มนต์ดำ อาถรรพ์ อารมณ์ (ฉบับเซ็นเซอร์)

แม้ได้ยินน้ำคำของศรีสมร แต่ไม่อาจหยุดความหฤหื่นของหนุ่มร่างล่ำ แถมหมอนั่นยังขยับเข้ามาใกล้จนทาบทับแผ่นหลัง พร้อมเอื้อมวงแขนแกร่งมาโอบเอวเว้าคอด จากนั้นก็ยื่นหน้ามาไซ้ซอกคอหอมกรุ่น

“ อื้อ……” ศรีสมรรู้สึกตระหนก และอยากสะบัดให้หลุด ด้วยนึกรังเกียจสัมผัสของอีกฝ่าย แต่ก็ต้องยั้งใจเอาไว้ เพราะถ้าทำแบบนั้น อาจถูกฝูงหมาป่ารีบรุดเข้ามารุมทึ้ง

“ ทำไงดีนะ ถึงจะตะล่อมหมอนี่ให้หยุดลวนลาม ”

ระหว่างที่ขบคิดหาแผนการอยู่นั้นเอง คุณนายสาวก็ต้องสะดุ้งสุดตัว ด้วยรู้สึกว่ามีบางสิ่งกระทุ้งบั้นท้ายโด่งงอน มันมีลักษณะแข็งเกร็งที่แฝงอุณหภูมิอุ่นร้อนเล็กน้อย ไม่ต้องใคร่ครวญให้เสียเวลา ศรีสมรก็รู้ว่ามันคืออะไร

“ ว้าย…ไอ้ล่ำเอาท่อนทวนมาจิ้มบั้นท้ายของชั้นแล้ว ”

ศรีสมรได้แต่ยืนตัวแข็ง เปิดโอกาสให้ไอ้ล่ำเริ่มโยกเอวไปมา เพื่อให้ดุ้นร้อนผ่าวในเป้ากางเกงได้ถูไถเนินเนื้อทรงชมพู สองมือหยาบกร้านที่ลูบไล้แถวหน้าท้อง ค่อยๆเลื่อนสูงขึ้นมาเรื่อยๆจนเกือบถึงหนองโพคู่งามอยู่รำไร

แต่เหมือนฟ้ายังเมตตา เลยดลใจให้หัวหน้าคนงานยื่นมือมาหยุด ด้วยการตะคอกใส่

“ เฮ้ย! ไอ้ล่ำ หยุดลวนลามคุณนายเดี๋ยวนี้ ”

“ ตะ…แต่จะ…เจ้านายครับ ผะ…ผมเสี้ยนจนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว ขอแค่ถูไถจนเสร็จสมซักหนึ่งครั้ง ไม่ได้เหรอ….” หนุ่มร่างล่ำอ้อนวอนขอความเห็นใจ ทว่าจอมเผด็จยังยืนยันมติเดิม

“ ไม่ เราตกลงกันไว้แล้ว มึงจะชิงขึ้นสวรรค์ก่อนลูกพี่อย่างกูไม่ได้ ”

“ ใช่แล้ว ไอ้ห่า มึงอย่าเอาเปรียบสิ กูเองก็อยากเหมือนกัน ดังนั้นรอให้คุณนายเขาได้ย้อมใจซะก่อน แล้วค่อยสนุก ” ลิ่วล้ออีกคนเสริมความเห็น ก่อนจะปาดน้ำลายที่เริ่มสอ มือขวาล้วงลงต่ำ เพื่อบดบี้เป้าแข็งเกร็งที่กำลังปูดโปน

ระหว่างนั้นมีเพียงผู้เดียวที่ไม่ได้ปริปากเลย นั่นก็คือ “นายยอด” ทว่าอดีตทหารที่ผันตัวมาเป็นขยะสังคม กลับดูเหม่อลอย ดวงตาพร่ามัว คล้ายมีเมฆหมอกบดบังทัศนวิสัยอยู่ พร้อมทั้งมีเสียงประหลาดที่แหบต่ำคอยกระซิบอยู่ข้างหู

“ มึงไม่อยากเสพสุขเหรอ นังนั่นเด็ดจริงนะโว้ย รีบลุกขึ้นไปลากตัวมันมาย่ำยีสิ ”

หลายต่อหลายครั้ง ยอดเกือบจะฟิวส์ขาดจนลุกขึ้นมาทำตามคำสั่ง แต่อนุสติสุดท้ายยังคอยฉุดรั้ง โดยมันพยายามบอกอยู่เสมอว่า…..

