงกระเส่าเซ็กซีของเฌอริตาร์แล้วลำคอของเจอราร์ดก็พลันแห้งผากในทันที เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างคนหิวกระหาย
“ใช่ค่ะ”
“แต่ผมเก้านิ้วนะ เฌอไหวเหรอ” เจอร์ราร์ส่งเสียงตอบกลับไปดังพอสมควรเพื่อให้ใครบางคนได้ยินด้วย ก่อนจะหันหน้าไปยักคิ้วให้บอดีการ์ดสาวหนึ่งทีอย่างภาคภูมิใจ
ปุณณดาได้แต่กลอกตามองบนอย่างนึกรำคาญกับคำโอ้อวดนั้น
เฌอริตาร์แก้มแดงทันที เธอนั่งหัวร่อต่อกระซิกกับเจอราร์ดอยู่นานสองนาน และพยายามตื๊อให้เขากลับคอนโดไปกับเธอ จนสุดท้ายก็ทนตื๊อต่อไปไม่ไหวเลยต้องจำยอมเดินกลับโต๊ะไปมือเปล่าแบบเซ็ง ๆ
พอเฌอริตาร์กลับไปเจอราร์ดก็พุ่งเป้ามาเล่นงานปุณดาต่อทันที เขาจัดการรินวิสกี้เติมลงไปในแก้วที่พร่องไปครึ่งหนึ่ง ก่อนจะยกมันไปจรดที่ริมฝีปากบางพลางพยักพเยิดให้ปุณณดารับมันไปดื่มสักที
“เร็ว ๆ สิ นี่ฉันบริการเธออย่างดีเลยนะเนี่ย”
“นี่คุณคิดจะแกล้งฉันใช่ไหมฮะ”
“แล้วเธอจะทำอะไรฉันได้”
“เตะปากคุณแตกมั้ง” ปุณณดาตอบอย่างประชดประชัน แต่ก็ยอมรับแก้ววิสกี้ไปดื่มแต่โดยดี ในขณะที่เจอราร์ดถือขวดรอเติมให้ติด ๆ
60K
