บัญชีเงา

ไม่มีใครเรียกทรัซในคืนนั้น

ไม่มีคำสั่งจากบัญชีเงา

ในเช้าวันถัดมา ร้านขนมปังใกล้ประตูเมืองเปิดตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง กลิ่นหอมของขนมปังอบลอยออกมา เชิญชวนคนที่เดินผ่านไป ผ่านมาให้เข้ามาลิ้มลอง

ทรัซยืนอยู่หน้าร้าน มือสอดอยู่ในเสื้อคลุม แต่เค้าไม่มีเงินพอจะซื้อขนมปังในเช้านี้ เพราะเค้าไม่ได้รับเงินจากภารกิจมานานแล้ว

“เอาขนมปังไหม” คนขายถาม

เป็นน้ำเสียงของคนที่เคยชินกับท่าทีของนักล่า

ทรัซส่ายหน้า แล้วก้าวออกมา

ไม่ใช่เพราะไม่หิว แต่เพราะเขาไม่มีอะไรจะจ่าย

> “เจ้าไม่มีค่าตอบแทนค้างอยู่ในระบบ”

เรกัลป์กล่าวขึ้นในจิต เสียงเรียบผิดปกติ

“บัญชีเงา…ไม่ได้จ่ายเงิน”

ทรัซเดินต่อ ผ่านโรงตีเหล็ก ผ่านร้านขายอาวุธ

ผ่านกระดานภารกิจของสมาคมนักล่า

กระดานยังเต็มเหมือนเดิม

กระดาษใหม่ถูกติดทับของเก่า

ค่าจ้างถูกเขียนด้วยตัวเลขชัดเจน

แต่ไม่มีแผ่นใดที่เกี่ยวกับเขาอีกแล้ว

นักล่ากลุ่มหนึ่งยืนคุยกันใต้ชายคา

“เมื่อคืนรับงานลาดตระเวน ได้เงินพอจ่ายค่าอาวุธใหม่เลย”

“ดีกว่างานของเงา…ได้แต่ชื่อ ไม่มีใครรับรอง”

และเสียงหัวเราะก็ดังขึ้น

ทรัซไม่ได้หยุดฟัง แต่เขาได้ยินทุกคำ

> “นักล่า คือคนที่รับความเสี่ยง แลกกับเงินที่ถูกบันทึก” เรกัลป์อธิบาย

“ส่วนเจ้า…รับความเสี่ยงที่ไม่มีใครกล้าบันทึก”

“แล้วข้าได้อะไร” ทรัซถาม

ความเงียบตอบกลับมาแทน

ช่วงบ่าย ทรัซนั่งอยู่ริมทางน้ำ

เหรียญโลหะสามเหรียญวางอยู่บนฝ่ามือ

เป็นเหรียญเก่าที่ได้จากภารกิจธรรมดา

ก่อนที่ชื่อของเขาจะเริ่มถูกลบออกจากระบบ

สามเหรียญ ไม่พอสำหรับคืนนี้

ไม่พอสำหรับวันพรุ่งนี้ และแน่นอน

ไม่พอสำหรับชีวิตแบบนี้

> “บัญชีเงาไม่ใช่ระบบค่าจ้าง” เรกัลป์กล่าว

“มันคือระบบชำระหนี้”

ทรัซเงยหน้าขึ้นถาม “หนี้ของใคร”

> “หนี้ของโลก”

คำตอบนั้นหนักกว่าที่คิด

คืนนั้น

ทรัซรับงานเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน

ไม่ใช่งานจากสมาคม

แต่เป็นงานจากหญิงชราคนหนึ่ง

ที่มานั่งรออยู่หน้าห้องพักของเขา

“ข้าไม่มีเงินมาก” นางพูด

วางถุงผ้าเล็กๆ ลงบนโต๊ะ

ข้างในมีเหรียญไม่ถึงสิบ

“แต่ข้ารู้ว่า ถ้าไปแจ้งนักล่า…เรื่องจะไม่จบ”

ทรัซมองถุงเงิน มองมือเหี่ยวย่นของนาง

“ข้าต้องการให้ลูกชายข้าหยุด” นางพูด

“ไม่ต้องตาย แค่…หยุด”

> “นี่ไม่ใช่ภารกิจของบัญชีเงา” เรกัลป์เตือน

“และจะไม่มีการบันทึกผลลัพธ์”

ทรัซพยักหน้า “ข้ารู้”

เขาหยิบถุงเงินขึ้นมา ไม่ใช่เพราะค่าจ้าง

แต่เพราะนี่คือโลกจริงที่เขายืนอยู่

หลังเที่ยงคืน

บัญชีเงาเปิดขึ้นอีกครั้ง

การกระทำล่าสุด : ไม่ผ่านระบบ

ค่าตอบแทน : ไม่สามารถคำนวณ

แต่ถัดลงมา

มีข้อความใหม่ ปรากฏช้าๆ

บันทึกเพิ่มเติม : ผู้ใช้งานเริ่มรับ “ต้นทุนชีวิต” ด้วยตนเอง

> “ต่อจากนี้…” เรกัลป์พูด

“เจ้าจะต้องเลือกเองว่า จะใช้ชีวิตแบบคน

หรือแบบเครื่องมือ”

ทรัซปิดบัญชี มองถุงเงินบนโต๊ะ

และเป็นครั้งแรก ที่เขาเข้าใจว่า

บัญชีเงาชไม่ได้จ่ายเงิน

มันจ่าย ภาระ

ส่วนค่าตอบแทน

คือสิ่งที่เขาต้องหาเอง

ในโลกที่เริ่มไม่มีที่ให้เงายืนฟรีอีกต่อไป