“ อย่าบังอาจมาบงการกู ไสหัวไปให้พ้น ”

และด้วยจิตเจตนาอันแรงกล้า เลยทำให้เสียงกระซิบประหลาดค่อยๆซาลงจนเหลือเพียงความเงียบงัน อันบ่งบอกถึงการสิ้นสุดของสงครามจิตวิทยาที่น่าตระหนก

“ แฮ่ก แฮ่ก….จบแล้วหรือ…..นี่มันเกิดอะไรขึ้น ” ยอดหอบเล็กน้อย เขาสงสัยเหลือประมาณ ดวงตาแฝงแววตื่น พร้อมเม็ดเหงื่อที่ชโลมผิวกายจนเปียกชุ่ม แต่ไม่ว่าจะเค้นสมองคิดเท่าใด เขาก็ไม่พบคำตอบ

“ เมื่อกี้มันบ้าอะไร แถมอาการดังกล่าว ยังเกิดในตอนที่เผลอไปสบตากับยัยคุณนาย หรือว่ามันจะมีของดี เลยเกือบสะกดให้เราเพ้อคลั่ง ” พอคิดได้ดังนี้ สายตาของยอดก็เลื่อนไปจับที่สามกรรมกร เลยพบว่าพวกนั้นก็มีอาการคล้ายที่เขาเป็นเมื่อครู่แบบไม่มีผิดเพี้ยน

“ หรือว่า….แท้จริงแล้ว ไอ้สามคนนี่ก็ถูกพลังลึกลับนั่นครอบงำ จึงได้กลายเป็นแบบนี้ ” แต่พอเข้าถึงความจริง แทนที่ยอดจะเห็นใจ เขากลับขบขำ มิหนำซ้ำยังดูแคลนอีกต่างหาก

“ อี…โธ่ เห็นทำท่าใหญ่โต ก็นึกว่าจะแน่ ที่ไหนได้ แค่โดนไอ้ผีพรายกระซิบใส่หูนิดเดียว ก็ถึงกับคลุ้มคลั่ง สวะดีๆนี่เองที่พ่ายแพ้แก่สัมภเวสีพวกนั้น ” เมื่ออ่านเกมทะลุปรุโปร่ง ยอดก็กลับมาสงบ พร้อมปล่อยให้สามกรรมกรวุ่นวายต่อไป

เมื่อโดนยื่นคำขาด หนุ่มร่างล่ำก็ถอนตัวออกห่าง ในใจรู้สึกเสียดาย แต่ดวงยังคงสอดส่ายเรือนร่างงามไม่วางวาย ราวกับจะอยากกลืนกินเข้าไปทั้งตัว เปิดช่องให้ศรีสมรหยิบขวดเหล้าในตู้ไม้ พร้อมลอบถอนใจ

“ ฟู่…รอดไปที นึกว่าจะโดนมันย่ำยีในท่ายืนซะแล้ว แต่ถ้าเราไม่วางเกมให้รอบคอบ ไม่นาน โดนรุมโทรมแน่ๆ ดังนั้นต้องให้แนบเนียนที่สุด ”

ศรีสมรใช้เวลาไตร่ตรองแผนการลำดับถัดไปอยู่สามอึดใจ ก่อนจะหยิบแก้วคริสตัลราคาแพงออกมาห้าใบ โดยยื่นให้นายล่ำช่วยถือ

แน่นอนว่ากรรมกรหนุ่มย่อมสนองตอบด้วยความเต็มใจ แถมยังแอบสัมผัสมือบางของคุณนายสาวในตอนที่ยื่นแก้วให้ พร้อมส่งตาเจ้าชู้อย่างเปิดเผย ส่วนศรีสมรก็แสดงกิริยาเง้างอน เป็นเชิงแก้เกม ทั้งที่ภายในก่นด่าหยาบคาย

“ ไอ้ส้นตึกเอย หน้าอย่างปลาหมอชนเขื่อน แต่ริอาจเอื้อมมือมาเด็ดดอกฟ้า นี่ถ้ากูไม่กลัวโดนพวกมึงจับขึ้งพืด แม่ด่าตะเพิดให้เสียหมาแล้ว ”

เมื่อมาถึงโต๊ะไม้ทรงกลมที่ทุกคนนั่งประจำ นายอ้วนก็ถือสิทธิ์ความเป็นพี่ใหญ่ เข้ามาเคียงกับคุณนายสาวคนสวย ลิ่วล้อสองคนอยู่ห่างออกไป ส่วนที่ไกลสุดคือ…ยอด ที่ตอนนี้นั่งอยู่ฝั่งตรงกันข้าม

“ เอาล่ะ…คุณนาย เรามาบรรเลงกันเลย ” เหมือนนายอ้วนจะหมั่นเขี้ยวมานานพอดู เลยใช้มืออวบใหญ่ตบไปที่บั้นท้ายดินระเบิด ทำให้ศรีสมรสะดุ้งโหยง

“ อุ้ย…..” คุณนายสาวหันมาทำตาเขียวใส่ ในใจขุดโคตรเหง้าของหัวหน้าคนงานขึ้นมาด่าจนครบทั้งตระกูล แต่ภายนอกแสร้งยิ้มเอาใจ เพราะรู้ตัวดีว่ากำลังเสียเปรียบเดนคนเหล่านี้

“ แหม….อย่าใจร้อนนักสิ อีกอย่างนะ พี่อ้วนไม่ควรหยอกน้องแรงๆแบบนี้ ”

“ จ้า จ้า พี่จะไม่ตบตูดน้องแล้ว แต่ขอเปลี่ยนเป็นบีบแทนได้มั้ยล่ะ ” ว่าแล้ว หัวหน้าคนงานก็ยื่นมือไปบีบเคล้นก้อนเนื้อทรงชมพู่ ทำเอาสาวสวยถึงกับผวาด้วยความสยิว

“ ว้าย…..”

สองลิ่วล้ออยากร่วมแจม แต่ด้วยความเกรงใจลูกพี่ จึงได้แต่นั่งกัดเล็บ พร้อมทอดสายตาแห่งความอาลัย

“ เฮ้อ….อยากทำแบบพี่อ้วนบ้างจัง ”

ศรีสมรอึดอัดสุดๆ เพราะพอปัดมือของนายอ้วนออกไปทีไร มืออีกข้างก็จะมานัวเนียแถวเรือนร่างดังเดิม ไม่ว่าจะเป็นเอวเว้าคอด โคนขาอ่อน หน้าท้องเรียบเนียนไร้ไขมันล้วนหนีไม่พ้นการสัมผัสที่แสนกักขฬะ จึงพยายามรินเหล้าให้เหล่าเดนคนอย่างเต็มที่

“ อ้า….น่ารำคาญชะมัด แบบนี้น่ะเหรอที่เขาเรียกว่า…..มือปลาหมึก ”

พอเสิร์ฟให้นายอ้วนได้ ศรีสมรก็เตรียมโดดไปรินเหล้าให้เดนคนรายอื่น เพื่อหนีหัวหน้าคนงานที่กำลังคลั่งรัก ทว่าเจ้าหล่อนกลับถูกฉุดรั้งเอาไว้

“ จะไปไหนล่ะ คนสวย อยู่กับพี่ก่อน ”

“ อ่า…ใจเย็นๆค่ะ พี่อ้วน หนูแค่ขอตัวไปรินเหล้าให้คนอื่นชั่วคราวเท่านั้นเอง แผล็บเดียวเดี๋ยวหมอนก็กลับมา ” ศรีสมรออดอ้อนด้วยคำหวาน แต่ในใจกลับนึกอยากไปแล้วไปลับ ไม่กลับมา ทว่านายอ้วนไม่ยินยอม พร้อมผลักไสขวดเหล้าให้สองลูกน้อง

“ น้องหมอนไม่ต้องสนใจพวกมันหรอก อยู่บริการพี่อ้วนดีกว่า เอ้า….พวกมึงหยิบขวดเหล้าไปกินกันเอง ”

“ อ้า…..บะ…แบบนี้จะดีเหรอค่ะ เดี๋ยวคนที่เหลือจะหาว่าน้องลำเอียง บริการแต่พี่อ้วนคนเดียว ” ศรีสมรโต้แย้ง มือขวาจับขวดเหล้าเอาไว้ คล้ายสิ่งนั้นคือความหวังเดียวที่ทำให้เธอรอดชีวิต

“ ดีสิ พวกมันไม่ว่าอะไรหรอก เอาล่ะ เลิกพิรี้พิไรได้แล้ว มาสนุกกับพี่ดีกว่า ” อ้วนรีบตัดบท ก่อนจะดึงศรีสมรเข้ามาใกล้ ด้วยความแรง ทำให้ร่างอวบอัดล้มลงไปนั่งบนตักของหัวหน้าคนงาน

“ ว้าย……”

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตัวของน้องนี่อวบแน่นดีชะมัด แถมยังหอมหวลชวนดมอีกต่างหาก ” อ้วนกางแขนโอบกอด ส่วนคุณนายสาวก็ดีดดิ้นแค่เป็นพิธี

“ แหม….อย่าเพิ่งซนสิคะ กินเหล้าก่อนค่ะ ”

“ ฮี่ ฮี่ ฮี่…เมื่อน้องขอ พี่ก็ไม่ขัด ” นายอ้วนหัวเราะชั่วๆ ก่อนจะกระดกเหล้าเข้าปากชนิดรวดเดียวจบ มือขวาเอื้อมมาขย้ำทรวงอกเต่งตึงของคุณนายสาวเสียหนึ่งที

“ อุ้ย….” คุณนายสาวสะดุ้งโหยงด้วยอาการเจ็บเสียว และพอเหล้าแก้วนั้นถูกเทลงลำคอจนหมดเกลี้ยง ศรีสมรก็เตรียมเทสุราเพิ่ม

“ ฮ้า….กินอีกสิคะ คุณพี่ ”

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า…ได้เลย น้องสาว พี่อ้วนจะสวาปามให้หมดขวด ” ถึงตอนนี้ นายอ้วนลืมตัวไปแล้ว และคิดว่าศรีสมรเป็นเพียงนางบำเรอที่สร้างความสุขให้กับตน จึงยกซดพรวดเดียวหมดแก้วเหมือนเคย

“ พี่ล่อหมดแล้ว แบบนี้ น้องสาวต้องมีรางวัลให้นะ ” อ้วนกล่าวจบ ก็รีบรั้งสายเดี่ยวลง ซาลาเปาคู่โตจึงดีดผึงออกมา

“ โอ้ว……” เหล่าบุรุษในวงสุราพอกันโห่ร้องยินดี แม้แต่นายยอดที่เก็บอาการดีสุด ยังเหม่อมองจนตาค้าง ด้วยปทุมถันคู่นั้นทั้งอวบใหญ่และขาวเนียน แถมยังไม่หย่อนคล้อยไปตามวัย ซึ่งเข้ากันได้ดีกับยกทรงราคาแพงที่ขับเน้นให้เนินเนื้อตั้งตระหง่านขึ้นไปอีกระดับ